Google+

Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

Ζητάμε την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα

Ψήφισε στο site http://www.youtube.com/watch?v=cvLtFW9xlkE&feature=player_embedded


Ψήφισε στο site της εκστρατείας www.bringthemback.org!

Reunite Them! BRING THEM BACK!
Στο Βρετανικό Μουσείο φιλοξενούνται χιλιάδες κομμάτια ελληνικών αρχαιοτήτων. Η καμπάνια μας δε ζητάει την επιστροφή όλων αυτών. Ζητάμε την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα για να επανενωθεί το Μνημείο.
Eμείς οι χρήστες του διαδικτύου έχουμε τη δύναμη και μπορούμε να κινητοποιήσουμε την παγκόσμια κοινή γνώμη. Ο σκοπός μας μπορεί να επιτευχθεί με αυτό τον τρόπο.
Πιστεύεις ότι είναι δίκαιο; Αν ναι, Βοήθησε να γίνει πραγματικότητα.
Πες το δικό σου BRING THEM BACK!

Σκηνοθεσία : Ιωάννης Κασπίρης www.kaspiris.gr
Κατηγορία:
Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί και ακτιβισμός



pata to pio kato link me thn melina merkourh...

http://www.youtube.com/watch?v=pEs3379slrw&feature=related

Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

Έφαγαν» παιδόφιλο δολοφόνο
23/02 - ΚΟΣΜΟΣ
(0)
Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011, 16:27






δολοφονία, φυλακή, παιδόφιλος
Η τιμωρία του ήρθε από τους συγκρατούμενούς του

Η αστυνομία ερευνά τα αίτια του θανάτου του 38χρονου παιδόφιλου Colin Hatch, ο οποίος βρέθηκε νεκρός χτες στο κελί της φυλακής Full Sutton.

Ο Hatch καταδικάστηκε σε ισόβια το 1994 για τη δολοφονία ενός επτάχρονου αγοριού, το οποίο είχε κακοποιήσει σεξουαλικά.

Οι αρχές έχουν συλλάβει έναν 35χρονο ως ύποπτο για τη δολοφονία του.

Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ

http://www.x-hellenica.gr/PressCenter/Articles/2287.aspx?ID=2287


Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ: Η προσπάθεια «εγκατάστασης» τυπικών κυβερνήσεων στη ζώνη του Ευρώ, με τις «σκιώδεις» στο «παραπέτασμα», φαίνεται να έχει ξεκινήσει από την Ελλάδα - η οποία πλέον διοικείται μη δημοκρατικά, από μία υπόγεια εξουσία στο παρασκήνιο

“Πρακτικά, μεταξύ του κόσμου της Πολιτικής και του κόσμου της Οικονομίας σήμερα, δεν μεσολαβεί ούτε καν ένα λεπτό φύλο χαρτιού. Οι σύγχρονες τάσεις, με πρωτοβουλία των μονοπωλιακών υπερεπιχειρήσεων (Καρτέλ), ειδικά αυτών του χρηματοπιστωτικού κλάδου, φαίνεται να μας οδηγούν στην επαναφορά της φεουδαρχίας. Αυτό σημαίνει ότι, δίπλα από τις τυπικές δομές, δίπλα δηλαδή από τα δημοκρατικά εκλεγμένα κοινοβούλια, η «άτυπη», η σκιώδης καλύτερα εξουσία, κερδίζει ξανά ειδικό βάρος - με συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς. Οι εκλεκτοί της «άτυπης εξουσίας» τώρα, οι αυτοαποκαλούμενοι βέβαια εκλεκτοί, οι οποίοι κυβερνούν τον κόσμο εκ των άνω, κρύβονται όλο και περισσότερο από τους υπόλοιπους» – σε λέσχες με κρυφά, αυστηρώς εμπιστευτικά θέματα συζητήσεων, καθώς επίσης πίσω από τις «εκλεγμένες» κυβερνήσεις”.



Όπως αναλύσαμε ήδη στο άρθρο μας «Η αποκρατικοποίηση της εξουσίας», πλησιάζουμε πάρα πολύ γρήγορα στα τελευταία στάδια των «νεοφιλελεύθερων ιδιωτικοποιήσεων», οι οποίες «διευρύνθηκαν» στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με «ηγέτη» τις Η.Π.Α. και τη Μ. Βρετανία. Αφού προηγήθηκαν οι μεγάλες κρατικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων βέβαια οι κοινωφελείς, οι οποίες εξαγοράσθηκαν από τις υπερμεγέθεις πολυεθνικές (μόνο αυτές διαθέτουν τα απαιτούμενα κεφάλαια), η διαδικασία τείνει προς το τέλος της - με τις ενέργειες της ολοκληρωτικής «κατάληψης» της Πολιτείας.



Η προσπάθεια «εγκατάστασης» τώρα τυπικών κυβερνήσεων στη ζώνη του Ευρώ, με τις «σκιώδεις» στο «παραπέτασμα» (Καρτέλ, τοκογλυφικές αγορές), φαίνεται να έχει ξεκινήσει από την Ελλάδα - η οποία πλέον διοικείται, ασφαλώς μη δημοκρατικά, από μία υπόγεια εξουσία στο παρασκήνιο. Η εξουσία αυτή, με τις ενέργειες των διαβολικών «συνδίκων πτώχευσης», καθώς επίσης με τη βοήθεια κάποιων «διατεταγμένων ΜΜΕ», προσπαθεί ήδη να λεηλατήσει όλα ανεξαιρέτως τα «μέσα παραγωγής» της Ελλάδας, κυρίως δε τις επιχειρήσεις κοινής ωφελείας, με στόχο την πλήρη εξάρτηση της χώρας μας από τους εντολοδόχους του ΔΝΤ – από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις και από το διεθνές, τοκογλυφικό κεφάλαιο.



Προφανώς λοιπόν την πρώτη, δήθεν αυθαίρετη εκ μέρους του ΔΝΤ, ανακοίνωση περί αποκρατικοποίησης των ελληνικών επιχειρήσεων και εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, θα ακολουθήσει ένα «μπαράζ» θετικών άρθρων και εκθέσεων εκ μέρους διαφόρων ΜΜΕ ή «οργανισμών» - με τη βοήθεια των οποίων θα επιδιωχθεί η συμφωνία των Πολιτών, στην πλήρη υποδούλωση του κράτους τους. Υπενθυμίζουμε εδώ τη «ρήση» του J.J. Rousseau, σύμφωνα με την οποία «Ο λαός δεν μπορεί να διαφθαρεί ποτέ, αλλά είναι δυνατόν να ξεγελασθεί – τότε μόνο είναι που μοιάζει να θέλει αυτό που είναι κακό».



Ταυτόχρονα, θα δρομολογηθεί η εγκατάσταση μίας πανίσχυρης «οικονομικής αστυνομίας» σε μία «φορολογικά αστυνομική» Ελλάδα, κατά τα πρότυπα της Γερμανίας – ενός εξελιγμένου «μηχανισμού εξουσίας» δηλαδή, ο οποίος θα μετατραπεί σταδιακά σε μία τεράστια, ανεξέλεγκτη γραφειοκρατική εξουσία. Έτσι, θα λειτουργεί «υπόγεια» ένα απίστευτο «Κράτος εν Κράτει», το οποίο θα καταδυναστεύει όλους ανεξαιρέτως τους Πολίτες - με στόχο την πλήρη υποταγή τους στις απαιτήσεις της «δίδυμης», απολυταρχικής εξουσίας των πολυεθνικών, καθώς επίσης των αγορών.



Ο «ναζιστικός μηχανισμός» αυτός φυσικά δεν θα αγγίζει τους «εργοδότες του», αφού θα έχει δημιουργηθεί από τους ίδιους - ενώ θα χρηματοδοτείται βέβαια, ως συνήθως, από τους οικονομικά αδύναμους Πολίτες της χώρας: από τα θύματα του. Η δημιουργία τέτοιου είδους «κατασταλτικών» μηχανισμών τεκμηριώνει ουσιαστικά την ελλειμματική διακυβέρνηση μίας χώρας – την αδυναμία της δηλαδή να λειτουργήσει ορθολογικά και σωστά. Ας μην ξεχνάμε ότι, σε ένα κράτος όπου η διακυβέρνηση είναι καλή, υπάρχουν ελάχιστες τιμωρίες – όχι επειδή απονέμονται πολλές χάρες, αλλά επειδή υπάρχουν ελάχιστοι εγκληματίες (J.J.Rousseau).



Περαιτέρω, θα ακολουθήσουν «προτροπές» εκποίησης-αποκρατικοποιήσεων εκ μέρους της Γερμανίας, η οποία μάλλον δεν θα συμφωνήσει στην παροχή περαιτέρω «βοήθειας» προς την Ελλάδα – με την αιτιολογία ότι, διαθέτουμε τεράστια περιουσιακά στοιχεία. Πόσο μάλλον όταν η ίδια η Γερμανία έχει ξεπουλήσει σχεδόν όλη τη δημόσια περιουσία της, μετατρέποντας το κράτος της σε προτεκτοράτο, «ηγετικό» βέβαια, των πολυεθνικών – τους Πολίτες της δυστυχώς σε «άβουλα εξαρτήματα» μίας «καλολαδωμένης» παραγωγικής μηχανής. Εκτός αυτού, θα «επινοηθούν» πάρα πολλά δήθεν «πλεονεκτήματα» για τους Έλληνες Πολίτες, έτσι ώστε τελικά να πεισθούν να «υπογράψουν» μόνοι τους, τη θανατική τους καταδίκη.



Φυσικά, όπως φαίνεται η Γερμανία θα επιμείνει σθεναρά στην υποχρέωση έντιμης αποπληρωμής του δημοσίου χρέους μας, με τοκογλυφικά επιτόκια, χωρίς βέβαια να επιδεικνύει την ίδια εντιμότητα για τον εαυτό της – αναφορικά με την πληρωμή των τεράστιων πολεμικών αποζημιώσεων που μας οφείλει, καθώς επίσης των απίστευτα υψηλών υπερτιμολογήσεων της βιομηχανίας της εις βάρος μας (Siemens κλπ). Το να θελήσει όμως κάποιος, η Ελλάδα εν προκειμένω, να αντιμετωπίσει έντιμα τις εκ φύσεως ανέντιμες «αγορές» ή τον ηγετικό, επεκτατικό «πυρήνα» της Ευρωζώνης, είναι μία μάλλον οξύμωρη «παραίνεση», η οποία είναι αδύνατον να λειτουργήσει υπέρ της.



Ολοκληρώνοντας την εισαγωγή μας, βιώνουμε παράλληλα την «εξέγερση των πεινασμένων» στις φτωχότερες περιοχές του πλανήτη (Αφρική, Ασία), η οποία δεν προέρχεται φυσικά από την επιθυμία «εκδημοκρατισμού» του λαού αυτών των χωρών. Οι εξεγέρσεις πηγάζουν από την αδυναμία των Πολιτών τους να τραφούν, λόγω της τεράστιας αύξησης των τιμών των βασικών εμπορευμάτων - η οποία «πηγάζει» επίσης από τις αχόρταγες χρηματοπιστωτικές αγορές (επένδυση της υπερβάλλουσας ρευστότητας της δύσης, λόγω της ποσοτικής διευκόλυνσης και των χαμηλών επιτοκίων).



Ο υπόγειος αυτός πόλεμος, ο οποίος διενεργείται με όπλα τις τιμές των βασικών εμπορευμάτων, έχει σαν τελικό στόχο αφενός μεν την «εξουδετέρωση» των αναπτυσσομένων οικονομιών (εσωτερικές επαναστάσεις στην Κίνα, το Ιράν, τη Ρωσία κλπ), αφετέρου δε τη δική μας υποταγή στη δικτατορία των αγορών. Ο Πίνακας Ι είναι αποκαλυπτικός:



ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Εξέλιξη τιμών βασικών εμπορευμάτων, εντός ενός έτους



Εμπορεύματα


Ιανουάριος 2010


Ιανουάριος 2011


Μεταβολή












Σιτάρι


500


880


76%

Ζάχαρη


25


30


20%

Σόγια


1.000


1.350


35%

Καφές


125


220


76%

Καλαμπόκι


375


625


66%

Πηγή: Thomson Reuters

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος



Οι τιμές στον Πίνακα Ι είναι ενδεικτικές, περίπου δηλαδή, ενώ αναφέρονται στην εκάστοτε επίσημη μονάδα μέτρησης του συγκεκριμένου προϊόντος. Για να κατανοήσει κανείς το πόσο σημαντικές είναι οι αυξήσεις αυτές για τις φτωχές χώρες του πλανήτη, οφείλει να γνωρίζει ότι, για την αγορά τροφίμων δαπανάται το 80% του μηνιαίου μισθού (10% στη Γερμανία) οπότε, μία αύξηση κατά 76% (σιτάρι), καθιστά αδύνατη πλέον την εξασφάλιση του συγκεκριμένου προϊόντος από την πλειοψηφία του πληθυσμού.



ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ



Σύμφωνα με τον K.Popper, τα χρήματα, αυτά καθαυτά, δεν είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα. Γίνονται όμως επικίνδυνα, εάν μπορούν να αγοράσουν δύναμη - είτε άμεσα, είτε έμμεσα, είτε με την υποδούλωση των οικονομικά αδύναμων, οι οποίοι αναγκάζονται να «πουλήσουν» τον εαυτό τους για να ζήσουν. Οι σημερινές συνθήκες της εντυπωσιακής τρομοκρατίας του «πλήθους», με «φόβητρο» τον κίνδυνο χρεοκοπίας του κράτους τους, μάλλον τεκμηριώνουν την τεράστια «ισχύ» των χρημάτων - εάν δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις.



Κατά την άποψη μας τώρα, μόνο η Πολιτεία είναι σε θέση, μέσω του νόμου (Κράτος Δικαίου), να εγγυηθεί την ίση (δίκαιη) αντιμετώπιση όλων των Πολιτών της, καθώς επίσης ότι, ο καθένας που θέλει να εργασθεί, θα μπορεί να κερδίσει τα μέσα συντήρησης του. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος, για τον οποίο δεν θα ήταν κάτι τέτοιο εφικτό – πόσο μάλλον αφού η ανεργία είναι ουσιαστικά τεχνητή, με στόχο η ζήτηση εργασίας να διατηρείται σταθερά υψηλότερη από την προσφορά, έτσι ώστε οι εργαζόμενοι να περιορίζουν τις μισθολογικές απαιτήσεις τους (οι πολυεθνικές να αυξάνουν τα κέρδη τους, για να μπορούν να αναπτύσσονται, με εξαγορές ή συγχωνεύσεις, έχοντας τελικό στόχο τη μονοπώληση των επί μέρους κλάδων).



Ίσως οφείλουμε να προσθέσουμε εδώ το ότι τελευταία, στα πλαίσια της συμπίεσης των αμοιβών των εργαζομένων, έχει «στρατευθεί» και ο πληθωρισμός – για τη μέτρηση του οποίου αλλάζει κατά το δοκούν το καλάθι των προϊόντων, ενώ οι αποφάσεις (βασικά επιτόκια κλπ), λαμβάνουν κυρίως υπ’ όψιν τον «πυρήνα του πληθωρισμού». Δηλαδή, δεν προσμετρούνται οι τιμές της ενέργειας και των τροφίμων, με την αιτιολογία ότι υπόκεινται σε έντονες εποχιακές διακυμάνσεις (!). Όσο λοιπόν ο πληθωρισμός διατηρείται τεχνητά χαμηλός, οι εργαζόμενοι δεν απαιτούν υψηλότερες αμοιβές (πόσο μάλλον όταν βλέπουν κατατρομαγμένοι να υπερχρεώνονται-εξαθλιώνονται οι χώρες γύρω τους) - οπότε δεν ακολουθεί ο σπειροειδής ανοδικός κύκλος μισθών-τιμών, ο οποίος υποχρεώνει τις κεντρικές τράπεζες στην άνοδο των βασικών επιτοκίων, για την καταπολέμηση των παρενεργειών της συγκεκριμένης διαδικασίας (υπερπληθωρισμός κλπ).



Συνεχίζοντας τη σκέψη μας, ανεξάρτητα από όλες τις δυσλειτουργίες της, η «πολιτική δύναμη» αποτελεί το κλειδί της προστασίας μας, απέναντι στις προσπάθειες της οικονομικής μας υποδούλωσης. Επομένως, η λύση των προβλημάτων μας είναι η πολιτική δύναμη και ο έλεγχος της - αφού κανένας δεν επιθυμεί την απόλυτη κυριαρχία της οικονομικής εξουσίας. Εάν χρειασθεί λοιπόν, η οικονομική δύναμη οφείλει να καταπολεμηθεί, έτσι ώστε να τεθεί κάτω από τον έλεγχο της πολιτικής εξουσίας.



Κατ’ επέκταση, το κεντρικό πρόβλημα των ανθρωπίνων κοινωνιών είναι ο έλεγχος της πολιτικής εξουσίας, η οποία είναι η μόνη που μπορεί να «δαμάσει» την οικονομική δύναμη. Από τη στιγμή λοιπόν που θα καταφέρουμε να βρούμε τις μεθόδους ελέγχου της πολιτικής δύναμης, καταπολεμώντας τη διαφθορά της, όλα τα υπόλοιπα προβλήματα της κοινωνικής ζωής είναι πολύ πιο εύκολο να επιλυθούν.



Σε μία Δημοκρατία λοιπόν, οι ελεύθεροι, ενημερωμένοι Πολίτες είναι αυτοί, οι οποίοι κρατούν τα κλειδιά, για τον έλεγχο των «οικονομικών δολοφόνων» - επομένως, οι Πολίτες είναι αυτοί που έχουν τη δυνατότητα να τους «δαμάσουν». Οφείλουν όμως να συνειδητοποιήσουν την τεράστια δύναμη τους, καθώς επίσης να χρησιμοποιήσουν σωστά τα «κλειδιά» που έχουν στη διάθεση τους.



Ο καλύτερος δυνατός τρόπος «χρήσης» των κλειδιών αυτών, είναι η επιμονή των Πολιτών στη διαμόρφωση θεσμών - συγκεκριμένων «πλαισίων» δηλαδή, σε σχέση με τη λειτουργία και τον έλεγχο της Πολιτείας. Οι θεσμοί αυτοί οφείλουν να ελέγχουν δημοκρατικά την Πολιτική, υποχρεώνοντας την ταυτόχρονα να περιορίζει την οικονομική δύναμη - με στόχο την προστασία όλων από την οικονομική ή λοιπή «εκμετάλλευση».



Συνεχίζοντας, εάν επιλέξουμε τη «διεύρυνση» της εξουσίας της Πολιτικής, με στόχο την προστασία της ελευθερίας μας από την οικονομική εξουσία, θα πρέπει να σκεφθούμε ότι είναι δυνατόν κάποτε, αυτές οι διευρυμένες «πολιτικές» εξουσίες, να περιέλθουν στα χέρια λάθος προσώπων - οπότε θα πρέπει να λάβουμε έγκαιρα, σωστά μέτρα αντιμετώπισης τέτοιων κινδύνων. Η πιθανότητα αυτή τεκμηριώνει επίσης την άρνηση μας, να εμπιστευόμαστε την ηγεσία ενός κράτους σε κάποιους «εκλεκτούς» (Πλάτωνας) - επειδή κανένας δεν μας εγγυάται ούτε την «ποιότητα», ούτε τη διάρκεια ή τη συνέχεια αυτής της εξουσίας.



Η λύση στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι άλλη από τη διεύρυνση της συμμετοχής των Πολιτών στις αποφάσεις της Πολιτείας – με τη βοήθεια της «εγκατάστασης» της άμεσης δημοκρατίας. Επίσης, πέρα από της επιτροπές Πολιτών, η δημιουργία ενός ειδικού μηχανισμού ελέγχου της πολιτικής εξουσίας, ενός Σώματος Δίωξης του Πολιτικού Εγκλήματος κατά κάποιον τρόπο το οποίο, με την ενεργή συμμετοχή του Δικαστικού Σώματος (εισαγγελείς κλπ), θα μπορεί να ελέγχει μεθοδικά όλα όσα «διαδραματίζονται» στο χώρο της Πολιτικής (συμβάσεις, διαφθορά κλπ).



Ολοκληρώνοντας, επειδή θεωρούμε ότι, η κρατική δύναμη, η πρωτοκαθεδρία της Πολιτικής δηλαδή, πρέπει να παραμείνει για πάντα ένα επικίνδυνο αλλά αναγκαίο κακό, αφού είναι η μοναδική «Αρχή», η οποία ελέγχεται από τους «Αρχόμενους», από τους Πολίτες και την ψήφο τους δηλαδή, οφείλουν να ενισχύονται συνεχώς οι δημοκρατικοί θεσμοί μας - ενώ δεν πρέπει ποτέ να «χαλαρώνουμε» την επαγρύπνηση μας, την ενεργή συμμετοχή μας δηλαδή στα πολιτικά δρώμενα, αφού οι αυξημένες δικαιοδοσίες στο κράτος, για «παρεμβατικό σχεδιασμό» της κοινωνικής ζωής, απειλούν τα μέγιστα την «ορισμένη», την οροθετημένη δηλαδή ελευθερία μας.



Σε κάθε περίπτωση δε, ειδικά σε εποχές όπως η σημερινή, οφείλουμε να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στις συμπεριφορές και στις αντιδράσεις μας. Τόσο οι κοινωνικές εξεγέρσεις, όσο και η εχθρική αντιμετώπιση της μίας ομάδας από την άλλη, οι εμφύλιοι πόλεμοι δηλαδή, εξυπηρετούν μάλλον παρά εμποδίζουν την εγκατάσταση της βασιλείας των αγορών σε μία χώρα. Επομένως οφείλουμε να απέχουμε από τέτοιες ενέργειες, επικεντρώνοντας τις «πρωτοβουλίες» μας εναντίον των πραγματικών εχθρών μας – των πολυεθνικών και των αγορών δηλαδή οι οποίες, μεταξύ άλλων, είναι οι βασικοί ένοχοι της διαφθοράς κάποιων «πολιτικών ανδρών» μας.



Ενδεικτικά εδώ, οι «αντιδράσεις» μας θα μπορούσαν να επικεντρωθούν, όσον αφορά τις πολυεθνικές, στα προϊόντα παραγωγής, καθώς επίσης στις συμβάσεις εργασίας μαζί τους. Για παράδειγμα, θα ήταν ίσως εύλογο να αποφεύγουμε εντελώς την αγορά των «πολυεθνικών» προϊόντων, ενώ θα έπρεπε να επιβάλλουμε «υψηλότερες» συλλογικές συμβάσεις (μισθούς) εργασίας μαζί τους - απεργώντας «μαζικά» μόνο από αυτές, όταν δεν ανταποκρίνονται στις λογικές «απαιτήσεις» μας. Επίσης, θα ήταν προτιμότερο να αγοράζουμε άλλα προϊόντα, έστω και ακριβότερα ή να εργαζόμαστε με χαμηλότερη αμοιβή στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καθιστώντας τες συνεχώς πιο ανταγωνιστικές.



Από την πλευρά του κράτους, οφείλουμε να απαιτήσουμε αμέσως όλες τις υπερτιμολογήσεις, οι οποίες έλαβαν χώρα στα πλαίσια του «χρηματισμού» των πολιτικών – ενώ θα πρέπει να επιβάλλουμε δια νόμου την «εκδίωξη» εκείνων των πολυεθνικών, οι οποίες «συλλαμβάνονται» για τη σκόπιμη διαφθορά δημοσίων λειτουργών. Επίσης, είναι σωστό να ζητήσουμε τη φορολόγηση των πολυεθνικών επί του τζίρου τους (κατά το παράδειγμα της Ουγγαρίας), έτσι ώστε να αποφύγουμε την έντεχνη «φοροαποφυγή» - την τεράστια φοροδιαφυγή τους καλύτερα (με τη βοήθεια υπεράκτιων εταιρειών, transfer pricing και άλλων «ευγενών» μεθοδεύσεων), η οποία υπολογίζεται τουλάχιστον στο 10% του ΑΕΠ (περί τα 24 δις € ετησίως). Τέλος, θα έπρεπε να επιβάλλουμε τη σωστή λειτουργία της επιτροπής ανταγωνισμού – στην οποία οι πολυεθνικές χρωστούν από πολλά χρόνια τεράστια πρόστιμα (άνω του 1 δις € στην Ελλάδα), χωρίς να έχουν καμία διάθεση να τα πληρώσουν.



Συγκεκριμενοποιώντας και απομονώνοντας τον εχθρό λοιπόν, μπορούμε να ανακαλύψουμε νέες μεθόδους «στοχευμένης» αντιμετώπισης του, χωρίς να ενοχλούμε όμως τη λειτουργία της Οικονομίας μας – χωρίς να στρέφουμε τη μία κοινωνική ομάδα απέναντι στη άλλη, χωρίς να κατηγορούμε ο ένας τον άλλο και «διαδηλώνοντας» μόνο για θεσμικά, μη συντεχνιακά, «συλλογικά αιτήματα».



ΟΙ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ



Δυστυχώς για τους Πολίτες και ειδικά για τη Δημοκρατία, η Πολιτική, εκτός από διεφθαρμένη, είναι εξαιρετικά ανίσχυρη, συγκρινόμενη με την οικονομική εξουσία – η οποία σήμερα επελαύνει, γκρεμίζοντας το ένα πίσω από το άλλο όλα τα φράγματα που την εμποδίζουν. Η Πολιτική, ευρισκόμενη στη μέση των εξελίξεων, αντιμέτωπη με το «πλήθος» από τη μία πλευρά, με όλους εμάς δηλαδή, καθώς επίσης με την τεράστια πλέον οικονομική δύναμη από την άλλη, με το Καρτέλ και τις πολυεθνικές, είναι πάρα πολύ δύσκολο να επιβιώσει (άρθρο μας).



Για παράδειγμα, όταν η γερμανίδα καγκελάριος προσπάθησε πρόσφατα να επιβάλλει τους κανόνες της Πολιτείας στις ιδιωτικοποιημένες εταιρείες παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, εμποδίζοντας τες να επεκτείνουν τις συμβάσεις με τα πυρηνικά εργοστάσια, απέτυχε παταγωδώς. Υπό την απειλή της μαζικής κατάθεσης αγωγών εκ μέρους τους, αναγκάσθηκε να αποσύρει το νομοθέτημα που είχε προετοιμάσει, φοβούμενη βέβαια ότι θα έχανε τις δίκες - πληρώνοντας επί πλέον αποζημιώσεις στο πανίσχυρο «ενεργειακό» Καρτέλ.



Το ίδιο συνέβη όταν προσπάθησε να επιβάλλει χαμηλότερες τιμές για το ηλεκτρικό ρεύμα (είναι υπερδιπλάσιες από αυτές της ΔΕΗ), κάτι με το οποίο δεν συμφώνησαν οι εταιρείες – οι οποίες ασφαλώς δεν ανταγωνίζονται μεταξύ τους στα πλαίσια των δήθεν ανοιχτών αγορών, όπως προσπαθούν να μας πείσουν αλλά, αντίθετα, συνεννοούνται πλήρως, μέσα από ένα τέλεια οργανωμένο και λειτουργικό Καρτέλ.



Από την άλλη πλευρά βέβαια, οι όποιες προσπάθειες της γερμανίδας καγκελαρίου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έρχονται αντιμέτωπες (με τη βοήθεια των εκεί «στρατευμένων» ΜΜΕ), με τους Πολίτες της χώρας της – με αποτέλεσμα να χάνει συνεχώς στις εκλογικές αναμετρήσεις. Ευρισκόμενη λοιπόν ανάμεσα στις δύο κυρίαρχες, αντιμαχόμενες δυνάμεις, στις πολυεθνικές και στο λαό της, είναι πολύ δύσκολο να επιβιώσει, αφού δεν έχει τη δυνατότητα να «εξυπηρετήσει» τις ανάγκες όλων.



Συνεχίζοντας οι πολυεθνικές, έχοντας προφανώς την άνεση να απασχολούν «στρατιές» ικανότατων, καθώς επίσης αρκετά καλοπληρωμένων δικηγόρων ή άλλων διοικητικών στελεχών, είναι σε θέση να «κατατροπώνουν» τα κράτη, χωρίς να αντιμετωπίζουν την παραμικρή δυσκολία. Αντίθετα τα εθνικά κράτη, έχοντας στην υπηρεσία τους συνήθως ανεπαρκή, μη αντίστοιχα πληρωμένα ή εκπαιδευμένα άτομα, στη θέση ακόμη και υπουργών ή πρωθυπουργών, είναι αδύνατον να αντιμετωπίσουν τις πολυεθνικές.



Προφανώς δε, όταν οι πολυεθνικές ιδιωτικοποιούν τις κοινωφελείς εταιρείες (στο παράδειγμα της Ελλάδας τη ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ, τις συγκοινωνίες, τους δρόμους, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τις τηλεπικοινωνίες κλπ), αφενός μεν υπερδιπλασιάζουν τις τιμές, αφετέρου αποκλείουν κάθε δυνατότητα «άμυνας» των Πολιτών – κάτι που δεν συμβαίνει βέβαια, όταν ο ιδιοκτήτης είναι το κράτος.



Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι οι μεγάλες τράπεζες οι οποίες, αυτοαποκαλούμενες «συστημικές», ανάγκασαν τα κράτη να αναλάβουν την πληρωμή των λαθών τους – συνεχίζοντας φυσικά να κερδοσκοπούν ασύδοτα, χωρίς να διατρέχουν τον παραμικρό κίνδυνο (ετεροβαρές ρίσκο). Στη Δανία κρατικοποιήθηκε η δέκατη υπερχρεωμένη τράπεζα πρόσφατα, εις βάρος φυσικά των Πολιτών της, ενώ το ίδιο συμβαίνει σε πολλές άλλες χώρες (στη Γερμανία επίσης).



Ειδικά όσον αφορά την Ιρλανδία, οι τράπεζες είναι αυτές που την οδήγησαν στα νύχια του ΔΝΤ, με τους Πολίτες της να καλούνται να αναλάβουν τα τεράστια χρέη τους. Κάτι ανάλογο συνέβη και στην Ισλανδία, όπου όμως οι Πολίτες της χώρας ευτυχώς αντέδρασαν - μη αναλαμβάνοντας τα χρέη των τραπεζών και στέλνοντας τον πρωθυπουργό τους στο δικαστήριο.



Για να μπορέσουμε λοιπόν να καταπολεμήσουμε τις «αδυναμίες» της Πολιτικής, ενισχύοντας, ως οφείλουμε, τη θέση της απέναντι στην οικονομική εξουσία, πρέπει να συμμετέχουμε ενεργά στο δημόσιο βίο – επιβάλλοντας δημοψηφίσματα, επιτροπές ελέγχου και οτιδήποτε άλλο σκεφθούμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Υπό τις παραπάνω προϋποθέσεις η Πολιτική, έχοντας σύμμαχο και όχι αντίπαλο τους Πολίτες, θα καταφέρει τελικά να επιβληθεί στις «αγορές» - ενώ ταυτόχρονα θα «συλλαμβάνονται», διαμέσου των ελέγχων των Πολιτών, τα διεφθαρμένα, άρρωστα στελέχη της.



Για παράδειγμα, θα ήταν μάλλον πιο αποτελεσματικές οι ειρηνικές «διαδηλώσεις» έξω από τα σπίτια των αποδεδειγμένα «επίορκων» πολιτικών ή μπροστά στα γραφεία των πολυεθνικών διαφθορέων, από τις συγκεντρώσεις στο κέντρο της πρωτεύουσας - οι οποίες αναμφίβολα εμποδίζουν την ομαλή λειτουργία της οικονομίας. Το ίδιο ίσως ισχύει και για τη δημόσια «αποπομπή» τους, η οποία πιθανότατα θα τους οδηγούσε στην απομόνωση ή στην εξορία.



Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ



Ένα τρίτο παράδειγμα «πολιτικής αδυναμίας» είναι η Ελλάδα η οποία, μέσα σε τρία μόλις χρόνια, οδηγήθηκε από τις «αγορές» έντεχνα στη χρεοκοπία – με τη βοήθεια της οικονομικής κρίσης, της συχνά εξαγορασμένης ψήφου κάποιων Πολιτών, της διαφθοράς ορισμένων πολιτικών, της Γερμανίας, καθώς επίσης της «διατεταγμένης» υπηρεσίας πολλών διαφορετικών «συντελεστών» της. Ο Πίνακας ΙΙ που ακολουθεί αναφέρεται σε ορισμένα βασικά μεγέθη της χώρας μας:



ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Εξέλιξη ΑΕΠ, εσόδων, δαπανών και ελλειμμάτων (των ζημιών δηλαδή του κράτους) σε εκ. €, στην Ελλάδα



ΕΤΟΣ


ΑΕΠ*


Έσοδα


Δαπάνες


Έλλειμμα


Δημόσιο Χρέος**


Ποσοστό επί ΑΕΠ





















2003


153.045


37.500


40.735


-3.235


179.008


117,00%

2004


164.421


40.700


45.414


-4.714


198.832


120,90%

2005


196.609


42.206


48.685


-6.479


209.723


118,90%

2006


213.085


46.293


50.116


-3.823


224.162


105,10%





















2007


227.134


54.024


64.545


-10.521


237.742


104,67%

2008


236.936


56.698


71.266


-14.568


260.439


109,91%

2009


235.035


50.531


81.403


-30.872


298.032


126,80%

2010


231.888


54.240


73.694


-19.454


330.400


142,48%

2011


228.408


59.442


77.503


-18.061


348.461


152,56%

Πηγή: 2003 – 2006 Υπουργείο Οικονομικών / 2007 – 2011 Τράπεζα της Ελλάδος

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

* ΑΕΠ 2005 αναθεωρημένο, δηλαδή 20% περίπου «τεχνητά» αυξημένο σε σχέση με το 2004, μετά την πρόσθεση εσόδων από την «μαύρη οικονομία» εκ μέρους της κυβέρνησης, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα να μειωθεί το ποσοστό του ελλείμματος και να βρεθεί εντός του συμφώνου σταθερότητας της Ε.Ε. (ουσιαστικά, πλασματικό ΑΕΠ).

** Χρέος γενικής κυβέρνησης – 2009 και 2010 από ΤτΕ (2011 προϋπολογιστικά)

Σημείωση: Στο χρέος του 2010 δεν έχει συμπεριληφθεί η δόση των 6,5 δις € της ΕΕ, η οποία καταβλήθηκε τον Ιανουάριο του 2011, ενώ έχουν συνυπολογισθεί τα 2,5 δις € του ΔΝΤ.



Σε σχέση με τον Πίνακα ΙΙ, οφείλουμε να διαλευκάνουμε ορισμένες παραμέτρους του, έτσι ώστε να κατανοήσουμε τις τεράστιες αδυναμίες, εάν όχι την «προδοσία», της πολιτικής της χώρας μας (της ΕΕ επίσης):



(α) Σε σχέση με την τεράστια αύξηση του δημοσίου χρέους το 2009, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας, το έλλειμμα και το χρέος αναθεωρήθηκαν προς τα πάνω για την περίοδο 2006-2009, με βάση την ανακοίνωση της Eurostat (15.11.2009) – μία ενέργεια την οποία μάλλον προκάλεσε η κυβέρνηση μας, «καταγγέλλοντας» την προηγούμενη (!).



Συγκεκριμένα, για το 2009 το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης αναθεωρήθηκε από 13,6% του ΑΕΠ σε 15,4% του ΑΕΠ, ενώ το δημόσιο χρέος αναθεωρήθηκε από 115,1% του ΑΕΠ (273.407 εκ. €), σε 126,8% του ΑΕΠ (298.032 εκ. €) – εν μέσω παγκόσμιας ύφεσης και πιστωτικής συρρίκνωσης (!). Ίσως οφείλει να σημειωθεί εδώ ότι, σύμφωνα με την αντιπολίτευση, το έλλειμμα επιβαρύνθηκε τεχνητά κατά τουλάχιστον 4% (από το 9,6% στο 13,6%), με την βοήθεια της μεταφοράς δαπανών περί τα 10 δις € (από το 2010 στο 2009), καθώς επίσης της σκόπιμης μείωσης των εσόδων («ακύρωση» φόρων, μη πρόταξη της φορολογικής περαίωσης κλπ).



Τη μεγαλύτερη επίδραση στην αύξηση του δημόσιου χρέους του 2009 είχε η «αναταξινόμηση» των δημοσίων επιχειρήσεων του ευρύτερου δημόσιου τομέα και η άμεση, η όχι σταδιακή δηλαδή ένταξη τους στη γενική κυβέρνηση. Η απίστευτη αυτή ενέργεια, της κυβέρνησης μας ουσιαστικά, εν μέσω παγκόσμιας ύφεσης και προβλημάτων της Ευρωζώνης, είχε σαν αποτέλεσμα να επιδεινωθεί το χρέος μας κατά 7,7% του ΑΕΠ. Το δημόσιο χρέος μας επιβαρύνθηκε επί πλέον κατά 2,3% του ΑΕΠ, από την καταγραφή παλαιοτέρων συμφωνιών ανταλλαγής (swaps) – επίσης, κατά 2% περίπου από διάφορες άλλες αναπροσαρμογές.



(β) Για το επόμενο έτος, η αύξηση του λόγου του χρέους προς το ΑΕΠ, από 126,8% το 2009 σε 142,48% το 2010, οφείλεται κυρίως στους εξής παράγοντες: (1) στο εκτιμώμενο έλλειμμα για το 2010 (9,4%), (2) στην ανάληψη χρεών των νοσοκομείων (2,3% του ΑΕΠ), (3) στη χρηματοδότηση του ταμείου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (1,1% του ΑΕΠ), (4) στη μείωση του επιπέδου του ΑΕΠ (1,9% του ΑΕΠ) και (5) σε εκτιμώμενο ταμειακό υπόλοιπο ύψους 1,1% του ΑΕΠ στις 31.12.2010.



Ουσιαστικά λοιπόν, η αναπροσαρμογή των μεγεθών της οικονομίας μας βασίσθηκε σε «εξωγενείς», μη επαναλαμβανόμενους παράγοντες, με απώτερο στόχο την, κατά κάποιον τρόπο, «εικονική», προφανώς σκόπιμη και ραγδαία επιδείνωση του – αφού τίποτα ανάλογο δεν συνέβη στην Ισπανία, στην Ιταλία κλπ. Για παράδειγμα, εάν συνυπολογίσουμε στις Η.Π.Α. τα ελλείμματα των επί μέρους Πολιτειών (στη Γερμανία των ομοσπονδιακών κρατιδίων κλπ), τότε το δημόσιο χρέος (Πίνακας ΙΙΙ) δεν θα ήταν πια 94,3% του ΑΕΠ, αλλά 113,7% του ΑΕΠ (ενδεχομένως πολύ υψηλότερο, αφού και στις Η.Π.Α. υπάρχουν πιθανότατα «αναπροσαρμόσιμα» οικονομικά μεγέθη).



ΠΙΝΑΚΑΣ ΙIΙ: Βασικά μεγέθη της αμερικανικής Οικονομάς, σε τρις $ (Δεκέμβριος του 2010)



Τομείς


Ποσόν


Ποσά / ΑΕΠ









ΑΕΠ


14,60












Δημόσιο χρέος


13,80


94,30%

Τοπικό Χρέος*


1,70


11,64%

Χρέος των 50 Πολιτειών


1,10


7,53%









Γενικό δημόσιο χρέος


16,6


113,70%

Πηγή: WP

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος



Συνεχίζοντας, όπως διαπιστώνουμε από τον Πίνακα ΙΙ, οι δαπάνες της Ελλάδας αυξήθηκαν κατά 31,29 δις € από την 01.01.2007 έως και το 2009, ενώ τα έσοδα μόλις κατά 4 δις € - γεγονός απόλυτα φυσιολογικό, όσον αφορά βέβαια τα έσοδα, αφού το ΑΕΠ μας αυξήθηκε τεχνητά (οπότε δεν συνοδευόταν από ανάλογα μεγαλύτερα έσοδα). Από την άλλη πλευρά, το δημόσιο χρέος μας από το 2008 έως το 2010 (σε τρία μόλις χρόνια), αυξήθηκε κατά 70 δις € - ενώ μόνο το 2010 αυξήθηκε κατά 32 δις € επειδή, στο ήδη «διογκωμένο» έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού (19,5 δις €), προστέθηκαν τα χρέη των νοσοκομείων, καθώς επίσης τα άλλα μεγέθη που αναφέραμε, για πρώτη φορά και όλα μαζί.



Αντί δηλαδή να συμπεριλάβουμε τα χρέη αυτά σταδιακά στο δημόσιο χρέος, υποχρεωθήκαμε από τους «εταίρους» μας, με πρωτοβουλία δυστυχώς της κυβέρνησης μας, στην άμεση «καταγραφή» τους, παράλληλα με την μείωση του ΑΕΠ μας (ύφεση 4,5%) - λόγω των καταστροφικών μέτρων του ΔΝΤ, τα οποία περιόρισαν ακόμη περισσότερο τα έσοδα του δημοσίου, αυξάνοντας δυσανάλογα τις δαπάνες (κόστος ανεργίας, αποζημιώσεις λόγω εθελουσίας εξόδου κλπ).



Έτσι, ο δείκτης Δημόσιο χρέος/ΑΕΠ επιδεινώθηκε κατά 38 ολόκληρες μονάδες (2007-2010), επειδή ο «παρανομαστής» (ΑΕΠ) μειώθηκε και ο «αριθμητής» (δημόσιο χρέος) αυξήθηκε, οδηγώντας μας στα νύχια των αγορών - σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή, αφού τα αυξημένα επιτόκια, η ανεργία, η πιστωτική συρρίκνωση, η ύφεση, ο φορολογικός πληθωρισμός κλπ, θα επιδεινώνουν συνεχώς τα μεγέθη του προϋπολογισμού μας.



Προφανώς, εάν αυτά που περιγράψαμε παραπάνω (συν πολλά άλλα, όπως το «παιχνίδι» με τις ανοιχτές πωλήσεις των ελληνικών ομολόγων με Τ+10 από την ΤτΕ κλπ), συμβούν σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου η οποία, εκτός των άλλων, δεν έχει τη δυνατότητα «νομισματικής» πολιτικής, τα αποτελέσματα θα είναι τα ίδια και χειρότερα – η ραγδαία, «τεχνητή» προφανώς επιδείνωση των οικονομικών δεικτών της, με στόχο την εξαθλίωση των Πολιτών της και την υποδούλωση τους στις αγορές. Στον Πίνακα ΙV τώρα που ακολουθεί (επίσης αναμορφωμένος με τα πρόσφατα στοιχεία της ΤτΕ), αναφέρονται ορισμένα άλλα μεγέθη της οικονομίας μας.



ΠΙΝΑΚΑΣ ΙV: Μεγέθη κρατικού προϋπολογισμού σε εκ. €



Έτη


2007


2008


2009


2010


2011


















Τόκοι


9.791


11.207


12.325


13.223


15.920

Χρεολύσια


22.544


26.246


29.135


19.549


28.130


















Πρωτογενείς Δαπάνες ΤΟ


45.951


50.435


57.992


51.679


52.633

Π.Δ.Ε.


8.803


9.624


9.588


8.447


8.500

Πηγή: Τράπεζα της Ελλάδος / Νομισματική Πολιτική 2010 – 2011

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος



Όπως φαίνεται από τον Πίνακα ΙV, οι τόκοι το 2011 θα είναι κατά 6,2 δις € υψηλότεροι, σε σχέση με το 2007, με αποτέλεσμα την αύξηση των πρωτογενών δαπανών του τακτικού προϋπολογισμού (χωρίς το ΠΔΕ - Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων). Φυσικά το πρόγραμμα αυτό (ΠΔΕ), το οποίο κάθε άλλο παρά δημόσιες επενδύσεις αφορά (άρθρο μας) αλλά, αντίθετα, «σκοτεινές δαπάνες» του δημοσίου, παραμένει ουσιαστικά στο απυρόβλητο.



Ολοκληρώνοντας, οι τόκοι και τα χρεολύσια το 2011 (44 δις €) υπερβαίνουν το 80% των εσόδων του 2010 – καταδικάζοντας προφανώς τη χώρα μας οριστικά και «αμετάκλητα». Φυσικά, οι πρωτογενείς δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού μας (ΤΠ), αυτές δηλαδή για μισθούς, συντάξεις, ασφάλειες κλπ, καλύπτονται πλήρως από τα έσοδα του κράτους – οπότε, η «βοήθεια» εκ μέρους των ΔΝΤ-ΕΕ, ειδικά από το 2011, καλύπτει ουσιαστικά μόνο τους δανειστές μας.



ΕΠΙΛΟΓΟΣ



Η Ελλάδα είναι μία πολύ πλούσια χώρα και σε καμία περίπτωση χρεοκοπημένη – αφού, απέναντι στο δημόσιο χρέος της, ευρίσκονται πολύ περισσότερα περιουσιακά στοιχεία. Αρκεί να τη συγκρίνει κανείς με τη Μ. Βρετανία, η οποία διαθέτει μηδενικά περιουσιακά στοιχεία, ενώ πουλάει πλέον ακόμη και τα δάση της, για να καταλάβει σε πόσο καλή θέση ευρίσκεται. Πόσο μάλλον όταν, το συνολικό χρέος της Ελλάδας, δημόσιο και ιδιωτικό είναι, όπως έχουμε επανειλημμένα τεκμηριώσει με Πίνακες, το χαμηλότερο στην Ευρωζώνη.



Εν τούτοις η Ελλάδα, οδηγούμενη έντεχνα από τις «αγορές», καθώς επίσης από κάποιους «διατεταγμένους» λειτουργούς της, στην αδυναμία πληρωμής των χρεών της, έχει αφενός μεν υποχρεωθεί στην καταστροφική πολιτική του ΔΝΤ (με στόχο τη λεηλασία της, καθώς επίσης την υποταγή της στο Καρτέλ), αφετέρου στην πλήρη σχεδόν απαξίωση των περιουσιακών στοιχείων της – έτσι ώστε να πουληθεί σε «τιμή ευκαιρίας» το σύνολο των παγίων της.



Παρά τις τεράστιες δυσκολίες όμως, με τις οποίες ευρίσκεται αντιμέτωπη, μπορεί να τα καταφέρει – μετατρέποντας τον κίνδυνο σε ευκαιρία. Αρκεί βέβαια να συνειδητοποιήσει τα μεγάλα διαπραγματευτικά της πλεονεκτήματα (δεν είναι δυνατόν να αποτελεί συστημικό κίνδυνο μία τράπεζα και όχι μία χώρα) αντιστρέφοντας εντελώς τα δεδομένα – καθώς επίσης να εκμεταλλευθεί τις ίδιες τις αγορές (ασφαλιστική βόμβα μεγατόνων), στο δικό τους «πεδίο μάχης» και με τις δικές τους «έντιμές» μεθόδους.



Φυσικά οφείλει πλέον να επιδιώξει ριζικές λύσεις οι οποίες, εκτός από την αλλαγή πολιτεύματος (με στόχο την επιτυχή καταπολέμηση της πολιτικής διαφθοράς), πρέπει να επικεντρωθούν στην επίλυση του προβλήματος του δημοσίου χρέους – χωρίς φυσικά την καταναγκαστική εκποίηση δημόσιας περιουσίας ή την πώληση των κοινωφελών επιχειρήσεων της. Πιθανότατα δε η καλύτερη λύση σήμερα (εάν δεν καταφέρουμε τη διαγραφή των απεχθών χρεών), η οποία δεν μπορεί να θεωρηθεί σε καμία περίπτωση «ανέντιμη», είναι η αποπληρωμή του χρέους της πατρίδας μας, με 40 ισόποσες ετήσιες δόσεις και με επιτόκιο ίσο με το βασικό της ΕΚΤ - με το επιτόκιο δηλαδή που δανείζονται οι τράπεζες



Στην περίπτωση αυτή, όπως έχουμε ήδη αναλύσει, τα χρεολύσια (δόσεις) θα ήταν της τάξης των 9 δις € ετήσια, ενώ οι τόκοι (1%) θα ανερχόταν στα 3,6 δις € τον πρώτο χρόνο - μειούμενοι στη συνέχεια. Συνολικά λοιπόν, η επιβάρυνση μας θα ήταν το ανώτατο 12,6 δις € ετήσια – ένα μέγεθος με το οποίο θα μπορούσαμε πιθανότατα να ανταπεξέλθουμε, ειδικά εάν μας εξοφλούσε η Γερμανία.



Ταυτόχρονα βέβαια, πρέπει να εκδιωχθούν πάση θυσία τόσο οι σύνδικοι πτώχευσης από τη χώρα μας (ΔΝΤ), όσο και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί ή οι «πολυεθνικοί διαφθορείς», ενώ δεν θα υπάρχει κανένας λόγος λήψης νέων «μέτρων λιτότητας» αφού, απλά με την εξοικονόμηση δαπανών, οι οποίες οφείλονται στη σπατάλη του δημοσίου, ειδικά στο ΠΔΕ, θα μπορούσαμε να μηδενίσουμε το έλλειμμα.



Η «διατηρήσιμη» τώρα μη λήψη νέων μέτρων, θα μπορούσε να λειτουργήσει θετικά στην αύξηση της κατανάλωσης – κατ’ επακόλουθο, στην αύξηση του ΑΕΠ μας, η οποία θα ακολουθούσε σίγουρα, αφού θα επέστρεφε η αισιοδοξία στην Ελλάδα και θα σταματούσε να εφαρμόζεται η καταστροφική, υφεσιακή και αντιαναπτυξιακή πολιτική του ΔΝΤ (μειώσεις μισθών, τεράστια ανεργία, στασιμοπληθωρισμός κλπ).



Η αύξηση του ΑΕΠ με τη σειρά της θα είχε σαν αποτέλεσμα, αφενός μεν τη μείωση του ελλείμματος σαν ποσοστό επί αυτού, αφετέρου την αύξηση των εσόδων του δημοσίου. Με δεδομένο ότι, τα έσοδα του δημοσίου ανέρχονται (2010) στο 22% περίπου του ΑΕΠ μας, η πραγματική αύξηση του ΑΕΠ κατά 10 δις € (παράδειγμα), θα απέφερε αυτόματα επί πλέον έσοδα 2,2 δις € στο δημόσιο.



Η επένδυση τώρα αυτών των επί πλέον εσόδων στην οικονομία, θα μπορούσε να προκαλέσει μία επόμενη αύξηση του ΑΕΠ, επόμενα επί πλέον έσοδα, επανεπένδυση τους και «ούτω καθ’ εξής» (υγιής ανοδικός σπειροειδής κύκλος, στηριζόμενος στο cash flow και όχι στο δανεισμό), οδηγώντας τη χώρα μας στη θέση που πραγματικά της αξίζει.



Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 19. Φεβρουαρίου 2011

viliardos@kbanalysis.com

Facebook Twitter Netlog





Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου

Το ενδιαφέρον των αναγνωστών μας για αυτό το άρθρο:
Πάρα πολύ: 81% - Πολύ: 16% - Αρκετά: 1% - Λίγο: 2% - Καθόλου: 0%

Συζητήστε αυτό το άρθρο στο forum μας (κλικ εδω)

Επιστροφή

Το μεγαλύτερο κρουαζιερόπλοιο του κόσμο.OASIS of the SEAS

http://www.youtube.com/watch?v=XAXIorLZzDs&feature=player_embedded


Το μεγαλύτερο κρουαζιερόπλοιο του κόσμου
13/08 - ΚΟΣΜΟΣ
(5)
Παρασκευή, 13 Αυγούστου 2010, 12:22


(0)
share
27

Σχετικά Tags
κρουαζιερόπλοιο, Oasis of the Seas
Είναι μεγαλύτερο και από τον Τιτανικό!
ΔΕΙΤΕ το βίντεο

Το Oasis of the Seas είναι το μεγαλύτερο κρουαζιερόπλοιο που κατασκευάστηκε ποτέ στον κόσμο, ναυπηγήθηκε στην Φιλανδία και έκανε το πρώτο του ταξίδι στις 5 Δεκεμβρίου.

Το μήκος του είναι 360,88 μέτρα και το βάρος του 226.000 τόνους.

Διαθέτει 16 καταστρώματα, 2.700 καμπίνες και χωράει 6.300 επιβάτες και 2.100 μέλη πληρώματος.

Το τεράστιο αυτό κρουαζιερόπλοιο είναι 40% μεγαλύτερο από οποιοδήποτε άλλο κρουαζιερόπλοιο και 5 φορές μεγαλύτερο από το Τιτανικό.

Το κόστος κατασκευής του ήταν 1,5 δις δολάρια.

Welcome to artaki stoudios  Ενοικιαζόμενα επιπλωμένα διαμερίσματα  6973078138
● Ενοικιαζόμενα επιπλωμένα  φοιτητικά διαμερίσματα για φοιτητές των ΤΕΙ Χαλκίδας, και για καλοκαιρινή σεζόν. 
● Τα επιπλωμένα διαμερίσματα βρίσκονται στη Νέα Αρτάκη, στο κέντρο της πόλης, 80 μέτρα από την παραλία , 60 μέτρα από την πλατεία, όπου και βρίσκεται η στάση του λεωφορείου είτε προς τα ΤΕΙ, είτε προς την Χαλκίδα , Αθήνα.
 ● 8 χιλιόμετρα από Χαλκίδα ,την πρωτεύουσα του νησιού Εύβοια.
 ● 83 χιλιόμετρα από Αθήνα ( 45 λεπτά με το αυτοκίνητο 55 λεπτά με το τραίνο ).
 ● Ιδιώτης – όχι μεσιτικό γραφείο. 
● Το κτιριακό συγκρότημα περιλαμβάνει: α) Διαμερίσματα – γκαρσονιέρες, studio 23-30 τ.μ.. β) Διαμερίσματα – δυάρια 50 τ.μ.
 ●Έτος κατασκευής: 2005 – Αντισεισμική κατασκευή. 
● Κάθε διαμέρισμα περιλαμβάνει:
 ● Πολυκουζινάκι, απορροφητήρα, ψυγείο, πλυντήριο ρούχων, τραπέζι, καρέκλες, Καναπές T.V. A.C. ευρύχωρες ντουλάπες. 
 ● WC με μπανιέρα η ντουζιέρα.
 ● ζεστό νερό όλο το 24 ωρο με ηλιακό – boiler
. ● Μοντέρνα σιδερένια κρεβάτια με ορθοπεδικό στρώμα 1.4 x 2 μέτρα.
 ● Ανοιγομενα – ανακλινόμενα κουφώματα με διπλά τζάμια και σήτες, καθώς και ηχομονωτικές μπαλκονόπορτες.
 ● Ψηφιακή τηλεόραση 20-22 ιντσών.
● Υπολογιστή με γραφείο και πολυθρόνα.
 ● Σε όλα τα δωμάτια προσφέρεται δωρεάν Ασύρματη (Wi-Fi) πρόσβαση στο internet, με πραγματική ταχύτητα 17 mb.
 ● δυνατότητα επιλογής από εσάς δωρεάν με ποια χρώματα θα βαφτεί το διαμέρισμα. ● ΧΩΡΙΣ κοινόχρηστα.
 ● Υδραυλικός ανελκυστήρας.
 ● ΔΩΡΕΑΝ επισκευή / συντήρηση όλων των συσκευών / υδραυλικά, σε περίπτωση τυχόν φθοράς λόγω «καλοπροαίρετης» χρήσης.
 ● Μόνο στην είσοδο / έξοδο του συγκροτήματος υπάρχει κάμερα ασφαλείας, για την προστασία των ενοίκων. 
 ● Αξίζει να επισημανθεί η διασφάλιση από πλευράς διεύθυνσης ενός ήρεμου περιβάλλοντος, στοχεύοντας στην όσο το δυνατό πιο ποιοτική διαβίωση εντός του συγκροτήματος.

 Περισσότερες  πληροφορίες,  βίντεο, φωτογραφίες,  στα  Links

artaki studios  Φωτογραφίες   http://www.flickr.com/photos/artaki/ 
artaki studios  Φωτογραφίες   https://plus.google.com/102462864393631720906/p
artaki studios  Φωτογραφίες   http://www.panoramio.com/user/1554711
artaki studios  βίντεο              http://www.youtube.com/asprogia            
● artaki studios  βίντεο              http://www.dailymotion.com/psomas 
● artaki studios  βίντεο              http://vimeo.com/user5069607
● artaki studios  βίντεο              http://www.metacafe.com/f/channels/Psomas+Aris/private/
● artaki studios  blog                 http://artaki-artaki.BlogSpot.com/
● artaki studios facebook          http://goo.gl/ypl5o  facebook 
● artaki studios on twitter         https://twitter.com/#!/domatia_xalkida                                            
● artaki studios  e mail                artakipsomas@yahoo.gr
● artaki studios  Skype name         is kanadas
Follow me on twitter:           https://twitter.com/#!/domatia_xalkida    

 Περισσότερες  πληροφορίες  Πρωινές ώρες  6973498274.  Απογευματινές ώρες  2221042983  // 6973078138  
●  Πώς θα φτάσετε
Οδικές συγκοινωνίες: Με λεωφορεία του ΚΤΕΛ από την Αθήνα για τις περιοχές: Χαλκίδα (81 χλμ, 1 ώρα  
Σιδηροδρομικές συγκοινωνίες: από Αθήνα για Χαλκίδα
● Επίσης με λεωφορεία του ΚΤΕΛ και από Θεσσαλονίκη.

Τι είναι το Twitter

Δημοσιεύτηκε από Paris Koutroumanos στις 15/6/09 12:06 στην κατηγορία Web & SEO

Bio: Γεννήθηκα το 1971 και ασχολούμαι με το διαδίκτυο από το 1992. Το Όλο είναι Άλλο. Διαβάστε για μένα εδώ http://www.parisk.gr/about

Δείτε άλλα 53 άρθρα από αυτόν τον QWERTY Writer

http://www.youtube.com/watch?v=WbVx2NWL1ZM&feature=player_embedded

http://www.youtube.com/watch?v=WbVx2NWL1ZM

http://www.youtube.com/watch?v=gBA-i2W62y4&NR=1

http://www.youtube.com/user/qwertyopinionbox#p/u/14/YzlB1GvxGHI

http://www.youtube.com/user/qwertyopinionbox#p/u/15/9VQxQ6Ivx3U

http://www.youtube.com/user/qwertyopinionbox#p/u/21/7ej5_XCwqOg Εξαγωγή ήχου από video του YouTube
http://www.youtube.com/watch?v=Hjq2svQuhn0

http://www.youtube.com/watch?v=lPyNv2jt3BI&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=Hjq2svQuhn0&feature=related

Με ρωτούν πολύ φίλοι, αλλά τώρα τελευταία και πολλές γυναίκες. Τι είναι το Twitter; Η αλήθεια είναι πως έχουν γραφτεί πολλά άρθρα, που σκοπό έχουν να δώσουν στους ανθρώπους μερικές βασικές πληροφορίες για το νέο αυτό “πουλάκι” και όταν λέμε “πουλάκι” εννοούμε το logo του twitter, αλλά εμείς εδώ προσπαθήσαμε να γράψουμε το απόλυτο Post για νεοφώτιστους και όχι μόνο.
Γενικά

Το Twitter λοιπόν είναι μια δωρεάν social network και micro-blogging υπηρεσία, η οποία επιτρέπει στους χρήστες του να γράφουν σύντομα μηνύματα και να διαβάζουν τα μηνύματα άλλων χρηστών της υπηρεσίας (τα γνωστά ως tweets).

Ας δούμε όμως μερικούς όρους πιο αναλυτικά:
Social Network

υπηρεσία εννοούμε κάθε τι με το οποίο μπορούμε να “δικτυωθούμε, να κάνουμε ένα δίκτυο ανθρώπων δηλαδή, δια μέσω του δικτύου υπολογιστών, δηλαδή του Internet”. Είναι αυτό που λέω καμιά φορά χαριτολογώντας σε ψηφιακά αναλφάβητους ανθρώπους (ναι υπάρχουν αρκετοί τέτοιοι ακόμα), “Το Internet ενώνει και δεν αποξενώνει.”
Micro-Blogging?
Twitter σε δράση

Twitter σε δράση

χμμμ! Ας αναλύσω τις λέξεις: Ως Blogging αναφέρουμε όλα όσα κάνουμε γύρω από το Blog μας.

Αναλύω ακόμα πιο βαθιά : Έχουμε ένα blog π.χ. στο wordpress.com ή στο blogspot.com ή ακόμα καλύτερα στήσαμε ένα δικό μας σε κάποιο server π.χ. www.parisk.gr και εκεί δημοσιεύουμε μακροσκελή (post) άρθρα, Video, βάζουμε τα Link που μας αρέσουν, δίνουμε την δυνατότητα να εγγραφούν όσοι χρήστες θέλουν να συμμετέχουν και αυτοί με σχόλια ή και ολόκληρα post. Όλο αυτό είναι το Blogging με πολύ απλά λόγια.

Micro-Blogging τώρα είναι αυτό που δίνουν υπηρεσίες όπως το Twitter (ω ναι… υπάρχουν και άλλα) όπου αρχικά κάνεις μια εγγραφή και δημιουργείς ένα λογαριασμό (account), αποκτάς κάτι που μοιάζει σαν “η σελίδα μου στο Twitter” ή οποία έχει και εύκολη διεύθυνση π.χ. http://twitter.com/assoscoupa, και κατόπιν μπορείς πολύ απλά να δημοσιεύεις – μεταδίδεις- μηνύματα μέχρι 140 χαρακτήρες, τα οποία αποθυκεύονται και παραμένουν ως ιστορικό το ένα κάτω από το άλλο, επιδέχονται σχόλια πάλι μέχρι 140 χαρακτήρες και η έννοια “εγγραφή φίλων και γνωστών” αντικαθήστατε με το “σε κάνω follow”.
“Σ’ ακολουθώ – Μ’ ακολουθείς”

Τώρα γεννάται το μέγα ερώτημα: “Άντε και έγραψα ένα μήνυμα, Ποιος θα το δει; Ποιος θα το διαβάσει;” Αρχικά κανείς! Ναι δεν κάνω πλάκα. Ουσιαστικά με το που γραφτείς πρέπει να φτιάξεις ένα δίκτυο (είδατε που σας τα έλεγα παραπάνω;), ένα δίκτυο ανθρώπων, φίλων σου, συγγενών σου, συναδέλφων σου κλπ. Όλους αυτούς πρέπει ή να τους ανακαλύψεις μέσα στο Twitter – εάν είναι γραμμένοι και αυτοί – με έναν από τους τρόπους που περιγράφονται παρακάτω, ή να τους προσκαλέσεις να γραφτούν κι εκείνοι για να επικοινωνείτε. Σκέψου ότι εσύ πια, είσαι ήδη χρήστης του twitter και θα ήθελες να τους πεις : “Εγώ γράφτηκα έλα και εσύ εδώ, να τα λέμε και να ακούω τα κελαϊδίσματά σου πουλάκι μου”.
Δηλαδή του λέτε “Ακολουθήστε με” (στη γλώσσα του Twitter, του ζητάτε να σας κάνει “follow”) για να μαθαίνετε τα νέα μου. Με την σειρά σας και εσείς μπορείτε να τον προσθέσετε στην λίστα όσων ακολουθείτε, ώστε να λαμβάνετε τα δικά του updates (τον προσθέτετε στο “following”). Φυσικά μπορείτε να κάνετε follow – να ακολουθείτε – και όποιον άλλον βρείτε στο Twitter και θέλετε να παρακολουθείτε τα μικρο-μηνύματα που δημοσιεύει, χωρίς να σας ακολουθεί και αυτός υποχρεωτικά. Σκεφτείτε πχ ότι μπορείτε να κάνετε follow στον Σάκη Ρουβά εάν είστε Ρουβίτσα [επιτόπιο Συμπέρασμα: μάλλον για αυτό με ρωτούν γυναίκες τελευταία] ή στον Μίμη Ανδρουλάκη εάν είστε φιλοσοφημένοι αριστεροί που ψηφίζετε ακόμα ΠΑΣΟΚ.

Ουσιαστικά στον λογαριασμό σας θα σχηματιστούν δύο σύνολα ανθρώπων των

followers : Αυτών που σας ακολουθούν, σας διαβάζουν δηλαδή και με το που γράψετε κάτι ειδοποιούνται και το μαθαίνουν και των
following : Αυτών που ακολουθείτε εσείς και ότι γράψουν το μαθαίνετε.

Γενικά ισχύει η λογική “Σ’ ακολουθώ – Μ’ ακολουθείς” καθώς και για λόγους ευγένειας, εάν σας ακολουθήσει κάποιος τότε και εσείς θα κάνετε πιθανότατα το ίδιο και για αυτόν.

Δείτε το παρακάτω video που έχει και Ελληνικούς υπότιτλους για να ολοκληρώσετε το πρώτο βήμα κατανόησης του Twitter και μετά προχωράμε στα πιο πρακτικά.


© thecommoncraft.com
Έχω μόνο 140 χαρακτήρες;

Καταρχήν οι 140 χαρακτήρες δεν είναι λίγοι, πιστέψτε με. Εάν θες περισσότερους τότε πρέπει να αναρτήσεις ένα post στο blog σου και να ποστάρεις τον τίτλο και το url στο Twitter. Εδώ, δηλαδή στο Twitter, τα μηνύματα είναι κάτι σαν τα sms. Πόσα δεν έχουμε πει ή έχουμε προκαλέσει με ένα απλό sms; Απλά εδώ τα μηνύματα είναι δημόσια. Σαν να στέλνεις ένα sms και αυτό να εμφανίζεται στον φωτεινό πίνακα μιας πλατείας που πίνουν καφέ οι φίλοι σου. Εξάλλου η όλη φιλοσοφία των Twitter μηνυμάτων είναι να μπορείς να μεταδόσεις στον άλλο μια κατάσταση που γίνεται ή που τρέχει τώρα πχ.: “Είμαι στην βεράντα μου και γράφω άρθρα για το www.qwerty.gr” ή “Του τα χώνει ο Μάνος του Πάγκαλου στην ΕΤ2… βλέπω να πλακώνονται lol”. Για να το πάω και λίγο βαθύτερα στο Twitter μπορείς να παρακολουθείς με την βοήθεια του search όλα τα μηνύματα όλων των χρηστών του Twitter, για ένα συγκεκριμένο θέμα. Πχ την βραδιά των εκλογών μπορείς με τις κατάλληλες αναζητήσεις να δεις τα σχόλια για την εξέλιξη του αποτελέσματος ή τα σχόλια για τα τηλεοπτικά panel.
Πως θα δημοσιεύσω μεγάλα URL ;

Όσον αφορά το μήκος των URLs που θέλεις να κοινοποιήσεις, υπάρχει λύση. Το Twitter από μόνο του φροντίζει μέσω μιας συγκεκριμένης μεθόδου να μικραίνει τα url αντικαθιστώντας τα αρχικά με άλλα μοναδικά και σημαντικώς πιο μικρά σε πλήθος χαρακτήρων URL, αλλά αυτό το κάνει αφού πατήσεις το button “update”. Οπότε έχουν δημιουργηθεί web υπηρεσίες όπως το http://tinyurl.com/ στο οποίο μπορείς να βάλεις μια Long URL και να στην κάνει tiny, δηλαδή πιο μικρή και χαριτωμένη. Βέβαια υπάρχουν και αρκετά Firefox addons όπως το TinyURL Generator όπου με το πάτημα ενός button στον browser σου μπορείς να βάλεις στην μνήμη του Clipboard μια tinyurl της σελίδα που κοιτάς εκείνη την στιγμή και να την κάνεις Paste στο Twitter.com . Βέβαια εάν χρησιμοποιείς μια Deskpot εφαρμογή για Twitting όπως το TweetDeck που αναφέρεται παρακάτω σε αυτό το άρθρο, αυτή η διαδικασία είναι ενσωματωμένη και δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα από όλα αυτά.
Αρχίζοντας

Λοιπόν πως θα αρχίσετε :

Επισκεφθείτε το www.twitter.com και επιλέξτε Get Started – Join και ακολουθήστε τα βήματα εγγραφής και θα βρεθείτε χωρίς επιβεβαίωση email στο παράθυρο όπου θα μπορέσετε να κάνετε το πρώτο σας twitt.
Twitter Get Started

Twitter Get Started

Email θα σας έρθει μετά την εγγραφή για να σας ευχαριστήσει, αλλά και για να σας προτρέψει να προσκαλέσετε και να συνδεθείτε με φίλους, κάτι βέβαια που μπορείτε να το κάνετε και μέσα από το web περιβάλλον επιλέγοντας Find People και στην συνέχεια έναν από τους τρόπους ανεύρεσης ή πρόσκλησης φίλων.
twitter Find people

twitter Find people

Αφού βρείτε μερικούς φίλους και τους κάνετε follow και το αντίστροφο, είστε έτοιμοι για τα πρώτα σας twitt.
Twitter εισαγωγή μηνύματος

Twitter εισαγωγή μηνύματος
Το Video που σε πάει βόλτα σε όλο το twitter.com

Δείτε παρακάτω ένα πολύ κατατοπιστικό Video που ανακεφαλαιώνει όσα είπαμε μέχρι τώρα και σας πάει βήμα βήμα ώστε να ανακαλύψετε όλες τις λειτουργίες του twitter.com

To Video αυτό υπάρχει στο Help του Twitter.com και το διανέμει η Howcast
Tips & Hits

Παραθέτουμε παρακάτω μερικές από τις πιο χρήσιμες εντολές που θα χρειαστείτε στο Twitter.

@username + message

Μήνυμα που απευθύνεται στο χρήστη assoscoupa αλλά δεν παύει να είναι δημόσιο και θα το δουν και οι άλλοι.
Παράδειγμα: @assoscoupa Βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το qwerty.gr

RT @username + message

H προσθήκη RT (Retwitting) είναι ανεπίσημη εντολή, δηλαδή κάτι από την argot μεταξύ χρηστών και σημαίνει σχολιάζω κάτι που έχει ήδη πει ο username

D username + message

Με αυτήν την εντολή στέλνεις προσωπικό μηνύματα σε ένα χρήστη. Δεν το βλέπει δηλαδή κανείς άλλος πέρα από τον παραλήπτη.
Παράδειγμα: d assoscoupa Θα σε δω το βράδυ κατά τις 10:00 ?

WHOIS username

Επιστρέφει τις δημόσιες πληροφορίες για το Profile του χρήστη
Παράδειγμα: whois assoscoupa

GET username

Φέρνει το τελευταίο μήνυμα του χρήστη. Το χρησιμοποιείς και για να δεις το πότε εμφανίστηκε τελευταία φορά ο χρήστης τάδε στο Twitter
Παράδειγμα: get assoscoupa

Δείτε και άλλες εντολές του Twitter εδώ
Εργαλεία για ακόμα ευκολότερο Twitting

Τα updates των χρηστών που ακολουθείτε μπορείτε επίσης να τα λαμβάνετε με διάφορους τρόπους, εκτός από τον προφανή, που είναι από το site του Twitter. Μερικοί από αυτούς είναι, μέσω e-mail, RSS, SMS , από εφαρμογές στο Facebook, αλλά και μέσω κάποιων εφαρμογών όπως TwitterMobile, Tweetie, Twinkle, Twitterrific, Feedalizr! Όλες αυτές οι εφαρμογές που έχουν αναπτυχθεί για το Twitter θα τις βρείτε εδώ: http://twitter.com/downloads

Για τις ανάγκες του άρθρου επιλέξαμε μία σειρά από περιφερειακά συστήματα γύρω από το twitter, είτε είναι desktop εφαρμογές και addons, είτε web υπηρεσίες και σας τις παρουσιάζουμε συνοπτικά παρακάτω:
TweetDeck

Το TweetDeck είναι μια πολύ δυνατή Desktop για MS Windows, Linux και Mac εφαρμογή, φτιαγμένη με την πρωτοποριακή πλατφόρμα του AdobeAir και οι δυνατότητες που προσφέρει μεταξύ των άλλων είναι :

* Tweeting κατευθείαν από το TweetDeck υποστηριζόμενο με το ανέβασμα φωτογραφιών και links
* Διαχείριση όλων των μηνυμάτων, των @replies και των προσωπικών μηνυμάτων
* Δημιουργία Ομάδων (Groups) για την ευκολότερη παρακολούθηση με τον ανάλογο διαχωρισμό της αρεσκείας σας

Tweet Deck

Tweet Deck σε δράση

* Παρακολούθηση όλων των topic και των αποθηκευμένων αναζητήσεων
* Ανανέωση του δικού σας Facebook Status και παρακολούθηση όλων των Facebook Status των φίλων σας στο Facebook.
* Επιλογή πολλών μεθόδων και Προεπισκόπηση για την σμίκρυνση των μεγάλων URLs π.χ. TinyUrl
* Προεπισκόπηση των thumbnails φωτογραφιών για το Twitpic
* Καταγραφή και δημοσίευση Video clips που προορίζονται για το 12seconds

TwitterFox

TwitterFox
Twitter Fox – Ένα απαραίτητο addon για τον Firefox

Κατεβάστε και εγκαταστήστε το TwitterFox εδώ

Πρόκειται για ένα πολύ καλό και πρακτικό addon του Firefox που σας διευκολύνει να συμμετέχετε στο twitter, καθώς σερφάρετε και χωρίς να χρειάζεται να είστε στο www.twitter.com. Ένα από τα σημαντικά του προτερήματα είναι η υποστήριξη πολλαπλών λογαριασμών Twitter που μπορεί κανείς να τους εναλλάσσει με ένα click.
FileTwt

Μία ακόμα πολύ καλή δυνατότητα που έχει αναπτυχθεί γύρω από το “μπλε πουλάκι” είναι και το FileSharing, ο διαμοιρασμός ενός αρχείου σε όλους τους ανθρώπους που σας ακολουθούν (followers) ή ακόμα και σε ένα μονάχα. Το http://www.fileTwt.com είναι μια τέτοια Web δωρεάν υπηρεσία που σας επιτρέπει να στείλετε αρχεία μέχρι και 20MB.
Twitter Facebook Applications

Αυτή είναι μια πολύ πρακτική εφαρμογή του Facebook που δίνει την δυνατότητα διασύνδεσης του Twitter Account με το λογαριασμό σας στο Facebook, έτσι ώστε κάθε νέο twitt που δημοσιεύεται στο Twitter να γίνεται αυτόματα το Facebook Status σας, αλλά και το αντίθετο.
Twitter Facebook

Twitter Facebook

Δηλαδή, εάν κάνει κάποιος μια δημοσίευση μέσα από την εφαρμογή στο Facebook, τότε ενημερώνεται αυτόματα και το Facebook Status, αλλά και προστίθεται η δημοσίευση στο Twitter.
Αυτόματη ανανέωση Twitter και Facebook Status

Αυτόματη ανανέωση Twitter και Facebook Status με μία κίνηση

Εγκαταστήστε την εφαρμογή στο Facebook κάνοντας click εδώ
Έρευνες σχετικά με το Twitter

Παρόλο την μεγάλη κινητικότητα που έχει προκαλέσει το twitter στην Διαδικτυακή κοινότητα, πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας κάποιες έρευνες για την χρήση της υπηρεσίας του Twitter, που ουσιαστικά το χαρακτηρίζουν σαν ένα μέσο με φανατικούς μεν, αλλά εσωστρεφείς θαμώνες.

Followers
Accounts με κανέναν followers: 29.4%
Accounts με 1 έως 9 followers: 50.9%
Accounts με πάνω από 10 followers: 19.7%

Followings
Accounts που δεν ακολουθούν κανέναν : 24.4%
Accounts που ακολουθούν από 1 έως 9 ανθρώπους: 43.4%
Accounts που ακολουθούν πάνω από 10ανθρώπους 32.2%

Tweets
Accounts με κανένα 0 Tweets: 37.1%
Accounts από 1 έως 9 Tweets: 41.0%
Accounts με πάνω από 10 Tweets: 21.9%

Δείτε μερικά νούμερα και διαβάστε τις πλήρεις έρευνες στα link που παραθέτουμε για να βγάλετε και μόνοι σας συμπεράσματα. :

Men Follow Men and Nobody Tweets – Conversation Starter – HarvardBusiness.org

On Twitter, Most People Are Sheep: 80 Percent Of Accounts Have Fewer Than 10 Followers

Return of the Twitter Quitters | Nielsen Wire

Μην ξεχνάτε πάντως, πως μια μέτρηση είναι πάντα μια μέτρηση και πως πολλά μπορεί να “παίζονται” από πίσω, όπως άλλωστε ήδη γίνεται και με τις μετρήσεις της τηλεθέασης ή της ακροαματικότητας. Βλέπετε, όσο το Internet θα αποκτά δύναμη, τόσο θα πληθαίνουν και οι προσπάθειες χειραγώγησής του.
Τελικά τι είναι το Twitter ?

Το Twitter είναι το απόλυτο μέσο για να μένεις συνέχεια σε επαφή με τους φίλους σου, ή και άλλους που μπορεί να μη γνωρίζεις προσωπικά, αλλά σε ενδιαφέρει να μαθαίνεις τα νέα τους και τις απόψεις τους, όπως επίσης είναι και το εργαλείο για να ανακοινώνεις ότι θες να μοιραστείς με τους άλλους!

…::::…

Πείτε μας την γνώμη σας για το Twitter, καθώς και για το άρθρο που μόλις διαβάσατε αφήνοντας σχόλια σε αυτό!! Επίσης, με τη φόρμα των σχολίων μπορείτε να μας υποβάλετε οποιαδήποτε απορία σας σχετικά με το θέμα και σας υποσχόμαστε να σας εξηγήσουμε περισσότερα.

Ακολουθήστε στο Twitter το qwerty.gr
και εάν θέλετε και να σας “κελαηδάω” και εγώ που και που, επιλέξτε εδώ: O Πάρις Κουτρουμάνος στο Twitter

Ευχαριστώ για την βοήθεια τον Acid και την Βιβή Κωτούλα.



Get Shareaholic for Firefox
Διαβάστε και άλλα σχετικά Post

* Twitter-LinkedIn! Tweet ως status update και αντιστρόφως!
* Που πήγαν οι φίλοι μου στο facebook εοε; Χάθηκαν;
* Online Marketing με το twitter
* Social Media Marketing
* Facebook username

Tagged as: blogging, social network, socialising, twitter
8 Comments

1.
Marfi
13/10/2009 • 10:19

Πολύ χρήσιμο και αναλυτικό ποστ, συγχαρητήρια!
2.
Paris Koutroumanos
14/10/2009 • 10:25

@Marfi Ευχαριστούμε πολύ για τα καλά σου λόγια. Μας δίνουν κουράγιο να συνεχίσουμε.
3.
Manos
04/01/2010 • 23:27

Πολύ καλός οδηγός πραγματικά! Σκεφτόμουν να γράψω κάτι αντίστοιχο αλλά διαβάζοντας το ποστ σου νομίζω πως δε χρειάζεται μιας και καλύπτει το θέμα με τον καλύτερο τρόπο.
4.
Vasilis
12/11/2010 • 21:49

Συγχαρητήρια για το post, ότι πρέπει για κάποιον που θέλει να κελαϊδίση και δεν ξέρει πως.
5.
Paris Koutroumanos
12/11/2010 • 23:16

@Vasilis Ευχαριστούμε πολύ. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το post και στο δικό σου blog αρκεί να αναφέρεις την πηγή.
6.
Nikos Michailidis
24/02/2011 • 15:55

Καταπληκτικό άρθρο.
Συγχαρητήρια.
Θα το αναδημοσιεύσω στο blog μου και θα βάλω την πηγή προς το άρθρο σου.
Ευχαριστούμε.

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

Nissan Το βραβείο στο Leaf

Nissan
Το βραβείο στο Leaf

Δημοσίευση: 03 Φεβρουαρίου 2011


Share
Το τρόπαιο που αναγνωρίζει το επαναστατικό Nissan LEAF ως το Ευρωπαϊκό Αυτοκίνητο της χρονιάς 2011 (CoTY), παρέλαβε ο διευθύνων σύμβουλος της Nissan κ. Carlos Ghosn σε μια ξεχωριστή τελετή που έλαβε χώρα στο Pavillion Gabriel στο Παρίσι.

Το Nissan LEAF κέρδισε το έπαθλο μετά από ψηφοφορία των 58 μελών του θεσμού - επιλεγμένων δημοσιογράφων αυτοκινήτου από 23 χώρες της Ευρώπης – όπου και το κατέταξαν πρώτο μεταξύ έξι συμβατικών νέων οχημάτων στην λίστα των υποψηφιοτήτων. Σημειωτέον ότι είναι η πρώτη φορά στην 48χρονη ιστορία του συγκεκριμένου θεσμού, όπου το βραβείο παραλαμβάνει ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο.

Μιλώντας στην τελετή βράβευσης, ο πρόεδρος της επιτροπής του βραβείου CoTY, Håkan Matson, δήλωσε τα εξής : “Είμαι πεπεισμένος ότι στο μέλλον θα δούμε και άλλα ηλεκτρικά αυτοκίνητα που θα βραβευτούν με το συγκεκριμένο έπαθλο. Όμως όταν θα συμβεί αυτό, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι μόνο ένα ήταν πρωτοπόρο. Γι’ αυτό το λόγο το Nissan LEAF ως Αυτοκίνητο της Χρονιάς 2011 είναι – και θα παραμείνει – τόσο ξεχωριστό”.

O διευθύνων σύμβουλος της Nissan κ. Carlos Ghosn, μετά την παραλαβή του βραβείου, δήλωσε τα ακόλουθα: “Είναι εξαιρετική τιμή για το Nissan LEAF - το πρώτο αμιγώς ηλεκτρικό αυτοκίνητο παγκοσμίως – που λαμβάνει το βραβείο του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς. Όπως άλλα προηγούμενα αυτοκίνητα που κατέκτησαν αυτό το βραβείο, το Nissan LEAF είναι ένα ελκυστικό, ανταγωνιστικό αυτοκίνητο, χωρίς συμβιβασμούς σε στυλ, εξοπλισμό, απόδοση και ποιότητα κύλισης. Ωστόσο, ξεχωρίζει ως ένα καινοτόμο αυτοκίνητο που αντικατοπτρίζει ένα σαφές όραμα για το μέλλον της αυτοκίνησης – το όραμα της βιώσιμης αυτοκίνησης”.

Το Nissan LEAF τροφοδοτείται από έναν συμπαγή ηλεκτροκινητήρα που μεταδίδει κίνηση στους εμπρός τροχούς. Ο ηλεκτροκινητήρας αποδίδει ισχύ 80 kW και ροπή 280 Nm, που σαν αποτέλεσμα έχουν μια τελική ταχύτητα 145 km/h. Ο ηλεκτροκινητήρας τροφοδοτείται από μια συστοιχία μπαταριών ιόντων λιθίου, με παραγόμενη ισχύ άνω των 90 kW, ειδικά εξελιγμένων για τη χρήση σε αυτοκίνητο από τη Nissan. Αξίζει να σημειωθεί πως μια πλήρης φόρτιση των μπαταριών προσφέρει αυτονομία πάνω από 160 χλμ., απόσταση αρκετή για το 80% των ευρωπαίων πελατών που θα οδηγούν αύριο το αυτοκίνητο της Nissan.

Το Nissan LEAF είναι πλήρως εξοπλισμένο με χαρακτηριστικά όπως σύστημα πέδησης για ανατροφοδότηση ενέργειας, κλιματισμό, navigation και κάμερα παρκαρίσματος. Επιπλέον με ένα καινοτόμο σύστημα τηλεπικοινωνίας, ο ιδιοκτήτης του Nissan LEAF μπορεί μέσω ενός smart phone να ρυθμίσει τη θερμοκρασία του κλιματισμού στο εσωτερικό του οχήματος. Η μοναδική προαιρετική επιλογή είναι ένας ηλιακός συλλέκτης, ο οποίος τοποθετείται στο πίσω σπόιλερ.

Οι προ-παραγγελίες για το Nissan LEAF έφθασαν τις 27.000 μονάδες παγκοσμίως. Το μηδενικών εκπομπών ρύπων όχημα κατασκευάζεται προς το παρόν στην Ιαπωνία, με προοπτική να ενταχθεί στις γραμμές παραγωγής των εργοστασίων της Nissan στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, στα τέλη του 2012 και αρχές του 2013 αντιστοίχως. Οι παραδόσεις σε μεμονωμένους πελάτες στην Ιαπωνία και τις ΗΠΑ, άρχισαν ήδη από τον περασμένο Δεκέμβριο. Στην Ευρώπη, οι παραδόσεις θα αρχίσουν σύντομα σε Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ολλανδία, καθώς και σε κάποιες άλλες αγορές μέσα στο 2011.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η Nissan έχει κερδίσει ξανά στο παρελθόν το βραβείο CoΤΥ. Συγκεκριμένα το 1993, το MICRA ήταν το πρώτο ιαπωνικής μάρκας αυτοκίνητο που κέρδισε αυτόν τον έπαινο, κάνοντας την απαρχή μιας σχέσης αγάπης της Ευρωπαϊκής αγοράς με αυτό το μικρό αυτοκίνητο, κάτι που συνεχίζεται μέχρι σήμερα με το πρόσφατο λανσάρισμα της τελευταίας γενιάς MICRA στα τέλη του 2010.

Μπρόκολο: Το ‘’χρυσωρυχείο’’ της διατροφής

Μπρόκολο: Το ‘’χρυσωρυχείο’’ της διατροφής

Δημοσίευση 25/02/2011 15:29 Ανανέωση 25/02/2011 15:39

Οι σεφ το χρησιμοποιούν πολύ συχνά για γαρνιτούρα και οι διαιτολόγοι το χαρακτηρίζουν χρυσωρυχείο… Ο λόγος για το μπρόκολο που πολλοί δε θέλουν ούτε να το βλέπουν.

Ωστόσο πρόκειται για μία τροφή που μόνο καλό κάνει…

Το μπρόκολο περιέχει αρκετό κάλιο που ωφελεί το νευρικό σύστημα και συντελεί στην ομαλή λειτουργία του εγκεφάλου. Περιέχει επίσης μαγνήσιο και ασβέστιο που ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση. Ένα φλιτζάνι μπρόκολο προσφέρει την ημερήσια ενδεδειγμένη ποσότητα βιταμίνης C, αντιοξειδωτικού απαραίτητου για την καταπολέμηση των ελευθέρων ριζών και του κοινού κρυολογήματος.

Η υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο και βιταμίνη Κ, περιορίζει την πιθανότητα οστεοπόρωσης. Το συστατικό glucoraphanin αποτοξινώνει και επανορθώνει την επιδερμίδα από τις φθορές της έκθεσης στον ήλιο. Το μπρόκολο περιέχει επίσης την ένωση sulforaphane με αντικαρκινικές ιδιότητες. Οι φυτικές του ίνες βοηθούν στην πέψη, μειώνουν τα σάκχαρα στο αίμα και ελέγχουν τη λαιμαργία. Ένα φλιτζάνι μπρόκολο έχει τόσες πρωτεΐνες όσες μία κούπα ρύζι ή καλαμπόκι αλλά δίνει τις μισές θερμίδες. Το συστατικό carotenoid lutein ενισχύει την όραση αποτρέποντας και το ενδεχόμενο καταρράκτη σε προχωρημένη ηλικία.

Τέλος, το μπρόκολο εμποδίζει τη συσσώρευση λίπους στις αρτηρίες και μειώνει τις πιθανότητες για καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό.

ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Σε μορφή PDF
ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Το ηλιακό μας σύστημα απαρτίζεται από τον ήλιο (κεντρικός αστέρας) τους 8 πλανήτες, (4 εσωτερικούς ή πετρώδεις: Ερμής, Αφροδίτη, Γη και Άρης, και 4 εξωτερικούς: Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας), τους περίπου 168 δορυφόρους τους, την ζώνη των αστεροειδών, πλήθος μετεωριτών, κομητών και 5 νάνους πλανήτες, τον Πλούτωνα, την Έριδα, την Δήμητρα (Ceres), τους Makemake και Haumea και είναι ένα από τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια συστήματα του γαλαξία μας. O ήλιος μας, ένας τυπικός αστέρας μικρού μεγέθους, αποτελεί το 99.86% της συνολικής μάζας του ηλιακού συστήματος, ενώ το 0.14% καταλαμβάνεται από όλα τα υπόλοιπα αντικείμενα (πλανήτες, δορυφόροι, αστεροειδείς, μετεωρίτες και διαπλανητική ύλη), τα οποία ταξιδεύουν σε σχεδόν κυκλικές (ελλειπτικές) τροχιές γύρω από τον ήλιο (εικόνα 1).


Εικόνα 1: Το ηλιακό μας σύστημα σε σωστή κλίμακα μεγεθών αλλά όχι αποστάσεων (Image credit: NASA).

Εκτός από τον ήλιο και τους 4 πετρώδεις πλανήτες και μεταξύ Άρη και Δία συναντάμε την κύρια ζώνη των αστεροειδών που περιέχει αντικείμενα μεγέθους από 1 μέχρι 1000 χλμ. Πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα και μεταξύ 30 και 55 περίπου αστρονομικών μονάδων (μία αστρονομική μονάδα ισούται με 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα) υπάρχει μία περιοχή που φιλοξενεί ένα μεγάλο πλήθος αντικειμένων με μεγέθη μεγαλύτερα των 100 χλμ καθώς και έναν μεγάλο αριθμό κομητών και ονομάζεται ζώνη Kuiper. Τέλος, πέρα από την ζώνη αυτή υπάρχει ένας πραγματικά τεράστιος αριθμός (~ 10 δισεκατομμύρια) κομητών (νέφος Oort) που κινούνται σε πολύ ελλειπτικές τροχιές γύρω από τον ήλιο και βρίσκονται σε μία σφαίρα διαμέτρου περίπου 100,000 αστρονομικών μονάδων (AU), δηλαδή 2 ετών φωτός (~ 20 τρισεκατομμύρια χλμ). Αυτό είναι και το ανώτατο όριο του ηλιακού μας συστήματος, δηλαδή το σημείο εκείνο όπου σταματά η ηλεκτρομαγνητική και η βαρυτική επιρροή του ήλιου μας (εικόνα 2).


Εικόνα 2: Κλίμακα αποστάσεων ηλιακού συστήματος σε AU, με την ηλιόπαυση να εκτείνεται μέχρι τις 105 AU (Image credit: NASA).

Για την καλύτερη κατανόηση των μεγεθών και των αποστάσεων στο ηλιακό σύστημα αν υποθέσουμε ότι ταξιδεύουμε με τη ταχύτητα του φωτός (300,000 χλμ/δευτερόλεπτο), η απόσταση Γης - Ήλιου (1 ΑU) θα καλυπτόταν σε περίπου 8 λεπτά. Ακόμη, θα φτάναμε στον Ερμή σε 3 λεπτά, στην Αφροδίτη σε 6, στον Άρη σε περίπου 13, στον Δία σε 42, στον Κρόνο σε 80, στον Ουρανό σε 2.5 ώρες και στον Ποσειδώνα σε 4 ώρες φωτός. Το τέλος της ζώνης Kuiper θα καλυπτόταν σε περίπου 8 ώρες, ενώ το ταξίδι μας για το ανώτατο όριο του ηλιακού συστήματος θα διαρκούσε κάτι λιγότερο από 2 έτη φωτός (απόσταση που διανύει το φως σε 2 χρόνια). Αν τώρα προσπαθήσουμε να αναπαραστήσουμε το ηλιακό σύστημα τουλάχιστον μέχρι τον Πλούτωνα μέσα σε 100 μέτρα (κλίμακα 1: 60,000,000,000), τότε θα παρατηρήσουμε τα εξής. Ο Ερμής βρίσκεται 1 μέτρο μακριά και έχει διάμετρο 0.08 χιλιοστά (mm), η Γη βρίσκεται 2.5 μέτρα μακριά με διάμετρο 0.22 mm, ο Κρόνος απαντάται στα 24 μέτρα με διάμετρο 2 mm και ο Ποσειδώνας συναντάται 76 μέτρα μακριά και έχει διάμετρο 0.8 mm. Σε όλη την παραπάνω κλίμακα η αρχή της μέτρησης ξεκινά από τον ήλιο που έχει διάμετρο 23.5 mm.

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ
Αρκετές είναι οι θεωρίες προέλευσης του ηλιακού μας συστήματος. Ωστόσο, η επικρατέστερη, χωρίς να είναι ολοκληρωμένη, είναι εκείνη του μεγάλου ηλιακού νεφελώματος (solar nebula) που προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό φιλόσοφο I. Kant και τον Γάλλο μαθηματικό και αστρονόμο P. S. Laplace στα τέλη του 18ου αιώνα. Σύμφωνα με αυτή, το ηλιακό μας σύστημα σχηματίστηκε από ένα πρωταρχικό νέφος αερίων (υδρογόνου) και σκόνης, διαμέτρου 10 - 20 τρισεκατομμυρίων χλμ πριν από περίπου 4.6 δισεκατομμύρια χρόνια, το οποίο άρχισε να συστέλλεται με την πιθανή βοήθεια κάποιας έκρηξης κοντινού υπερκαινοφανούς αστέρα (supernova). Η έκρηξη αυτή δημιούργησε κύματα αστρικού ανέμου στον περιβάλλοντα χώρο του αρχικού νέφους υδρογόνου το οποίο ξεκίνησε να περιστρέφεται και να θερμαίνεται. Τα γειτονικά στο κέντρο του σημεία περιστρέφονταν με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα από ότι τα μακρινά και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την δημιουργία ενός πεπλατυσμένου σφαιροειδούς σώματος. Σταδιακά, ο δίσκος αυτός ανέπτυσσε υψηλή θερμοκρασία (και πυκνότητα) στο κέντρο και χαμηλή στα άκρα του καθώς κατέρρεε βαρυτικά και γινόταν ολοένα και λεπτότερος λόγω της ταχύτατης περιστροφής του (εικόνα 3). Τυχαίες, αρχικές συγκεντρώσεις μαζών με την βοήθεια της βαρύτητας αναπτύχθηκαν σε μεγαλύτερα συσσωματώματα και μέσω της διαδικασίας επαύξησης στους σημερινούς πλανήτες, ενώ το κεντρικό τμήμα του δίσκου αποτέλεσε τον ήλιο μας, ο οποίος αποτελείται περίπου από 74% υδρογόνο, 24% ήλιο και 2% βαρύτερα στοιχεία (οξυγόνο, άνθρακας, άζωτο, πυρίτιο κλπ).


Εικόνα 3: Βήματα δημιουργίας ηλιακού συστήματος (Image credit: University of Nebraska).

Καθ' όλη την παραπάνω διαδικασία ο πρωτοήλιος (protosun) συνεχίζει να συστέλλεται βαρυτικά μέχρι να φτάσει την θερμοκρασία περίπου του ενός εκατομμυρίου βαθμών πάνω από την οποία ξεκινά η θερμοπυρηνική σύντηξη του υδρογόνου σε ήλιο (δημιουργία ατόμων ηλίου από συνένωση πυρήνων υδρογόνου). Ο ήλιος μας αναφλέγεται παράγοντας συγχρόνως ηλιακό άνεμο που σπρώχνει αρκετά μακριά τα ελαφρά αέρια (υδρογόνο και ήλιο) και την σκόνη σε αποστάσεις μεγαλύτερες των 5 AU, διευκολύνοντας έτσι την δημιουργία των αεριωδών (Δία και Κρόνου) καθώς και των παγωμένων (Ουρανός και Ποσειδώνας) πλανητών περίπου 10 εκατομμύρια χρόνια μετά την συστολή της αρχικής συμπύκνωσης (σημείο μηδέν) . Για αποστάσεις μικρότερες των 5 AU, o θερμός αστρικός άνεμος ευνόησε την δημιουργία των 4 πετρωδών πλανητών που ήταν πλούσιοι σε βαριά στοιχεία (μέταλλα) και με χημική σύσταση τελείως διαφορετική από αυτή του σύμπαντος. Θεωρητικά μοντέλα οριοθετούν την διαδικασία αυτή περίπου 100 εκατομμύρια έτη από το σημείο μηδέν.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΩΝ ΗΛΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗΤΩΝ
Παρατίθεται πίνακας φυσικών και τροχιακών παραμέτρων του Ήλιου καθώς και των οκτώ πλανητών (δορυφόρων) του ηλιακού συστήματος.
Απόσταση*
(AU)

Διάμετρος
σε γήϊνες διαμέτρους
**

Ιδιοπ/φή
σε γήϊνες μέρες

Τροχιακή περίοδος (γήϊνα έτη)
***

Θερμοκρασία μέση
(°C)

Τροχιακή ταχύτητα
(χλμ/δευτ) ****

Αριθμός δορυφόρων

Ήλιος

0.00

109

~ 26

-

5500

-

8

Ερμής

0.39

0.38

58.7

0.24

167

47.9

0

Αφροδίτη

0.72

0.95

243

0.62

465

35

0

Γη

1.00

1.00

~ 1

1.00

15

29.8

1

Άρης

1.52

0.53

1.03

1.88

-64

24.1

2

Δίας

5.20

11.2

0.41

11.86

-109

13.1

63

Κρόνος

9.54

9.44

0.43

29.5

-140

9.6

62

Ουρανός

19.2

4.01

0.75

84

-197

6.8

27

Ποσειδών

30.0

3.88

0.72

165

-202

5.4

13

* Η μέση απόσταση δίδεται σε αστρονομικές μονάδες (AU). Μία αστρονομική μονάδα ισούται με 150 εκατομμύρια χλμ. Η μέση απόσταση του Ποσειδώνα, για παράδειγμα, είναι περίπου 4.5 δισεκατομμύρια χλμ.
** Μία γήινη διάμετρος είναι περίπου 12750 χλμ.
*** Ένα γήινο έτος ισούται με 365.256 γήινες ημέρες.
**** Αναφέρεται στην ταχύτητα περιστροφής του κάθε πλανήτη γύρω από τον Ήλιο.
ΕΙΚΟΣΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
1. Οι τροχιές όλων των πλανητών του ηλιακού συστήματος οριοθετούνται περίπου στο ίδιο επίπεδο, το οποίο καλείται εκλειπτική.

2. Όλες οι τροχιές αυτές έχουν την ίδια φορά (αντίθετη με τους δείκτες του ρολογιού) και είναι πολύ περισσότερο κυκλικές παρά ελλειπτικές.

3. Η περισσότερο έκκεντρη τροχιά (ελλειπτική) ανήκει στον Ερμή και η λιγότερο έκκεντρη (κυκλική) στην Αφροδίτη.

4. 'Ολοι οι πλανήτες αυτοπεριστρέφονται με φορά αντίθετη με αυτή των δεικτών του ρολογιού (αριστερόστροφα), εκτός της Αφροδίτης και του Ουρανού που περιστρέφονται δεξιόστροφα.

5. Οι 4 εσωτερικοί πλανήτες (πλούσιοι σε μέταλλα) παρουσιάζουν εντελώς διαφορετική χημική σύσταση από τους 4 εξωτερικούς (πλούσιοι σε ελαφρά στοιχεία). Οι πυκνότητες των μεν κυμαίνονται μεταξύ 4 - 5 gr/cm3, ενώ των δε είναι περίπου 1 gr/cm3. O Κρόνος έχει τόσο χαμηλή πυκνότητα (0.7 gr/cm3) ώστε θα επέπλεε στο νερό.

6. Η συνολική μάζα της κύριας ζώνης των αστεροειδών είναι κάτι λιγότερο από το ένα χιλιοστό της μάζας της Γης. Ο μεγαλύτερος αστεροειδής (νάνος πλανήτης) είναι η Δήμητρα (μεγέθους 1.000 χλμ), η μάζα της οποίας καλύπτει περίπου το ένα τρίτο της συνολικής μάζας της ζώνης.

7. Ο Δίας είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης και ο γρηγορότερος. Αυτοπεριστρέφεται σε περίπου 10 ώρες και η βαρύτητα του είναι 2.5 φορές ισχυρότερη από αυτήν της Γης.

8. H περίφημη κόκκινη κηλίδα του Δία είναι μία τεράστια ατμοσφαιρική καταιγίδα με μέγεθος περίπου τριπλάσιο από αυτό της Γης.

9. Η Αφροδίτη είναι ο θερμότερος και λαμπρότερος πλανήτης. Η μέση επιφανειακή θερμοκρασία της είναι περίπου 465 βαθμοί.

10. Η μέρα της Αφροδίτης (243 γήινες μέρες) είναι μεγαλύτερη από τον χρόνο που χρειάζεται για να συμπληρώσει μία περιστροφή γύρω από τον ήλιο (225 μέρες).

11. Το ηφαίστειο Όλυμπος είναι το ψηλότερο όρος (27 χλμ) στο ηλιακό μας σύστημα και βρίσκεται στον Άρη. Το μέγεθός του είναι περίπου 600 χλμ.

12. Η επιφανειακή θερμοκρασία του Ήλιου είναι ~ 5500 βαθμοί, ενώ στις κεντρικές του περιοχές φτάνει τα δέκα εκατομμύρια.

13. Κάθε δευτερόλεπτο, 4.6 εκατομμύρια τόνοι ηλιακής μάζας μετατρέπονται σε ηλιακή ενέργεια και ακτινοβολούνται.

14. Ο Ήλιος είναι 110 φορές σε μέγεθος μεγαλύτερος από την Γη, ενώ η βαρύτητά του είναι 28 φορές ισχυρότερη. Αν το βάρος ενός ανθρώπου στην Γη είναι 71 κιλά, τότε στον Ήλιο θα ζυγίζει περίπου 2 τόνους.

15. Η ιδιοπεριστροφή του Ήλιου καλύπτει περίπου 25 γήινες μέρες, ενώ η περιστροφή γύρω από τον Γαλαξία μας περίπου 240 εκατομμύρια χρόνια.

16. Ο Ουρανός είναι ο μοναδικός πλανήτης του οποίου το επίπεδο περιστροφής είναι πολύ κοντά στο τροχιακό του επίπεδο. Δηλαδή, περιστρέφεται σχεδόν ξαπλωμένος.


Εικόνα 4: Λόξωση της εκλειπτικής των 8 πλανητών και του Πλούτωνα (Image credit: Calvin J. Hamilton, 1999).

17. Ο Ποσειδώνας είναι ο πιο μακρινός πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και ο ψυχρότερος (-220 °C). Από τότε που ανακαλύφθηκε (1846), μόλις το τρέχον έτος (2011) ολοκληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο (165 γήϊνα χρόνια).

18. Η Γη είναι ο μεγαλύτερος από τους εσωτερικούς πλανήτες και αυτός που έχει την υψηλότερη πυκνότητα σε όλο το ηλιακό σύστημα (5.5 gr/cm3), συμπεριλαμβανομένου και του ήλιου.

19. Οι εξωτερικοί πλανήτες, αντίθετα με τους εσωτερικούς, έχουν συστήματα δακτυλίων που αποτελούνται από πέτρα, πάγο και σκόνη.

20. Ο κοντινότερος αστέρας στο ηλιακό μας σύστημα είναι ο εγγύτατος του Κενταύρου (Proxima Centauri) και απέχει περίπου 4.22 έτη φωτός (~ 40 τρισεκατομμύρια χλμ).

Επιμέλεια: Δρ. Βαγγέλης Κολοκοτρώνης, ΕΑΑ

Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

http://www.hellasontheweb.org/images/stories/books/BLOODY_TRUTH__The_Book.266130049.pdf

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ

ΟΔΗΓΟΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ - ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ! ! !
“Οι ωραίοι έχουν χρέη” και οι ωραίοι ως Ελληνες ακόμη περισσότερα. Πλέον μπήκε στη ζωή των νοικοκυριών και το περίφημο σπρέντ. Λίγοι καταλαβαίνουν τι ακριβώς σημαίνει, πολύ περισσότεροι όμως το νιώθουν ή θα το νιώσουν στην τσέπη τους. Το χρέος μας σε χρυσάφι ξεπερνά σε ύψος τον Πύργο του Αϊφελ, αλλά η ελληνική οικονομία μοιάζει με τον Πύργο της Πίζας. Πέφτει, δεν πέφτει, πέφτει, δεν πέφτει!
“Χρωστάμε και της Μιχαλούς”, λέει η παροιμία. Ποια είναι όμως η σύγχρονη Μιχαλού; Πόσα χρωστάμε και που; Ποιοι είναι οι δανειστές μας; Τι δόση πληρώνουμε, τι σημαίνει χρεοκοπία, ποιες είναι οι επιπτώσεις σε καταθέσεις και αποταμιεύσεις, ποιός χάνει, ποιός κερδίζει; Απλές ερωτήσεις, δύσκολες απαντήσεις.
Τί είναι δημόσιο χρέος;
Όταν οι ανάγκες μιας χώρας δεν καλύπτονται από το ΑΕΠ (ακαθάριστο εγχώριο προϊόν) αυτή χώρα καταφεύγει στον δανεισμό. Το ποσό που χρωστάει είναι το δημόσιο χρέος, το οποίο συνήθως εκφράζεται σε ποσοστό του ΑΕΠ.
Χρέος είναι αυτό που χρωστάμε σήμερα συνολικά και προέρχεται από την συσσώρευση των ελλειμμάτων διαχρονικά. Συνήθως το χρέος αυξάνεται πιο γρήγορα από το άθροισμα των ελλειμμάτων, γιατί πολλές φορές τα ελλείμματα δεν περιλαμβάνουν όλες τις δαπάνες. Οι πρόσφατες αναθεωρήσεις, «έστειλαν» το δημόσιο έλλειμμα της χώρας στο 12,7% του ΑΕΠ
Πόσα χρωστάμε ως χώρα; Πόσο χρεωμένος είναι κάθε πολίτης; Ως χώρα χρωστάμε κάτι παραπάνω από την αξία που έχει όλος ο χρυσός των ΗΠΑ. Σε χρυσάφι, χρωστάμε δύο φορές το ύψος του Πύργου του Άιφελ.


Πάρτε μολύβι, χαρτί και …κομπιουτεράκι:

326 δισ. ευρώ χρέος του Ελληνικού Δημοσίου για το 2010

+ 30 -40 δισ. ευρώ ομόλογα του Δημοσίου, που έχουν στην κατοχή τους τα ασφαλιστικά ταμεία και οι άλλοι φορείς του Δημόσιου τομέα (το λεγόμενο ενδοκυβερνητικό χρέος- απαιτείται μάλιστα «επικαιροποίηση» του ποσού αυτού)

+25 δισ. ευρώ δάνεια εγγυημένα από το Δημόσιο

+8 δισ. ευρώ χρέη για «δεδουλευμένα» προς κατασκευαστικές εταιρείες, προμηθευτές των νοσοκομείων και άλλους φορείς

+ 1,7 δισ. ομόλογα που θα δοθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για χρέη προς αυτήν

+1,3 δισ. κόστος αποζημιώσεων εργαζομένων στην Ολυμπιακή

+1,0 δισ. κόστος αναδρομικής χορήγησης επιδομάτων

ΣΥΝΟΛΟ: 390 δισ. ευρώ χρέος, δηλαδή 120.000 ευρώ ανά τετραμελή οικογένεια. Αρα κάθε παιδί που γεννιέται χρωστά περί τα 30.000 ευρώ!

Στα 390 δις ευρώ πρέπει να προσθέσουμε και 450 δις ευρώ, το αναλογιστικό άνοιγμα των Ασφαλιστικών Ταμείων Επιπλέον, 280 δισ. ευρώ που αποτελούν τα χρέη επιχειρήσεων και ιδιωτών προς τις τράπεζες. Με λίγα λόγια χρωστάμε ένα σύνολο της τάξης του 1,1τρις. ευρώ!


Σε αυτά δεν περιλαμβάνεται το πακέτο στήριξης των τραπεζών ύψους μέχρι 28 δισ. ευρώ, μέρος του οποίου θεωρείται κάποιας μορφής «επένδυση» στο κεφάλαιο των τραπεζών, ενώ κάποιο άλλο μέρος αποτελείται από εγγυήσεις που θα αναγκασθεί να καλύψει το κράτος.
Τα ελλείμματα αφορούν τη διαφορά εσόδων – εξόδων (στα έξοδα δεν περιλαμβάνονται τα χρεολύσια) κάθε χρόνο. Ενώ κάθε νοικοκύρης προγραμματίζει τις δαπάνες του ανάλογα με τα έσοδα που εύλογα προσδοκά, στο Δημόσιο πρώτα θεσμοθετούμε παροχές και μετά αναζητούμε τους πόρους.
Εάν δηλαδή αθροίσουμε τις υποχρεώσεις του Δημοσίου Χρέους σε όλο το φάσμα της Δημόσιας Οικονομικής Δραστηριότητας, τότε η πραγματική υποχρέωση του Κράτους αντιστοιχεί στο 400% του ΑΕΠ, ποσοστό συγκλονιστικό.
Λογιστικά, τώρα, ο υπολογισμός του Δημοσίου Χρέους, σύμφωνα με τον επίσημο τρόπο καταμέτρησής του, ανέρχεται τώρα στο 133,6% του ΑΕΠ. Να θυμήσουμε ότι η κυβέρνηση Σημίτη το παρέδωσε στο 107% και η κυβέρνηση Καραμανλή στο 120%. Ωστόσο, αυτή η εικόνα είναι απλώς λογιστική. Το επί της ουσίας σύνολο των υποχρεώσεων του Δημοσίου ανέρχεται στο τετραπλάσιο του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος!
Πού χρωστάμε; Ποιοι είναι οι δανειστές μας;
Ο δανεισμός του κράτους γίνεται κυρίως μέσω των εκδόσεων κρατικών ομολόγων και μέσω του ΟΔΔΗΧ, του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους. Εκδίδονται πενταετή, δεκαετή, ακόμα και 30ετή ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου.
Δανειστές μας είναι μεγαλοεπενδυτές που δρουν μέσω επενδυτικών οίκων ανά τον κόσμο, χρηματοοικονομικοί οίκοι και τράπεζες, τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων, ενώ τα ομόλογα κρατών αγοράζονται επίσης και από άλλα κράτη. Πάντως, οι περισσότερες αγορές ομολόγων γίνονται από το χρηματοοικονομικό κέντρο του Λονδίνου στη Μεγάλη Βρετανία, το γνωστό City. Με άλλα λόγια αυτοί οι Οικοι που μας υποβαθμίζουν, αυτοί και μας δανείζουν με το επιτόκιο στα ύψη.

Τί δόση πληρώνει το ελληνικό κράτος για την αποπληρωμή;
Ζούμε με δανεικά. Ακόμα και για να αγοραστεί ένα φωτοτυπικό μηχάνημα από μία δημόσια υπηρεσία, το κράτος πρέπει να δανειστεί.
Από τα 57 δισ. ευρώ φόρους που «θέλει» να εισπράξει το Δημόσιο – θεωρητικά –το 2010, τα 40 δισ. ευρώ και πλέον, θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή τόκων και χρεολυσίων. Τα υπόλοιπα, δεν φθάνουν ούτε για τους μισθούς και τις συντάξεις.
Το ποσό που καταβάλλεται κάθε χρόνο για την αποπληρωμή των «δανεικών», είναι μεγαλύτερο από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και από όσες δαπάνες αναλογούν σε σημαντικά υπουργεία, όπως το Άμυνας, της Ανάπτυξης κ.λπ.
Η απότομη αύξηση του κινδύνου που συνοδεύει τον ελληνικό δανεισμό, δηλαδή της διαφοράς αποδόσεων 10ετών ελληνικών και γερμανικών κρατικών ομολόγων, το spread, διαφοροποιεί κάθε φορά το ποσό που πρέπει να αποπληρώσουμε για τον δανεισμό μας. Για παράδειγμα, η αύξηση του spread κατά 0,10%, μπορεί να απαιτήσει επιπλέον 10 δισ. ευρώ ετησίως.

Θυμίζουμε ότι μέχρι πρόσφατα οι ελληνικές τράπεζες κερδοσκοπούσαν (carry trade) αγοράζοντας τους ομολογιακούς τίτλους που εξέδιδε το ελληνικό κράτος με 4,5% και καταθέτοντάς τους ακολούθως ως ενέχυρο δανείζονταν με 1% από την ΕΚΤ, ώστε να συνεχίσουν τις επενδύσεις αυτές καρπούμενες τη διαφορά. Όμως, οι αγορές μακροχρόνιων τίτλων αποτελούν μεσομακροχρόνια επένδυση, ενώ ο δανεισμός των ίδιων των τραπεζών είναι βραχυχρόνιος. Τώρα, λοιπόν, που πρέπει να αποπληρώσουν την ΕΚΤ, οι εγχώριες τράπεζες χάνουν τη δυνατότητα να αγοράζουν ελληνικά κρατικά ομόλογα. Κάμψη της ζήτησης ισοδυναμεί με αύξηση του κόστους διάθεσής τους (επιτόκιο) στη διεθνή αγορά.

Είναι δυνατόν να μηδενίσουμε το δημόσιο χρέος;
Όχι. Η αύξηση του κόστους του ελληνικού κρατικού δανεισμού, θεωρείται βέβαιη και θα έχει ανοδική συνέχεια γιατί η ελληνική οικονομία παραμένει στην ύφεση και έχει πέσει στην παγίδα του χρέους.
Δηλαδή, δανείζεται για να εξυπηρετήσει τα χρέη της τα οποία έχουν αποκτήσει αυτοτροφοδοτούμενη δυναμική, αφού δεν παράγονται πρωτογενή πλεονάσματα.
Ο μόνος δρόμος, σύμφωνα με τους οικονομολόγους, είναι αυτός των ριζικών διαρθρωτικών αλλαγών. Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό που χρειάζεται πρώτα και πάνω από όλα είναι να περιοριστούν οι σπατάλες του δημοσίου και να αναδιαρθρωθούν οι περιβόητοι και διαβόητοι φοροελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους.
Εάν η «λυπητερή» που αναπόφευκτα θα πληρώσει το ελληνικό κράτος δεν επιμερισθεί με κοινωνικά δίκαιο τρόπο, ώστε να αλλάξει και ο τρόπος λειτουργίας της οικονομίας, τότε η χώρα θα κινδυνεύει να βυθιστεί σε παρατεταμένη κρίση.

Υπάρχει χώρα που δεν χρωστά; Ποια χρωστά τα λιγότερα;

Τα μεγαλύτερα ελλείμματα στην ΕΕ εμφάνισαν η Ιρλανδία (7,1% του ΑΕΠ), η Μεγάλη Βρετανία (5,5%), η Ρουμανία (5,4%), η Ελλάδα (5%), η Μάλτα (4,7%), η Λετονία (4%) και η Πολωνία (3,9%).
Πλεονάσματα παρουσίασαν το 2008 η Φινλανδία με 4,2%, η Δανία με 3,6%, το Λουξεμβούργο με 2,6%, η Σουηδία με 2,5%, η Βουλγαρία με 1,5%, η Ολλανδία με 1% και η Κύπρος με 0,9%.

Τι σημαίνει χρεοκοπία;
Χρεοκοπία σημαίνει παύση πληρωμών των υποχρεώσεων. Μια χώρα πληρώνει κεφάλαιο και τόκους από τα δάνεια που έχει πάρει έχοντας δυο βασικές πηγές: Τους φόρους και τον νέο δανεισμό.
Συνήθως όταν κάποιος δηλώνει παύση πληρωμών, παρεμβαίνει το ΔΝΤ και γίνεται κάποια ρύθμιση. Υποχρεούται να καταβάλει ένα μέρος για να μπορεί να μετέχει των διεθνών συναλλαγών. Αυτό όμως έχει και τις συνέπειές του, διότι το ΔΝΤ επιβάλλει τους όρους του και στην ουσία είναι αυτό που ασκεί την οικονομική πολιτική.
Ποιοι χάνουν:
α) Οι πρώτοι που χάνουν από μια χρεοκοπία πάντα είναι οι δανειστές.
β) Μετά χάνει αυτός που χρεοκοπεί. Κατʼ αρχήν δεν είναι αξιόχρεος και δεν τον δανείζει κανένας. Μόνο τοκογλύφοι και αυτοί με υψηλά επιτόκια και σοβαρές εμπράγματες εγγυήσεις.
Ομόλογα του ελληνικού κράτους έχουν: ξένοι ιδιώτες και θεσμικοί και Έλληνες ιδιώτες και θεσμικοί. Όλοι αυτοί χάνουν. Μεγάλες ποσότητες ομολόγων του ελληνικού κράτους έχουν οι ελληνικές τράπεζες. Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες θα γράψουν μεγάλες ζημιές σε μια περίοδο που χάνουν και από αλλού. Αυτό ενδεχομένως θα δημιουργήσει πανικό στους αποταμιευτές που θα τρέξουν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους. Εικόνες κατάρρευσης.
Αυτός είναι και ο λόγος που σε κρίσιμες περιόδους οι αρχές κλείνουν τις τράπεζες για όσο χρειαστεί. Χωρίς τραπεζική ρευστότητα όμως η οικονομική δραστηριότητα της χώρας μειώνεται δραματικά. Άρα, μειώνονται τα έσοδα από φόρους. Χωρίς χρήματα από δάνεια ή από φόρους το κράτος δεν μπορεί να εκπληρώσει βασικές λειτουργίες.

Κινδυνεύουν καταθέσεις & μετοχές
Τυπικά οι ιδιωτικές καταθέσεις είναι διασφαλισμένες. Ουσιαστικά όμως σε μια κρίση πανικού αν πάμε αύριο όλοι να ζητήσουμε τις καταθέσεις μας από τις τράπεζες αυτές δεν υπάρχουν.
Η αξία των μετοχών σε ένα τέτοιο περιβάλλον πέφτει δραματικά. Κάποιες εταιρείες βάζουν λουκέτο. Το πρόσφατο παράδειγμα στη χρεοκοπία της Αργεντινής είναι χαρακτηριστικό. Το κόστος για την ευρωζώνη θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το να τείνουν χείρα βοηθείας. Χείρα βοηθείας βέβαια θα σημάνει και επίτροπο δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Σύμφωνα με το Foreign Policy (τεύχος Ιαν/Φεβ 2009) οι 5 χώρες με τις μεγαλύτερες πιθανότητες για να ακολουθήσουν την Ισλανδία στο δρόμο της χρεοκοπίας είναι κατά σειρά: Μεγ. Βρετανία, Λετονία, Ελλαδα, Ουκρανία, Νικαράγουα.
Το κοινό σημείο των 5 χωρών της παραπάνω λίστας είναι το τεράστιο χρέος. Το κρίσιμο και για τις πέντε χώρες είναι να μπορέσουν να συνεχίσουν να δανείζονται, κάτι εξαιρετικά δύσκολο γιατί οι πάντες «είναι στη γύρα» για να βρουν δανεικά, ακόμα και χώρες που δεν έχουν άμεσο και πιεστικό πρόβλημα (με πρώτες και καλύτερες τις ΗΠΑ). Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτοί που υποτίθεται ότι αγοράζουν τα ομόλογα (άρα δίνουν τα “δανεικά”) είναι κυρίως τράπεζες και χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί που δεν είναι βέβαιο ότι δεν είναι οι ίδιοι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας! Φαύλος κύκλος.
Η διαφορά της Ελλάδας από τις άλλες 4 χώρες της λίστας είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει το δικό της νόμισμα. Το Euro είναι αλήθεια μας έχει γλιτώσει από χειρότερες καταστάσεις μέχρι στιγμής, αλλά αν η κρίση συνεχιστεί, οι εξελίξεις θα είναι απρόβλεπτες. Οι υπόλοιπες 4 χώρες έχουν τη διέξοδο να τυπώσουν επιπλέον χρήμα και να προσποιηθούν ότι πληρώνουν προσωρινά κάποιες από τις υποχρεώσεις τους (και να μειώσουν με μια υποτίμηση το χρέος τους), με αντίτιμο όμως -μεσοπρόθεσμα- την κατάρρευση του νομίσματος τους και την εκτόξευση του πληθωρισμού.

Χρωστάμε και της Μιχαλούς

Συμπέρασμα, «χρωστάμε και της Μιχαλούς». Μια εκδοχή για την προέλευση της φράσης αναφέρει ότι στα χρόνια του Όθωνα βρισκόταν σε κάποιο σοκάκι του Ναυπλίου η ταβέρνα της Μιχαλούς. Η Μιχαλού ήταν παραδόπιστη και εκμεταλλεύτρια. Είχε περιορισμένη πελατεία, στην οποία έκανε πίστωση για ένα ορισμένο διάστημα, όμως αλίμονο σε όποιον δεν ήταν συνεπής. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας, η Μιχαλού ξεφτέλιζε κυριολεκτικά τους άτυχους οφειλέτες της.
Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και κάποιος ευσυνείδητος, ο οποίος αδυνατώντας να βρει χρήματα για να εξοφλήσει τη Μιχαλού, γύριζε μέρα και νύχτα στους δρόμους παραμιλώντας. Και αν κανείς ρωτούσε τους περαστικούς τι έχει αυτός ο άνθρωπος, του απαντούσαν «Αυτός χρωστάει της Μιχαλούς». Μπορεί η εκδοχή αυτή να είναι κατασκευασμένη, να μην ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα, το βέβαιο είναι όμως ότι στη σύγχρονη Ελλάδα “παραμιλάμε” από τα χρέη!
Εικονογραφηση Γ.Α.
ΠΗΓΗ
Το είδα στα ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ