Google+

Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

πιος είναι τελικά χούντα

Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΟ 1974 ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΧΡΕΟΣ 400 ΕΚ. €
ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΤΟ 2010 ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ ΧΡΕΟΣ 340 ΔΙΣ. €

Η ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ 339,6 ΔΙΣ €

ΑΠΟ ΑΥΤΑ,
ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ 194 ΔΙΣ. €
ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ Ν.Δ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ 136,6 ΔΙΣ. €

Η ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ-ΦΛΩΡΑΚΗ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΤΟΥ ΖΟΛΩΤΑ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ 9 ΔΙΣ. € ΣΕ ΔΙΑΣΤΗΜΑ 8 ΜΗΝΩΝ.

ΠΟΙΟΣ ΑΡΑΓΕ ΦΤΑΙΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΛΙ ΣΟΥ...

Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

Το πρόβλημα που δεν θέλει να βλέπει κανείς

Το πρόβλημα που δεν θέλει να βλέπει κανείς
Posted by ΚωνσταντίνοςΑπόψεις, Ροή 2:30 μ.μ.

Στους μήνες που πέρασαν και στις ημέρες που ζούμε αλλά και που έρχονται συνετελέσθη (και συνεχίζεται) το μεγαλύτερο κοινωνικο-οικονομικό έγκλημα στην Ελλάδα, η εξαφάνιση της μεσαίας τάξης. Οι δείκτες που δικαιολογούν αυτή την διαπίστωση είναι οι ακόλουθοι:
ο εργαζόμενος στον δημόσιο τομέα κερδίζει πάνω από το διπλάσιο απ' ότι στον ιδιωτικό,
αυξήθηκε δραματικά ο αριθμός των διαβιούντων κάτω από το όριο της φτώχιας,
το 90% του πλούτου συγκεντρώθηκε στο 10%, ίσως και λιγότερο, των Ελλήνων,
στο 35% βρίσκεται η επίσημη ανεργία στον ιδιωτικό τομέα, με άνευ προηγουμένου αυξητικές τάσεις
παρατηρείται ραγδαία πτώση συμμετοχής των ιδιωτών σε συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά προγράμματα
το σύνολο των εν δυνάμει στελεχών και εργαζομένων αφήνει τελείως αδιάφορο τον επιχειρηματία σχετικά με την προοπτική πρόσληψης και εξέλιξής του βάσει μορφωτικής προόδου αλλά και επιδεξιοτήτων.
Και το κυριότερο, λόγω παγκοσμιοποίησης του εμπορίου το χρήμα της αγοράς συγκεντρώνεται σε λίγα χέρια (π.χ ΖΑΡΑ που δεν φιλοτιμείται να βάλει ούτε κάλτσα Ελληνική στο ράφι του γιατί επιλέγει κατασκευαστές που το κόστος εργατικό και διαρθρωτικό (πρώτες ύλες, υπηρεσίες) είναι ασύλληπτα φθηνό και επιχειρησιακά πειθαρχημένο!!!)
Η συστηματική αποδόμηση της Ευρώπης των εμπνεύσεων, της μεταποιητικής ευελιξίας και της εμπορικής ευσυνειδησίας, είναι έργο των δύο άκρων: του αδίστακτου κεφαλαιοκράτη και του αδίστακτου επαγγελματία συνδικαλιστή που θέλει 1.400 ευρώ ελάχιστο μισθό και "θεμελιωμένα" συνταξιοδοτικά δικαιώματα, χωρίς να είναι σε θέση να παράγει ούτε καρφίτσα!!!
Τώρα πως εξισορροπούνται τα δύο σενάρια εσύ να θέλεις να αμοίβεσαι μπερεκέτικα και να είσαι τελείως αντιπαραγωγικός και ο Κινέζος των 100 Ευρώ τον μήνα να δημιουργεί πλεονάσματα και να σου κάνει την χάρη να παίρνει πατσαβουρόχαρτα (ομόλογα) τα οποία επιστρέφοντας, διά της COSCO, σου παίρνει τα λιμάνια και να πιστεύεις ότι θα βρίσκεσαι εσαεί στον αφρό, είναι ένα θέμα και μάλιστα κολοσσιαίο.
Χρήζει επίλυσης αλλά δεν βλέπω να απασχολεί κανένα Έλληνα αλλά ούτε και Ευρωπαίο.

Αναγνώστης

Δραχμή, η μεγάλη τρομοκράτισσα

Δραχμή, η μεγάλη τρομοκράτισσα
Posted by ΚωνσταντίνοςΑπόψεις, Ροή 10:05 μ.μ.
Γράφει ο Παναγιώτης Τραϊανού
Για να καταλαβαίνει κάποιος τι συμβαίνει στον κόσμο γύρω του, θα πρέπει να μπορεί ν' αναλύει τα δεδομένα που αφορούν τον κόσμο αυτόν. Να μπορεί να καταλαβαίνει τι ακριβώς είναι αυτά που βλέπει. Να μπορεί ν' αντιλαμβάνεται τα παράδοξα, όταν αυτά υπάρχουν. Ποια είναι τα παράδοξα και τα περίεργα, που βλέπουμε σήμερα; Βλέπουμε τις εβραϊκές ηγεσίες των ευρωπαϊκών κρατών, όπως είναι ο Παπανδρέου, ο Σαρκοζί ή η Μέρκελ, ν' αναλαμβάνουν να ηγηθούν του "πολέμου" ενάντια στη διεθνή κερδοσκοπία. Με τη βοήθεια και τον συντονισμό της αμερικανικής FED του Εβραίου Μπενράκε ή της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας του επίσης Εβραίου Τρισέ, κάνουν "πόλεμο" εναντίον της κερδοσκοπίας.
Εβραίοι κάνουν "πόλεμο" εναντίον όλου του κυκλώματος, που στριμώχνει τα κράτη και τα φέρνει σε κατάσταση απόλυτης αδυναμίας ν' αντιμετωπίσουν την κερδοσκοπική λεηλασία εις βάρος τους, όπως διαπίστωσαν πρόσφατα και οι ισπανικές μυστικές υπηρεσίες.
Ενός κυκλώματος, το οποίο διαδίδει άσχημες "φήμες" για τα κράτη μέσω των εβραϊκής ιδιοκτησίας διεθνών ΜΜΕ και στη συνέχεια αυτές τις "φήμες" τις διαχειρίζεται σαν "αλήθειες", για να "σπεκουλάρει" την κατάσταση. Να τη "σπεκουλάρει" μέσω των "διεθνών" εταιρειών πιστοληπτικής αξιολόγησης κρατών και εταιρειών, οι οποίες ανήκουν επίσης σε Εβραίους. Εταιρειών, όπως η Moody’s, η Fitch Rating ή η Standard & Poor’s. Εταιρειών, που δίνουν το "σύνθημα", για να ξεκινήσει η κερδοσκοπική λεηλασία.
Σ' αυτήν τη λεηλασία πρωταγωνιστούν οι κερδοσκόποι. Εβραίοι —στη συντριπτική τους πλειοψηφία— κερδοσκόποι. Κερδοσκοπικοί μηχανισμοί, οι οποίοι ποντάρουν σε "πτωχεύσεις" κρατών, όπως η εβραϊκή Goldman Sachs και κερδοσκόποι ως φυσικά πρόσωπα, όπως είναι οι Εβραίοι Μπάφετ, Σόρος κλπ.. Εναντίον αυτών των κερδοσκόπων κινούνται οι πιο πάνω επίσης Εβραίοι "ήρωες" της δικαιοσύνης και όψιμοι "προστάτες" της Ελλάδας. Εβραίοι δηλαδή εναντίον Εβραίων. Είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό; Πόσο ειλικρινής μπορεί να είναι ένας τέτοιος εμφύλιος "πόλεμος", όταν όλοι αυτοί τρώνε από το ίδιο σιωνιστικό "πιάτο" και άρα είναι υποχρεωμένοι να το "γεμίζουν" από κοινού;
Από αυτό το σημείο και έπειτα δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα. Ερωτήματα, τα οποία δυστυχώς για κάποιους είναι πολύ αποκαλυπτικά των όσων πραγματικά συμβαίνουν. Γιατί να κάνουν οι Εβραίοι έναν τέτοιο πολυδάπανο πόλεμο εναντίον της κερδοσκοπίας, ο οποίος εκθέτει τους κερδοσκόπους ομοεθνείς τους στη δημόσια θέα, όταν μπορούν να συνεννοηθούν φτηνά και μυστικά μεταξύ τους; Γιατί να δημιουργήσουν πολυδάπανους ελεγκτικούς μηχανισμούς —όπως είναι το ευρωπαϊκό ταμείο αλληλεγγύης—, όταν μπορούν να έχουν τα ίδια αποτελέσματα με ένα απλό τηλεφώνημα σε έναν ξάδερφο ή έναν θείο;
Βλέπουμε δηλαδή παράξενα πράγματα να συμβαίνουν. Τόσο παράξενα, που στην κορύφωσή τους γίνονται σχεδόν παράλογα. Είναι παράλογη η γενική ανησυχία των ισχυρών Εβραίων και των κατά τόπους υπαλλήλων τους για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Δεν μας έχουν συνηθίσει οι Εβραίοι σε τέτοιες φιλελληνικές και ανθρωπιστικές συμπεριφορές και είχαν αιώνες στη διάθεσή τους για να το καταφέρουν. Οι Εβραίοι, δηλαδή, σε μια αποθέωση αυταπάρνησης και αλτρουισμού, βλέπουν τους Έλληνες —και άρα τους εθνικούς τους εχθρούς— να απειλούνται με οικονομική καταστροφή και αναλαμβάνουν οι ίδιοι να τους προστατεύσουν. Να τους προστατεύσουν με όλα τα μέσα και τις διασυνδέσεις που διαθέτουν.
Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για παράλογα πράγματα. Πράγματα, τα οποία δεν στέκουν σε καμία σοβαρή ανάλυση. Δεν στέκει, για παράδειγμα, σε καμία λογική η στάση των ΗΠΑ απέναντι στην Ελλάδα και την ελληνική οικονομία. Όσο παράλογο είναι να θέλουν οι Εβραίοι να βοηθήσουν τους Έλληνες, άλλο τόσο παράλογο είναι να θέλουν οι ΗΠΑ να βοηθήσουν την Ελλάδα.
Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Αν υποθέσουμε ότι οι ΗΠΑ και το δολάριο έχουν συγκρουόμενα συμφέροντα με την Ευρώπη και το Ευρώ, τότε θα έπρεπε σήμερα οι Αμερικανοί να είναι ευτυχείς με την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η οικονομία της Ελλάδας. Μάλιστα, θα έπρεπε οι ίδιες οι ΗΠΑ να πρωτοστατούν στις κερδοσκοπικές επιθέσεις εναντίον της Ελλάδας, εφόσον αυτή θα ήταν ο αδύναμος κρίκος του Ευρώ.
Αντί όμως της φυσιολογικής συμπεριφοράς, την οποία επιβάλει η λογική της οικονομίας, βλέπουμε τις ΗΠΑ να φέρονται "περίεργα". Τις βλέπουμε απόλυτα ευθυγραμμισμένες με την Ευρώπη. "Αγωνιούν" κι αυτές για την τύχη της ελληνικής οικονομίας και σπεύδουν και οι ίδιες να πολεμήσουν τους διεθνείς κερδοσκόπους. Αυτούς, δηλαδή, που θεωρητικά απειλούν τους "Ευρωεχθρούς" τους και υπό φυσιολογικές συνθήκες θα μπορούσαν να εργάζονται επ’ αμοιβή για τους ίδιους.
Αγωνιούν τόσο πολύ, που δεν διστάζουν να το αποκαλύπτουν ακόμα και από τα πιο επίσημα "χείλη". Στα υπουργεία των Εξωτερικών —ως γνωστόν— δεν κατοικούν ποιητές και λογοτέχνες. Ειδικά μάλιστα στα υπουργεία των ιμπεριαλιστών δεν υπάρχουν τέτοιοι ούτε για δείγμα. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί στα υπουργεία αυτά τίποτε δεν λέγεται τυχαία. Όταν λοιπόν η διαβόητη Χίλαρι Κλίντον αναφέρει στον λόγο της ότι ο Ομπάμα "αγωνιά" να δει τον Γιωργάκη, αυτό κάτι σημαίνει. Τον Γιωργάκη δεν αγωνιά να τον δει ούτε καν η μάνα του που τον γέννησε. Ούτε καν λογοτέχνης —ποιητική αδεία— μπορεί να το πει αυτό.
Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για παραλογισμούς. Οι ΗΠΑ θεωρητικά θα έπρεπε να πολεμάνε το Ευρώ και άρα και τον αδύναμο "κρίκο" του, που είναι η Ελλάδα. Ακόμα και ο Ομπάμα θα έπρεπε να είναι σε θέση να το καταλάβει αυτό. Μπορεί ο ίδιος από τύχη να παριστάνει τον Πλανητάρχη και να μην μαζεύει μπαμπάκι κάπου στην Αλαμπάμα, αλλά αυτό έπρεπε να είναι σε θέση να το καταλάβει. Όμως, αντ' αυτού έχουμε το παράδοξο φαινόμενο το κράτος του δολαρίου να ακολουθεί την ίδια πολιτική με τη Γερμανία ή τη Γαλλία του Ευρώ. Μιλάμε για "αγάπη" προς την Ελλάδα. Μέχρι και την ταξιδιωτική βίζα μάς υποσχέθηκαν ότι θα καταργήσουν για τους Έλληνες, οι οποίοι θέλουν να ταξιδεύσουν προς τις ΗΠΑ. Στη θεωρητικά πιο δύσκολη στιγμή της ελληνικής οικονομίας. Στη στιγμή, που, με βάση τη λογική, πολλοί Συνέλληνες θα ήθελαν να πάνε για εργασία στις ΗΠΑ και άρα να εκμεταλλευτούν αυτό, το οποίο ήθελαν επί χρόνια να αποφύγουν οι ΗΠΑ.
Όλα αυτά αντιλαμβανόμαστε ότι είναι όχι απλά παράξενα, αλλά παράλογα. Εξωφρενικά παράλογα, αν σκεφτεί κάποιος ότι οι από την εθνική τους "φύση" ανθέλληνες Εβραίοι είναι αυτοί, οι οποίοι ελέγχουν σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα τη διπλωματική στάση των ΗΠΑ. Αν, δηλαδή, είναι μία φορά παράλογο, που οι ΗΠΑ θέλουν να βοηθήσουν την οικονομία της Ελλάδας, είναι δύο φορές παράλογο, αν σκεφτεί κάποιος τον ρόλο των Εβραίων στην πολιτική των ΗΠΑ. Επειδή λοιπόν παράλογα δεν υπάρχουν σε ένα σύστημα με λογικά και μεγάλα συμφέροντα, εύλογα προκύπτουν κάποια ερωτήματα. Τι ακριβώς φοβούνται τόσο ισχυροί παράγοντες από ένα κράτος, το οποίο είναι μικρότερο από μια Νέα Υόρκη ή ένα Βερολίνο; Τι ακριβώς ενώνει παράγοντες, οι οποίοι θεωρητικά είναι εχθροί μεταξύ τους;
Αυτό, το οποίο φοβούνται όλοι αυτοί, είναι η ΔΡΑΧΜΗ. Γιατί τους φοβίζει η Δραχμή και όχι το Λέβ, το Φιορίνι το Ζλότι ή η Κορώνα; Γιατί η Δραχμή "ακουμπάει" στη Μεσόγειο. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημά τους. Ό,τι "ακουμπάει" στη Μεσόγειο, γίνεται "καταλύτης" οικονομικών εξελίξεων. Μια Δραχμή της Μεσογείου απειλεί το Ευρώ, το οποίο ακουμπάει κατά κύριο λόγο στη βιομηχανία της Βορείου Ευρώπης. Η Μεσόγειος αποδίδει χρυσάφι, είτε λειτουργεί η οικονομία είτε όχι, ενώ το Ευρώ, για να είναι ισχυρό, πρέπει να υπάρχει παραγωγή. Η Μεσόγειος δίνει μεροκάματο σε κάποιον, ακόμα κι αν αυτός κάθεται σταυροπόδι σε κάποια αμμουδιά, ενώ η βιομηχανία δίνει μεροκάματο μόνον σε κάποιον που ιδρώνει πάνω σε έναν τόρνο.
Η Κρήτη, η Κέρκυρα, η Ρόδος ή η Μύκονος μπορεί στη φαντασία του κόσμου να είναι παραμυθένια νησιά, αλλά στην οικονομία της αριθμητικής είναι μορφές κεφαλαίου. Κεφαλαίου μεγάλης οικονομικής απόδοσης, η οποία είναι μετρήσιμη. Όμως, όταν κάτι είναι μετρήσιμο, είναι ταυτόχρονα και συγκρίσιμο. Άρα η Κρήτη, η Κέρκυρα και τα άλλα τα νησιά στον "Πλανήτη" της οικονομίας εκτός από όμορφοι τουριστικοί προορισμοί είναι και γίγαντες του κεφαλαίου, όπως είναι η Siemens, η Coca-Cola ή η Heinz. Όποιος κατέχει αυτό το κεφάλαιο, δεν κινδυνεύει στον αγώνα της επιβίωσης. Αυτό είναι το πρόβλημα κάποιων. Το κεφάλαιο της Μεσογείου. Το καλύτερο και πιο αποδοτικό κεφάλαιο δίπλα στην πλουσιότερη αγορά του Πλανήτη. Αυτή είναι η δύναμη της Μεσογείου. Η Μεσόγειος εισπράττει ό,τι υπάρχει —είτε πολύ είτε λίγο— στις τσέπες του κόσμου, ενώ η παραγωγή εισπράττει μόνον όταν υπάρχει οικονομική λειτουργία.
Τώρα, που η οικονομική κρίση έγινε παγκόσμια και ομοιογενής, οι ισχυροί του συστήματος φοβούνται τον πρώτο λαό, ο οποίος θα προσπαθήσει να επιβιώσει, χωρίς να σέβεται τις αρχές του δικού τους συστήματος. Φοβούνται τον πρώτο λαό, ο οποίος, λόγω της θέσης του ή της ιδιομορφίας του κεφαλαίου του, θα λειτουργήσει με έναν "ανορθόδοξο" τρόπο, που θα αποτελεί κακό "παράδειγμα" για τους υπολοίπους. Σε μια εποχή παγκόσμιας αβεβαιότητας —και με τη φτώχεια να είναι μια συνεχής και μόνιμη απειλή ακόμα και για τους λαούς των ισχυρών κρατών— φοβούνται τον πρώτο λαό, ο οποίος θα λειτουργήσει ιδιόμορφα, λόγω των ιδιομορφιών του. Με ένα τεράστιο "ποίμνιο", το οποίο πρέπει να το οδηγήσουν μέσα σε μια πρωτοφανή "καταιγίδα" φτώχειας και ανεργίας, φοβούνται το πρώτο "πρόβατο", το οποίο θα πιάσει "άκρη" και δεν θα τους ακολουθεί, χωρίς όμως να απειλείται με "καχεξία" εξαιτίας της επιλογής του.
Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι η Δραχμή δεν είναι απλό πράγμα. Η Δραχμή μπορεί να γίνει μια "τρύπα" στο "σκάφος", που λέγεται παγκόσμιο σύστημα. Όμως, καμία "τρύπα" δεν είναι ασήμαντη …όσο μικρή κι αν είναι. Η πιο ασήμαντη τρύπα μπορεί να βυθίσει το μεγαλύτερο "καράβι", αν αυτή δεν προσεχθεί. Ολόκληρο το παγκόσμιο οικονομικό "οικοδόμημα" κινδυνεύει από την ασήμαντη Δραχμή της ασήμαντης ελληνικής οικονομίας. Γι' αυτόν τον λόγο οι πάντες αγωνιούν για την τύχη αυτής της οικονομίας. Γι' αυτόν τον λόγο οι πάντες θέλουν να συναντηθούν με τον Γιώργο Παπανδρέου και να τον "βοηθήσουν". Τρέχουν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Γιατί; Γιατί οι ισχυροί του ατλαντισμού έχουν κάνει την "πατάτα" όλων των αιώνων. Παρασυρμένοι από το γυφταριό του σιωνισμού, έκαναν λάθη αδιανόητα για το σύστημα. Εξανέμισαν το κεφάλαιό τους και διέλυσαν το πλαίσιο, που καθιστούσε ελεγχόμενο το κεφάλαιο των εχθρών τους.
Στην πραγματικότητα σήμερα γινόμαστε μάρτυρες μιας συγκλονιστικής γιγαντομαχίας. Οι ατλαντικές δυνάμεις δίνουν τον αγώνα τους απέναντι στις δυνάμεις της Μεσογείου. Οι δυνάμεις των δύο ακτών του Ατλαντικού δίνουν αγώνα απέναντι στις δυνάμεις των ακτών της Μεσογείου. Οι δυνάμεις των Αγγλοσαξόνων, των Άγγλων, των Σαξόνων των Φράγκων, των Ούννων και των Γότθων. Οι κυρίαρχες δυνάμεις των τελευταίων αιώνων. Οι δυνάμεις, που κάποτε νίκησαν τη Μεσόγειο και την έλεγξαν απόλυτα στο διάστημα της παντοκρατορίας τους. Όλοι αυτοί πρέπει να δώσουν σήμερα τον υπερπάντων αγώνα, εφόσον γνωρίζουν ότι, αν τον χάσουν, θα χαθούν και οι ίδιοι από το προσκήνιο. Γιατί; Γιατί —άσχετα αν η μία πλευρά του Ατλαντικού έχει "επενδύσει" στο Δολάριο και η άλλη έχει "επενδύσει" στο Ευρώ— και οι δύο τους έχουν "επενδύσει" στον υπερεθνικό σχεδιασμό της Νέας Τάξης.
Τόσο το Δολάριο όσο και το Ευρώ έχουν νόημα και αξία μόνον για όσο διάστημα ισχύει ο υπερεθνικός σχεδιασμός με τους ίδιους ως κυρίαρχους του κεφαλαίου του. Οι μεταξύ τους συγκρούσεις έχουν νόημα μόνον για όσο διάστημα υπάρχει η υπερεθνική "πλατφόρμα", που φιλοξενεί τους "μονομάχους". Αν το οποιοδήποτε κράτος απειλήσει αυτόν τον σχεδιασμό, τους καταστρέφει. Απλά, ο καθένας από αυτούς καταστρέφεται για διαφορετικούς λόγους. Οι Αμερικανοί καταστρέφονται, γιατί ένας νέος εθνικός σχεδιασμός θα τους κάνει να "υποχωρήσουν" πίσω από τον Ατλαντικό με ανυπολόγιστες ζημιές και χωρίς την παραμικρή πιθανότητα επανόδου στο προσκήνιο, ενώ οι Γερμανογάλλοι θα πρέπει να "ξεχάσουν" τις επενδύσεις της λεηλασίας, τις οποίες πραγματοποίησαν εις βάρος των υπολοίπων Ευρωπαίων και να "υποχωρήσουν" στην εσωτερική ευρωπαϊκή ιεραρχία.
Αυτό είναι πλέον το πρόβλημά τους. Μετακίνησαν τον ιμπεριαλισμό τους από την παραγωγή στο εμπόριο. Εκεί, που έλεγχαν όλο τον κόσμο με τα σιδερόφρακτα εργοστάσιά τους, επιχείρησαν να κάνουν το ίδιο με γύφτικους "πάγκους" της αγοράς. Έχοντας λοιπόν χάσει —λόγω του εμπορικού σχεδιασμού της Νέας Τάξης— τον έλεγχο της παραγωγής, έχουν συγκεντρώσει το σύνολο της ισχύος τους στον έλεγχο της αγοράς. Αυτό γίνεται μέσω των μεγάλων πολυεθνικών του εμπορίου. Εταιρείες όπως η ΙΚΕΑ, η Makro, η Lidl, η Aldy, η Carrefour, η Media Markt, η Praktiker, η Jumbo, η Leroy Merlin, είναι οι "πλατφόρμες" του νέου εμπορικού ιμπεριαλισμού. Είναι "άρματα", τα οποία μονοπωλούν την παγκόσμια αγορά και άρα εισπράττουν τη μερίδα του λέοντος στα παγκόσμια κέρδη.
Αν όμως στα ταμεία αυτών των εταιρειών βρίσκεται η δύναμη της εισπρακτικής "μηχανής" των ιμπεριαλιστών, τότε στα "ράφια" αυτών των εταιρειών βρίσκεται το πραγματικό μυστικό αυτής της δύναμης. Στα "ράφια" αυτών των εταιρειών στην πραγματικότητα δίνουν τη μάχη της επικράτησης —υπό συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού— οι δικές τους εταιρείες. Στα "ράφια" αυτών των εταιριών αποφασίζεται ποια εταιρεία θα γίνει χρυσοφόρα "Coca-Cola" και ποια θα γίνει "Τέλος-Κόλα" πριν καν ξεκινήσει. Αυτές οι εμπορικές εταιρείες-μονοπώλια της αγοράς αποφασίζουν για το ποιες από τις παραγωγικές εταιρείες θα γιγαντωθούν και θα επικρατήσουν στους κλάδους τους. Αυτές είναι το "δίκτυο", που αποφασίζουν ποιος θα "κυκλοφορεί" στην παγκόσμια αγορά. Αυτές είναι που αποφασίζουν υπέρ των "ομογάλακτών" τους και εις βάρος όλων των άλλων.
Από αυτήν τη δυνατότητα πήραν το "θάρρος" οι ιμπεριαλιστές και μετακίνησαν την παραγωγή τους στην Κίνα. Ήταν σίγουροι ότι με αυτές τις εταιρείες θα έλεγχαν την παγκόσμια παραγωγή, όποιος κι αν ήταν αυτός, που πραγματικά θα παρήγαγε. Το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής τους ήταν πρωτοφανές για την παγκόσμια οικονομική ιστορία. Οι "παραγωγικές" εταιρείες, που μονοπωλούν την αγορά, δεν είναι πλέον βιομηχανικές εταιρείες. Είναι εταιρείες βιομηχανικού "χαρτοφυλακίου". Είναι εταιρείες, οι οποίες θεωρητικά παράγουν, ενώ στην πραγματικότητα απλά διατηρούν υπό την κατοχή τους τις "πατέντες", οι οποίες επιτρέπουν τη νόμιμη παραγωγή. Αυτές οι εταιρείες, που μονοπωλούν το σύνολο της παγκόσμιας αγοράς, μονοπωλούν και την ελληνική αγορά.
Αν η ελληνική οικονομία —εξαιτίας της σημερινής της κακής οικονομικής κατάστασης— αναγκαστεί να υποχωρήσει στο επίπεδο της Δραχμής, όλες αυτές οι εταιρείες θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την αγορά της. Γιατί; Γιατί θα χάσουν την ανταγωνιστικότητα τους μέσα σ' αυτήν. Γιατί απλούστατα τα λειτουργικά τους έξοδά θα βρίσκονται στο επίπεδο του πανάκριβου Ευρώ —λόγω της διεθνιστικού τύπου δραστηριότητάς τους— αλλά τα έσοδά τους θα πρέπει να περιοριστούν στο επίπεδο της φτηνής Δραχμής. Το πρόβλημα αυτών των εταιρειών θα είναι ακόμα πιο σοβαρό, γιατί όλα αυτά τα χρόνια αφήνονταν να αισχροκερδούν, προκειμένου να εγκατασταθούν εύκολα —και τζάμπα, εφόσον το έκαναν με τα χρήματα των Ελλήνων— μέσα στην ελληνική αγορά και να εμφανίζουν μεγάλες κερδοφορίες για τους μετόχους τους.
Η διαφθορά του ελληνικού κράτους ήταν αυτή, η οποία τους επέτρεπε αυτήν την τρομερής εντάσεως αισχροκέρδεια. Η διαφθορά, που οι ίδιες αυτές οι εταιρείες προκάλεσαν. Η διαφθορά, που είχε ως αποτέλεσμα η Ελλάδα των χαμηλότερων μισθών της Ευρώπης να έχει μια από τις πιο ακριβές αγορές της. Όλα αυτά δεν ήταν τυχαία. Αυτές οι εταιρείες διέφθειραν τις προδοτικές —μητσοτακικές και σημιτικές— ηγεσίες, οι οποίες επέτρεψαν τα εγκλήματα εις βάρος των Ελλήνων. Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν δεκάδες υποθέσεις κερδοσκοπίας αυτών των εταιρειών, οι οποίες εκκρεμούν στις αρμόδιες "ανεξάρτητες" αρχές, "περιμένοντας" υποτίθεται κάποτε να διερευνηθούν. Κάποιοι θα πρέπει να πάνε φυλακή και κάποιοι άλλοι θα πρέπει να πληρώσουν τεράστια πρόστιμα, αν αυτές οι υποθέσεις κάποτε ανοιχθούν και κριθούν.
Με την είσοδο της Ελλάδος στην Δραχμή όλα αυτά θα πρέπει υποχρεωτικά να επανεξεταστούν πάνω σε νέα βάση, γιατί απλούστατα δεν θα μπορούν να συνεχίσουν να υφίστανται. Δεν θα έχουν λόγο να υφίστανται. Αυτό όμως είναι ένα πρόβλημα, το οποίο δεν μπορεί να βρει λύση, που να ικανοποιεί καί τις δύο πλευρές. Το ένα δεν μπορεί να συντηρήσει το άλλο και το πολυέξοδο αναγκαστικά θα βάλει "λουκέτο". Η Δραχμή δεν μπορεί να συντηρήσει εταιρείες, οι οποίες πληρώνουν τα έξοδά τους σε Ευρώ. Αναγκαστικά οι πολυεθνικές του εμπορίου θα "χαθούν" από το οικονομικό "οικοσύστημα" της Ελλάδας, όπως εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι από τη φύση, όταν αυτή δεν μπορούσε να τους συντηρεί.
Αυτό είναι το πρόβλημά τους. Η "υποχώρηση" ενός κράτους —όπως η Ελλάδα— από τη ζώνη του Ευρώ, θα τους αναγκάσει να την "εγκαταλείψουν", τη στιγμή που ο ιμπεριαλισμός τους είναι καθαρά εμπορικός. Αν υποχωρήσει η Ελλάδα από το Ευρώ, "βυθίζεται" ένα μέρος της "πλατφόρμας" των πολυεθνικών του εμπορίου και άρα "σπάει" το μονοπώλιο της αγοράς από τους ιμπεριαλιστές. Η Ελλάδα, δηλαδή, στην περίπτωση αυτήν θ' "απαλλαχθεί" από το εμπορικό "νταβατζιλίκι" τους, αλλά ταυτόχρονα δεν θα μπορεί να πέσει θύμα εκβιασμού τους, εφόσον δεν είναι πλέον παραγωγοί οι ίδιοι.
Δεν μπορούν να σε απειλήσουν με στέρηση και άρα να σε εκβιάσουν, γιατί δεν έχουν στα χέρια τους την παραγωγή. Δεν έχουν στα χέρια τους τα βιομηχανικά προϊόντα, που έχουν ανάγκη οι αγορές. Η Κίνα πλέον παράγει τόσο για τους πελάτες τους όσο και για τους ίδιους. Όταν η Κίνα παράγει σήμερα τη συντριπτική πλειοψηφία των προϊόντων μεγάλης κατανάλωσης στη Δύση, εννοείται ότι και στο άμεσο μέλλον θα εξυπηρετεί όλους τους Δυτικούς και άρα και τους Έλληνες.
Απλά, μεταξύ παραγωγού Κίνας και καταναλώτριας Ελλάδας δεν θα υπάρχει το ιμπεριαλιστικό εισπρακτικό "φίλτρο". Ακόμα κι αν δεν μπορεί να της δώσει τα προϊόντα "πρώτης" ποιότητας, θα την καλύψει με αυτά της "δεύτερης" ποιότητας. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Αν οι πολυεθνικές του εμπορίου δεν μπορούν να επιβιώσουν στην Ελλάδα λόγω της Δραχμής, τότε αφήνουν "τρύπα" για τον ιμπεριαλισμό. Αφήνουν ένα κράτος να καλύπτει τις ανάγκες του, χωρίς ν' αφήνει τον "οβολό" του στους ίδιους. Αφήνουν ένα κράτος να κάνει "οικονομία" εις βάρος τους και άρα να γίνεται κακό παράδειγμα για τα υπόλοιπα θύματά τους.
Το ίδιο και μεγαλύτερο πρόβλημα θα έχουν οι ιμπεριαλιστές και με όλες τις στρατηγικές "επενδύσεις" τους στην Ελλάδα …Με την ιμπεριαλιστική "λεηλασία" να λέμε καλύτερα. Γιατί; Γιατί, για να λειτουργήσει η νομισματική απομόνωση της Ελλάδας, θα απαιτεί μεγάλους "χρηματοληπτικούς" μηχανισμούς εντός της χώρας. Μηχανισμούς τύπου ΟΤΕ, ΕΛΠΕ και ΔΕΗ, οι οποίοι θα λειτουργούν ως "κυκλοφορικό σύστημα" για την ανεξάρτητη δραχμική οικονομία. Μηχανισμούς, οι οποίοι θα τροφοδοτούν με χρήμα τα πολυδάπανα ασφαλιστικά ή άλλα συστήματα κοινωνικής πολιτικής. Αυτοί οι μηχανισμοί είναι απαραίτητοι, γιατί η ελληνική οικονομία δεν θα μπορεί να χρηματοδοτείται εκ των έξω, όπως συμβαίνει σήμερα με το Ευρώ και το οποίο έγινε το αίτιο και βέβαια το "άλλοθι" να παραδοθεί το δημόσιο κεφάλαιο σε ξένους.
Αναγκαστικά λοιπόν θα πρέπει το ελληνικό κράτος —για να επιβιώσει— να επανεξετάσει το θέμα του δημοσίου κεφαλαίου. Τι να επανεξετάσει όμως, όταν τα πράγματα είναι εύκολα, λόγω της προηγούμενης διαφθοράς που προηγήθηκε; Ένας τυχαίος εισαγγελέας να μπει στον ΟΤΕ και όλοι οι golden, silver και bakiri Boys της εταιρείας πάνε στη φυλακή. Το ίδιο μπορεί να συμβεί στα διυλιστήρια των ΕΛΠΕ, στην Αττική Οδό, στο αεροδρόμιο της Αθήνας κλπ. Τα ζώα της Νέας Τάξης δεν έκαναν "καθαρή" ούτε μία "δουλειά" τους στην Ελλάδα.
Θεωρώντας ότι ελέγχουν τα πάντα —και για πάντα—, δεν φρόντισαν για την παραμικρή τους άμυνα, πληρώνοντας την ακριβή νομιμότητα. Επιχείρησαν να τα κάνουν όλα με "διαφθορά" και άρα όλα "τζάμπα", αγνοώντας ότι οι καιροί έχουν "γυρίσματα". Γερμανούς εισαγγελείς να καλέσεις να κρίνουν τη συμπεριφορά των γερμανικών εταιρειών στην Ελλάδα, …και πάλι θα τους κλείσουν όλους στη φυλακή. Πρωτοετείς φοιτητές της νομικής να χρησιμοποιήσεις, …και πάλι θα βρεις την άκρη. Δεν υπάρχει ούτε ένας τομέας της κρατικής οικονομίας, που να μην υπήρχε ένας "Γερμανός" Χριστοφοράκος να ταΐζει κάποιον "Έλληνα" καραγκιόζη, για να κλέβουν από κοινού και υπέρ των γερμανικών συμφερόντων τον ελληνικό λαό. Όλη η διαφθορά στην Ελλάδα —που την κατατάσσει στο επίπεδο της Μποτσουάνας— προέρχεται από τους "αδιάφθορους" της ατλαντικής Ε.Ε., οι οποίοι σήμερα την καταγγέλλουν.
Η Ελλάδα γι' αυτόν τον λόγο απειλεί θανάσιμα όλους τους ιμπεριαλιστές ταυτόχρονα. Γι' αυτόν τον λόγο δώσαμε μεγάλη σημασία στο γεγονός ότι είναι χώρα της Μεσογείου. Ως τέτοια έχει μεγάλη χρηματοληπτική ικανότητα από τον περίγυρό της. Έχει μεγάλη δυνατότητα να "τραβάει" Ευρώ από τον περίγυρο, εξαιτίας του τουρισμού. Έχει μεγάλη γεωργική παραγωγή με την ίδια δυνατότητα. Έχει μεγάλη ναυτιλιακή δραστηριότητα με την ίδια δυνατότητα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι μπορεί να "ρυθμίσει" την παραγωγή της με βάση τις δικές της εσωτερικές ανάγκες και ταυτόχρονα με το συνάλλαγμα, που εκ των δεδομένων μπορεί να "τραβάει" από την αγορά, να συναλλάσσεται απευθείας με την Κίνα και άρα έξω από τα εισπρακτικά "κανάλια" των πολυεθνικών "νταβατζήδων".
Όμως, αυτό είναι τραγικό για το Ευρώ ή το Δολάριο. Γιατί; Όχι επειδή είναι μεγάλα τα μεγέθη της Ελλάδας, αλλά επειδή το μέγεθος της επιτυχίας τής Ελλάδας μπορεί να γίνει "οδηγός" για τους μεγαλύτερους "παίκτες" της Μεσογείου. Τα "pigs" μπορεί να ξεφύγουν το ένα μετά το άλλο από τον έλεγχο των ισχυρών της Βορείου Ευρώπης. Τι θα μείνει τότε σ' αυτούς; Παραγωγή δεν έχουν, για να μπορούν να εκβιάζουν αυτά τα κράτη. Υπηρεσίες χρυσοφόρες δεν μπορούν να παρέχουν, για να συντηρούν τη διαφορά τους στον πλούτο από αυτά τα κράτη. Τι θα κάνουν; Με την "υπερβιομηχανική" Κίνα να παράγει αυτά, τα οποία έχουν ανάγκη οι Μεσογειακοί λαοί, τι ακριβώς θα "πουλάει" η Γερμανία, για να παραμείνει στην κορυφή της Ευρώπης; Πώς θα παραμείνει η "ατμομηχανή" της Ευρώπης;
"Ατμομηχανή" χωρίς "βαγόνια" δεν νοείται. Αυτό είναι το πρόβλημά τους. Κινδυνεύει η "ατμομηχανή" της Ευρώπης να βρεθεί χωρίς "βαγόνια" και άρα χωρίς πελάτες. Τα "βαγόνια" της Μεσογείου είναι όλα "αυτοκινούμενα" ή μπορούν να γίνουν τέτοια. Το "βαγόνι" της Ιταλίας μπορεί να γίνει "αυτοκινούμενο", γιατί η Λιρέτα "ακουμπάει" στη Μεσόγειο. Το "βαγόνι" της Ισπανίας μπορεί να γίνει "αυτοκινούμενο", γιατί η Πεσέτα "ακουμπάει" στη Μεσόγειο. Όλες αυτές οι οικονομίες μπορούν να επιβιώσουν σε κάθε είδους οικονομικό περιβάλλον, γιατί απλούστατα έχουν εθνικό κεφάλαιο με μεγάλη οικονομική απόδοση. Κεφάλαιο πρωτογενούς τομέα, το οποίο συνδέεται με την παροχή υπηρεσιών. Κεφάλαιο, το οποίο έχει πάνω του το Κολοσσαίο ή την Ακρόπολη ή τη Γρανάδα.
Το πρόβλημά τους είναι ότι δεν πρόλαβαν να "απεθνικοποιήσουν" τα κράτη της Μεσογείου. Δεν πρόλαβαν δηλαδή να κάνουν μια ενιαία υπερεθνική Ευρώπη, την οποία να την ελέγχουν απόλυτα. Η οικονομική κρίση τους βρίσκει με τα συμφέροντα των λαών ενιαία και ομοιογενή και τα δικά τους "αφηρημένα" και χαμένα κάπου στους "διαδρόμους" των Βρυξελών. Τα σχέδιά τους με τη νομιμοποίηση της λαθρομετανάστευσης δεν έχουν ολοκληρωθεί και δεν μπορούν να ελέγχουν τη "βούληση" των μεσογειακών λαών μέσω ψευδοδημοκρατικών διαδικασιών.
Εξακολουθούν μεν να έχουν "δεμένα" τα κράτη με τεράστια "χάρτινα" χρέη —τα οποία οι ίδιοι τα δημιούργησαν και ως εκ τούτου τα αναγνωρίζουν οι διορισμένοι από τους ίδιους δοσίλογοι που τα κυβερνούν—, αλλά αυτό δεν φτάνει. Έπρεπε ήδη αυτά τα χρέη να έχουν μετουσιωθεί σε υλικό κεφάλαιο μέσα σ' αυτά τα κράτη και ήδη να μπορούν να εκβιάζονται οι λαοί. Έπρεπε ήδη το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας να έχει μεταφραστεί σε αυτό που ακόμα και σήμερα εξακολουθεί να ορίζεται ως δημόσιο κεφάλαιο. Έπρεπε ήδη το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας να έχει μετατρέψει την Ακρόπολη ή τις Μυκήνες σε ιδιόκτητα θεματικά "πάρκα" κάποιων ανώνυμων νεοταξιτών ιδιοκτητών των νέων ιδιόμορφων "Disneyland". Νησιά, βουνά, δάση και αμμουδιές έπρεπε ήδη να είχαν "αξιοποιηθεί", περνώντας στα χέρια των νέων ιδιοκτητών τους.
Αυτό το πρόβλημα της μη έγκαιρης ιδιωτικοποίησης των πάντων το αντιμετωπίζουν παντού στα κράτη του μεσογειακού Νότου και κυρίως στην Ελλάδα, εξαιτίας του τεράστιου όγκου του δημοσίου κεφαλαίου της. Χάρη στον σχεδιασμό της εκ των έσω προδοσίας την υπερχρέωσαν πολύ εύκολα, αλλά δεν πρόλαβαν αυτά τα χρέη να τα μετακινήσουν στις "υποθήκες" της ιδιωτικοποίησης του δημοσίου κεφαλαίου. Τους πρόλαβε η παγκόσμια οικονομική κρίση άρα χωρίς να προλάβουν να την "ευθυγραμμίσουν" με τους σχεδιασμούς τους. Ακόμα και η πρόσφατη κερδοσκοπική τους μανία εναντίον της ήταν μεγάλο λάθος. Σύντομα θα αποδειχθεί "μπούμερανγκ", γιατί ωθεί στα άκρα μια κατάσταση, η οποία δεν τους συμφέρει να πάει στα άκρα πριν προλάβουν να τη ρυθμίσουν. Απλά πράγματα. Την Ελλάδα την "κατάπιαν" βιαστικά με στόχο να τη "φάνε" γρήγορα και χωρίς αντιδράσεις και τώρα η οικονομική κρίση τούς απειλεί με "εμετό".
Κινδυνεύουν να την "ξεράσουν", χωρίς να έχουν αλλοιώσει βασικά της χαρακτηριστικά, που θα την καθιστούσαν ελεγχόμενη και άρα "χωνέψιμη". Αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν κατόρθωσαν να διαλύσουν τις εθνικές "δομές" των ευρωπαϊκών κρατών του μεσογειακού Νότου, ώστε να καθιστούν αυτοκτονική κάθε προσπάθεια αυτονόμησής τους. Να καθιστούν μαθηματικά αδύνατη την ανεξάρτητη επιβίωσή τους. Δεν κατόρθωσαν να οικειοποιηθούν μέσα σ' αυτά τα κράτη το σύνολο αυτού που ονομάζουμε δημόσιο κεφάλαιο. Αυτό ακριβώς είναι η "πέψη" για ένα κράτος. Να διαλύσουν οι μηχανισμοί που του δίνουν "σχήμα" και δυνατότητα ανεξάρτητης επιβίωσης. Αν αυτοί οι μηχανισμοί δεν διαλύσουν εγκαίρως, τότε, σε περίπτωση μεγάλης οικονομικής κρίσης —όπως είναι η σημερινή—, υπάρχει κίνδυνος αντίδρασης και αυτό είναι ο "εμετός" στον οποίο αναφερόμαστε.
Τώρα κάνουν το εξής απλό πράγμα. Αυτό, το οποίο απεύχονται να τους συμβεί εξαιτίας της Ελλάδας, το εμφανίζουν σαν απειλή εναντίον της Ελλάδας. Αυτό, το οποίο δεν θέλουν να το επιχειρήσει μόνη της η Ελλάδα, προκειμένου να εκμεταλλευτεί τις ιδιομορφίες της και να σωθεί εύκολα, εμφανίζονται οι ίδιοι να την απειλούν ότι δήθεν θα της το επιβάλλουν σαν τιμωρία. Το εμφανίζουν σαν αρνητικό φαινόμενο, ώστε να μην υπάρχει περίπτωση να σκέφτονται οι Έλληνες να κάνουν από μόνοι τους κάτι, το οποίο υποτίθεται, αν τους το έκαναν τρίτοι, θα έμοιαζε με τιμωρία. Γι' αυτόν τον λόγο παίζουν το "παιχνίδι" του "κακού" και του "καλού" μπάτσου.
Να φύγει η Ελλάδα από τη ζώνη του Ευρώ και μάλιστα με τις "κλοτσιές"… φωνάζουν κάποιοι πολύ "κακοί" Γότθοι. Να μείνουν και θα τους "βοηθήσουμε"… απαντάνε οι "σώφρονες", "φιλέλληνες" και "καλοί" Γότθοι. "Παπατζηλίκια" εβραίικα είναι αυτά. Απάτες, οι οποίες μπορούν να ξεγελάσουν κάποιον αφελή στιγμιαία, αλλά, δεν αποτελούν ισχυρά μέσα άμυνας, σε περίπτωση που κάποιος δεν είναι τέτοιος. "Μην ανοίγεις την πόρτα του Ευρώ, γιατί από πίσω είναι ο μπαμπούλας"… φωνάζουν. Αν την ανοίξεις όμως, δεν έχουν επιλογές να συνεχίσουν να σε απειλούν, γιατί απλούστατα δεν υπάρχει "μπαμπούλας".
Επαναλαμβάνουν την ίδια τακτική με αυτήν που ακολουθούν σήμερα και μας "μαλώνουν", είτε με τα "κατασκευασμένα" στοιχεία —τα οποία μας έβαλαν στη ζώνη του Ευρώ— είτε με τα υπερβολικά ελλείμματα του ελληνικού δημοσίου τομέα —που "απειλούν" την οικονομία του Ευρώ—. Όλα αυτά είναι απάτες. Γιατί; Γιατί η είσοδος της Ελλάδας στο Ευρώ συνέφερε αυτούς, που ήθελαν να την κατασπαράξουν και όχι τους Έλληνες. Συνέφερε αυτούς, που σήμερα καταγγέλλουν τον "δόλιο" τρόπο εισόδου της Ελλάδας σ' αυτό. Τους "καταγγέλλοντες" συνέφερε η αυτοκτονική είσοδος της Ελλάδας στο Ευρώ και όχι τους "καταγγελλόμενους".
Αυτοί, σε συνεργασία με τους προδότες της Ελλάδας, "κατασκεύαζαν" τα στοιχεία, προκειμένου να βάλουν την Ελλάδα στη ζώνη του Ευρώ, για να την λεηλατήσουν. Να τη βάλουν στο πεδίο εκείνο, στο οποίο υπερείχαν οι τεράστιες οικονομίες τους και με τα χρήματά τους να λεηλατήσουν το κεφάλαιο της μικρής Ελλάδας. Απλά πράγματα. Σήμερα στέλνουν τον Παπαδήμο σαν τον "αδέκαστο" παράγοντα της Κεντρικής Τράπεζας της Ευρώπης, για να ελέγξει την πορεία των μέτρων των "απατεώνων". Ρωτάμε λοιπόν εμείς, που δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου. Ο Παπαδήμος δεν ήταν ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, όταν αυτή η Τράπεζα στην πραγματικότητα "κατασκεύαζε" τα στοιχεία που μας έβαζαν στη ζώνη του Ευρώ;
Τα ίδια αφορούν και τα ελλείμματα του δημοσίου τομέα. Οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι σήμερα τα καταγγέλλουν, είναι οι ίδιοι που ενθάρρυναν την αυτοκτονική μισθολογική πολιτική του ελληνικού δημοσίου. Αυτοί "πλήρωναν" με διεθνείς αναγνωρίσεις και "καταλληλότητες" σκουπίδια σαν τον Σημίτη, για να ασκούν αυτήν την αυτοκτονική πολιτική. Γιατί; Για να οδηγήσουν το ελληνικό κράτος στην υπερχρέωση και από εκεί στη λεηλασία. Δεν έκαναν καν ένα περίεργο ή σπάνιο κόλπο. Έκαναν το απλό κόλπο των "γενναιόδωρων" και "αφελών" τραπεζών, που αναζητούν "έξυπνους" δανειολήπτες, οι οποίοι όμως στο τέλος χάνουν τις περιουσίες τους. Ο Παπαδήμος δεν συμμετείχε σ' αυτό το παιχνίδι;
Ο Παπαδήμος δεν ήταν αυτός, που έπρεπε να ελέγχει τον Σημίτη για τον "υπερδανεισμό" της Ελλάδας; Όταν λοιπόν αυτός ο Παπαδήμος ήταν υπεύθυνος για όλα τα "κακά" που μας κατηγορούν σήμερα οι Ευρωπαίοι, πώς διορίστηκε από τους ίδιους υποδιοικητής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας; Αυτός, ο οποίος έπρεπε να τιμωρηθεί, γιατί ανταμείφθηκε; Αυτός, ο οποίος έχει να "κρύψει" στοιχεία από τα προηγούμενα "εγκλήματά" του, γιατί στέλνεται στην Ελλάδα να ελέγχει την πορεία των ελέγχων; Μας λένε ένα "παραμύθι" για την "κατασκευή" στοιχείων και μας στέλνουν να μας ελέγχει αυτός, ο οποίος από τον νόμο ήταν υπεύθυνος για την "κατασκευή" τους;
Πάλι καλά που δεν μας είπαν ότι ο "καταλληλότερος" πρωθυπουργός γι' αυτήν την εποχή είναι ο Σημίτης. Να ξαναβάλουνε δηλαδή τους συνενόχους να μας ξανακυβερνήσουν. Να βάλουνε τους εγκληματίες να στήσουν εκ νέου τη "φάμπρικα". Μιλάμε για πραγματική "φάμπρικα". Ο Σημίτης δανειζόταν ασυστόλως και υπερχρέωνε το ελληνικό κράτος, για να "κατασκευάζει" πελάτες για τα γερμανικά εργοστάσια. Πελάτες όλων των επιπέδων. Τα γερμανικά εργοστάσια κατασκεύαζαν προϊόντα και ο Σημίτης "κατασκεύαζε" τους πελάτες τους. Αυτό γινόταν σχεδόν επί μια δεκαετία. Ο ελληνικός αυτοκτονικός υπερδανεισμός δεν είχε κανέναν αναπτυξιακό προσανατολισμό. Δινόταν σε αναίτιες αυξήσεις των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, προκειμένου να εξασφαλίσουν οι Γερμανοί πελάτες για τα ακριβά προϊόντα τους.
Με δανεικά χρήματα οι δημόσιοι υπάλληλοι έπαιρναν αυξήσεις, για να μπορούν ν' αγοράζουν γερμανικά αυτοκίνητα, κουφώματα, κλιματιστικά και τηλεοράσεις. Όσα περισσότερα έπαιρναν οι υπάλληλοι, τόσο πιο "σιωπηλοί" γίνονταν στα εγκλήματα κατά του ελληνικού δημοσίου. Κάθε φορά που το ελληνικό δημόσιο έπαιρνε από τους "Χριστοφοράκους" υπερτιμημένα γερμανικά προϊόντα, τσιμπούσαν και μια αυξησούλα οι δημόσιοι υπάλληλοι για να μην μιλάνε.
Ο υπερδανεισμός, δηλαδή, που σήμερα καταγγέλλεται από τους Γερμανούς, μας επιβλήθηκε από αυτούς. Αυτοί μας ανάγκαζαν να δανειζόμαστε πολλά χρήματα, για να ξοδεύουμε πολλά, βάζοντας υποθήκη την πατρίδα μας. Θα παίρναμε εμείς τα γυαλιστερά γερμανικά "καθρεπτάκια" και οι Γερμανοί θα έπαιρναν ως "αποζημίωση" την πατρίδα μας. Αυτό ήταν το κόλπο. Με αυτόν τον τρόπο παρέμεινε στην πρωθυπουργία ο δοσίλογος Σημίτης. Ο αδερφός του πράκτορα των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών. Μόνον έτσι εξηγείται πώς μια μαϊμού κυβέρνησε τόσα πολλά χρόνια έναν λαό, ο οποίος ύμνησε την ανθρώπινη ομορφιά …Πραγματική μαϊμού …και ψυχικά …και σωματικά …και πνευματικά.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Ακόμα και το "δούλεμα" έχει κάποια όρια και κάποιους κανόνες, για να μην εκτροχιάζεται σε γελοιότητα. Κατάλαβε γιατί μιλάμε για "παπατζηλίκια"; Τώρα οι εβραιόγυφτοι της ερήμου τρέμουν μην τους πάρουν "χαμπάρι" οι Έλληνες. Γι' αυτόν τον λόγο "αγωνιούν" για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Αν στην παρούσα φάση δεν τα "καταφέρει" η ελληνική οικονομία να τηρήσει τους όρους του Ευρώ, οι Εβραίοι κινδυνεύουν να πάθουν μεγαλύτερη ζημιά, παρά οι ίδιοι οι Έλληνες.
Μια εθελούσια "έξοδος" της Ελλάδας από το Ευρώ "ακυρώνει" όλες τις απάτες τους. Ακυρώνει όλα τα κέρδη, τα οποία ονειρεύονταν τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας. Η Ελλάδα μπορεί ν' απαλλαγεί από την "αγχόνη" της χρεοκοπίας, αν εγκαταλείψει το "ικρίωμα" του Ευρώ. Δεν χρειάζεται καν να δώσει μάχη, για να επιτύχει τη σωτηρία της. Προβλέπεται ένα τέτοιο ενδεχόμενο από την ίδια την νομισματική ένωση. Στο άρθρο 50 της συνθήκης της νομισματικής Ένωσης περιγράφονται όλα όσα πρέπει να γίνουν σε μια τέτοια περίπτωση.
Όμως, αυτό είναι ό,τι πιο τραγικό για όλους αυτούς, οι οποίοι σήμερα "ωρύονται" και βρίζουν τους Έλληνες. Στην πραγματικότητα βρίζουν τους Έλληνες αυτοί, οι οποίοι επωφελήθηκαν από τους Έλληνες. Βρίζουν τους Έλληνες γι' αυτά που έκαναν μόνοι τους οι Έλληνες εις βάρος των εαυτών τους. Προφανώς τους βρίζουν, επειδή πήγαν και έβγαλαν μόνοι τους τα "μάτια" τους και τα τοποθέτησαν στο γερμανικό "καλάθι", χωρίς να πλένουν πρώτα "χέρια" τους. Όλοι αυτοί οι υποκριτικά υβρίζοντες την Ελλάδα καλό είναι να γνωρίζουν ότι δεν είναι καλό πάντα να κάνεις ευχές, γιατί πολλές φορές αυτές πραγματοποιούνται και δεν σε συμφέρει. Όλοι αυτοί αγνοούν ότι τα κορόιδα δεν μπορεί να είναι για πάντα τέτοια. Κάποτε ξυπνάνε και τα κορόιδα και αλίμονο σ' αυτόν που είχε σχεδιάσει το "μέλλον" του πάνω στη βλακεία τους.
Και να φανταστεί κάποιος ότι αυτό δεν είναι το χειρότερο σενάριο. Γιατί; Γιατί η Ελλάδα έχει και ένα άλλο τρομερό πλεονέκτημα, το οποίο την καθιστά μοναδική περίπτωση ανάμεσα στις χώρες του Μεσογείου. Η νομισματική της απομόνωση την αποσυνδέει από το Ευρώ και τη συνεχή —λόγω ιμπεριαλισμού— "αιμορραγία", αλλά ταυτόχρονα η ίδια —ως κράτος— έχει "λαμβάνειν" από τους Γερμανούς. Έχει "λαμβάνειν" από αυτούς τις αποζημιώσεις του πολέμου.
Το χειρότερο λοιπόν σενάριο για τους Γερμανούς —και τους Εβραίους, που βρίσκονται από πίσω τους και μας απειλούν με αποβολή από το Ευρώ— είναι να ζητήσει η ίδια η Ελλάδα την έξοδό της από τη ζώνη του Ευρώ και αφού το επιτύχει αυτό στη συνέχεια να δρομολογήσει τις διαδικασίες για την είσπραξη των πολεμικών αποζημιώσεων από την Γερμανία. Την επομένη της εξόδου της από την ευρωζώνη να τις διεκδικήσει και όχι όπως τώρα, που ανήκει στη ζώνη του Ευρώ και θα επιτρέψει στους Γερμανούς να "καταπιούν" τις αποζημιώσεις με "φωτοτυπίες" χρημάτων.
Αυτό σημαίνει ότι, σε περίπτωση εξόδου της από το Ευρώ, "παγώνει" το χρέος της σε έναν βαθμό και ταυτόχρονα μπορεί και ξεπληρώνει ένα μεγάλο μέρος του με τα χρήματα που της χρωστάνε οι Γερμανοί. Δεν μπαίνουν αυτά τα χρήματα σε μια διαδικασία "απορρόφησης", όπου μέσα από λογιστικούς "διαδρόμους" μαθηματικών "λαβυρίνθων" θα "χαθούν" για τους Έλληνες. Καθαρή "προσθαφαίρεση" θα γίνει και αυτό δεν συμφέρει τους Γερμανούς, οι οποίοι έχουν κατακτήσει την Ελλάδα με τους "αλγόριθμους" της Νέας Τάξης. Τους Γερμανούς, οι οποίοι θα χάσουν από την υποχώρηση του ιμπεριαλισμού τους και ταυτόχρονα θ' αναγκαστούν να δώσουν έτοιμα χρήματα στα πρώην θύματά τους.
Αυτό είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σ' αυτούς. Να βγει η Ελλάδα από το Ευρώ και να αναγκαστούν οι Γερμανοί να δώσουν ως αποζημίωση "αξία" του Ευρώ και όχι "χαρτάκια" από αυτά που παίζουν τα παιδιά "Monopoly". Να είσαι ως κράτος στη φτηνή Δραχμή και η γερμανική αποζημίωση να "αποτιμάται" σε όγκους πετρελαίου, χρυσού ή πρώτων υλών, αγορασμένους σε ακριβό Ευρώ. Αν σε αυτά τα άπειρα χρήματα του χρέους προσθέσει κάποιος και τα επίσης πολλά χρήματα που προβλέπεται να πάρει ένα κράτος όταν αποχωρεί από το Ευρώ, αντιλαμβανόμαστε το πρόβλημα …Το μέγεθος του προβλήματος των άλλων και όχι των Ελλήνων.
Η συγκυρία της σημερινής παγκόσμιας οικονομικής κρίσης κάνει αυτήν την "απόσχιση" δελεαστική για τους Έλληνες. Γιατί; Γιατί έχει αρχίσει η πείνα και στους Έλληνες δεν αρέσει να πεινάνε και μάλιστα υπό την ηγεσία κοιλιόδουλων προδοτών, όπως είναι ο εγγονός του αρχιδοσίλογου των Ναζί Πάγκαλος. Οι Έλληνες δεν πείνασαν σε πολύ πιο δύσκολες εποχές και δεν θα ανεχτούν με τίποτε να το υποστούν σήμερα. Ειδικά σήμερα, που έχουν οι ίδιοι την "εμπειρία" της Ευρώπης και η οποία εμπειρία προφανώς δεν θα τους άρεσε ιδιαίτερα. Κάποτε "ζήλευαν" τους Ευρωπαίους, γιατί απλούστατα δεν είχαν "ζήσει" ποτέ ως τέτοιοι και υπερεκτιμούσαν τα "καθρεπτάκια" και τις "χάντρες" που φορούσαν. Κάποτε αισθάνονταν Βαλκάνιοι και ζήλευαν οτιδήποτε προερχόταν από τη Δύση. Σήμερα έγιναν Ευρωπαίοι και αυτό δεν τους αρέσει, γιατί απλούστατα έγιναν φτωχοί Ευρωπαίοι.
Απλά είναι τα πράγματα. Κάποτε ο Έλληνας έπαιρνε το "σαραβαλάκι" του, αλλά έκανε έναν μήνα διακοπές στα καλύτερα μέρη της πάμφθηνης Ελλάδας της Δραχμής. Σήμερα έχει ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο, αλλά όχι μόνον δεν μπορεί να πάει πουθενά στην πανάκριβη Ελλάδα του Ευρώ, αλλά στην πραγματικότητα δεν μπορεί ούτε με βενζίνη να το γεμίσει. Κάποτε ο Έλληνας αγόραζε με τα τσουβάλια τα καλύτερα φρούτα και λαχανικά της Ευρώπης και απλά ζήλευε τον Βορειοευρωπαίο, ο οποίος είχε ηλεκτρονικό ψυγείο στο σπίτι του. Σήμερα έχει και ο ίδιος ένα τέτοιο ψυγείο, αλλά δυστυχώς γι' αυτόν —όταν δεν είναι άδειο— είναι γεμάτο από τα μεταλλαγμένα "σκουπίδια", τα οποία προβλέπεται να δίνουν οι πολυεθνικές στην πλέμπα της Ευρώπης.
Σήμερα, που, λόγω παγκοσμιοποίησης, έγινε και ο Έλληνας "Βορειοευρωπαίος", δεν του αρέσει. Στην αρχή του άρεσε, αλλά τώρα δεν του αρέσει. Στην αρχή του άρεσε, όταν έπαιρνε φτηνά μίξερ, αλλά τώρα, που δεν έχει φρούτα να βάλει μέσα σ' αυτά, δεν του αρέσει. Στην αρχή του άρεσε, όταν έπαιρνε φτηνές φωτογραφικές μηχανές, αλλά τώρα, που δεν μπορεί να ταξιδεύσει καθόλου, δεν του αρέσει. Αν αυτός ο Έλληνας, που "χόρτασε" τα gadgets —αλλά πλέον άρχισε να πεινάει—, αντιληφθεί ότι η Δραχμή μπορεί να τον ταΐσει και να τον "λιάσει" στον Ήλιο της Μεσογείου, έχει εγκαταλείψει την Ευρώπη και το Ευρώ χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Ο αναγνώστης αρχίζει κι αντιλαμβάνεται τι ακριβώς είναι αυτό που τρομοκρατεί τους Εβραίους, οι οποίοι κινούν τα παγκόσμια νήματα της Νέας Τάξης. Τι είναι αυτό που τους αναγκάζει να βάζουν Γερμανούς, Γάλλους και Αμερικανούς να "προσφέρονται" να βοηθήσουν την Ελλάδα. Τους τρομάζει μια παγκόσμια νομισματική κρίση, η οποία μπορεί να εμφανιστεί από μια ελληνική νομισματική "εκτροπή". Μια κρίση, η οποία θα είναι ολέθρια, αν το "πετυχημένο" αρχικό παράδειγμα της Ελλάδας το ακολουθήσουν κι άλλοι …Πολλοί άλλοι, εφόσον το Ευρώ έχει σχεδιαστεί για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα συγκεκριμένων ευρωπαϊκών κρατών και όχι τα συμφέροντα των λαών της Ευρώπης.
Εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ισχυρών του ατλαντικού Βορρά εις βάρος των δήθεν ανίσχυρων του μεσογειακού Νότου. Στην πραγματικότητα όμως, αν ο Νότος εγκαταλείψει το Ευρώ, τότε ο λασπώδης ευρωπαϊκός Βορράς εκτός από πολλά λάχανα και πατάτες θα έχει και πολλές "νομισματοταπετσαρίες" σε διάφορα "ευρωχρώματα" …Ο συστηματικά δυσφημισμένος Νότος, τον οποίο τρέμουν οι πάντες. Γιατί; Γιατί ο Νότος της Ευρώπης είναι πράγματι τρομακτικός. Τερατωδώς τρομακτικός στο επίπεδο της οικονομίας. Τρομακτικός για τους Βόρειους, οι οποίοι γνωρίζουν ότι, αν χάσουν έστω και στιγμιαία τον έλεγχό του, "τελείωσαν".
Δεν μιλάμε για τα "πάγια", που μας μαθαίνουν στα σχολεία …Ότι ο Βορράς, που δίνει υποτίθεται τον πολιτισμικό "τόνο" στη σύγχρονη Ευρώπη, "δανείζεται" τα πάντα από τον μεσογειακό ελληνορωμαϊκό πολιτισμό …Ότι ο Βορράς, που "πουλάει" σε όλο τον κόσμο τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, το κάνει με αρχαία ελληνικά συγγράμματα …Ότι ο Βορράς, που "διαφημίζει" τον ευρωπαϊκό πολιτισμό στα παγκοσμίως διάσημα μουσεία του, στην πραγματικότητα έχει μέσα σ' αυτά εκθέματα μόνον από τον Νότο. Δεν μιλάμε για τίποτε από όλα αυτά, εφόσον, σεβόμενοι τις αρχές της φιλοσοφίας των Ελλήνων, θεωρούμε τους πάντες συγκληρονόμους στα έργα τους. Σε αυτό το σημείο μιλάμε για το υλικό κεφάλαιο της ίδιας της Ευρώπης. Σε αυτό το κεφάλαιο και πάλι υπερέχει ο "φτωχός" Νότος.
Εκτός από την Κρήτη, την Κέρκυρα, την Ιταλική Ριβιέρα, την Κυανή Ακτή ή τη Μαγιόρκα, ο Νότος "τρομοκρατεί" τους πάντες, γιατί έχει και άλλα "όπλα". Νότος είναι η Ρώμη, η Αθήνα, η Κωνσταντινούπολη, η Νίκαια, το Μόντε Κάρλο, η Βαρκελώνη κλπ.. Νότος είναι η Ferrari, η Lamborghini, η Maserati, η Alfa Romeo κλπ.. Νότος είναι η Augusta, η Dukati, η Bimota, η Aprilia κλπ.. Νότος είναι η Armani, η Versace, η Gucci, η Prada, η Ferre κλπ.. Νότος είναι όλο το ελαιόλαδο της Ευρώπης. Νότος είναι σχεδόν όλα τα φρούτα της Ευρώπης. Νότος είναι σχεδόν όλο το κρασί της Ευρώπης. Νότος είναι σχεδόν όλος ο καπνός της Ευρώπης. Νότος είναι η "εξώπορτα" της Ευρώπης, απ' όπου μπαίνει το πετρέλαιο, το οποίο έχει ανάγκη. Είναι τόσα πολλά πράγματα ο Νότος της Ευρώπης, που πρέπει να ψάξεις πολύ για να καταλάβεις τι ακριβώς περισσεύει για τον Βορρά της.
Απλά ο Νότος είναι νικημένος και γι' αυτό τον λόγο ανέχεται να τον βρίζουν και να τον προσβάλουν οι Βόρειοι σε καθημερινή βάση. Η δύναμή του όμως δεν κρύβεται. Η "φτωχή" Ελλάδα, που δήθεν πρέπει να τη "σώσουν", παράγει κάθε χρόνο πλούτο ικανό να ταΐσει τον πληθυσμό της και ταυτόχρονα της περισσεύει πλούτος, για να "ευεργετήσει" τις πολεμικές βιομηχανίες των ιμπεριαλιστών. Όλων των ιμπεριαλιστών. Η Ελλάδα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος πελάτης της πολεμικής βιομηχανίας της Γερμανίας, χωρίς να είναι η Γερμανία η πρώτη επιλογή της Ελλάδας.
Ένα κράτος δέκα εκατομμυρίων μπορεί και χρηματοδοτεί εξοπλιστικά προγράμματα πιο ακριβά από αυτά που χρηματοδοτεί η ίδια η Γερμανία για τον εαυτό της. Ποιο από τα μικρά αλλά "πλούσια" κράτη του Βορρά μπορεί ν' ανταπεξέλθει σε τέτοια έξοδα; Μπορεί η Ολλανδία, η Δανία ή το Βέλγιο; Για τους πρώην Ανατολικούς δεν συζητάμε καν. Αυτοί δεν έχουν χρήμα ούτε για ν' αγοράσουν μαντήλια για να κλάψουν. Όλοι όμως ανεξαιρέτως αυτοί οι Βόρειοι έχουν κοινή άποψη περί Νότου. Εξυπνάδες για τζατζίκια και σουβλάκια γνωρίζουν να λένε, αλλά τους τόνους των χρημάτων, που φεύγουν από το Αιγαίο, τους παίρνουν χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Ακόμα και σήμερα —στην μεγάλη κρίση— η Ελλάδα εξακολουθεί να "χρηματοδοτεί" τις οικονομικές ακμές των άλλων. Η Γερμανία κάνει "νάζια", για να "σώσει" δήθεν την ελληνική οικονομία και μέχρι να συμβεί αυτό σώζεται η ίδια με τις τεράστιες ελληνικές παραγγελίες. Η Ελλάδα είναι αυτή, που δήθεν ζητά χρήματα από τη Γερμανία και για έναν "μυστηριώδη" λόγο η Γερμανία είναι αυτή, που φεύγει από την Ελλάδα με γεμάτες τις "βαλίτσες" της. Η Ελλάδα καταγγέλλεται για διαφθορά και η Γερμανία φυγαδεύει τους "Χριστοφοράκους" διαφθορείς της. Η Ελλάδα καταγγέλλεται για τεράστια ελλείμματα και η Γερμανία προσπαθεί ακόμα και τώρα την ύστατη ώρα να της "φορτώσει" μέχρι και ελαττωματικά υποβρύχια. Ό,τι προλάβουν ν' αρπάξουν οι "σωτήρες".
Πάνω στη μεγάλη κρίση φαίνεται και ο "χαρακτήρας" κάποιων. Τώρα, στη μεγάλη ανάγκη της Ελλάδας, οι Γερμανοί βιάζονται να τη βάλουν να "ξεπουλήσει" το δημόσιο κεφάλαιό της. Βιάζονται ν' αρπάξουν τη ΔΕΗ, τα Ελληνικά Πετρέλαια κλπ.. Επειδή είναι "καλοί" άνθρωποι. Για να μας "βοηθήσουν" το κάνουν. Μα, αν τα πάρουν αυτά, πώς θα βοηθήσουν; Θα τους τα χαρίσουμε, για να μας βοηθήσουν; Βοηθάς κάποιον, για να μην πουλήσει αυτά, τα οποία δεν πρέπει να πουλήσει. Δεν τον βοηθάς, δίνοντας του ψίχουλα και αφού έχεις πρώτα κρατήσει για λογαριασμό σου την πολύ ακριβότερη περιουσία του. Σε μια τέτοια περίπτωση καλύτερα είναι να πουλήσει τα περιουσιακά του στοιχεία σε τρίτους και να μην τον βοηθήσει κανένας. Τουλάχιστον να μην χρωστάει χάρες.
Όλα αυτά, όπως αντιλαμβανόμαστε, γίνονται, γιατί το επιτρέπει η δύναμη του Νότου. Η τεράστια πλουτοπαραγωγική του δύναμη. Όμως, όπως δεν κρύβεται η δύναμή του, έτσι δεν κρύβεται και η βία με την οποία ελέγχεται ο νικημένος. Φόρο κατοχής εισπράττουν οι Βόρειοι από τον Νότο. Παίζουν οι Βόρειοι με τα πάθη και τα μίση των Νότιων και τους εκμεταλλεύονται. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι η Ελλάδα ανήκει υποτίθεται στην Ε.Ε. και από τον πολεμικό ανταγωνισμό της με την υποψήφια για ένταξη Τουρκία κερδισμένη είναι η Γερμανία. Δύο "βαγόνια" της "ουράς" συγκρούονται μεταξύ τους, για να σπρώχνουν την υποτιθέμενη "ατμομηχανή" του "συρμού".
Δύο δυνάμεις του Νότου ανταγωνίζονται σαν τα σκυλιά και τα κέρδη πηγαίνουν στη Γερμανία. Δύο θηρία "αιμορραγούν" ασύστολα και οι "τενεκέδες" με το "αίμα" πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στο Βερολίνο. Ένας λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος τι θα πίστευε; Ότι οι Γερμανοί θα ήθελαν να επικρατήσει ηρεμία στο Αιγαίο; Ότι οι Γερμανοί θα ήθελαν να υπάρχει ηρεμία στα "σύνορα" της Ευρώπης; Η ηρεμία δεν θα τους αποφέρει κέρδη. Αυτοί θέλουν να βάζουν τα κορόιδα του Νότου να εμφανίζονται σαν βάρβαροι και οι ίδιοι σαν ειρηνοποιοί …με το αζημίωτο βέβαια. Τα κορόιδα να ξοδεύουν για τους "τσαμπουκάδες" και οι πονηροί να εισπράττουν εκ του ασφαλούς. Άρα, γιατί να μην υποθέσουμε ότι πίσω από τα ελληνοτουρκικά επεισόδια στην πραγματικότητα κρύβονται όλοι οι μεγάλοι μας "προστάτες";
Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για βία. Για ωμή βία σε όλα τα επίπεδα. Αναγκάζουν τις χώρες του Νότου να διαχειρίζονται το κεφάλαιό τους εις βάρος των συμφερόντων των λαών τους. Αναγκάζουν αυτές τις χώρες να γίνονται οι μεγαλοπελάτες τους, για να συντηρούν τη βιομηχανία τους. Με απειλές πολεμικών συρράξεων με την Τουρκία αναγκάζουν τους Έλληνες να πουλάνε γερμανικές ή ολλανδικές μπύρες στα νησιά του Αιγαίου. Με θερμά "επεισόδια" απειλούν τους Έλληνες μέχρι να μάθουν ότι δεν μπορείς να σερβίρεις πρωινό στο Αιγαίο, αν δεν έχεις γερμανικά λουκάνικα, γαλλικά τυριά και εγγλέζικες σοκολάτες. Με ταξιδιωτικές "οδηγίες" απειλούν τους Έλληνες, αν δεν αγοράσουν γερμανικά αυτοκίνητα, για να τα νοικιάζουν στους τουρίστες.
Αυτά, τα οποία γίνονται με απροκάλυπτο τρόπο στην Ελλάδα, γίνονται με τον άλφα ή βήτα τρόπο στο σύνολο του ευρωπαϊκού Νότου. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για φόρο υποτέλειας των νικημένων στους νικητές. Όταν τα ολλανδικά κέρδη στο Αιγαίο συναγωνίζονται τα ελληνικά, τι άλλο εκτός από "κατοχή" μπορεί να έχουμε; Απλά πράγματα. Οι Βόρειοι έχουν στήσει "χέρια", "αντλίες" "απόχες", "δίκτυα" και "φτυάρια" και αρπάζουν όσο περισσότερο μερίδιο πλούτου μπορούν από την παραγωγή του Νότου. Όσα περισσότερα κέρδη παίρνουν από τον Νότο, τόσο πιο "φτωχό" τον βλέπουν. Αυτό είναι το "παραμύθι" και αυτό θα λένε για όσο διάστημα δεν αντιδρά κανείς και οι ίδιοι επωφελούνται.
Αυτά βέβαια δεν τα λέμε για να δείξουμε πόσο "κακοί" είναι οι μεν και πόσο "καλοί" οι δε. Ελάχιστα μας απασχολεί αυτό, εφόσον σε γενικές γραμμές θεωρούμε ότι είναι ίδιοι καί οι μεν καί οι δε. Περιγράφουμε την κατάσταση μόνο και μόνο για να καταλάβει ο αναγνώστης πώς αυτή λειτουργεί. Απλά θεωρούμε ότι όλα πάνε με τη σειρά τους. Επί δύο χιλιάδες χρόνια ο Νότος ταλαιπωρούσε τον Βορρά. Επί δύο χιλιάδες χρόνια η μεσογειακή Ρώμη σκόρπιζε τον θρήνο στον ευρωπαϊκό Βορρά. Τους τελευταίους δύο αιώνες ήταν η σειρά των Βόρειων να κάνουν το ίδιο. Εκμεταλλεύονται τα πλεονεκτήματά τους εις βάρος των άλλων, όπως έγιναν και οι ίδιοι θύματα εκμετάλλευσης άλλων. Nothing personal …όπως θα έλεγαν και οι Αγγλοσάξονες.
Τώρα, που φτάσαμε στα όρια, όλοι αυτοί φοβούνται την αντίδραση των θυμάτων τους. Φοβούνται την αντίδραση αυτών, οι οποίοι θα βρεθούν στο απόλυτο αδιέξοδο της πτώχευσης και θα δώσουν τη μάχη της επιβίωσης υπό καθεστώς τρόμου. Φοβούνται αυτούς, οι οποίοι διαθέτουν το κεφάλαιο, που επιτρέπει την αυτόνομη επιβίωση. Οι Εβραίοι αυτό το ενδεχόμενο τρέμουν. Το ενδεχόμενο να "συγκρουστεί" ο Βορράς με τον Νότο. Εξαιτίας της παρατεταμένης —και δυστυχώς γι' αυτούς αδιέξοδου— οικονομικής κρίσης, με την πρόκληση ενός ανεξέλεγκτου πανικού, υπάρχει κίνδυνος ν' αλλάξουν άρδην τα πράγματα εις βάρος τους. Αν ανάμεσα στα ευρωπαϊκά κράτη επικρατήσει το πνεύμα του …"ο σώζων εαυτώ σωθήτω", μπορεί να διασπαστεί νομισματικά η Ε.Ε.
Αυτός είναι ο μέγας κίνδυνος τώρα. Να διασπαστεί ο Ατλαντικός Βορράς από τον Μεσογειακό Νότο και ο καθένας από αυτούς να λειτουργεί κατά βούληση με βάση το δικό του κεφάλαιο. Να διασπαστεί η θεμελιακή "υποδομή" της Ευρώπης και να βρεθεί στον "αέρα" η "ανοδομή" των ιμπεριαλιστών και κατ’ επέκταση τόσο το Ευρώ όσο και το Δολάριο. Να οδηγηθούμε σε μια κατάσταση, όπου ο καθένας να θέλει να εκμεταλλευτεί εις βάρος του άλλου το δικό του κεφάλαιο και σ' αυτήν την περίπτωση το πλεονέκτημα πλέον το έχει ο Νότος. Ο Νότος, ο οποίος, αν ανακαλύψει τις δυνατότητές του, θα θέλει να προστατεύσει αυτό το κεφάλαιο ακόμα και με τα όπλα του από τους άρπαγες και σφετεριστές του Ατλαντικού Βορρά.
Οι Εβραίοι, που είναι οι ευνοημένοι —και κατά τη γνώμη μας από τους βασικούς εμπνευστές του ατλαντικής εφαρμογής υπερεθνικού παγκόσμιου νεοταξικού σχεδιασμού—, γνωρίζουν ότι μια τέτοια εξέλιξη όχι απλά δεν τους συμφέρει, αλλά τους απειλεί. Απειλή θανάσιμη, αν σκεφτεί κάποιος ότι το σύνολο του πλούτου τους το έχουν τοποθετημένο σε χρηματοοικονομικά "προϊόντα" συνδεδεμένα άμεσα με τα υπάρχοντα κυρίαρχα νομίσματα αυτού του κόσμου, που είναι το Ευρώ και το Δολάριο. Μια νομισματική κρίση μπορεί να τους τελειώσει μέσα σε λίγες ημέρες. Γιατί; Γιατί θα μετατρέψει τα χρήματά τους σε απλές "ταπετσαρίες". Το πιο ακριβό "κομφετί" της παγκόσμιας ιστορίας. Θα έχουν το άπειρο χρήμα να σκεπάσουν μια "έρημο", την οποία οι ίδιοι θα πρέπει να διαβούν ως φτωχοί.
Σε μια επανεμφάνιση το εθνικού σχεδιασμού, οι Εβραίοι θα την πατήσουν σκληρά. Πολύ σκληρά. Πάρα πολύ σκληρά. Τα κράτη θα "κλείσουν" τις οικονομίες τους και οι Εβραίοι —δυστυχώς γι' αυτούς— δεν θα είναι μέσα σ' αυτές. Ούτε καν ως πρόσωπα θα είναι μέσα σ' αυτές, εφόσον εδώ και καιρό —και εξαιτίας των αναγκών της Νέας Τάξης— παριστάνουν τους πολίτες του κόσμου, χωρίς να έχουν μια φυσική βάση κάπου συγκεκριμένα. Σε μια τέτοια περίπτωση οι λαοί, που σήμερα τους χρωστάνε τόνους χρήματα, θα τους "γράψουν" κανονικά. Οι λαοί μπορούν να ρίξουν τις "κανονιές" των αιώνων στις εβραϊκές τράπεζες. Στις τράπεζες των εγκληματιών, οι οποίοι διέπραξαν τα τελευταία μεγάλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Στις τράπεζες της Goldman Sachs, Deutsche Bank, Citibank κλπ.. Οι λαοί δεν έχουν να φοβούνται τίποτε από αυτούς.
Μια συμμορία ιδιωτών κερδοσκόπων δεν μπορεί να απειλήσει κανέναν. Πόσο μάλλον ολόκληρους λαούς, τους οποίους τους οδήγησαν οι ίδιοι στην πείνα και την εξαθλίωση. Σε μια τέτοια περίπτωση αυτή η συμμορία κερδοσκόπων —που με τα κλεμμένα χρήματα των λαών παριστάνουν τους διεθνείς κοσμοπολίτες— θα είναι παντού ανεπιθύμητοι. Δυστυχώς γι' αυτούς αυτό είναι και το πιο πιθανό ενδεχόμενο. Είναι όλοι τους "σεσημασμένοι" ως διεθνείς κερδοσκόποι και δολοφόνοι οικονομιών και λαών. Τέτοιους ανθρώπους, που τους ενώνει η κοινή εβραϊκή καταγωγή, μόνον το Ισραήλ θα είναι διατεθειμένο να τους φιλοξενήσει. Μόνον με Σέκελ τους βλέπουμε στις τσέπες στο άμεσο μέλλον. Λίγα Σέκελ, γιατί η οικονομία του Ισραήλ δεν είναι και ό,τι πιο θηριώδες στη Μεσόγειο …Στην προσεχώς φανατικά αντισιωνιστική Μεσόγειο.
Απλά πράγματα. Οι εθνικές οικονομίες αποτελούν σήμερα "λεία" των Δολαρίων και των Ευρώ, αλλά, αν αυτές για τον οποιονδήποτε λόγο απομονωθούν, όλοι όσοι —είτε ιδιώτες είτε κράτη— έχουν σήμερα Δολάρια και Ευρώ, δεν θα έχουν θέση σε αυτές τις οικονομίες. Τι σημαίνει αυτό; Ότι σήμερα, εξαιτίας του σχεδιασμού, όποιος έχει Ευρώ, έχει και το "δικαίωμα" να το μετατρέπει σε κεφάλαιο μέσα στις χώρες του Ευρώ. Ο πλούτος του δηλαδή στο υπερεθνικό νόμισμα έχει αντίκρισμα κεφαλαίου σε όλα τα κράτη όπου αυτό το νόμισμα ισχύει. Αν αλλάξει αυτός ο σχεδιασμός, χάνεται αυτό το δικαίωμα. Ευρώ θα εξακολουθείς να έχεις, αλλά αυτό δεν θα γίνεται οικόπεδο στο Αιγαίο. Όταν υπάρχει προστατευτική νομισματική πολιτική, όλα αυτά τα δικαιώματα "περιορίζονται" αυτόματα. Απομονώνεται το κεφάλαιο από τα "σύμβολα" του πλούτου —όπως είναι τα χρήματα— και η μεταξύ τους "επαφή" γίνεται με διαφορετικούς νόμους και κανόνες.
Σε μια τέτοια περίπτωση, αν γενικευτεί μια νομισματική κρίση, που θα ξεκινήσει από την Ελλάδα, μπορεί να καταστρέψει τους "international" Εβραίους. Αν την Ελλάδα την ακολουθήσει σε μια ανάλογη πολιτική μια Ιταλία ή μια Ισπανία, τότε τα πράγματα θα είναι δύσκολα γι' αυτούς που έχουν τον πλούτο τους σε χρήμα και δεν το έχουν μεταλλάξει σε κεφάλαιο. Θα έχουν τόνους νομίσματος μιας "υπερβατικής" οικονομίας, η οποία δεν θα ανήκει στον Πλανήτη μας. Οι εμπορικές εταιρείες, που σήμερα λυμαίνονται τις αγορές, απλά δεν θα επιβιώσουν. Όσες δεν θα βάλουν "λουκέτο" μόνες τους, θα αποβληθούν, λόγω των προστατευτικών μέτρων, που πάντα λαμβάνουν οι οικονομίες, προκειμένου να προστατεύσουν τα νομίσματά τους.
Εξαιτίας των λαθών των δυνάμεων του Ατλαντικού η Μεσόγειος είναι πολύ κοντά σε μια ολική επαναφορά και νίκη της. Από τον φόβο της ανάκαμψης της Μεσογείου οι Ατλαντιστές προσπαθούν μέχρι τέλους να ελέγξουν πάση θυσία τους λαούς της. Αυτοί χρηματοδοτούν όλα τα "μυγοχέσματα", που την κυβερνούν εις βάρος των λαών της. Ανθρώπινα "απολειφάδια" σαν τον Αθνάρ, τον Σημίτη ή τον Μπερλουσκόνι. Μόνον με τέτοιο κομπλεξικό "σκουπιδαριό" μπορούσαν να είναι σίγουροι ότι θα την ελέγχουν. Μόνον με "Γιωργάκηδες" ήταν σίγουροι ότι θα την ελέγχουν. Από εκεί και πέρα με κύριο μοχλό τη Γαλλία του Παρισιού —και όχι τη Γαλλία της Μασσαλίας ή της Νίκαιας— προσπαθούν να "καπελώσουν" τους πάντες. Για να διασφαλίσει το Παρίσι την εσωτερική υπεροχή του έναντι των άλλων γαλλικών πόλεων του Νότου, "προδίδει" τη Μεσόγειο, εφόσον παραδίδει τη Γαλλία στην τυφλή συμμαχία των Βόρειων Χωρών.
Στην πραγματικότητα η Γαλλία είναι η μόνη μεσογειακή δύναμη, η οποία συνειδητά προδίδει τη Μεσόγειο. Η μόνη μεσογειακή δύναμη, της οποίας η πρωτεύουσα δεν έχει την παραμικρή σχέση με τη Μεσόγειο. Η Γαλλία του Παρισιού. Η "Γαλλία", η οποία είναι πιο "μακριά" από τη Μεσόγειο απ' ό,τι είναι η Βαυαρία του Μονάχου. Η "Γαλλία", η οποία έχει μετατρέψει η ίδια —οικειοθελώς και εγκληματικώς— τη μεσογειακή της πλευρά σε "πίσω" αυλή της Γαλλίας. Αυτό ακριβώς συμβαίνει. Η Γαλλία συμμετέχει συνειδητά σε παιχνίδια εις βάρος της Μεσογείου και των λαών της. Όλων των λαών της. Ακόμα και των Γάλλων, οι οποίοι κατοικούν στις μεσογειακές ακτές της. Των μεσογειακών Γάλλων, οι οποίοι από την παριζιάνικη γαλλική επανάσταση και εντεύθεν καθηλώθηκαν μόνιμα στο περιθώριο της γαλλικής πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής.
Γι' αυτόν τον λόγο, ενώ τα πάντα μέσα στην Ε.Ε. καθορίζονται από τον Γαλλογερμανικό άξονα, η Γαλλία δεν εμφανίζεται ποτέ στο ίδιο "κάδρο". Δεν εμφανίζεται ποτέ με την εικόνα που πραγματικά της αντιστοιχεί. Αφήνει επίτηδες τη Γερμανία να εμφανίζεται ως η σκληρή αντιμεσογειακή "πρωταγωνίστρια" του ευρωπαϊκού ατλαντισμού. Αυτό το κάνει, για να μπορεί η ίδια να "ανακατεύεται" με τα θύματα της γαλλογερμανικής πολιτικής. Αυτό το κάνει, για να μπορεί αυτός ο ατλαντικός άξονας να εκμεταλλεύεται τους μεσογειακούς λαούς. Ακριβώς, επειδή η Γαλλία του Παρισιού βολεύεται από τον ατλαντικό σχεδιασμό —που την κατατάσσει μόνιμα στις Μεγάλες Δυνάμεις— προδίδει τη Μεσόγειο.
Με αυτόν τον τρόπο ο βάλτος της Βρετάνης επιβάλλεται στις γαλλικές ακτές της Μεσογείου. Με αυτόν τον τρόπο λαμπερές πόλεις όπως η Μασσαλία ή η Νίκαια, οι οποίες άκμαζαν επί αιώνες, βρίσκονται σε μια μόνιμη "σκιά" πίσω από το ομιχλώδες και υγρό Παρίσι. Με αυτόν τον τρόπο οι επί αιώνες avant-garde "ηλιοκαμένοι" Γάλλοι του Νότου παραμένουν "πίσω" από τους "χλωμούς" Γάλλους του Βορρά. Αυτό δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Αυτό το φαινόμενο υπάρχει από την εποχή του Ναπολέοντα.
Υπάρχει από την εποχή κατά την οποία "καπελώθηκε" η επανάσταση των λαών και όλοι μαζί οι Ατλαντιστές χτυπούσαν από κοινού τόσο την ιταλική χερσόνησο όσο και την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τους λαούς τους. Δεν τάιζαν οι Βρετανοί τζάμπα τον πιο διάσημο Γάλλο κοντό. Γι' αυτόν τον λόγο αιώνες μετά εμφανίζεται ένας άλλος Γάλλος κοντός να τον μιμείται. Εμφανίζεται ο Εβραίος Κοντοσαρκοζί ν' αναλαμβάνει στο όνομα της Γαλλίας όλες τις πρωτοβουλίες που αφορούν τη Μεσόγειο.
Η πόλη, η οποία βρίσκεται μισή ώρα μακριά από το Λονδίνο και πιο βόρεια από το Βερολίνο, αναλαμβάνει να μπει επικεφαλής των δυνάμεων της Μεσογείου. Η πόλη, που βλέπει τον ίδιο "Ήλιο" με το Λονδίνο και το Βερολίνο, θέλει ν' αποφασίζει για τον "Ήλιο" της Μεσογείου. Όλα αυτά γίνονται εκ του πονηρού. "Τρέχουν" οι Εβραίοι από "μπροστά" —παριστάνοντας τους Γάλλους—, όχι για να οδηγήσουν την κατάσταση, αλλά για να μην την αφήσουν καν να "ξεκινήσει". Βάζουν και πάλι τη Γαλλία να ηγηθεί των κινήσεων των κρατών της Μεσογείου, απλά για να μην την ξεκινήσουν κάποιοι άλλοι, τους οποίους δεν ελέγχουν. Βάζουν τη Γαλλία να "κινείται", απλά για να μην υπάρχουν απειλητικές κινήσεις.
Απλά πράγματα, τα οποία δεν μπορούν να γίνουν απλούστερα. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν τέτοιες κινήσεις για όσο διάστημα η Γαλλία λειτουργεί προβοκατόρικα. Για να καταλάβει ο αναγνώστης τι σημαίνει προβοκατόρικη πολιτική, αρκεί να σκεφτεί ότι η Ατλαντική Γαλλία της Ε.Ε. προκαλεί την Τουρκία για την ένταξή της στην Ε.Ε. και ταυτόχρονα η ίδια Γαλλία, ως μεσογειακή χώρα, προσπαθεί να τεθεί επικεφαλής μιας παμμεσογειακής κίνησης, στην οποία η Τουρκία αναγκαστικά και από τη φύση της θα πρέπει να συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πρωταγωνιστές.
Από τη στιγμή που ο Σαρκοζί διαπιστώνει ότι δεν "ταιριάζουν" τα πολιτισμικά "χνώτα" των Γάλλων με αυτά των Τούρκων, πώς θα "ενώσει" τις μεσογειακές δυνάμεις, μπαίνοντας επικεφαλής τους; Πώς θα ενώσει τις μεσογειακές δυνάμεις, τη στιγμή που οι μισές τουλάχιστον από αυτές τις δυνάμεις ανήκουν στη θρησκεία που δεν "χωνεύει" ο Εβραίος; Όταν αυτός αποδεδειγμένα δεν ανέχεται τους κοσμικούς κεμαλιστές Τούρκους, πώς είναι δυνατόν να ανεχθεί τους κοινούς Μωαμεθανούς, οι οποίοι κατοικούν στα παράλια της Μεσογείου; Γιατί; Προς χάριν της Μεσογείου; Δεν ταιριάζουν οι Γάλλοι με τους Τούρκους ως Ευρωπαίοι και ταιριάζουν ως Μεσόγειοι; Δεν ταιριάζουν αν συναντηθούν με "αυτοκίνητο", ενώ δεν υπάρχει πρόβλημα αν συναντηθούν με "πλοίο";
Εμείς, ως Έλληνες, δεν ανησυχούμε καθόλου για τις εξελίξεις. Σε άλλη περίπτωση θα φωνάζαμε με όλες μας τις δυνάμεις "ΜΗ ΜΑΣ ΣΩΖΕΤΕ". Αφήστε μας να "καταστραφούμε" αγκαλιά με τη "Δραχμούλα". Διώξτε μας με τις κλωτσιές από τη ζώνη του Ευρώ. Τιμωρήστε μας για τα "κατασκευασμένα" στοιχεία με "αποβολή" από την ευρωζώνη. Τώρα όμως δεν έχει νόημα να φωνάζουμε τζάμπα. Γιατί; Γιατί δεν μπορούν να σωθούν ούτε καν οι ίδιοι. Γιατί είναι χαμένη υπόθεση η σωτηρία της ίδιας της Νέας Τάξης. Ακόμα κι αν τους "πιάσουν" όλες οι τακτικές κινήσεις, δεν έχει ζωή η Νέα Τάξη, ώστε να διαιωνιστεί η κατάσταση υπέρ των Ατλαντικών συμφερόντων.
Δεν έχουν χρόνο να "αφομοιώσουν" αυτά, τα οποία ενδεχομένως να έχουν "καταπιεί" εις βάρος των άλλων λαών. Το "αεροσκάφος", που λέγεται Νέα Τάξη, "απογειώθηκε" αναίτια, εξαιτίας λανθασμένων εκτιμήσεων περί παγκοσμιοποίησης και τώρα "πέφτει" από έλλειψη "καυσίμων". Ό,τι και να κάνουν, δεν το "σώνουν". Από τη στιγμή που δεν κατάλαβαν το λάθος του μεθύστακα και βλάκα Τσόρτσιλ το 1945 και αντί να το διορθώσουν το επιβάρυναν το 1991 με τον επίσης μεθύστακα και επίσης βλάκα Μπους, δεν έχουν σωτηρία.
Έπαιξαν και έχασαν. Αυτό ήταν το μέγα λάθος τους. Δεν είχαν λόγο να παίξουν και όμως έπαιξαν. Δεν είχαν λόγο να ρισκάρουν το παραμικρό και όμως ρίσκαραν τα πάντα. Τώρα δεν υπάρχει δρόμος γυρισμού. Θέμα χρόνου είναι να "καταρρεύσει" πλήρως η ατλαντική Νέα Τάξη. Η πρώτη αυτοκρατορική τάξη πραγμάτων, η οποία απειλείται με κατάρρευση, λόγω βλακείας των διαχειριστών της. Δεν έχει καμία πιθανότητα ανάκαμψης. Οι εμπορικοί της "πάγκοι" θα ξηλωθούν από παντού. Οι βιομηχανίες "χαρτοφυλακίου" δεν θα επιβιώσουν. Η τεχνογνωσία θα πάψει να προστατεύεται από διεθνείς νόμους περί Πνευματικών Δικαιωμάτων και οι πάντες θα προσανατολιστούν στο ζητούμενο της παραγωγής και άρα της απασχόλησης.
Θέμα χρόνου είναι να φτάσουν στα όρια τους οι λαοί και ν' αρχίσουν να "κλείνουν" η μία οικονομία μετά την άλλη. Όταν οι ίδιες οι ΗΠΑ φτάνουν σε σημείο να χρωστάνε πάνω από 13 τρις δολάρια, αντιλαμβανόμαστε πόσο αρνητικά είναι τα δεδομένα για όλους τους υπόλοιπους. Όταν η ίδια η Βρετανία φοβάται να μην μπει στην επιτήρηση, αντιλαμβανόμαστε σε τι κακό χάλι βρίσκονται οι υπόλοιποι. Όταν η Βρετανία δεν διαφέρει από την Αϊτή, το σύστημα δεν πάει μακριά. Σε μια τέτοια κατάσταση δεν έχει νόημα το τι κατάφερε κάποιος την προηγούμενη περίοδο. Αν κάποτε κατάφερε μια μεγάλη ιμπεριαλιστική δύναμη ν' αποκτήσει τον έλεγχο ενός τοπικού ΟΤΕ ή μιας τοπικής ΔΕΗ, σύντομα δεν θα έχει ιδιαίτερη σημασία. Όταν και αυτή η δύναμη θ' αναγκαστεί να "κλείσει" την οικονομία της για να σωθεί, αναγκαστικά θα πρέπει να εγκαταλείψει όλες τις "κατακτήσεις" της.
Από τη στιγμή που εμείς πιστεύουμε ότι η Νέα Τάξη θα "καταρρεύσει", σημαίνει ότι πιστεύουμε πως όχι μόνον οι ΗΠΑ αλλά και η Γερμανία θα αλλάξουν το οικονομικό τους "μοντέλο", προκειμένου να διασωθούν. Προκειμένου ν' αντιμετωπίσουν το ωστικό κύμα της κοινωνικής έκρηξης, το οποίο θα απειλήσει με καταστροφή τα συστήματά τους. Είναι θέμα "ενστίκτων" για το σύστημα. Όταν το μεγάλο σου πρόβλημα είναι η ανεργία, αναγκαστικά θα πρέπει να "κλείσεις" την αγορά σου και ν' αφήσεις ανοικτά μόνον εκείνα τα "παράθυρα", τα οποία επιτρέπουν στην οικονομία σου να παράγει. Τίποτε άλλο. Δεν ζητάς δικαιώματα, γιατί δεν σε συμφέρει να πληρώνεις δικαιώματα. Δεν ζητάς μερίδια από τις αγορές των άλλων, γιατί δεν αντέχεις να δίνεις μερίδιο από τη δική σου.
Αυτό θα γίνει και τώρα. Για όσο διάστημα —οι οσονούπω πρώην ιμπεριαλιστές— δεν το κατανοούν, το μόνο που θα καταφέρνουν είναι να εκτίθενται περισσότερο οι ίδιοι και να απειλούν με "ξεσκέπασμα" όλους τους "δοσίλογους" συνεργάτες τους. Αν συνεχιστεί, για παράδειγμα, η σημερινή ιμπεριαλιστική πολιτική του γερμανικού κράτους, δεν θα αποδώσει κέρδη στη Γερμανία και απλά θα επιβαρύνει οριακά τη θέση των εδώ προδοτών Χριστοφοράκων, Βουρλούμηδων και Αθανασόπουλων. Σε σύντομο χρονικό διάστημα η γερμανική πολιτική θα "υποχωρήσει" αναγκαστικά, αλλά οι εν λόγω δοσίλογοι μπορεί ν' αναγκαστούν να δουν την πλατεία Συντάγματος λίγο πιο ψηλά από τους υπόλοιπους Έλληνες. Περίπου δύο μέτρα πιο ψηλά.
Γι' αυτόν τον λόγο δεν ανησυχούμε για τίποτε. Γι' αυτόν τον λόγο δεν βιαζόμαστε να κάνουμε τίποτε. Δεν πρόκειται να προλάβουν να κάνουν τίποτε. Για τα λίγα που ανησυχούμε, αυτά είναι τα δευτερεύοντα. Για τα μικρά και τα ασήμαντα ανησυχούμε …με τις σημερινές ραγδαίες εξελίξεις. Έχουμε, για παράδειγμα, "δικό" μας άνθρωπο, ο οποίος μπορεί να πάθει ζημιά από αυτήν την κολοσσιαία σύγκρουση συμφερόντων. Τον Εβραίο Γιωργάκη. Τον γνήσιο απόγονο του Μωϋσή και άλλων "δημοκρατικών" δυνάμεων της ερήμου.
Ήταν που ήταν λίγο χαζός ο γιος της Μαργαρίτας, θα τον "αποτελειώσουν" οι ιμπεριαλιστές με τα πολλά και μακρινά ταξίδια που τον αναγκάζουν να κάνει. Με τα αλλεπάλληλα κενά αέρος που έρχεται αντιμέτωπος —εξαιτίας των συχνών πτήσεων— θ' αρχίσει να το "χάνει" τελείως ο γνωστός "φελλός" Giorgo. Λογικό είναι αυτό, εφόσον έχει γίνει εσχάτως ο πιο δημοφιλής "καλεσμένος" όλων των γνωστών κέντρων εξουσίας. Ο γιος της Μαργαρίτας ...δημοφιλής; Ο καρπαζοεισπράκτορας του Κολεγίου ...χαρισματικός; …Κάπου υπάρχει πρόβλημα …και πολύ φοβόμαστε ότι αυτό θα κάνει ζημιά στο "παιδί". Αυτό φοβόμαστε, γιατί τον θέλουμε με "σώας τας φρένας" στην Πλατεία Συντάγματος.

Πηγή

Το δημόσιο δίνει την χαριστική βολή στον Ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα

Το δημόσιο δίνει την χαριστική βολή στον Ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα

Κάθε μέρα ακούμε και για μία επιχείρηση του ιδιωτικού τομέα που βάζει λουκέτο, στέλνοντας στο ταμείο ανεργίας τους υπαλλήλους της και στερώντας από τη χώρα την προοπτική της ανάπτυξης. Αντίθετα, ο δημόσιος τομέας συνεχίζει αγέρωχα. Σε λίγο καιρό θα υπάρχουν σε αυτή τη χώρα μόνο δημόσιες υπηρεσίες. Ο ιδιωτικός τομέας στραγγαλίζεται.

images7 Το δημόσιο δίνει την χαριστική βολή στον Ιδιωτικό τομέα στην ΕλλάδαΑυτό που συμβαίνει σήμερα είναι έγκλημα σε βάρος της χώρας. Η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει η πρώτη Σοβιετική Δημοκρατία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα λουκέτα στον ιδιωτικό τομέα είναι απανωτά και δεν αφορούν πλέον μόνο τα μικρομάγαζα. Μεγάλες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ρευστότητας και άλλες βρίσκονται στο χείλος της καταστροφής εξαιτίας των οφειλών του δημοσίου!

Η κατάσταση τείνει να ξεφύγει από κάθε έλεγχο και όλες οι προβλέψεις αναφέρουν ότι το 2011 θα είναι μία χρονιά πραγματική δοκιμασία για τον ιδιωτικό τομέα. Η κυβέρνηση, όμως, επιμένει να ρίχνει το βάρος της στην προάσπιση των κεκτημένων των δημοσίων υπαλλήλων. Κουβέντα δεν θέλουν να ακούσουν για απολύσεις στο δημόσιο τομέα. Αν είναι έτσι, κύριοι, αν για 200.000 δημοσίους υπαλλήλους απειλείτε με αφανισμό οποιαδήποτε άλλη οικονομική δραστηριότητα σε αυτή τη χώρα, τότε κάντε το, τουλάχιστον, με κανόνες ισονομίας.

Όπως ακριβώς αρνούνται να απολύσουν κόσμο από το δημόσιο τομέα (δήθεν για λόγους κοινωνικής προστασίας) θα έπρεπε με την ίδια θέρμη να επιμένουν για την πρόσληψη των απολυμένων του ιδιωτικού τομέα στο δημόσιο!

Αν σας φαίνεται παράλογο κάτι τέτοιο, φίλτατοι κυβερνώντες, σκεφτείτε πόσο παράλογο φαίνεται αυτή τη στιγμή σε χιλιάδες ανθρώπους που απειλούνται με το φάσμα της ανεργίας η προστασία που παρέχετε σε λίγους και εκλεκτούς που εσείς διορίσατε στο δημόσιο τομέα. Δημιουργείτε την αίσθηση ότι το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι οι φίλοι και ψηφοφόροι σας που βρήκαν την θαλπωρή στις αγκάλες του δημόσιου τομέα.

Με ποια λογική οι υπάλληλοι της πρώην Ολυμπιακής θα πρέπει να μεταταχθούν σε άλλες υπηρεσίες του δημοσίου και να μην ισχύσει το ίδιο και για τους εργαζόμενους στον Όμιλο Λαναρά; Θα πείτε ότι οι εργάτες του Λαναρά δεν είναι απαραίτητα ικανοί να κάνουν οποιαδήποτε άλλη εργασία από εκείνη που έκαναν προηγουμένως στα κλωστήρια. Σωστά. Δεν ισχύει το ίδιο όμως για τους πρώην πιλότους της Ολυμπιακής. Εκτός και αν τα υπουργεία έχουν αγοράσει αεροπλάνα για τους υπουργούς και δεν μας το λένε…

Το απαράδεκτο της ιστορίας είναι ότι ο ιδιωτικός τομέας που ευθύνεται ελάχιστα γι΄ αυτή την κρίση, καλείται τώρα να πληρώσει όλο το τίμημα. Οι έκτακτες εισφορές, η υψηλή φορολογία, η ασφυξία λόγω ρευστότητας, η αντιαναπτυξιακή πολιτική, είναι δήθεν η λύση για την έξοδο από την κρίση. Αντίθετα, η κυβέρνηση είναι έτοιμη να ρισκάρει την επόμενη δόση της βοήθειας για μερικές δεκάδες χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους.
Αυτή τη στιγμή κάποιοι θα επαναστατούν διαβάζοντας αυτές τις γραμμές. Ενδεχομένως θα μας κατηγορήσουν για τάσεις κανιβαλισμού. Λοιπόν, για να τελειώνει αυτό το αστείο: Στις ημέρες της Νέας Δημοκρατίας (για να μην πάμε και παλιότερα) γεμίσαμε από αγροφύλακες, από υπαλλήλους στα αθλητικά στάδια και από κάθε λογής άλλους υπαλλήλους. Δεν θα εξετάσουμε αν πράγματι χρειαζόμασταν άλλους υπαλλήλους ή όχι. Αλλά, αυτοί που προσελήφθησαν με… προσωπικές συνεντεύξεις, δεν στέρησαν το δικαίωμα της εργασίας σε έναν άλλον νέο ή νέα; Εντάξει, άνθρωποι είναι κι αυτοί και τους γέννησε μάνα. Οι άλλοι τι είναι; Για να μην αναφερθούμε στο διακομματικό σκάνδαλο της πρόσληψης εκατοντάδων κομματικών στελεχών και μελών των οικογενειών των βουλευτών στην Βουλή των Ελλήνων και μάλιστα μετά το ξέσπασμα της κρίσης…

Κι αυτό που επίσης δεν θέλουν να δουν κάποιοι «υπερασπιστές των εργατικών συμφερόντων» είναι ότι κάθε άρνηση περικοπής δαπανών από το σπάταλο δημόσιο τομέα ισοδυναμεί με την αυτόματη περικοπή πόρων που θα μπορούσαν να βοηθήσουν τον ιδιωτικό τομέα να ορθοποδήσει. Κι αν κόπτονται για τους δημόσιους υπαλλήλους, καιρός είναι να μας πουν οι ίδιοι άνθρωποι για ποιόν λόγο θα πρέπει οι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα να πληρώσουν όλο το τίμημα για αυτή την κρίση.
Θανάσης Μαυρίδης

Γερμανική πρόταση για αναδιάρθρωση με 4 τρόπους από το 2011

Γερμανική πρόταση για αναδιάρθρωση με 4 τρόπους από το 2011

Η γερμανική κυβέρνηση επεξεργάζεται πρόταση, σύμφωνα με την οποία τα ομόλογα που θα εκδίδονται από χώρες της Ευρωζώνης από το 2011 θα περιλαμβάνουν «ρήτρα ευθύνης» ιδιωτών ομολογιούχων, προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση στο νέο μηχανισμό διάσωσης της ΕΕ μετά το 2013, σύμφωνα με έγγραφο που περιήλθε στην κατοχή του Reuters.
44450D4E82FCE1384049ED98440743A0 Γερμανική πρόταση για αναδιάρθρωση με 4 τρόπους από το 2011
Η «ρήτρα συλλογικής δράσης» (collective action clauses – CAC’s) θα επιτρέπει σε χώρες να αναδιαρθρώσουν το χρέος τους εάν δεν μπορούν να το εξυπηρετήσουν ομαλά, με τέσσερις εναλλακτικούς τρόπους:

Την επιμήκυνση του χρόνου λήξης των ομολόγων, τη μείωση των πληρωμών για τόκους, την περικοπή χρέους (haircut) ή την απομείωσή του. Οι ιδιώτες ομολογιούχοι θα είναι υποχρεωμένοι να συμμετέχουν στη διαδικασία.

Η ρήτρα αυτή θα προβλέπεται για τα ομόλογα που εκδίδονται μετά το 2011, έτσι ώστε η εφαρμογή της να ξεκινήσει με την έναρξη του νέου μηχανισμού διάσωσης που το Βερολίνο επιδιώκει να τεθεί σε ισχύ από το 2013, όταν λήξει ο σημερινός, προσωρινός ευρωπαϊκός μηχανισμός διάσωσης.

«Δεδομένου ότι οι CAC’s θα συμπεριλαμβάνονται μόνο στις νέες εκδόσεις ομολόγων, θα χρειαστεί κάποιο χρόνος πριν υπάρξει επαρκής ποσότητα ομολόγων υπό τους νέους όρους για να χρησιμοποιηθεί το εργαλείο αυτό», αναφέρεται σε έγγραφο της γερμανικής κυβέρνησης με ημερομηνία 11 Νοεμβρίου.

«Είναι απαραίτητο να εξεταστεί το περιεχόμενο, και ενδεχομένως να γίνει κάποια αναπροσαρμογή και τυποποίηση των όρων έκδοσης των ομολόγων στην Ευρωζώνη, αν είναι δυνατόν ήδη από το 2011», προστίθεται στο έγγραφο.

Κυβερνητικός αξιωματούχος δήλωσε ότι το Βερολίνο δεν έχει ακόμη καταλήξει στις λεπτομέρειες του σχεδίου του για το νέο μηχανισμό. «Υπάρχει λόγος που δεν το έχουμε ανακοινώσει ακόμη και αυτό διότι οι προτάσεις αλλάζουν από μέρα σε μέρα», είπε.

Υπενθυμίζεται ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν στη Σύνοδο Κορυφής της 28ης Οκτωβρίου να τροποποιήσουν την Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να θεσμοθετηθεί μόνιμος μηχανισμός διαχείρισης κρίσεων από τα μέσα του 2013, όταν θα εκπνεύσει η σημερινή, προσωρινή «ασπίδα προστασίας».

Η γερμανική πρωτοβουλία για τη ρήτρα θα συζητηθεί στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, στα μέσα Δεκεμβρίου.

Ο προτεινόμενος χρόνος εφαρμογής τους αναμένεται, ωστόσο, να προκαλέσει αντιδράσεις. Η Ισπανίδα υπουργός Οικονομικών Έλενα Σαλγάδο έσπευσε να δηλώσει χθες ότι είναι πολύ πρόωρες οι όποιες συζητήσεις για εφαρμογή σχεδίου που θα υποχρεώνει τους ιδιώτες ομολογιούχους να επωμίζονται το βάρος μελλοντικών σχεδίων διάσωσης.

Πρόκειται για την πρώτη ανοικτή εκδήλωση της διαμάχης που υποβόσκει στην Ευρωζώνη από τον περασμένο Οκτώβριο. «Δεν θεωρούμε κατάλληλη μια τέτοια ιδέα αυτή τη στιγμή, ακόμη και για μετά το 2013», είπε η κ. Σαλγάδο στο Reuters.

Σύμφωνα με το έγγραφο, όποια χώρα προσφεύγει στο μηχανισμό θα πρέπει να καταβάλλει ως τιμωρία πολύ υψηλά επιτόκια, ενώ θα της επιβάλλεται και δέσμη σκληρών διαρθρωτικών αλλαγών και πιθανόν και κυρώσεις.

Σημείο-κλειδί της πρότασης είναι τα CAC’s, η ενεργοποίηση των οποίων συνεπάγεται ότι η πλειονότητα των ομολογιούχων θα έχει το δικαίωμα να επιβάλει στη μειοψηφία τους όρους της αναδιάρθρωσης.

Πολλοί ηγέτες ενδέχεται να ανησυχούν ότι η θέσπιση μιας τέτοιας ρήτρας ήδη από το 2011 ίσως επιτείνει τη νευρικότητα στις αγορές ομολόγων και αυξήσει το κόστος δανεισμού στην ευρω-περιφέρεια.

Η Ελλάδα, η Ιρλανδία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες κατηγορούν την κυβέρνηση Μέρκελ ότι με την επιμονή της στο ζήτημα αυτό συνέβαλε στην επιδείνωση των δημοσιονομικών τους προβλημάτων.

Το Βερολίνο όμως, ο σημαντικότερος χρηματοδότης της ΕΕ, εμμένει στις απόψεις του, υποστηρίζοντας ότι μόνο με τη συμμετοχή των ιδιωτών θα κατευναστούν οι φορολογούμενοι και θα αποτραπεί ο κίνδυνος δικαστικών προσφυγών κατά των σχεδίων διάσωσης.

Σύμφωνα με το έγγραφο, ο μηχανισμός διάσωσης θα ενεργοποιείται μόνο αν συντρέχουν «αυστηρές προϋποθέσεις», όπως να απειλείται η χρηματοπιστωτική σταθερότητα «του συνόλου» της Ευρωζώνης.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=3&artId=369613&dt=25/11/2010#ixzz16JYLLzx8

Αναδιάρθρωση-Η ΜΟΝΗ ΕΠΙΛΟΓΗ

Αναδιάρθρωση-Η ΜΟΝΗ ΕΠΙΛΟΓΗ

Δεν έχω στο υπολογιστή μου που παίρνω στα ταξίδια διορθωτή ορθογραφίας. Θα το φροντίσω. Διότι έχουν δίκαιο όσοι εκνευρίζονται από την ανορθογραφία μου.

The bondholder

bondholder Αναδιάρθρωση Η ΜΟΝΗ ΕΠΙΛΟΓΗΑλλά χρειάστηκα να εκφράσω κάποιες σκέψεις από την μακρινή Ινδία και έτσι ζήτω προκαταβολικά συγγνώμη.

Λίγοι άνθρωποι τα έχουν με τις “τράπεζες” περισσότερο από εμένα. Τα τελευταία 25 χρόνια από τότε που άρχισαν πραγματικά να ελέγχουν την οικονομία έπνιξαν την καινοτομία και κάθε τι καινούργιο και διαφορετικό. Με τον τρόπο αυτό κατάστρεψαν την μηχανή δημιουργίας καινούργιων θέσεων εργασίας στη Δύση και η υψηλή ανεργία είναι δική τους κληρονομιά. Επίσης, είναι το μέσο ενός συστήματος που θέλει τους ανθρώπους, όπως τα ρομπότ και πλήρως εξαρτώμενα. Αλλά αυτό το αίσθημα θύμου δεν πρέπει να επισκίαση την λογική. Ποιο είναι το καλύτερο σχέδιο για να σωθεί η χώρα που όλοι μας πραγματικά αγαπάμε;

Πρώτη κάποιοι ορισμοί.

Τι είναι ένα ομόλογο; Πρόκειται για ένα δάνειο (Δάνειο) που γίνεται από τον Α στο Β, με τόκο x%. Δεν είναι ένα γραμμάτιο, όπως οι αναγνώστες έχουν προτείνει και δεν υπάρχει καμία κατανομή των κερδών. Πληρώνει μόνο τόκους και, συνεπώς, είναι ένα δάνειο και δεν είναι συμμετοχικός τίτλος.

Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι ότι ένα ομόλογο είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Για να δώσω ένα παράδειγμα ένα ομόλογο των 1000 ευρώ με επιτόκιο 5% γίνεται ένα ομόλογο των 990 ευρώ, εάν τα επιτόκια αυξηθούν στα 6%. Αντίθετα ένα ομόλογο αγοράζετε 1010 ευρώ εάν τα επιτόκια πέσουν στα 4%.
Με spreads 920, τα Ελληνικά ομολόγα ονομαστικής αξίας 100 ευρώ με 3,5%, τόκο και ωρίμανση το 2014 η αξία τους στην αγορά σήμερα είναι 70 ευρώ . Έτσι, η πραγματική αγοραία αξία του Ελληνικού χρέους στην αγορά είναι 0,7 * 340 = 238 εκατ. ευρώ. Μερικοί αγόρασαν σε 900 μερικοί στα 800 και μερικοί στα 700 και άλλοι στα 600 ελπίζοντας να κερδίσουν όταν η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώσει την ονομαστική άξια το 2014.

Επομένως, είμαστε αντιμέτωποι με μια ομάδα αγοραστών με διαφορετικές τιμές αγοράς.

Αυτό είναι μια κρίσιμη ανάλυση που πρέπει να γίνει εάν πάμε για διαπραγμάτευση.
Το τρίτο χαρακτηριστικό είναι ότι ένα ομόλογο ενός έθνους (κρατικών) δεν απαιτεί εμπράγματες ασφάλειες. Είναι δεδομένο από την επενδυτική κοινότητα ότι το κράτος έχει και θα έχει πάντα τα χρήματα για να πληρώσει τους τόκους. Γι’ αυτό οι τόκοι είναι πολύ χαμηλοί. (Γι ‘αυτό το δάνειο της τρόικας είναι η προδοσία επειδή έχει ως ασφάλεια τα περιουσιακά στοιχεία του κράτους).

Στην περίπτωσή μας είπαμε ψέματα για την ικανότητά μας να πληρώσουμε. Είπαμε ψέματα.

Το πιο σημαντικό ψέμα ήταν ότι μέχρι το 2003 λέγαμε ότι τα συνταξιοδοτικά ταμεία στην Ελλάδα είχαν πλεόνασμα. Η αλήθεια ήταν ότι είχαν ένα σημαντικό έλλειμμα από το 2000, όταν τα αποθεματικά από τα συνταξιοδοτικά ταμεία είχαν γίνει καπνός στο Χρηματιστήριο Αθηνών σε λιγότερο από ένα χρόνο. Έχασαν τα χρήματα όλων των συνταξιοδοτικών ταμείων. Αυτό είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών. Βίλες και σκάφη , προέρχονται από αυτή την κλοπή. Η Oppenheim και η Capital τους έστειλαν αδιάβαστους. Ξαφνικά, το έλλειμμα αυξάνεται δραματικά, διότι τώρα είναι η κυβέρνηση που πρέπει να πληρώσει τις συντάξεις (νομίζω 110 δισεκατομμυρίων ευρώ πήγαν για αυτό τον σκοπό από το 1999). Έφαγαν τα λεφτά του κόσμου – και τις αποταμιεύσεις και τις συντάξεις.

Το ερώτημα είναι τι κάνουμε τώρα; Σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχουν τρεις κυρίες επιλογές. Είτε

1. Στάση πληρωμών

2. αναδιάρθρωση του χρέους μέσω διαπραγμάτευσης

3. την πληρώνει ο λαός (Ο δρόμος της τρόικα)

Μονομερώς στάση πληρωμών είναι σίγουρα αυτοκτονία. Με δεδομένο την ανύπαρκτη βάση οποιοδήποτε παραγωγικής δύναμης στην χωρα και την απειλή της Τουρκίας μια τέτοια κίνηση θα έβαζε ταφόπλακα σ’ αυτό που σήμερα λέμε Ελλάδα. Όποιος ποτέ το κάνει αυτό νομίζω ότι θα ήταν προδότης της χώρας. Και είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι θα χρειαστούμε τις αγορές να μας βοηθήσουν για να ξαναχτίσουμε αυτά που έχουν καταστρέψει αυτοί οι νάνοι της οικονομικής διαχείρισης της χώρας.

Έχω από το 2009, δηλώσει ότι η αναδιάρθρωση είναι η μόνη επιλογή. Με την αναδιάρθρωση εννοώ κάθεσαι με όλους τους κατόχους ομολόγων και κάνεις διαπραγμάτευση- χρόνο αποπληρωμής, κούρεμα, έκδοση καινούργιων ομόλογων 20ετιας, 50ετιας κτλ . Έχω κάνει δεκάδες τέτοιες περιπτώσεις με ποσά έως και 15 δισ. ευρώ και η διαδικασία είναι απλή, αλλά είναι σκληρή η διαπραγμάτευση και πρέπει να ξέρεις τι κάνεις.

Είναι κατά τη διάρκεια αυτών των διαπραγματεύσεων που χρησιμοποιείτε η απειλή της στάσης πληρωμών , η απειλή της ευθύνης δανειστή κτλ. Για την να τρόικα θα χρησιμοποιήσεις σίγουρα το δόγμα του απεχθούς χρέους. Το μεγάλο ερώτημα θα είναι οι ελληνικές τράπεζες. Φαινομενικά πλούσιες. Στην πραγματικότητα είναι τόσο αδύνατες με ένα μικρό χτύπημα θα πέσουν. Και αν κάποιος σπρώξει πολύ οι καταθέσεις όλων των πολιτών θα χαθούν. Έτσι, όλες οι σκέψεις, όπως “να βγάλουμε τα χρήματά μας», θα βλάψει τον κόσμο περισσότερο από όλα τα μέτρα που αυτοί πήραν. Δεν έχουν αρκετά χρήματα για να δώσουν 10 σεντς σε ένα ευρώ. Η κρατικοποίηση τους, μάλλον είναι η μόνη λύση. Ακόμα και η Αγγλία το έκανε για να τις σώσει. Ωστόσο Λάτσης, Σέλλας και οι υπόλοιποι, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών κομμάτων, κυρίως του ΠΑΣΟΚ θα καταπολέμηση την εν λόγω κίνηση η οποία τους παίρνει τις δίκες του περιουσίες.
Αλλά για την αναδιάρθρωση χρειάζεται μαγκιά και γνώσεις. Είχα προσφέρει στο υπουργείο, το Νοέμβριο του 2009 να φέρουμε τους καλύτερους δικηγόρους και εμπειρογνώμονες της αναδιάρθρωσης στον κόσμο, αλλά εκείνοι αρνήθηκαν. Βλέπετε η ημιμάθεια είναι πιο επικίνδυνη από την άγνοια.

Δυστυχώς το πρόγραμμα που έχουν ξεκινήσει πρόκειται να αποτύχει και θα πρέπει να πάμε σε αναδιάρθρωση. Αλλά τότε το παιχνίδι θα είναι στα χέρια των δανειστών και όλοι τότε θα υποφέρουμε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.

Αλλά δεν είναι πολύ αργά ακόμα. Έχουμε ακόμη έξι μήνες. Μετά από αυτό θα είμαστε στο σημείο μη επιστροφής.

Μια σκέψη ακόμα και τελειώνω. Μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν την Ισλανδία ως παράδειγμα.

Στην Ισλανδία οι ισλανδικές τράπεζες χρωστούσαν € 5 δις σε βρετανικές και ολλανδικές τράπεζες. Ο λαός της Ισλανδίας αρνήθηκε να αφήσει η κυβέρνηση καταβάλει το χρέος. Και, πιστέψτε με ότι δεν είναι φυσικές ιδιότητές τους ανάμεσα στα πόδια τους-όπως προτάθηκε σε άλλο άρθρο-που έκανε τη διαφορά.

Ήταν ο ελεύθερος και ανεξάρτητος τύπος.

Και μέχρι να συμβεί αυτό εδώ, μέχρι να έχουμε ελεύθερα και ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης που παρέχουν πραγματική ενημέρωση για τον κόσμο θα συνεχίζουμε να δείχνουμε ότι εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε τίποτα ανάμεσα στα πόδια.

Από κάπου στην Ινδία και ως εκ τούτου το άρθρο με κάποια λάθη.

στην Αν. Μεσόγειο το μεγαλύτερο ενεργειακό κοίτασμα στον κόσμο

στην Αν. Μεσόγειο το μεγαλύτερο ενεργειακό κοίτασμα στον κόσμο

Κρίσιμες γεωστρατηγικές διαστάσεις έχει η αντιπαράθεση η οποία είναι σε εξέλιξη στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο με πρωταγωνιστές το Ισραήλ και την Τουρκία, καθώς δεν περιορίζεται πλέον μόνο στο Παλαιστινιακό ή στον ρόλο που διεκδικεί στον μουσουλμανικό κόσμο η Τουρκία, αλλά αφορά το ενδεχόμενο μικρές χώρες της περιοχής να αποκτήσουν πρόσβαση σε τεράστια αποθέματα ενεργειακών πόρων.

Το ενδεχόμενο ενεργειακής απεξάρτησης του Ισραήλ με την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων που φαίνεται να υπάρχουν στον βυθό της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης του (ΑΟΖ), θα προσφέρει στρατηγικό πλεονέκτημα στο Τελ Αβίβ, το οποίο σήμερα καλύπτει τις ενεργειακές ανάγκες του καταφεύγοντας σε χώρες όπως η Νορβηγία ή το Μεξικό, καθώς είναι αποκλεισμένο από τις ενεργειακές πηγές των Αράβων.
Το μυστικό στον θησαυρό του φυσικού αερίου

Η κινητικότητα αυτή, οι συγκρούσεις και οι υπόγειοι ανταγωνισμοί, από την έκβαση των οποίων όμως διακυβεύονται τεράστια οικονομικά συμφέροντα, η πρόσβαση σε κρίσιμα αποθέματα ενέργειας αλλά και οι γεωστρατηγικές ισορροπίες στην ευαίσθητη Μέση Ανατολή έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο και στην προσέγγιση Κύπρου-Ισραήλ, αλλά και στον ξαφνικό «έρωτα» Αθήνας- Τελ Αβίβ.

Στο μεγάλο αυτό στρατηγικό παιχνίδι εμπλέκεται άμεσα η Κύπρος, καθώς τα νέα κοιτάσματα που ανακαλύπτονται γειτνιάζουν στην κυπριακή ΑΟΖ και εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να μένει αδιάφορη και η Ελλάδα, καθώς η Τουρκία έχει διακηρύξει ότι θέλει να έχει λόγο στη χάραξη θαλάσσιων ζωνών στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Δεν είναι τυχαίο ότι η έρευνα και η εκμετάλλευση των τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη θαλάσσια περιοχή του Ισραήλ έχει ανατεθεί στην αμερικανική εταιρεία Noble Energy με έδρα το Χιούστον, η οποία είναι στενά συνδεδεμένη με εβραϊκά συμφέροντα και είναι η ίδια στην οποία ανατέθηκε από την κυπριακή κυβέρνηση η έρευνα στο περίφημο «Οικόπεδο 12» στο όριο της κυπριακής ΑΟΖ.

Τον Απρίλιο η αμερικανική Γεωλογική Επιθεώρηση (US Geological Survey) υπολόγισε ότι η Λεκάνη Λεβάντ- Ανατολικής Μεσογείου (Levant Basin) κρύβει περισσότερα από 122 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου, το μεγαλύτερο ίσως απόθεμα ενεργειακών πόρων στον κόσμο.

Aνακάλυψη κοιτασμάτων

Τους πρώτους μήνες του 2010 η Noble Energy και οι ισραηλινές εταιρείες, με τις οποίες έχει από κοινού αναλάβει το έργο από την κυβέρνηση του Τελ Αβίβ, ανακοίνωσαν την ανακάλυψη δύο υποθαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου έξω από τις ακτές του Ισραήλ, που έγιναν γνωστά ως «Ταμάρ» και «Λεβιάθαν» που σύμφωνα με τα στοιχεία διαθέτουν σχεδόν 24 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια αερίου (πάνω από τα διπλάσια αποθέματα της Μ. Βρετανίας).

assets LARGE t 420 23159537 Στην Αν. Μεσόγειο το μεγαλύτερο ενεργειακό κοίτασμα στον κόσμο
Το μικρότερο από τα δύο κοιτάσματα, το «Ταμάρ», με 8,4 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια αερίου, μπορεί σύμφωνα με αναλυτές της HIS Global Insight του Λονδίνου να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες του Ισραήλ τουλάχιστον μέχρι το 2025. Το κοίτασμα «Λεβιάθαν», με αποθέματα 16 τρισεκατομμυρίων κυβικών ποδιών αερίου, όχι μόνο θα εξασφάλιζε ενεργειακή αυτάρκεια στο Ισραήλ, αλλά θα το μετέτρεπε και σε χώρα εξαγωγής ενέργειας. Το «Λεβιάθαν» εντοπίζεται σε απόσταση 130 χλμ. από τη Χάιφα, σε κοντινή απόσταση από τα κυπριακά χωρικά ύδατα.

Η Τουρκία μέσω Λιβάνου μπλοκάρει την Κύπρο

Η Noble Energy, σύμφωνα με δημοσιεύματα (και εκτενή ρεπορτάζ της εφημερίδας «Φιλελεύθερος»), έχει ενημερώσει την κυπριακή κυβέρνηση ότι και το κοίτασμα «Κύπρος Α» στο «Οικόπεδο 12» κρύβει πιθανόν πολύ μεγάλα αποθέματα φυσικού αερίου. Το Ισραήλ όμως αντιμετωπίζει σε πολιτικό-διπλωματικό επίπεδο προβλήματα, καθώς ο Λίβανος, με τον οποίο δεν έχει διπλωματικές σχέσεις, διακήρυξε ότι δεν μπορεί να προχωρήσει η έρευνα και η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων καθώς δεν έχει οριοθετηθεί η ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών και συνεπώς ενδέχεται τα κοιτάσματα αυτά να επεκτείνονται και σε περιοχές δικής του αρμοδιότητας και κυριαρχίας. Προσθετό πρόβλημα είναι ότι το Ισραήλ είναι από τις λίγες χώρες που δεν έχουν υπογράψει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, προκειμένου να αποφύγει διαδικασίες και θεσμούς επιδιαιτησίας.

Στις αρχές του καλοκαιριού αντηλλάγησαν κατηγορίες και απειλές μεταξύ Βηρυτού και Τελ Αβίβ, ενώ αντίθετα υπήρξε εντελώς διαφορετικό κλίμα στις επαφές του Ισραήλ με την Κύπρο, όπου ακόμη συνεχίζονται οι συνομιλίες για την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών.

Η συμφωνία αυτή θα είναι καθοριστική για να αποδεσμευτεί και τυπικά πλέον για το Τελ Αβίβ η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων που έχουν ανακαλυφθεί. Ταυτόχρονα όμως και η Λευκωσία διευκολύνεται, καθώς πλέον δημιουργείται ένα ισχυρό πλέγμα προστασίας (μια και έχει ήδη συνάψει συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αίγυπτο) έναντι της Τουρκίας, η οποία έχει δηλώσει ότι δεν αναγνωρίζει την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών στην περιοχή και αμφισβητεί το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να συνάπτει τέτοιες συμφωνίες, με το επιχείρημα ότι οι ενεργειακοί πόροι του νησιού ανήκουν και στους… Τουρκοκύπριους και συνεπώς πρέπει να συνομολογήσει και το κατοχικό καθεστώς…

Το γεγονός ότι ο Λίβανος έχει υπαναχωρήσει και κωλυσιεργεί προκειμένου να επικυρωθεί από το Κοινοβούλιό του η συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Κύπρο, αποδίδεται -σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές- και στις παρεμβάσεις της Τουρκίας. Εξάλλου σε τουρκική παρέμβαση οφείλεται η έλλειψη προόδου στις ελληνοαιγυπτιακές συνομιλίες για καθορισμό της ΑΟΖ, καθώς η Τουρκία απαιτεί να εξαιρεθεί από μια τέτοια οριοθέτηση το Καστελόριζο και να περάσει υπό τουρκική πλέον δικαιοδοσία ένα μεγάλο και σημαντικό τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.

Αξίζει να αναφερθεί, πάντως, ότι το θέμα του διεθνούς διαγωνισμού για την ανάθεση πετρελαϊκών ερευνών στην ΑΟΖ της Κύπρου είχε προωθήσει ο αείμνηστος πρόεδρος της Κύπρου Τάσσος Παπαδόπουλος και ο τότε υπουργός Ενέργειας Γ. Λιλλήκας.

ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ
nmeletis@pegasus.gr

Κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Ελλάδα

Κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Ελλάδα 26-11-2010

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 26.10.2010 στη Σουηδική εφημερίδα Stockholm Daily και αφορά την ύπαρξη κοιτασμάτων
φυσικού αερίου στην Ελλάδα
s1 Κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Ελλάδα
αλλά και το σκηνικό που έχει δημιουργηθεί κατά της χώρας μας από τον Scandic Org (για όσους δε ξέρουν είναι μια
εμπορική-οικονομική-πολιτική ένωση των επτά Σκανδιναβικών χωρών: Ισλανδία, Νορβηγία, Δανία, Σουηδία, Φιλανδία, Εσθονία και Λετονία).

Σύμφωνα με τρεις δημοσιευμένες εκθέσεις – μελέτες που έκανε το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ (με έδρα το Χιούστον του Τέξας) μέσα στο 2010 (η πρώτη έγινε τον Απρίλιο και η τρίτη αρχές Οκτωβρίου 2010) αναφέρεται το ακριβές ποσό φυσικού αερίου που μπορεί να εξορυχθεί άμεσα από τον Ελλαδικό χώρο και μάλιστα ούτε καν στις λεγόμενες “γκρίζες” ζώνες. Οι τρεις αυτές ζώνες που θεωρητικά δεν υπάρχουν αλλά με αδράνεια της εκάστοτε Ελληνικής Κυβέρνησης οριοθετούνται στην Απούλεια Λεκάνη (ΒΔ της Κέρκυρας και μέχρι το σύμπλεγμα των Διαπόντιων Νήσων), στη Λεκάνη του Ηροδότου που περιλαμβάνεται στο τρίγωνο Ανατολικά της Κρήτης και εκτείνεται μέχρι το Καστελόριζο και τα Δυτικά της Κύπρου και τέλος στη Λεκάνη της Σύρτης (περιοχή μεταξύ της Λιβύης και της Κρήτης).

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι το 2008, η διάσημη σε όλο τον κόσμο Νορβηγική εταιρεία TGS-Nor που κάνει σεισμικές έρευνες ΔΩΡΕΑΝ για λογαριασμό μιας χώρας
ζήτησε από την τότε ελληνική κυβέρνηση του Κ.Καραμανλή και τον αρμόδιο υπουργό ενέργειας (Κ.Χατζηδάκη) να διεξάγει έρευνες βάση πληροφοριών από δορυφορικά συστήματα στις εν λόγω περιοχές συν να προσφέρει τη σάρωση όλου του Ιονίου Πελάγους με σκοπό την κοιτασματική διαστρωμάτωση πετρωμάτων
και πιθανών ορυκτών. Να σημειωθεί ότι η εταιρεία αυτή πουλάει μετά τις μελέτες της σε όποιον ενδιαφερόμενο θέλει.

Η τότε κυβέρνηση απάντησε με επίσημο έγγραφο που κοινοποιήθηκε στην εφημερίδα μας προ ημερών από το Διευθυντή της TGS-Nor ότι βρίσκεται σε στάδιο
αναπροσαρμογών και πολιτικής ρευστότητας και δε μπορούσε τη συγκεκριμένη στιγμή να υπογράψει μια τέτοια συμφωνία. Η Νορβηγική εταιρεία επέστρεψε το
Μάρτιο του 2010 υπό τη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και απευθύνθηκε στον υφυπουργό κ.Μανιάτη ο οποίος τους ζήτησε να περιμένουν 3-4 εβδομάδες μέχρι να
υπογραφεί η δημιουργία του Φορέα Διαχείρισης. Στο μήνα που ακολούθησε ο κ.Μανιάτης επισκέφθηκε τις ΗΠΑ και σε νέα όχληση των Νορβηγών τον Απρίλιο του
2010 απάντησε με επίσημο έγγραφο ότι δε μπορεί να υπογράψει οτιδήποτε και ότι τα χέρια του είναι δεμένα από εξωτερικό παράγοντα και δε μπορεί να μιλήσει
ανοικτά για το θέμα !!!

Το συγκεκριμένο θέμα ήταν γνωστό στα ελληνικά ΜΜΕ μετά από κοινοποίηση των Νορβηγών που προσπαθούσαν να πετύχουν συμφωνία για μια σίγουρη δουλειά
και ένα μεγάλο αποτέλεσμα όχι για την Ελλάδα αλλά για όλη την Ευρώπη. Τον Ιούνιο το Γαλλικό Ινστιτούτο Γεωφυσικών Ερευνών δημοσιοποίησε επίσης μια
έρευνα – μελέτη που αφορά τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στη Γαύδο σε μια συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Η μελέτη αυτή ανέφερε ότι υπάρχει πλούσιο κοίτασμα μεθανίου καθαρού κατά 99% δηλαδή δεν χρειάζεται καν επεξεργασία και μάλιστα το συγκεκριμένο κοίτασμα όπως και αυτό της Λεκάνης του Ηροδότου ρέει ελεύθερο στη θάλασσα εδώ και εκατομμύρια χρόνια και όσοι περνάνε από τα συγκεκριμένα θαλάσσια σημεία το βλέπουν δια γυμνού οφθαλμού.

Η Νορβηγική εταιρεία συνέχισε τον Ιούλιο (προφανώς για δικά της κέρδη) τις οχλήσεις μέσω του Scandic Org μήπως και βρεθεί κάποια άκρη. Αυτή ήταν η δεύτερη (και τελευταία…) φορά που η συγκεκριμένη ένωση κρατών ασχολήθηκε με τη βοήθεια προς την Ελλάδα. Ο Scandic Org πρότεινε εκτός από τη δωρεάν μελέτη, έρευνα, εξόρυξη και εμπορία των κοιτασμάτων, χρηματική ενίσχυση 250 δισεκατομμυρίων ευρώ σε βάθος πέντε ετών με δόσεις χωρίς όρους και απόδοση σε αναλογία 80-20% των κοιτασμάτων (το 20% στην Ελλάδα). Παράλληλα δεσμευόταν για κάλυψη του 90% (εκτός των τεχνογνωσικών θέσεων) των εργαζομένων από την Ελλάδα καθώς και σε οποιαδήποτε συμφωνία πχ ναυπήγησης, μεταφορών να γίνεται αποκλειστικά από την Ελλάδα. Η κυβέρνηση δεν απάντησε ποτέ στο έγγραφο αυτό ενώ αντίθετα ο συγκεκριμένος οργανισμός έλαβε ενημερωτικό δελτίο από μια κοινοπραξία ΗΠΑ-Ισραήλ ότι έχουν αναλάβει αυτοί το συγκεκριμένο θέμα !!!

Μετά την επίσκεψη των Ισραηλινών στην Ελλάδα για το θέμα του αγωγού φυσικού αερίου (που προφανώς είχε και άλλα ζητήματα σχετικά με τα κοιτάσματα της
Ελλάδας) ήταν σειρά τον Ιούλιο του 2010 του Γαλλικού Ινστιτούτου να ζητήσει αδειοδότηση για θαλάσσιες έρευνες και πιθανή εξόρυξη κοιτασμάτων φυσικού
αερίου. Και πάλι η Ελληνική κυβέρνηση ήταν αρνητική τοποθετώντας μάλιστα τις τρεις περιοχές ενδιαφέροντος (Απούλειας Λεκάνης, Λεκάνης Ηροδότου και Λεκάνη της Σύρτης) σε γκρίζες ζώνες από μόνη της, βάζοντας ουσιαστικά χωρίς λόγο στο παιχνίδι εκμετάλλευσης των κοιτασμάτωνΑλβανούς, Τούρκους και Λίβυους!!! Σημαντικό στοιχείο είναι ότι το 2008 μια Αμερικανική εταιρεία εξόρυξης φυσικού αερίου, η γνωστή Hamilton υπέγραψε συμφωνία με την Αλβανία για τη συγκεκριμένη περιοχή κοντά στα Διαπόντια Νησιά και ενώ αρχικά αυτά τοποθετήθηκαν από την Αλβανική πλευρά (με την ανοχή της Ελλάδας) εντός δικής της περιοχής η Hamilton δεν αποδέχθηκε παρά μόνο την έρευνα και εξόρυξη εντός Αλβανικής θαλάσσιας πλευράς.

Από αυτά καταλαβαίνουμε ότι Αλβανοί, Τούρκοι, Λίβυοι και Ισραηλινοί (για την περίπτωση των κοιτασμάτων στον Κόλπο του Λιβάνου που αφορά την Κύπρο) αλλά και Αιγύπτιοι (Λεκάνη Νείλου) κλέβουν φυσικό αέριο από την Ελλάδα άγνωστο υπό ποια ανοχή. Το μόνο αξιοσημείωτο είναι η αναφορά του TGS-Nor που μιλά για κοίτασμα 6 δισεκατομμυρίων βαρελιών φυσικού αερίου μόνο στην Κρήτη όσο δηλαδή τρεις φορές της Αλάσκας και μισής φοράς του συνόλου της Σιβηρίας. Παράλληλα η ίδια εταιρεία μιλά (μόνο για το Ιόνιο) για περίπου 900.000 βαρέλια φυσικού αερίου ετησίως ! στην περιοχή της Κεφαλλονιάς, 1.200.000 βαρέλια ανοικτά του Κατακώλου, 800.000 στη Ζάκυνθο και περίπου 2.500.000 βαρέλια πάντα ετησίως στους Οθωνούς. Τέλος σημειώστε ότι το φυσικό αέριο είναι καθαρή πηγή φυσικής ενέργειας αντίθετη από το πετρέλαιο και δεν υπάρχει περιβαλλοντική επιβάρυνση!!!

Πηγή: http://www.roufianos.com/showthread.php/193975






Σχετικά άρθρα:

1. Ελλάδα και φυσικό αέριο
2. Αρχίζουν έρευνες για πετρέλαιο
3. Στην Αν. Μεσόγειο το μεγαλύτερο ενεργειακό κοίτασμα στον κόσμο
4. Χρυσοφόρα τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρο

Η Αργεντινή δεν ήταν τίποτε. Εσάς θα σας εξαφανίσουν…

Η Αργεντινή δεν ήταν τίποτε. Εσάς θα σας εξαφανίσουν… 26-11-2010

Ένα άρθρο γραμμένο από τον Δρα Mark Weisbrot, διακεκριμένου οικονομολόγου (Washington D.C.) που έζησε τα γεγονότα της Αργεντινής από κοντα

Ερώτηση: Στην Ελλάδα κύριε καθηγητά, δεν γνωρίζουμε πολλά για το τι έγινε στην Αργεντινή με το ΔΝΤ. Το μόνο που θυμάμαι (και μʼ έχει σημαδέψει), είναι ένα πλάνο από κάπου ψηλά, που έδειχνε μία «αδέσποτη» αγελάδα να τρέχει και κόσμο, πολύ κόσμο, να την κομματιάζει ενώ ήταν ζωντανή(!) όπως έλεγε ο σπίκερ, για να εξασφαλίσει κρέας.

argentina Η Αργεντινή δεν ήταν τίποτε. Εσάς θα σας εξαφανίσουν...
Απάντηση: Ο μόνος τρόπος να επιβιώσετε είναι επί ένα μήνα κάθε ημέρα συνέχεια να βγαίνετε σύσσωμοι και ενωμένοι 8 εκατομμύρια άνθρωποι, μιλάω για τους ενήλικες, στους δρόμους μέχρι να ανασταλούν όλες μα όλες οι καθημερινές λειτουργίες. Μόνο κατʼ αυτόν τον τρόπο θα εκβιαστεί η Ε.Ε. αρκετά ώστε να δώσει χρήματα και άτοκα μάλιστα, τα οποία και διαθέτει. Δεν είστε ξέμπαρκοι, για όνομα του Θεού, ενώ η Αργεντινή ήταν εντελώς μόνη και απροστάτευτη.

Η Ε.Ε. δεν επιθυμεί κάτι αντίστοιχο, μα πρέπει να ασκηθεί η κατάλληλη πίεση πλέον από κάτω προς τα πάνω και όχι αντιστρόφως. Η μόνη σωτηρία πλέον είναι να εξαναγκάσετε τη Γερμανία να πληρώσει τα 74 δις. που χρωστάει στην Ελλάδα για την περίοδο 1939-1945. Μάλιστα ακούγεται ταυτόχρονα σε πολλούς κύκλους στη Γενεύη όπου ζω, ότι η Ελβετία θα δώσει ως δώρο στην Ελλάδα, δίχως απαίτηση επιστροφής, 100 δις, ώστε να μην οδηγηθεί ευρωπαϊκή χώρα, με τέτοιες τραγικές συνέπειες, στο στόμα του λιονταριού.
Πιστέψτε με, στην Ουγγαρία ήταν πιο ομαλά τα πράγματα, στην Ελλάδα προετοιμάζεται το έδαφος για μαζική καταστροφή όλου του κοινωνικού ιστού με τραγικές συνέπειες, όπου το μηνιαίο εισόδημα ακόμα και στις ιδιωτικές εταιρίες θα μειωθεί από 1000 ευρώ φερʼ ειπείν, στα 250 ευρώ, ενώ οι τράπεζες θα επιτρέπουν την ανάληψη πλαφόν των 100 ευρώ ανά ημερολογιακού μήνα.

Η Κυβέρνησή που τώρα σας κυβερνάει, προσφέρουν τα κλειδιά στους καρχαρίες του Δ.Ν.Τ. για να συμβεί κάτι ανάλογο με αυτό που συνέβη στην Αργεντινή. Ο συνολικός αριθμών των θυμάτων επισήμως κατά την οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής ήταν περί των 25.000.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να απαιτήσει ο Ελληνικός λαός και με τη βία όπου κρίνει, την προσέλευση όλων των υπευθύνων που έκλεψαν τον Έλληνα φορολογούμενο στην δικαιοσύνη, και ξέρουνε όλοι στην Ελλάδα ποιοι είναι αυτοί, και την εκδίκαση των προηγούμενων δυο κυβερνήσεων της Ελλάδος, με τελικό σκοπό την ισόβια φυλάκισή τους. Ταυτόχρονα θα πρέπει ο κάθε πολίτης της Ελλάδος να διασφαλίσει την αλλαγή πορείας της τωρινής Κυβέρνησης, η οποία προμελετημένα και εσκεμμένα προδίδει τον Ελληνικό λαό με την επιθυμία την πλήρης υποταγή του καθώς και την εξαθλίωσή του οδηγώντας τον προς το Δ.Ν.Τ. Το να έχει αναλάβει το Δ..Ν.Τ. μια χώρα σημαίνει την εφόρου ζωής σχεδόν ομηρία της στο χρέος. Στο διεθνές οικονομικό σύστημα, το χρέος ισούται με χρήμα και άρα κέρδος για τους ανθρώπους, που όχι μόνον έχουν δημιουργήσει την οικονομική κρίση, αλλά και τους καρχαρίες του Δ.Ν.Τ. που καιροφυλακτούν να αναλάβουν άμεσα την δράση της εξαθλίωσης στην Ελλάδα.

Αυτά δεν είναι τα λόγια κάποιου θεοσεβούμενου ή ανθρωπιστή, αλλά ούτε και αυτά ενός ξεπεσμένου ή ξεχασμένου κομμουνιστή ή ρομαντικού αριστερού. Είναι τα λόγια ενός τεχνοκράτη, που έζησε την καταστροφή μίας περήφανης χώρας. Ενός περήφανου λαού με μία προδοτική κυβέρνηση που προετοίμασε καλά το κλίμα για να εκχωρήσει την Εθνική της κυριαρχία στη μεγαλύτερη μάστιγα του πλανήτη.

Στην Αργεντινή με το που έλαβε δράση το Δ.Ν.Τ., ο κόσμος βγήκε με τσεκούρια, χαντζάρες και πριόνια στους δρόμους και εισέβαλαν σε τράπεζες, στα Μ.Μ.Ε. και σε κυβερνητικά κτίρια, σφάζοντας και αποκεφαλίζοντας στην κυριολεξία τραπεζικούς υπαλλήλους, διευθυντές, δημοσιογράφους, οι οποίοι είναι στην κορυφή της διαφθοράς και της απάτης, καθώς και στελέχη και μέλη βιομηχανιών, της Κυβέρνησης, Κυβερνητικούς Εκπροσώπους και συγκεκριμένα μέλη της Κυβέρνησης του αντίστοιχου Υπουργείου Οικονομικών.

Ο συνολικός αριθμών των θυμάτων επισήμως κατά την οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής ήταν περί των 25.000, αλλά φυσικά ο αριθμός που ανακοίνωναν τα Μ.Μ.Ε. της χώρας και με την διαταγή του Δ.Ν.Τ. ήταν κατά πολύ λιγότερος και συγκεκριμένα είχανε αναφέρει μόνον 27 θανάτους.

Έφτιαξαν πόλεις, μέσα στις πόλεις. Τις ονόμασαν villas miserias, πόλεις της μιζέριας. Εκεί πότιζαν τον κόσμο κοκαΐνη, επεξεργασμένη με χλωρίνη και ασβέστη και άλλα ναρκωτικά της μιας δόσης, που παρουσιάστηκαν εν αφθονία άξαφνα, όταν ο εφιάλτης είχε αρχίσει. Ήταν περήφανος λαός οι Αργεντίνοι, όπως και οι Έλληνες και δεν είδα μάνες στην Αργεντινή να πουλάνε τα παιδιά τους, όπως γίνεται στο L.A. από το 1960. Είδα όμως ανθρώπους να χάνουν τα πάντα και στο τέλος τη ζωή τους, όταν δεν υπήρχε τίποτα να δώσουν, όσα δεν πήραν οι τράπεζες τα πήραν οι έμποροι. Ο κόσμος έπρεπε να αποχαυνωθεί, να μην αντιστέκεται. Να πεθαίνει με τη μιζέρια του. Γιʼ αυτό έβγαλαν έτσι αυτές τις ψευτοπόλεις. Έπνιγαν εκεί την οργή και την δυστυχία τους.

Γι αυτό και εξάλλου η προ-μελετημένη υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας και η μαζική προώθηση και πώληση των ναρκωτικών, μέχρι όπως μαρτυρείται και από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό από ανθρώπους που έχουν και είχαν ανέκαθεν στενές επαφές με την ζούγκλα των ιδιωτικών καναλιών, κυβερνητικά στελέχη, πολιτικούς, μεγαλοδικηγόρους, βιομήχανους και ανθρώπους γενικότερα που εξυπηρετούν μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες. Ημερησίως στο κέντρο της Αθήνας πεθαίνουν περίπου 140 άνθρωποι, κυρίως μετανάστες από ναρκωτικά νοθευμένα.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι το πόσο εύκολα σώπαιναν όλοι οι ενοχλητικοί.
Στην Αργεντινή του τότε, όπως και στην Ελλάδα του τώρα, όλα τα ΜΜΕ διατυμπάνιζαν την «ανάγκη της βοήθειας».

Στην αρχή τους έλεγαν ότι το κράτος θα πτώχευε και ο κόσμος έφτασε στο σημείο να πανηγυρίζει για επιτυχία την είσοδο του ΔΝΤ. Δεν φανταζόντουσαν τι θα ακολουθήσει. Τι ειρωνεία και αυτή. Τους έπεισαν με τον φόβο της πτώχευσης και εντέλει η σωτηρία ήρθε μόνο με την πτώχευση!!!

Είχαν όλοι την εντύπωση ότι σώσαμε τη χώρα που ήταν ανίκανη και με διεφθαρμένες κυβερνήσεις. Ήταν απίστευτο τι μετέδιδαν οι ανταποκριτές, όταν εμείς βλέπαμε την αλήθεια με τα μάτια μας σε κάθε δρόμο, σε κάθε γειτονιά. Πρέπει εσείς στην Ελλάδα να ξυπνήσετε τώρα προτού να είναι αργά, πρέπει με οποιοδήποτε κόστος να αποφύγετε το Δ.Ν.Τ.

Ήδη οι εφημερίδες του Σαββατοκύριακου 17-18 Απριλίου 2010 στη χώρα σας, απειλούν για μαζικές απολύσεις περί των 350.000 εργαζομένων και εσείς ακόμα κοιμάστε όρθιοι, αντί να έχετε αποκλείσει τη Βουλή σας με την απειλή μαζικής βίας. Σας κοροϊδεύουν, λεφτά και μάλιστα πάρα πολλά υπάρχουν.
Για το Δ.Ν.Τ. είχαν την εντύπωση ότι οι Αργεντινοί μας θεωρούν σωτήρες.

Ποτέ δεν προέβαλλαν τίποτα από την πραγματικότητα. Μόνο κάτι ρεπορτάζ γραμμένα στις αρχές, με κόσμο να κάνει δηλώσεις κατά των προηγούμενων κυβερνήσεων ότι τους οδήγησαν στην πείνα, ευχαριστώντας τις ΗΠΑ που θα τους έσωνε. Ακόμα και οι διαδηλώσεις και οι διαμαρτυρίες. Τις προέβαλλαν σαν κομμουνιστές ή αριστερά κομμουνιστικά κόμματα που αντιδρούσαν. Εγώ έβλεπα στο Μπουένος Άιρες την λεωφόρο γεμάτη από εξαγριωμένους να ουρλιάζουν «θέλουμε τη χώρα μας πίσω»! Θέλουμε τα δολάρια μας πίσω!
Οι τηλεοράσεις έδειχναν μερικές δεκάδες κομμουνιστές με κόκκινες σημαίες που διαμαρτύρονταν. Στην πραγματικότητα ο κόσμος ήταν εκατοντάδες χιλιάδες. Ίσως εκατομμύρια. Τους έβλεπα, έβγαιναν από τα σπίτια τους και ενώνονταν με τις πορείες. δεν υπήρχε συντονισμός. Ότι Αμερικάνικη επιχείρηση υπήρχε, έκλεινε και την φύλαγαν πάνοπλοι αστυνομικοί.

Δεν κυκλοφορούσαμε βέβαια τότε. Μετά από κάποιες συγκεντρώσεις θυμάμαι έβγαινα από το ξενοδοχείο και έβλεπα τόσες πέτρες κάτω, που νόμιζα ότι γκρεμίστηκε κάποιο κτίριο. Μεγάλη οργή.
Έβλεπες ανθρώπους αποφασισμένους για όλα. Άνθρωποι που δεν έμοιαζαν πλιατσικολόγοι. Ακόμα και μεσήλικες, σίγουρα πολλοί είχαν οικογένειες. μου έκανε εντύπωση. Έβγαιναν και συγκρούονταν με ότι έβρισκαν. Ξύλα, πέτρες. Από την άλλη η αστυνομία ήταν πάνοπλη, με αντλίες, πλαστικές σφαίρες, δακρυγόνα. Ήταν αδύνατον να τους συγκρατήσουν. Είχες να κάνεις με ανθρώπους που τους πήρες το σπίτι τους και το χαμόγελο τους. Όχι, ούτε μια στιγμή δεν τους χαρακτήρισα «τρομοκράτες». Θα ήταν άδικο. Φαντάσου να υπηρετείς το Law and Order και να μη μπορείς να κρύψεις την συμπάθεια σου για αυτούς που ίσως από τις τηλεοράσεις θα τους χαρακτήριζες αλλιώς. Ήθελαν τη χώρα τους πίσω. Έβγαιναν με Αργεντίνικες σημαίες και απαιτούσαν να φύγουμε.

Στην Ελλάδα συμβαίνει και το εξής: τα πετρέλαια στο Αιγαίο επιθυμούν να τα εκμεταλλευτούν πλήρως και μόνο οι Γερμανοί, ώστε κατʼ αυτόν τον τρόπο να εξασφαλίσουν την κυριαρχία τους και επιτέλους να βγούνε νικητές από έναν παγκόσμιο πόλεμο έχοντας ήδη δημιουργήσει 2 και χάνοντάς τους. Τον 3ο αυτόν, μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε ως οικονομικό πόλεμο.

Αυτό που με λυπεί ιδιαίτερα είναι ότι η Ευρώπη και η Ε.Ε. δεν φαίνονται γενικότερα να ενδιαφέρονται να σώσουν το ευρώ τους διότι αν διπλώσει η Ελλάδα, το ευρώ θα είναι εντελώς άχρηστο στις διεθνές αγορές και σε όλη την ευρωπαϊκή επικράτεια, το ευρώ θα καταρρεύσει βυθίζοντας σε τύπου Αργεντίνικης κρίσης όχι μόνον την Ελλάδα αλλά και όλες τις χώρες μέλη της Ε.Ε. Γιατί δεν βοηθούν και γιατί έχουν αφήσει την Ελλάδα στην τύχη της ακόμα και προς το παρόν ουδείς δεν μπορεί να δώσει εξήγηση.

Ένα είναι σίγουρο, ότι σε μια εβδομάδα από σήμερα η Ελλάδα δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδια αν επιτρέψετε στην Κυβέρνησή σας και στα Μ.Μ.Ε. να συνεχίσουν να καθορίζουν εσκεμμένα την πορεία σας προς την κόλαση του Δάντη.

Σήμερα, όμως, συγκλίνουν, εκ των πραγμάτων, τα συμφέροντα του Αμερικανού Προέδρου, Ομπάμα, και του γ. Διευθυντή του ΔΝΤ Ντ. Στρος Καν, σε μια εμπλοκή του ΔΝΤ, με την Ελλάδα, με την νέα όμως αποκατεστημένη μορφή του, που σαν θεωρητική αρματωσιά και πρακτική θα ανατρέπει τη σημερινή εικόνα και θα πλησιάζει στην ειδυλλιακή παραδοσιακή πρακτική του, του Φίλου των Εθνών!

Ο μεν πρ. Ομπάμα γιατί θέλει νέο κύρος στο εγχείρημά του για επιβολή κρατικού ελέγχου στο διεθνές Χρηματοπιστωτικό Σύστημα, του οποίου έχασε τον α΄γύρο. Και ο κ. Ντ. Στρος Καν του ΔΝΤ θα επιθυμούσε σφόδρα ένα έπαθλο 10 εκατομμυρίων ικανοποιημένων από τους παραδείσιους σχεδόν όρους παρέμβασης ενός νέου ΔΝΤ Ελλήνων.

kostasxan.blogspot.com και antipliroforisi.blogspot.com






Σχετικά άρθρα:

1. Αργεντινή 2001 – Ελλάδα 2010
2. Η Ελλάδα μου θυμίζει την Αργεντινή του 2001
3. H ώρα της κρίσης Αργεντινή 2001 του Φερνάντο Πίνο Σολάνας
4. Στον δρόμο που χάραξε η Αργεντινή;

Short URL: http://thenetwar.com/?p=25345