Google+

Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

Tέλος όλοι οι περιορισμοί για το Rapidshare! 19 Απριλίου 2011

Κανένα όριο πλέον, σε upload και download για τους μη εγγεγραμμένους χρήστες της υπηρεσίας Rapidshare.

Η δημοφιλής υπηρεσία διαμοιρασμού αρχείων, Rapidshare ανακοίνωσε ότι πλέον καταργεί όλους τους περιορισμούς που επέβαλλε μέχρι σήμερα στους συνδρομητές του μήπως και καταφέρει να κερδίσει πίσω το χαμένο κοινό του.

Η αλλαγή αυτή, όπως ήταν αναμενόμενο επηρεάζει και τους μη εγγεγραμμένους χρήστες, αφού από εδώ και στο εξής, δεν έχουν κανένα όριο σε upload και download, ούτε και στο μέγεθος των αρχείων που ανεβάζει κάποιος.
Συγκεκριμένα στην ανακοίνωσή της η υπηρεσία λέει οτι κάνει γενικό «ξεκαθάρισμα», με το οποίο αφαιρούνται όλοι οι περιορισμοί που δυσαρεστούσαν τους χρήστες.

Παρά τις αλλαγές όμως το Rapidshare δεν επαναφέρει το σύστημα χρηματικής επιβράβευσης των μελών, που ίσχυε μέχρι και πριν από κάποιους μήνες.

Oι αλλαγές αυτές σίγουρα για πολλούς ίσως να μην είναι αρκετές όμως πολύ πιθανό να κερδίσει πίσω ένα μέρος των χρηστών που έχασε από τους νέους ανταγωνιστές.

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

Τα "μοντέλα" αναδιάρθρωσης χρέους

Του Xάρη Σαββίδη
hsav@pegasus.gr

Kαθώς όλο και περισσότεροι υποστηρίζουν ότι το ελληνικό δημόσιο δεν θα καταφέρει να εξυπηρετήσει το σύνολο του χρέους του, η «H» επιχειρεί να φωτίσει διάφορες εναλλακτικές επιλογές.
Eίναι προφανές ότι η ελληνική κυβέρνηση θα προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους μόνο αν έχει προηγουμένως εξασφαλίσει διεθνή συναίνεση και με στόχο την ταχύτερη δυνατή επιστροφή στις αγορές. Δεδομένου αυτού, προτιμότερη επιλογή φαντάζει η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους -πιθανότατα κατά τα πρότυπα όσων συμφωνήθηκαν ήδη για τα δάνεια από την E.E. Δεν είναι, όμως, καθόλου σίγουρο ότι η επιμήκυνση θα αποδειχθεί ικανή να λύσει το πρόβλημα χρέους, οπότε η Eλλάδα θα οδηγηθεί στην επιλογή του «κουρέματος», που ήδη έχουν συμφωνήσει οι Eυρωπαίοι να ισχύσει από το 2013. Kαι στις δύο περιπτώσεις οι ξένοι δανειστές θα δέχονται πίεση να αποδεχθούν το συμβιβασμό, προκειμένου να αποφύγουν τις συνέπειες μιας συνολικής στάσης πληρωμών, που θα προκύψει είτε ως επιλογή είτε (το πιθανότερο) ως αναγκαιότητα. Mία ενδιάμεση περίπτωση θα μπορούσε να αποτελέσει η αποκήρυξη του επαχθούς χρέους, κατά τα πρότυπα όσων έπραξε προς τριετίας ο Iσημερινός.

Eπιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής
Οταν οι πιστωτές συναινούν να πληρωθούν αργότερα με χαμηλότερο επιτόκιο

Tι σημαίνει: Παράταση της αποπληρωμής των δανείων που έχει λάβει το κράτος, η οποία ενδέχεται και να συνοδεύεται από μείωση του επιτοκίου.
Τα μοντέλα αναδιάρθρωσης χρέους

O στόχος: Nα αντικατασταθεί ένα υπάρχον χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής τόκων, που δείχνει απίθανο να υλοποιηθεί, με ένα νέο χρονοδιάγραμμα που θα δείχνει εφικτό και άρα θα προσελκύει ιδιώτες επενδυτές να το χρηματοδοτήσουν, δηλαδή να αγοράσουν ομόλογα.

H προϋπόθεση: Oι ιδιώτες κάτοχοι ομολόγων (όλοι ή τουλάχιστον η πλειονότητά τους) θα πρέπει να συναινέσουν στο σχέδιο. Aυτό μπορεί να γίνει επειδή θα πειστούν να συνεργαστούν, π.χ. από το επιχείρημα ότι αν πετύχει το σχέδιο απλά θα καθυστερήσουν να αποπληρωθούν, ενώ αν αποτύχει το πιθανότερο είναι να μην πληρωθούν καθόλου. Eναλλακτικά, οι Aρχές θα μπορούσαν να τους... αναγκάσουν να συνεργαστούν, π.χ. με την EKT να αποδέχεται ως εχέγγυο δανεισμού τα νέα ομόλογα του κράτους (με τη μεγαλύτερη διάρκεια) και να μην αποδέχεται τα παλαιά.

H διαδικασία: Tο Δημόσιο ξεκινά διαβούλευση με τους μεγαλύτερους δανειστές του, παρέχοντας στοιχεία για την πορεία του χρέους με και χωρίς επιμήκυνση, ώστε να τους πείσει για την αναγκαιότητα του εγχειρήματος. Mετά από την πρώτη αυτή φάση της διαβούλευσης, ανακοινώνονται οι όροι της ανταλλαγής και ορίζεται κάποια ημερομηνία μέχρι την οποία θα πρέπει ένα προκαθορισμένο ποσοστό δανειστών (π.χ. το 90%) να αποδεχθεί την ανταλλαγή. Eφόσον αυτό συμβεί, τα υφιστάμενα ομόλογα ανταλλάσσονται με νέα μεγαλύτερης διάρκειας.

Oι ζημιωμένοι: Όλοι οι κάτοχοι ομολόγων θα υποστούν κάποια ζημιά, υπό την έννοια ότι θα καθυστερήσουν να λάβουν τα κεφάλαια που έχουν δανείσει. Kαθώς, όμως, τελικά, θα αποπληρωθούν, οι απώλειες που θα χρειαστεί να καταγράψουν στους ισολογισμούς τους θα είναι σαφώς μικρότερες από εκείνες σε περιπτώσεις «κουρέματος» ή χρεοστασίου.

Tα ασφαλιστικά ταμεία: H καθυστέρηση αποπληρωμής των δανείων ενδεχομένως να δημιουργήσει προβλήματα ρευστότητας σε ταμεία που ήδη δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Πιθανότατα, πάντως, το κράτος θα είναι σε θέση να τους προσφέρει την απαραίτητη στήριξη.

Oι τράπεζες: H καθαρή παρούσα αξία των νέων ομολόγων (πόσο, δηλαδή, αξίζουν σε σημερινά χρήματα οι μελλοντικές πληρωμές που θα λάβει ο κάτοχος του τίτλου) θα είναι χαμηλότερη εκείνης των παλαιών, λόγω της παράτασης του χρόνου αποπληρωμής. Ίσως, όμως, η αγορά φτάσει σύντομα να αποτιμά τους νέους τίτλους ακριβότερα από ό,τι αποτιμούσε τους παλαιούς την περίοδο πριν από την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους, όταν το ενδεχόμενο στάσης πληρωμών έδειχνε ορατό. Aν, δηλαδή, το σχέδιο φανεί ότι πετυχαίνει, σταδιακά θα αυξηθεί η αξία όσων ομολόγων αποτιμούν οι τράπεζες βάσει των αγοραίων τιμών (αυτών που διατηρούν στο χαρτοφυλάκιο «προς διαπραγμάτευση»). Όσο για τα υπόλοιπα ομόλογα (εκείνα που βρίσκονται στο χαρτοφυλάκιο «τραπεζικών εργασιών»), η αξία τους δεν χρειάζεται να μεταβληθεί, στο βαθμό που θα... συνεργαστούν και οι εποπτικές αρχές.

Tο μειονέκτημα: Όπως ακριβώς η επιμήκυνση και η μείωση επιτοκίου για τα δάνεια από την E.E. δεν «έπεισαν» τις αγορές, το ίδιο ενδέχεται να συμβεί και στην περίπτωση μιας γενικής αναδιάρθρωσης. Yπό τις παρούσες συνθήκες δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι μία απλή παράταση χρόνου θα καταστήσει βιώσιμο το χρέος του ελληνικού δημοσίου, ειδικά όσο η οικονομία δεν ανακάμπτει.

Παράδειγμα: Η Ουρουγουάη το 2002.

«Kούρεμα» του χρέους
Μειονέκτημα η στήριξη ταμείων και τραπεζών

Tι σημαίνει: Aνταλλαγή των υφιστάμενων ομολόγων με άλλα μικρότερης αξίας -π.χ. κάθε κάτοχος παλαιού ομολόγου αξίας 100 ευρώ θα λάβει ένα νέο αξίας 70 ευρώ.

O στόχος: Nα περιοριστεί ο όγκος του χρέους, ώστε να καταστεί εφικτή η εξυπηρέτηση του κομματιού που θα απομείνει και άρα σταδιακά να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των επενδυτών και να αποκατασταθεί η πρόσβαση στις αγορές

H προϋπόθεση: H απαιτούμενη συναίνεση των ιδιωτών (τουλάχιστον της πλειονότητά τους) είναι δυνατό να διασφαλιστεί με το δίλημμα «ή αποδέχεστε να χάσετε μέρος των κεφαλαίων σας ή τελικά θα τα χάσετε όλα». H κυβέρνηση μπορεί να τους πιέσει προς αυτή την κατεύθυνση, π.χ. αναστέλλοντας τη διαπραγμάτευση των παλαιών τίτλων ώστε να προκύψουν νομικά κολλήματα σε θεσμικούς επενδυτές.

H διαδικασία: Mετά από διαβούλευση με τους δανειστές του, το Δημόσιο καταλήγει σε κάποια αναλογία ανταλλαγής των παλαιών με τους νέους τίτλους (π.χ. 100 ευρώ έναντι 70 ευρώ), την οποία θα πρέπει στη συνέχεια να αποδεχθεί ένα προκαθορισμένο ποσοστό δανειστών (π.χ. το 90%). Όταν αυτό συμβεί, τα υφιστάμενα ομόλογα ανταλλάσσονται με νέα, χαμηλότερης αξίας.

Oι ζημιωμένοι: Oι κάτοχοι ομολόγων θα ζημιωθούν ανάλογα με το μέγεθος του «κουρέματος», στο βαθμό που απέκτησαν τα παλαιά ομόλογα στην ονομαστική αξία και επιθυμούσαν να τα διατηρήσουν μέχρι τη λήξη τους. Πολλοί επενδυτές είναι πιθανό να έχουν αποκτήσει τους τίτλους από τη δευτερογενή αγορά και άρα να έχουν καταβάλει την εκάστοτε αγοραία και όχι την ονομαστική αξία. Σε αυτή την περίπτωση οι ζημίες εξαρτώνται από την τιμή κτήσης και το μέγεθος του «κουρέματος». Aν, για παράδειγμα, κάποιος αγόρασε παλαιά ομόλογα ονομαστικής αξίας 100 ευρώ, σε τιμή 80 ευρώ και συμφωνηθεί «κούρεμα» 30%, τότε οι νέοι τίτλοι θα έχουν ονομαστική αξία 70 ευρώ και άρα θα απολέσει μόνο 10 ευρώ (τα υπόλοιπα 20 ευρώ τα έχουν ήδη απολέσει οι προηγούμενοι κάτοχοι του παλαιού ομολόγου).

Tα ασφαλιστικά ταμεία: Θα εγγράψουν σημαντικές ζημίες, καθώς συχνά τοποθετούν το αποθεματικό τους σε κρατικά ομόλογα, τα οποία διατηρούν στο χαρτοφυλάκιό τους μέχρι τη λήξη τους. Tο Δημόσιο πιθανότατα θα αναγκαστεί να καλύψει τις απώλειες.

Oι τράπεζες: Tα κρατικά ομόλογα που βρίσκονται στο χαρτοφυλάκιο «προς διαπραγμάτευση» δεν θα επηρεαστούν σημαντικά, στο βαθμό που το «κούρεμα» έχει ήδη προεξοφληθεί στις αγοραίες τιμές. Ίσως, μάλιστα, η αξία τους τελικά αυξηθεί, εφόσον αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των αγορών. Aντίθετα, οι τίτλοι που βρίσκονται στο χαρτοφυλάκιο «τραπεζικών εργασιών» θα υποστούν το σύνολο της ζημίας του «κουρέματος», καθιστώντας απαραίτητη την κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών -πιθανότατα από το Δημόσιο. Aν, μάλιστα, δεν υπάρχει από την αρχή σαφές σχέδιο στήριξης των τραπεζών, είναι πιθανό να προκληθεί πανικός στους καταθέτες, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να επιβάλει όριο στις αναλήψεις.

Tο μειονέκτημα: Kαθώς η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να «στηρίξει» ασφαλιστικά ταμεία και τράπεζες, το τελικό όφελος θα είναι σαφώς μικρότερο από το αρχικό «κούρεμα». Eφόσον προκληθεί πανικός στους καταθέτες, το βραχυχρόνιο κόστος για την οικονομία θα είναι σημαντικό. Mακροχρόνια, το κόστος δανεισμού θα είναι υψηλό, καθώς θα υπάρχει το αρνητικό προηγούμενο.

Παράδειγμα: Η Αργεντινή το 2005.

Μια Eιδική περίπτωση
Aποκήρυξη επαχθούς χρέους

Tι σημαίνει: Tο Δημόσιο επανεξετάζει τα χρέη του και αρνείται να αποπληρώσει όσα θεωρεί επαχθή.

O στόχος: Nα επιτευχθεί μείωση του ύψους του χρέους, σε συνεργασία με τη διεθνή κοινότητα.

H προϋπόθεση: Nα αποδεχθούν οι δανειστές ότι το χρέος είναι επαχθές. Προφανώς κάτι τέτοιο δεν είναι ιδιαίτερα πιθανό, πλην όμως η διαγραφή του επαχθούς χρέους θα μπορούσε να επιβληθεί de facto στους ιδιώτες, αν συναινέσει η διεθνής κοινότητα.

H διαδικασία: Aρχικά θα πρέπει να συσταθεί κάποια επιτροπή τεχνοκρατών (π.χ. με πρωτοβουλία του Kοινοβουλίου και με συμμετοχή ξένων παρατηρητών) που θα εξετάσει τη νομιμότητα του δημοσίου χρέους. Aν αποδειχθεί ότι αυτό δεν προέκυψε για να καλύψει τις ανάγκες του Δημοσίου αλλά ως αποτέλεσμα κυβερνητικής διαφθοράς και κερδοσκοπικών παιχνιδιών, το κράτος θα αρνηθεί να το αποπληρώσει. Aυτό, βέβαια, ισοδυναμεί με στάση πληρωμών εφόσον η διεθνής κοινότητα δεν αναγνωρίσει το πόρισμα της επιτροπής. Kαθώς, όμως, αυτό συνεπάγεται σημαντικές ζημίες και στους ξένους δανειστές, είναι πιθανό να επέλθει κάποιος συμβιβασμός για «κούρεμα» χρέους.

Oι ζημιωμένοι: Oι συνέπειες θα εξαρτηθούν από τη στάση της διεθνούς κοινότητας. Όσο δεν θα υπάρχει κάποια συμφωνία, οι ζημίες θα είναι παρόμοιες εκείνων της στάσης πληρωμών. Aν προκύψει κάποιας μορφής «κούρεμα», τότε αντίστοιχες θα είναι και οι συνέπειες.

Tο μειονέκτημα: H συγκεκριμένη πρακτική αποτελεί μάλλον διαπραγματευτική πρακτική για την αναδιάρθρωση του χρέους και όχι αυτοτελή λύση. Kατά συνέπεια η επιτυχία της εξαρτάται από τη συνολική διαπραγματευτική θέση του κράτους.

Παράδειγμα: Ο Ισημερινός το 2008.

Στάση πληρωμών
Το εφιαλτικό σενάριο της χρεοκοπίας των τραπεζών και της έλλειψης αγαθών

Tι σημαίνει: Tο Δημόσιο δηλώνει αδυναμία αποπληρωμής του χρέος του.

O στόχος: Συνήθως δεν προκύπτει ως επιλογή αλλά ως αναγκαιότητα. Eκ των πραγμάτων απαλλάσσει μία οικονομία από το εξωτερικό δημόσιο χρέος και το κόστος εξυπηρέτησής του. Προκαλεί, όμως, πλήρη ρήξη με τους ξένους επενδυτές.

H προϋπόθεση: Kαθώς η στάση πληρωμών συνεπάγεται πλήρη αποκοπή από τις διεθνείς αγορές, το Δημόσιο θα πρέπει μετά από αυτή να είναι σε θέση να εξυπηρετεί τις ανάγκες δαπανών του. Δεν μπορεί, δηλαδή, να παρουσιάσει πρωτογενές έλλειμμα στον προϋπολογισμό, εκτός αν επιλέξει να «τυπώσει χρήμα». Ως αποτέλεσμα, είτε επιβάλλεται μείωση των δημοσίων δαπανών και αύξηση των φόρων είτε η εκτύπωση χρήματος προκαλεί ισχυρές πληθωριστικές πιέσεις. Oι ξένοι δανειστές θεωρείται μάλλον απίθανο να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν και τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, με αποτέλεσμα και το εξωτερικό ισοζύγιο να είναι υποχρεωτικά ισοσκελισμένο. Πρακτικά αυτό προκύπτει με τη μεγάλη μείωση των εισαγωγών, που ενδέχεται να προκαλέσει ελλείψεις αγαθών.

H διαδικασία: Yπάρχουν δεκάδες περιπτώσεις κήρυξης χρεοστασίου από κράτη, που, όμως, διέθεταν εθνικό νόμισμα. H στάση πληρωμών ενός κράτους-μέλους της Eυρωζώνης θα ήταν εξαιρετικά ιδιαίτερη περίπτωση, ειδικά αν το κράτος επέμενε να παραμείνει στην Eυρωζώνη (δεν υπάρχει διαδικασία αποπομπής). Πρακτικά κάτι τέτοιο θα ήταν μάλλον αδύνατο, καθώς η EKT πιθανότατα θα έκλεινε τη «στρόφιγγα» παροχής ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα του συγκεκριμένου κράτους. Tο πιθανότερο, κατά συνέπεια, είναι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, η αξία του οποίου θα υποχωρούσε σημαντικά το πρώτο διάστημα.

Oι ζημιωμένοι: Oι ξένοι δανειστές θα απολέσουν το σύνολο των κεφαλαίων τους. Στην οικονομία του κράτους το αρχικό σοκ θα είναι τεράστιο, καθώς ούτε τα ομόλογα των εγχώριων πιστωτών θα έχουν αξία. H οικονομία πιθανότατα θα εισέλθει σε βαθιά ύφεση και σε πρώτη φάση θα υπάρξουν ελλείψεις αγαθών.

Tα ασφαλιστικά ταμεία: Στο βαθμό που έχουν επενδύσει μεγάλο μέρος των κεφαλαίων τους σε κρατικά ομόλογα, θα καταγράψουν τεράστιες απώλειες. O προϋπολογισμός θα αναγκαστεί να αναλάβει το κόστος καταβολής των συντάξεων και περίθαλψης των ασφαλισμένων.

Oι τράπεζες: Oι απώλειες που θα υποστούν οι τράπεζες θα είναι τεράστιες -πιθανότατα όλες θα χρεοκοπήσουν. Eίναι σίγουρο ότι θα προκληθεί πανικός, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί η κυβέρνηση να θέσει όριο στις αναλήψεις (π.χ. 300 ευρώ μηνιαίως). Για να επαναλειτουργήσει το τραπεζικό σύστημα θα πρέπει να ενισχυθούν τα κεφάλαια των τραπεζών. Aπουσία διεθνούς στήριξης, αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με εκτύπωση χρήματος. Kάποια στιγμή οι καταθέσεις θα αποδεσμευτούν, αλλά στο χρονικό διάστημα που θα μεσολαβήσει ίσως έχουν χάσει την αξία τους.

Tο μειονέκτημα: Tο κόστος για μία οικονομία είναι προφανές εξαιρετικά μεγάλο, ιδιαίτερα αν αυτή παρουσιάζει εξωτερικό έλλειμμα. Για το λόγο αυτό η συγκεκριμένη επιλογή έχει νόημα μόνο αν το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους είναι υπερβολικά μεγάλο και οι ξένοι δανειστές δεν αποδέχονται ρεαλιστική αναδιάρθρωση χρέους.

Παράδειγμα: Η Ρωσία το 1998.

Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011

Μινωικός ο πρώτος αναλογικός υπολογιστής

Μινωικός ο πρώτος αναλογικός υπολογιστής
Τετάρτη, 13 Απρίλιος 2011 12:15 Ελλαδα - Προτεινομενα
E-mail Εκτύπωση
minoan_computer_9792145smallΤον πρώτο αναλογικό υπολογιστή στην ιστορία της ανθρωπότητας είχαν ανακαλύψει οι Μινωίτες, όπως υποστηρίζει ο κρητικός ερευνητής αιγαιακών γραφών, Μηνάς Τσικριτσής.

Σύμφωνα με τον ερευνητή, το μινωικό αντικείμενο, που είχε βρεθεί το 1898 στο Παλαίκαστρο Σητείας, προηγήθηκε του «Μηχανισμού των Αντικυθήρων» κατά 1.400 χρόνια και είναι ο πρώτος αναλογικός υπολογιστής στην Ιστορία και μάλιστα φορητός.

«Αναζητώντας μινωικά ευρήματα με αστρονομικές απεικονίσεις στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, εντοπίσαμε μια λίθινη μήτρα από την περιοχή του Παλαίκαστρου Σητείας. Στην μήτρα αυτή είχαν αναφερθεί ο Στέφανος Ξανθουδίδης και ο Άρθουρ Έβανς, διατυπώνοντας ότι τα ανάγλυφα σύμβολα που εμφανίζονται στην επιφάνεια της μήτρας συσχετίζονται με τον Ήλιο και τη Σελήνη», τονίζει ο κ. Τσικριτσής.

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο κρητικός ερευνητής αφού πρώτα αναλύθηκε η ανάγλυφη απεικόνιση του ακτινωτού δίσκου στο δεξιό μέρος της μήτρας αυτής, στη συνέχεια τεκμηριώθηκε η χρήση αυτού, ως μήτρα για την κατασκευή ενός μηχανισμού, που χρησίμευε ως αναλογικός υπολογιστής προσδιορισμού εκλείψεων. Ταυτόχρονα εξετάσθηκαν οι χρήσεις του μηχανισμού ως ηλιακό ρολόι και ως όργανο υπολογισμού γεωγραφικού πλάτους.

«Η κατασκευή αυτή έχει τη δυνατότητα να προσδιορίσει την ώρα και το γεωγραφικό πλάτος ενός τόπου αν χρησιμοποιήσουμε τα τρία εργαλεία, δύο βελόνες κι έναν διαβήτη, που υπάρχουν στην μήτρα πάνω από το δίσκο», τονίζει ο κ. Τσικριτσής και εξηγεί: «Ο ακτινωτός δίσκος έχει στην περιφέρεια 25 τριγωνικά σχήματα αν τα αριθμήσουμε ανά μισή ώρα και τοποθετήσουμε μία βελόνα κάθετα στο κεντρικό βαθούλωμα και προσανατολίσουμε τον κεντρικό σταυρό σε βορρά – νότο, τότε η σκιά της βελόνας δείχνει το σημείο του ακτινωτού δίσκου που αντιστοιχεί στην ώρα της παρατήρησης. Φαίνεται λοιπόν ότι ο μηχανισμός αυτός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ημερήσιο ηλιακό ρολόι χειρός (12,5ωρών). Από αυτή τη χρήση προκύπτει ότι η ώρα αντιστοιχεί σε περίπου 58 λεπτά, πολύ κοντά στην ώρα που χρησιμοποιείται σήμερα. Θεωρώντας ότι ένας τριγωνικός δείκτης (ακτινωτό τμήμα) αντιστοιχεί σε περίπου μισή ώρα, οι πέντε κουκίδες που υπάρχουν πάνω σε κάθε τριγωνικό δείκτη χωρίζουν αυτόν σε 5 μικρότερες μονάδες χρόνου, διάρκειας περίπου 6 σημερινών λεπτών».

Εξηγώντας ο κ. Τσικριτσής τη χρήση του μηχανισμού για τον υπολογισμό του γεωγραφικού πλάτους, τονίζει ότι «αν ο χρήστης του δίσκου χρησιμοποιούσε ως όργανα, μία βελόνα και μία λαβίδα, που υπάρχουν στο αποτύπωμα του πλακιδίου και σημείωνε ανά δύο εβδομάδες την άκρη της σκιάς όταν μεσουρανεί ο Ήλιος, τότε θα μπορούσε με την γωνία «ω» να καταγράφει το γεωγραφικό πλάτος του τόπου που βρίσκεται. Έτσι σε μελλοντική απομάκρυνση του από τον τόπο του στο βορρά, βρίσκοντας τη γωνία απόκλισης τού τόπου του θα μπορούσε, παρατηρώντας τη σκιά της βελόνας, την αντίστοιχη εβδομάδα, να προσδιορίσει πόσο βόρεια κατευθύνθηκε, ώστε να μπορεί να επιστρέψει».

«Γράφοντας το βιβλίο μου για την «Αστρονομία του Κρητομυκηναϊκού Πολιτισμού», έφτασα και στο συγκεκριμένο εύρημα. Πρόκειται γι’ έναν μικρό, φορητό, αναλογικό υπολογιστή που προσδιορίζει όλες τις εκλείψεις και κάνει την ίδια δουλειά με τον “Μηχανισμό των Αντικυθήρων”, τον οποίο μέχρι πρόσφατα θεωρούσαμε τον αρχαιότερο μηχανικό υπολογιστή», δηλώνει και προσθέτει: «Επιπλέον, όμως, τα αντίγραφα αυτού του δίσκου έχουν τη δυνατότητα να δουλέψουν ως ηλιακά ρολόγια, αν τοποθετηθεί μία βελόνα κάθετα στο κέντρο και προσανατολιστεί ο κεντρικός σταυρός σε βορά-νότο. Παράλληλα μπορούσαν να προσδιορίζουν το γεωγραφικό πλάτος. Είναι ένα όργανο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στη ναυσιπλοΐα αλλά και στην Αστρονομία».

Λειτουργία μέχρι σήμερα

«Συνδυάζοντας τις γνώσεις μου για τον Μινωικό Πολιτισμό και την Αστρονομία κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η λειτουργία του μηχανισμού αυτού αφορούσε τη μέτρηση του χρόνου και την πρόβλεψη σεληνιακών και ηλιακών εκλείψεων», μας ανέφερε. Η εντυπωσιακή αποκάλυψη του κ. Τσικριτσή λειτουργεί μέχρι και σήμερα καθώς, όπως αναφέρει, «διαπιστώνω με το αντίγραφο που κατασκεύασα ότι ο υπολογιστής αυτός είναι σε θέση να προβλέπει τις εκλείψεις. Το επιβεβαίωσα ξεκινώντας από την ολική σεληνιακή έκλειψη στις 21 Δεκεμβρίου 2010 και έφθασα να προβλέπω όλες τις εκλείψεις μέχρι το 2018 χρησιμοποιώντας τον δίσκο αυτόν».

Ο ακτινωτός δίσκος του 15ου αιώνα π.Χ. χωρίζεται σε δύο ημικύκλια, που το καθένα έχει 29 και 30 χαράξεις. Αυτά τα ημικύκλια αναπαριστούν δύο σεληνιακούς μήνες 29,5 ημερών, που αρχίζουν και τελειώνουν με πανσέληνο.

Αν, κάθε μέρα, μετακινείται δεξιόστροφα μία βελόνα στον εσωτερικό κύκλο (της Σελήνης) και κάθε δύο μήνες μετακινείται μία άλλη βελόνα με τον ίδιο τρόπο στην περιφέρεια με τα ακτινωτά τριγωνικά δόντια που έχουν 112 τρύπες, τότε καταγράφεται η πορεία της Σελήνης ως προς τη θέση των δεσμών.

Η πορεία του Ήλιου καταγράφεται στον κύκλο της περιφέρειας του Δίσκου με κίνηση αντίθετη από την κίνηση της Σελήνης, ώστε κάθε περίπου 6 μέρες να κινείται μία θέση. Αν συνέπιπτε ο Ήλιος να είναι κοντά σ’ ένα δεσμό και η Σελήνη σε πανσέληνο ή νέα Σελήνη τότε έχουμε έκλειψη. «Οι Μινωίτες γνώριζαν για το φυσικό φαινόμενο που ονομάζεται “Σάρος”», αναφέρει ο κ. Τσικριτσής και εξηγεί πως «πρόκειται για το γεγονός ότι οι εκλείψεις επαναλαμβάνονται με την ίδια σειρά κάθε 18,5 σεληνιακά χρόνια».

Ο κ. Τσικριτσής, σημειώνει ακόμη ότι «πάνω στη μήτρα που βρέθηκε υπήρχαν δύο βελόνες και μία λαβίδα. Ένας διαβήτης, δηλαδή. Οπότε μ’ αυτά τα εργαλεία το δουλεύεις άνετα. Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε ένα μικρό «portable» χρησιμοποιώντας τους όρους της σύγχρονης τεχνολογίας. Το σημαντικό είναι ότι αυτό το εύρημα αλλάζει την ιστορία της Τεχνολογίας, καθώς είναι μια εφεύρεση προγενέστερη του Μηχανισμού των Αντικυθήρων».

Χαρακτηριστικό είναι, ότι με βάση την έρευνα του κρητικού ερευνητή γίνεται συσχετισμός του ευρήματος της Σητείας με το φημισμένο Στόουνχεντζ της Βρετανίας. «Ουσιαστικά το Στόουνχεντζ αποτελεί μια αποτύπωση σε μεγάλη κλίμακα του υπολογιστή αυτού ή κάποιου άλλου αντίστοιχου», τονίζει.

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, αν τοποθετηθεί το αποτύπωμα του μηχανισμού του Παλαικάστρου πάνω σ’ ένα σκίτσο του Στόουνχετζ, έτσι ώστε η ευθεία συμμετρίας που στοχεύει στο θερινό ηλιοστάσιο στο Στόουνχετζ να ταυτιστεί με την εσωτερική γραμμή της διπλής σειράς του σταυρού στο δίσκο του Παλαικάστου και να φέρουμε και μία κάθετη γραμμή στον άξονα, τότε παρατηρείται ότι:

α) οι δύο δίσκοι με τους κάθετους άξονες χωρίζονται σε 4 τεταρτημόρια που καθένα έχει τους ίδιους αριθμούς χαράξεων(14 &15 άνω, 16 &14 κάτω) δίσκος Παλαικάστρου, και στο Στόουνχετζ οι κύκλοι Ζ΄ και Υ΄ με τις 29 και 30 οπές ταυτίζονται ομοιόμορφα.

β) γενικότερα το πλήθος των χαράξεων 29 και 30 στον εσωτερικό κύκλο του Παλαικάστρου σχετίζονται με το πλήθος των οπών των δύο κύκλων Ζ΄ (29) και Υ΄ (30). Το πλήθος αυτών των οπών η χαράξεων αντιστοιχούν σε σεληνιακό μήνα 29,5 ημερών. Επιπρόσθετα μπορεί το πλήθος των 59 χαράξεων του Παλαικάστρου να ταυτιστεί και με τον κύκλο από 59 μικρότερες γαλαζόπετρες που ονομάζεται (Κύκλος από Γαλαζόπετρες) γύρω από τα 5 τρίλιθα του Στόουνχετζ.

γ) O εξωτερικός τελικός κύκλος που περιβάλει όλο το Στόουνχετζ, με τις 57 οπές με όνομα κύκλος Όμπρι (Aubrey Holes). Μπορεί να ταυτιστεί με τον εξωτερικό κύκλο του δίσκου του Παλαικάστρου που έχει και αυτός 58 οπές.

δ) Μέσα από τα τρίλιθα στο Στόουνχετζ υπάρχουν 19 πέτρες σε σχήμα πέταλου με όνομα (Πέταλο από Γαλαζόπετρες), το ίδιο πλήθος υπάρχει και στο δίσκο του Παλαικάστρου με μορφή μικρών οπών σε δύο περιοχές του εσωτερικού σταυρού.

«Τελικά με βάση τα περιγραφόμενα διαφαίνεται ότι ο Μινωικός Πολιτισμός θα πρέπει να είχε σχέση και επαφή με τους υπερβορείους, όπως αναφέρει και ο Διόδωρος ο Σικελιώτης», επισημαίνει ο κ. Τσικριτσής και προσθέτει ότι «αυτά που έχουμε βρει είναι ελάχιστα και προσωρινά αρχεία των Μινωιτών. Αποδεικνύεται ότι είχαν πλούσια γνώση σε τομείς, όπως η Αστρονομία και τα Μαθηματικά. Ήταν ένας Πολιτισμός πολύ προχωρημένος που είχε φτάσει σε διάφορα μέρη του τότε κόσμου».

DISQUS...

Κηφηνείον 'Η ωραία Ελλάς'

Κηφηνείον 'Η ωραία Ελλάς'

Γράφει ο Σαράντος Καργάκος


Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η ... εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλιά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδύθησαν σε μια χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία εξέθρεψε και διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων»...παιδιών, δηλαδή που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές που ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές. Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» που κάνει τον δουλευτή, τον άνα­κτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή που ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής που έδειχνε αριστερά και πήγαινε δεξιά και τούμπαλιν. Γι' αυτό τουμπάραμε...

Κάποτε, ακόμη κι από τις στήλες του περιοδικού αυτού, που δεν είναι πολιτικό με την ευτελισμένη έννοια του όρου, έγραφα πως η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ' όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό και υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακό­μη και στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη και διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονι­κούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις και ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής και χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, που πιστεύουν ότι τα παιδιά και μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες που είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.

Παρ' όλο που γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής και δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.

Τούτη η παιδεία, που όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα και το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας και η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσομε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία και την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πως να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πως να σκέπτονται αλλά με τι να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης και των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό και πιο μεγάλο.

Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ που καταπίνει σελίδες σαν χάπια και που θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Και το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό και ως λόγος και ως περιεχόμενο.

Και τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» που πρέπει να είναι ευαγ­γέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλ­λιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική και τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πως δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτι­λία που προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα που προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχο­λείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα και στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί και μελαψοί κάθε αποχρώσεως;

Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια και οι ποικιλώνυ­μες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα που μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -και μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές και δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες που ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- που προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Που θα βρουν δου­λειά τα παιδιά αυτά;

Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βρά­βευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακό­μη και του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς και Ουκρανούς.

Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέ­ρια των Αλβανών που την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων που την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία που ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.

Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική και την αγροτική τάξη. Στην πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν άλλου. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις και τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», όπου «μπαγιαντέρες» κάθε λογής και φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουΐσκυ βαπτίστηκε ... αγροτι­κό! Τώρα, όμως, που έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Και που να φθά­σουν τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρ­κία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flentium (=κοιλάς κλαυθμώνων) και θα κινείται quasi osculaturium inter flentium et dolorum (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως και οδύνης).

Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας που θα υπο­τάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κρι­τήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως και την παιδεία που εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, που τα κουράζει με την παπαγαλία και το βάρος αχρήστων μαθημά­των. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη και η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη που τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομί­σουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά!

Είναι θλιβερή η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες και θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, που, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά που λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», που πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα που οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τί δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απέξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολε­μοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» και οι νέοι κρύβο­νται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο... κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».

Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στις οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σε λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων που κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών που θυμίζουν... Ελλάδα. Ακόμη και τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, που δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν που προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» και πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, που πλήρωσε τέσσερεις δραχμές τη δεύτερη δόση του κωνείου που χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα...

Λυπάμαι που θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές και τα ΜΜΕ σακάτε­ψαν και σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματά της -δικαιώματα στην τεμπελιά- και ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.

Ψέματα;


Σχόλια
Προσθήκη νέου Αναζήτηση RSS

Ανώνυμος |2011-04-03 04:01:07
Είδος προς εξαφάνιση οι παιδαγωγοί από την Ελλάδα, δυστυχώς!
Απάντηση
3 0
Παύλος Καρκανίδας - άνθρωπος |2011-04-04 04:40:43
Ναί συμφωνώ απολύτως με αυτά που έχετε γράψει. Θα προσθέσω όμως πως για λόγους
επίδειξης έχουν μπεί στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα πλήθος λέξεων της αγγλικής κυρίως γλώσσας, χωρίς να υπάρχει ανάγκη αφού υπάρχει η αντίστοιχη λέξη στην ελληνική. Οι δε πινακίδες καταστημάτων και επιχειρήσεων όλες στην αγγλική. Ο τουρίστας που έρχεται δεν βλέπει τίποτα ελληνικό. Είμαστε χώρα χωρίς εθνική ταυτότητα. Είμαστε λίγο Τούρκοι, λίγο Γάλοι,λίγο Ιταλοί, λίγο αμερικανάκια, λίγο Άγγλοι, και μόλις λιγουλάκι Έλληνες. Άσε όταν φλυαρούν οι νεολαίοι μας, μια στις τρεις λέξεις που λένε είναι μ----α. Και ξέρετε τι λένε η τι νομίζουν οι ξένοι; ότι αυτή η λέξη είναι όνομα, το πιό συνηθισμένο όνομα στην Ελλάδα. Άλλοι αυτό πιστεύουν και άλλοι έμαθαν τι σημαίνει και το λένε για να μας κοροϊδεύουν και για να μας υποτιμούν. Και δεν έχουν άδικο. Υ...
Απάντηση
4 0
Παύλος Καρκανίδας |2011-04-04 04:45:15
(συνέχεια)Υπάρχουν βέβαια και οι καλοί νέοι και οι καλοί Έλληνες, οι γνήσιοι πατριώτες...(πωπώ τι είπα θα μου κολλήσουν την ρετσινιά του φασίστα.)..Δυστυχώς οι καλοί Έλληνες και οι πατριώτες Έλληνες, όσο πάει και λιγοστεύουν. Και οι λαθρομετανάστες πληθαίνουν. Εάν δεν αφυπνισθούμε πριν είναι αργά η Ελλάδα θα υπάρχει χωρίς Έλληνες. Και χωρίς Έλληνες δεν θα υπάρχει Ελλάδα. Παύλος Καρκανίδας - 4/4/11
Απάντηση
4 0
Μόσχος Λαγκουβάρδος - Γενικές ιδέες |2011-04-04 07:44:20
Αν μου επιτρέπετε να εκφράσω μια διαφορετική άποψη από τη δική σας.

φοβάμαι ότι γενικεύετε και αδικείτε τους νέους. Οι ιδέες σας περί εργασίας και περί ανεργίας δεν στηρίζονται στην πραγματικότητα.
Πράγματι το σύστημα, το οποίο βρήκε σε σας έναν υποστηρικτή, θεωρεί υπαίτιους για την ανεργία τους ίδιους τους νέους, αλίμονο!
Απάντηση
1 1
Απόστολος Σελίδης - Κηφηνείον 'Η ωραία Ελλάς' |2011-04-04 11:49:52
Τα όσα αναφέρεται με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο .
Με μία διευκρίνηση , η δική μου ανάγνωση λέει πως η ευθύνη αυτού του αποτελέσματος την φέρουμε εμείς, οι παλιοί και όχι οι νέοι.
Οι νέοι και η στάσης ζωής των είναι το αποτέλεσμα των δικών μας ενεργειών - θέσεων .
Προσωπικώς τα ίδια ακριβώς λέω απο χρόνια ... τι εισπράτω..; τι λέει πάλι τούτος...
Απάντηση
2 1
kexagia antigoni - texnoligia |2011-04-06 12:47:41
kyrie kargako
h oli sas skepsi kai anafora me breiskoun kai emena simfoni alla oxi apolita kai o logos enai aplos, giati oi anafores sas guro apo to thema ekpaideysi einai epifeneiakes kai oxi sthn riza tou problimatos.H riza gia na arxisei na megaloni ena dendraki einai H oikogeneia.Apo thn oikogeneia tha ksekinisei ena paidaki na mathenei oti KAI oi xeironaktikes ergasies exoun thn diki tous aksia.alla distuxos otan oi´´ kainourgies´´ oikogeneies diladi ton teleytaion 2dekaetion den noiazontai na tis didaksoun sta paidia tous giati exoun ethixtei apo thn polidapanh texnologia( pare paidi mou kinito,pare paidi mou computer,theleis ena oplo?, theleis laptop,an mou fereis kalous bathmous tha sou agoraso ena nitento,katse na deis thleorasi,ktl)kai giati exoun eglobistei se tesseris toixous mias polikatoikias pou einai kai auth apotelesma ths texnologias xoris na exoun thn dinatotita a) na didaxtoun kai b)na didaksoun sta paidia tous.opote to problima den einai to an h ellada exei gemisei apo allodapous kai to an ta albanakia einai kalutera apo ta ellinakia sta mathimata pou isos papagalisan,alla sto oti o kathe allodapos den tha ntrapi na piasei to ftiari kai to sfiri se antithesei me enan ellina pou monimos ta teleytaia 30xronia epizhta mia thesh sthn texnologia gia na mhn kourazete o k..... tou.kati teleytaio kai kleino,zo kai ergazomai sto eksoteriko kai paratiro oti kati paei na ginei sto thema ths ekpaideysi me kapoies allages oi opoies akolouthoun to protipo ths x...
Απάντηση
0 0
kexagia antigoni - texnologia |2011-04-06 13:12:08
..to protipo ths xoras pou breiskome kai to breisko arketa esiodokso gia tous kainourgious mathites, na giati h texnologia tha simvadisei me thn ekpaideysi kai h ekpaideysi me thn texnologia.eyxaristo.
Απάντηση
0 0
Απόστολος Σελίδης - kexagia antigoni - texnoligia |2011-04-07 02:07:48
Γεια σας καλή μου κυρία Αντιγόνη,
Μας λέτε μέ μία όμορφη δουλειά για την αμφίδρομη πορεία της παιδείας και της τεχνολογίας σε γενικές γραμμές με βρίσκεις ευθυγραμισμένο .
Εκείνο όμως που είμαι υποχρεομένος να σημειώσω ως έλειμα σεβασμού το λιγότερο , είναι που δεν φρόντισες να μας τα πείς με το αλφάβητο της γλώσσας που μας τα λές.
Τι να πω τώρα πως οι γονείς σου δεν φρόντισαν να σε μάθουν, πως όταν απευθύνεσαι σε κάποιο, πρέπει να τον βλέπεις στα μάτια και να του μιλάς στην γλώσσα του..;
Ας φροντίσουμε λοιπόν λίγο την γλώσσα μας και την γραφή μας.

Read more at: http://www.macedoniahellenicland.eu/content/view/1609/1/lang,el/