Google+

Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

Ο εγκέφαλός μας κινδυνεύει από υπερφόρτωση!

http://pyles.tv/News/epistimi-texnologia/O-egefalos-mas-kindinevi-apo-yperfortosi!.aspx

Οι πληροφορίες που δέχεται ο εγκέφαλός μας σε μία εβδομάδα, μπορούν να προκαλέσουν επικίνδυνη υπερφόρτωση ακόμη και σε έναν φορητό υπολογιστή!

Η διαπίστωση ανήκει σε ερευνητές του πανεπιστημίου του Σαν Ντιέγκο στην Καλιφόρνια οι οποίοι ανακοίνωσαν ότι κάθε μέρα οι πληροφορίες που λαμβάνει ένας άνθρωπος ισοδυναμούν με 34 Gigabytes, ποσότητα που μπορεί να υπερφορτώσει ένα laptop μέσα σε μια εβδομάδα.

Ο εγκέφαλός μας δέχεται 100.000 λέξεις την ημέρα!

Η λήψη των πληροφοριών γίνεται μέσα από το διαδίκτυο, την τηλεόραση, τα email, τα κινητά τηλέφωνα, τα ραδιόφωνα και λιγότερο από εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία. Υπολογίζεται ότι ο εγκέφαλός μας δέχεται περισσότερες από 100.000 λέξεις την ημέρα, δηλαδή σε περίπου 23 λέξεις το δευτερόλεπτο αν το μοιράσουμε στις 12 περίπου ώρες που είναι "ενεργές" κατά τη διάρκεια της ημέρας!

Οι συνέπειες της υπερφόρτωσης του εγκεφάλου μας!

Η βασική συνέπεια της υπερφόρτωσης του εγκεφάλου με πληροφορίες είναι η αδυναμία συγκέντρωσης. Οι άνθρωποι δυσκολεύονται πλέον να προχωρήσουν σε βαθύτερες σκέψεις και αναλύσεις. Ο ψυχίατρος Έντουαρντ Χάλοουελ "κρούει τον κώδωνα του κινδύνου" :

"Ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία οι εγκέφαλοί μας δεν είχαν να επεξεργαστούν τόσες πολλές πληροφορίες όσες σήμερα. Έχουμε πια μια γενιά ανθρώπων που περνάνε τόσες ώρ��ς μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή ή σε ένα κινητό, οι οποίοι είναι τόσο απασχολημένοι με την επεξεργασία των πληροφοριών που δέχονται από όλες τις κατευθύνσεις, ώστε χάνουν την ικανότητα να σκέφτονται και να αισθάνονται. Το μεγαλύτερο μέρος από αυτές τις πληροφορίες είναι επιφανειακές. Οι άνθρωποι θυσιάζουν το βάθος και το αίσθημα και αποκόβονται από τους άλλους ανθρώπους".

Κινδυνεύουμε;

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο εγκέφαλός μας δεν απειλείται άμεσα. Ο μεγάλος όμως κίνδυνος είναι ο καταιγισμός πληροφοριών να οδηγήσει σε διαφορετική οδό εξέλιξης τον ανθρώπινο εγκέφαλο, μέσα από τη δημιουργία νέων νευρωνικών συνδέσεων. Δηλαδή ο εγκέφαλός μας να "καλωδιωθεί" με διαφορετικό τόπο προσαρμοζόμενος στην ποσότητα αλλά και την ποιότητα των ερεθισμάτων που δέχεται.

Δείτε στο βίντεο πώς λειτουργούν οι νευρώνες του εγκεφάλου μας:

Mensa,το club των ευφυών ! Πώς θα κάνετε το τεστ IQ!

http://www.mensa.org.gr/

Πολλοί από εμάς έχουμε αναρωτηθεί ποιος μπορεί να είναι ο δείκτης νοημοσύνης μας και πώς μπορούμε να τον μετρήσουμε για να βεβαιωθούμε ότι είμαστε τόσο έξυπνοι όσο νομίζουμε. Η πλέον αξιόπιστη μέθοδος μέτρησης IQ είναι αυτή που γίνεται στην Mensa - το club των ευφυών. Τι πρέπει να κάνετε για να μπείτε κι εσείς σε αυτούς;

Τι είναι η Mensa;

H λέξη Mensa σημαίνει "γεύμα". Η ΜΕΝΣΑ είναι μία μικρή κοινωνία ευφυών ανθρώπων, που ο Δείκτης Νοημοσύνης (IQ) τους μετρήθηκε με αξιόπιστα τεστ και βρέθηκε υψηλός. Η ΜΕΝΣΑ αριθμεί περίπου 110.000 μέλη σε όλο τον κόσμο.

Οι έλληνες genius.

Φυσικά η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να μην έχει τους δικούς της Αϊνστάιν. Από το 1986, υπάρχει στην χώρα μας η ελληνική ΜΕΝΣΑ, της οποίας τα μέλη είναι λίγο περισσότερα από 650 και έχουν δείκτη ευφυίας άνω του 148. Για να καταλάβετε τι λέμε, να σας πούμε ότι το IQ ενός μέσου εγκεφάλου είναι περίπου 85-115!

Μην φανταστείτε όμως ότι τα μέλη της ΜΕΝΣΑ είναι άνθρωποι που κάνουν μόνο φιλοσοφικές συζητήσεις και προσπαθούν να λύσουν μερικά από τα σημαντικότερα προβλήματα της ανθρωπότητας. Μπορεί ενίοτε να το κάνουν και αυτό αλλά κυρίως είναι άνθρωποι που έχουν ένα κοινό παρονομαστή: το υψηλό IQ.

Κατά συνέπεια τα ενδιαφέροντά τους είναι κοινά, περνούν ευχάριστα στις συναντήσεις τους, διασκεδάζουν, προβληματίζονται, αλληλογραφούν και αισθάνονται πιο άνετα και πιο οικεία να εκφραστούν και να αναπτύξουν τις ιδέες και τις απόψεις τους.

Πώς θα κάνετε το τεστ για να μπείτε -ή να μη μπείτε!-στο club των ευφυών.

Για να γίνει κανείς μέλος της ελληνικής ΜΕΝΣΑ το μόνο που χρειάζεται είναι να είναι άνω των 14 ετών και να κάνει το τεστ ευφυίας που χρησιμοποιείται για την εύρεση του Δείκτη Νοημοσύνης (IQ). Τα τεστ αυτά αποτελούνται από σχηματικές παραστάσεις, 45 ερωτήσεις που πρέπει να απαντηθούν μέσα σε 20 λεπτά.

Απευθύνεται σε όλους ανεξαιρέτως ακόμα και σε όσους ��εν γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση και φυσικά δεν προϋποθέτει εγκυκλοπαιδικές γνώσεις. Οι απαντήσεις που δίνουν οι συμμετέχοντες στέλνονται στην Αγγλία και αξιολογούνται από ειδικό ψυχολόγο της ΜΕΝΣΑ. Η όλη διαδικασία είναι άκρως εμπιστευτική και το αποτέλεσμα το μαθαίνετε μόνο εσείς.

Το τεστ χρησιμοποιεί μία συγκεκριμένη κλίμακα, την FRT form (Figure Reasoning Test), και το όριο για την εισαγωγή σας στο γκρουπ των εφυέστερων ανθρώπων του κόσμου είναι 130. Αν η βαθμολογία σας είναι μεγαλύτερη ή ίση του 131 αυτό αυτομάτως σημαίνει ότι ανήκετε στο ανώτερο 2% του ανθρώπινου πληθυσμού και φυσικά αποκτάτε το δικαίωμα να γίνετε μέλος της ΜΕΝΣΑ.

Και η Πάμελα Άντερσον μέλος της Mensa!

Στην αμερικάνικη Mensa ανήκουν αρκετά διάσημα μέλη όπως ο συγγραφέας βιβλίων επιστημονικής φαντασίας Isaac Asimov, ο εφευρέτης του προσωπικού PC Sir Clive Sinclair, ο Stephen Hawking αλλά και η Geena Davis, η Saron Stone αλλά και η Pamela Anderson παρακαλώ! Η εκδίκηση της ξανθιάς ή η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα;

Γεννιόμαστε ή γινόμαστε ιδιοφυίες;

Όσο κι αν ακούγεται περίεργο η ευφυία, σύμφωνα πάντα με τους επιστήμονες, είναι πολυπαραγοντική, επηρεάζεται δηλαδή τόσο από τους γονιδιακούς παράγοντες όσο και από τους περιβαλλοντικούς. Τα γονίδια είναι βέβαια λίγο πιο ισχυρά. Φαίνεται πως τα γονίδια μας ακολουθούν παντού και πάντα και μπορούν να μας δώσουν μία πρώτη ιδέα ως προς το αν έχουμε γεννηθεί ή μπορούμε να εξελιχθούμε σε ιδιοφυίες. Σε κάθε περίπτωση αξίζει να πειραματιστούμε.

Το μικρότερο σε ηλικία μέλος της Mensa, είναι δύο ετών!

Δείτε στο βίντεο το μικρότερο σε ηλικία μέλος της Mensa, που στην ηλικία των 2 ετών, έχει δείκτη ευφυΐας (Ι.Q.) 156. Η μικρή Ελίζ Ταν Ρόμπερτς ζει στο βόρειο Λονδίνο και είπε την πρώτη της λέξη σε ηλικία πέντε μηνών ! Σήμερα μπορεί να απαριθμήσει 35 πρωτεύουσες, να συλλαβίσει το όνομά της, ενώ ξεχωρίσει με άνεση τα είδη των τριγώνων.

Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Γενιά του Πολυτεχνείου… Η πιο άχρηστη γενιά Ελλήνων όλων των εποχών

Γενιά του Πολυτεχνείου… Η πιο άχρηστη γενιά Ελλήνων όλων των εποχών
Ἀναρτήθηκε στὶς 29 Νοεμβρίου 2010 ἀπὸ τὸν/τὴν filologos10
5 Votes

Η γενιά, που τα «έφαγε» όλα και χρεωκόπησε το κράτος.

Η γενιά, που, για να σωθεί η ίδια, …«πούλησε» τα παιδιά της στο ΔΝΤ.

…”Ξέρεις ποιος είναι αυτός ρεεεε; Ρε…ξέρεις ποιον έσπρωξες; Ρε…ξέρεις ποιου τα στοιχεία ζήτησες για εξακρίβωση;” …φώναξε ένας “ δημοκράτης” των Εξαρχείων σε κάποιον νεαρό αστυνομικό, ο οποίος τόλμησε να ελέγξει τον προκλητικό Παπαχρήστο. Ένας εμφανώς κρατικοδίαιτος και άρα επαγγελματίας “ δημοκράτης” έκανε αυτό, το οποίο κάνουν συνήθως όλοι οι όμοιοί του στη μεταπολίτευση. Άσκησε το πιο δημοφιλές σπορ των “ αριστερών” στην “ αριστερή” μεταπολίτευση. Το σπορ της εκ του ασφαλούς “ απείθειας” προς την εξουσία.
“ Έβγαλε γλώσσα” στην εξουσία. Στην εξουσία του χωροφύλακα. Στη δήθεν εξουσία του δήθεν χωροφύλακα, τον οποίο οι ίδιοι διορίζουν από το 81′ και πέρα και τον χρησιμοποιούν κατά βούληση. Όταν δεν τον βρίζουν στον δρόμο κάποιες πολύ συγκεκριμένες “ ηρωικές” ημερομηνίες, τον έχουν έξω από τα σπίτια τους, είτε για να τους φυλάει είτε για να τον στείλουν στο σούπερ μάρκετ και να κουβαλήσει τα ψώνια τους.

Σ’ αυτόν απευθύνθηκε ο επαγγελματίας “ αριστερός”, προφανώς για να τον ακούσει ο λαός και όχι ο ίδιος ο “ χωροφύλαξ”. Ο “ χωροφύλαξ” έτσι κι αλλιώς πάντα γνώριζε ποιος είναι ο Παπαχρήστος και ο κάθε Παπαχρήστος. Ο “ χωροφύλαξ” πάντα γνώριζε ποιοι είναι όλοι αυτοί, γιατί αναλάμβανε πάντα να τους προστατεύσει. Ο “ χωροφύλαξ” πάντα τους γνώριζε, γιατί γνώριζε το χαφιεδαριό, το οποίο περιφερόταν στα γραφεία της ασφάλειας. Ο λαός είναι αυτός, ο οποίος έχει αρχίσει να “ ξεχνάει” ποιος είναι ο Παπαχρήστος και αυτό είναι που τους ενοχλεί. Ο λαός μπορεί να μην “ ξεχνάει” τι σημαίνει “ Δεξιά”, αλλά τελευταία με τους Αλαβάνους και τους Κουβέληδες έχει αρχίσει και “ θυμάται” τι σημαίνει “ Αριστερά”. Ο λαός έχει αρχίσει να μην θυμάται αυτά που “ πρέπει” και αυτό είναι που μειώνει τα κέρδη των “ ηρώων” της Αριστεράς. Μειώνει την “ κληρονομιά” τους …και έχουν παιδιά ν’ αποκαταστήσουν. Έτσι λοιπόν, για ν’ ακούσει ο λαός, μας εξήγησε ο εξοργισμένος “ δημοκράτης” ότι ο Παπαχρήστος είναι η “ φωνή”. “ Η ΦΩΝΗ του Πολυτεχνείου”. Η μισή ΦΩΝΗ του Πολυτεχνείου, για να είμαστε δίκαιοι, εφόσον την άλλη μισή την ταΐζουμε τώρα στην Ευρώπη και είναι η διαβόητη Δαμανάκη.

Δαμανάκη και Παπαχρήστος. Το δίδυμο της “ επιτυχίας” του Πολυτεχνείου. Η μία φώναζε …”Εδώ Πολυτεχνείο” με τον στόμφο και την ένταση που κάποιος πλανόδιος καντινιέρης φωνάζει …”εδώ μεζεδοπωλείο” και ο άλλος παρίστανε τον Ταμτάκο της κοινωνικής αντίστασης. Πραγματικός Ταμτάκος. Ο Μήτσος ο Ταμτάκος. Ούτε “ Μολών Λαβέ” ως αρχαίος Έλληνας ούτε “ Ελεύθερος Πολιορκημένος” ως νεώτερος. Δεν χρειάστηκε, εφόσον στο Πολυτεχνείο δεν στήθηκαν ούτε Θερμοπύλες ούτε Μεσολόγγια. Φάμπρικα στήθηκε και στις φάμπρικες δεν γίνονται μάχες, αλλά παζάρια. Γι’ αυτόν τον λόγο οι “ ήρωες” φώναζαν προς πάσα κατεύθυνση. Φώναζαν σε υποψήφιους “ πελάτες”, είτε για “ βοήθεια” είτε για “ έλεος”.

“ Ήρωες”, που για τη δική τους ασφάλεια να ζητούν την “ ασπίδα” του άμαχου κόσμου ή να εκλιπαρούν για το έλεος των αντιπάλων τους, μόνο στο ελληνικό Πολυτεχνείο υπήρξαν. Στο πρώτο εξειδικευόταν η Δαμανάκη και στο δεύτερο ο Παπαχρήστος. Αυτός μάλιστα θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν ένας Ταμτάκος κανονικός …”Καλέ μου κύριε Φαντάρε. Μη μου κάνεις κακό. Αντέλφι σου είμαι. Ντεν έχω τίποτες απάνω μου. Να… ντες και μόνος σου. Τώρα τα πω και τον ετνικό ύμνο. Ίντιοι είμαστε. Για το μεροκάματο πολεμάμε. Να ζήσουμε κι εμείς αντέλφια”.

Να ζήσουν ήθελαν τα μετέπειτα golden boys της μεταπολίτευσης. Να ζήσουν άκοπα και πλούσια. Ξεκίνησαν τις ζωές τους χωρίς κεφάλαιο και θέλησαν να το αποκτήσουν πίσω από τα κάγκελα του Πολυτεχνείου. Στην “ αυλή” του φύτεψαν ένα “ δένδρο” και παίρνουν κάθε χρόνο τη “ σοδειά” τους. Τα πιο golden boys απ’ όλα. Τα boys και τα girls που πήραν το πιο πλούσιο μεροκάματο που δόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Πάρα πολύ πλούσιο, αν σκεφτεί κάποιος ότι εκείνο το “ μεροκάματο” της Δαμανάκη εξακολουθεί ακόμα να της αποδίδει χιλιάδες ευρώ μηνιαίως. Κι όμως. Ένα απλό μαρούλι διατηρεί τη φρεσκάδα του για πολύ περισσότερο χρόνο απ’ όσο διήρκησε ο αγώνας της Δαμανάκη και του Παπαχρήστου …μαζί.

Εδώ μπορεί να καταλάβει ο αναγνώστης τι σημαίνει Golden Boy. Να καταλάβει αυτά, τα οποία γνώριζαν από τότε οι “ ήρωες” του Πολυτεχνείου. Αυτά, τα οποία όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, για να τα καταλάβουν, έπρεπε να περάσουν δεκαετίες και αφού πρώτα δουν τη Goldman Sachs. Να καταλάβουν οι άνθρωποι του μόχθου και του μεροκάματου τις αναλογίες κόπου και αμοιβής, που καθιστούν κάποιον Golden. Για μια βραδιά υποτιθέμενης αντίστασης κάποιοι ζούνε για πάνω από τριανταπέντε χρόνια σαν βασιλείς. Χιλιάδες ώρες έχουν καταναλώσει από τις ζωές τους, για να μας περιγράψουν ένα συγκεκριμένο εικοσάλεπτο της μίζερης ζωής τους. Συνεχώς επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια, ενώ με το ίδιο βίντεο θα μπορούσαν να καλύψουν τριανταπέντε χρόνια αναλύσεων. Ελλείψει αδημοσίευτων ηρωικών περιστατικών ή άλλων δεδομένων, έχουν φτάσει σε σημείο ν’ αναζητούν τις συνθήκες ατμοσφαιρικής πίεσης και υγρασίας εκείνης της “ ηρωικής” βραδιάς.

…Κι όμως, αυτοί είναι από τους “ κορυφαίους” μιας ολόκληρης γενιάς. Τόσο “ κορυφαίοι”, που έδωσαν στη γενιά τους τη δική τους “ ταυτότητα”. Τόσο “ κορυφαίοι”, που πάνω τους άρχισε να “ χτίζεται” το σταρ σύστεμ μιας ολόκληρης γενιάς. Πριν περιγράψουμε ακριβώς τι “ χτίστηκε” πάνω τους, χρήσιμο είναι να πούμε μερικά γενικά πράγματα και τα οποία αφορούν όλες τις γενιές. Οι κορυφαίοι άνθρωποι της κάθε γενιάς είναι αυτοί που την χαρακτηρίζουν. Αυτούς θυμούνται οι επόμενοι και αυτοί λειτουργούν ως χαρακτηριστικό της. “ Η Αθήνα του Περικλή” …λέμε. “ Η Ελλάδα του Αλεξάνδρου”. Οι κορυφαίοι λοιπόν της κάθε γενιάς λειτουργούν όπως οι “ χρωστικές” στη χημεία. Δίνουν “ χρώμα” στη γενιά τους. Μπορεί να μην εκφράζουν ή ν’ αντιπροσωπεύουν απόλυτα τα χαρακτηριστικά τής κάθε γενιάς, αλλά είναι αυτοί, οι οποίοι της δίνουν “ ταυτότητα”.

Είτε για καλό είτε για κακό, αυτό συμβαίνει πάντα. Δεν είναι απαραίτητο δηλαδή να είναι όμοιοι οι λίγοι, οι οποίοι δίνουν το “ χρώμα”, με τη μεγάλη μάζα, που “ χρωματίζεται”. Δεν είναι απαραίτητο να ταυτίζονται. Δεν ήταν όλοι οι αρχαίοι Αθηναίοι ίδιοι με τον Περικλή, όπως δεν ήταν και όλοι οι αρχαίοι Μακεδόνες ίδιοι με τον Αλέξανδρο.Κάποιες φορές οι πολλοί ευνοούνται από αυτές τις ταυτίσεις και κάποιες άλλες φορές αδικούνται. Το “ χρώμα” είναι αυτό το οποίο φαίνεται και από αυτό δεν ξεφεύγει ολόκληρη η γενιά. Το “ χρώμα”, το οποίο δεν είναι ακίνδυνο, αν συνδυάζεται με δηλητηριώδεις ιδιότητες. Δεν είναι ακίνδυνο, όταν μετατρέπει σε ομόχρωμο δηλητήριο τεράστιες ποσότητες όγκου νερού. Αρκεί ένα φιαλίδιο αρσενικού, για να δηλητηριαστεί μια ολόκληρη πισίνα. Ξαφνικά δεν μετατράπηκε το νερό σε αρσενικό, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτε, όταν δεν μπορεί να εξυπηρετήσει ως νερό.

Η γενιά λοιπόν του Πολυτεχνείου χρωμάτισε και δηλητηρίασε μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων. Εξαιτίας των άθλιων και βρομερών “ χρωστικών” της, είναι η χειρότερη γενιά Ελλήνων στο σύνολο της ιστορίας. Είναι η χειρότερη, άσχετα αν ο μέσος Έλληνας αυτής της γενιάς δεν διέφερε σε τίποτε από τους παλαιότερους. Η γενιά του όμως δεν παύει να είναι η χειρότερη της ελληνικής ιστορίας. Γιατί; Γιατί είχε τους χειρότερους ανθρώπους επικεφαλής της. Είχε το κατακάθι της κοινωνίας. Είχε το ίζημα του κοινωνικού βόθρου. Ως “ χρωστική” είχε το χρώμα των βοθρολυμάτων. Ως παθογόνος παράγοντας είχε την τοξικότητα “ αρσενικού”. Το αποτέλεσμα είναι καταδικαστικό για ολόκληρη τη γενιά της μεταπολίτευσης.

Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να καταλάβει ο αναγνώστης τι λέμε. Να καταλάβει μέσω ποιας σύγκρισης προκύπτει αυτό το αποτέλεσμα. Για να γνωρίζεις ποιος είναι ο χειρότερος, θα πρέπει να γνωρίζεις τον λόγο που οι υπόλοιποι είναι καλύτεροι. Από την εποχή λοιπόν του πολέμου μέχρι σήμερα τρεις γενιές Ελλήνων έχουν περάσει από αυτήν τη χώρα και τώρα έρχεται η τέταρτη. Η γενιά του πολέμου του 40, η μεταπολεμική γενιά και η γενιά του Πολυτεχνείου. Η ποιότητα της κάθε γενιάς κρίνεται από την ποιότητα αλλά και τον όγκο της κληρονομιάς που αφήνει πίσω της. Κρίνεται από την περιουσία που αφήνει στα παιδιά της. Άλλες γενιές αφήνουν πίσω τους μεγάλο όγκο κληρονομιάς και άλλες αφήνουν πίσω τους υψηλής ποιότητας κληρονομιές.

Όλες οι γενιές των Ελλήνων ήταν άξιες, γιατί κατά κανόνα άφηναν μια Ελλάδα ισχυρότερη από αυτήν που παραλάμβαναν οι ίδιες. Ακόμα και η γενιά της Μικρασιατικής Καταστροφής άφησε πίσω της μια Ελλάδα σε διπλάσιο μέγεθος από αυτήν που παρέλαβε. Μπορεί σε ένα γενικό επίπεδο, που αφορά τον ελληνισμό, να ήταν πράγματι καταστροφική, αλλά στο στενό εθνικό και κρατικό επίπεδο άφησε μια σημαντική κληρονομιά στους επόμενους. Όλες οι γενιές ήταν άξιες …εκτός από μία. Τη γενιά του Πολυτεχνείου …Τη γενιά της Μεταπολίτευσης …Την πιο σάπια γενιά Ελλήνων.

Δεν χρειάζεται να γνωρίζει κάποιος πολλές λεπτομέρειες, για να καταλάβει ποιος είναι σημαντικός και ποιος όχι. Η “ λογιστική” της ιστορίας είναι πάντα απλή. Ο σημαντικός “ φωνάζει” και τον ακούνε κι οι κουφοί. Ο Λεωνίδας ήταν σημαντικός και δεν απαιτείται κάποιος καθηγητής της ιστορίας, για να μας το εξηγήσει. Ο Κολοκοτρώνης ήταν επίσης σημαντικός. Οι ασήμαντοι είναι αυτοί οι οποίοι έχουν ανάγκη την ανάλυση για τον ίδιο λόγο που χρειάζεται επιστημονική γνώση και τεχνολογικά μέσα, για να καταλάβουμε πόσο είναι το λίπος του κουνουπιού. Ο Σημίτης είναι αυτός ο οποίος έχει ανάγκη την επιστήμη, για να μας εξηγήσει αυτά, τα οποία δεν καταλαβαίνουμε και είναι η σημαντικότητά του. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τις γενιές. Οι σημαντικές γενιές “ φωνάζουν”, γιατί πάνω στα κατορθώματά τους ζουν οι επόμενες. Ζούνε καλύτερα απ’ ό,τι έζησαν αυτοί, οι οποίοι θυσιάστηκαν γι’ αυτούς. Ο σημαντικός είναι αυτός ο οποίος θυσιάζεται και όχι αυτός που απολαμβάνει το κέρδος της θυσίας.

Από την εποχή λοιπόν του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και εντεύθεν, τρεις ήταν οι γενιές που έχουν περάσει. Η γενιά του πολέμου του 40, η μεταπολεμική γενιά και η γενιά του πολυτεχνείου. Η γενιά της αντίστασης. Η γενιά της αναγέννησης και της δημιουργίας. Η γενιά του ξεπουλήματος. Η γενιά του πολέμου του 40 ήταν μια γενιά αξιοθαύμαστη. Μια γενιά, η οποία κέρδισε τον παγκόσμιο θαυμασμό. Αντιστάθηκε γενναία σε μια αυτοκρατορία και νίκησε. Θυσιάστηκε για την ελευθερία της και κέρδισε. Άφησε την Ελλάδα μεγαλύτερη από ποτέ. Κέρδισε με το αίμα της και την επανένωση με τα Δωδεκάνησα. Άφησε την Ελλάδα στους επόμενους στη μεγαλύτερή της μορφή.

Η επόμενη γενιά ήταν εξίσου ηρωική. Τόσο ηρωική, που η ειρηνική θυσία της ομοιάζει με πραγματική θυσία πολέμου. Δούλεψαν τόσο πολύ, που, όταν ίδρωναν, άφηναν αίμα και όχι ιδρώτα. Η πιο εργατική γενιά Ελλήνων όλων των εποχών. Η γενιά, που το έργο της μπορεί άνετα να συναγωνιστεί το γερμανικό “ θαύμα”. Παρέλαβαν μια Ελλάδα πλήρως ισοπεδωμένη από τον πόλεμο και την “ έχτισαν” από την αρχή. Την έχτισαν σε σημείο να την ευθυγραμμίσουν σχεδόν με το σύνολο της ανεπτυγμένης Ευρώπης. Έχτισαν εκ του μηδενός τις υποδομές της. Δημιούργησαν ένα τεράστιο δημόσιο κεφάλαιο, το οποίο παρήγαγε υπέρ του λαού όλα τα αγαθά, τα οποία θεωρούνται στρατηγικού χαρακτήρα. Ενέργεια, ύδρευση, τηλεπικοινωνίες κλπ.. Άφησαν ένα σύστημα παιδείας, το οποίο “ παρήγαγε” επιστημονικό δυναμικό ευπρόσδεκτο σε όλα τα διάσημα πανεπιστημιακά ιδρύματα αυτού του Πλανήτη. Άφησαν νοσοκομεία, όπου οι γιατροί κοιτούσαν τα συμπτώματα των αρρώστων και όχι τις τσέπες τους. Άφησαν ασφαλιστικά ταμεία γεμάτα. Δεν άφησαν σχεδόν καθόλου εξωτερικό χρέος.

Αυτές τις δύο ταλαιπωρημένες αλλά άξιες γενιές ακολούθησε η γενιά του Πολυτεχνείου. Η γενιά η οποία κληρονόμησε μια Ελλάδα μεγάλη και προπάντων “ χτισμένη”. Η πιο πλούσια κληρονόμος γενιά στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Η γενιά, η οποία είχε τον πιο εύκολο ρόλο. Μόνον σωστή διαχείριση επέβαλε ο ρόλος της να κάνει, εφόσον τα δύσκολα τα είχαν κάνει οι προηγούμενοι. Όμως, η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί και αυτή η γενιά δεν είχε καλό “ πρωινό”. Με το “ καλημέρα” αυτή η γενιά έγινε η αιτία να “ χαθεί” η Κύπρος. Η πρώτη “ υποθήκη” που έβαλε, για να ανέλθει ακόπως στην εξουσία και να διαδεχθεί την προηγούμενη. Αφού κάποιοι αποφάσισαν προκαταβολικά για την “ ηγεσία” αυτής της γενιάς, της ζήτησαν επίσης προκαταβολικά το αντίτιμο. Τα αφεντικά θα έπαιρναν την Κύπρο και η γενιά του Πολυτεχνείου θα έπαιρνε τη “ σκυτάλη” στην Ελλάδα …Καλή μοιρασιά.

Δεν έχασε η μεταπολεμική γενιά την Κύπρο. Την Κύπρο την έχασε η γενιά της μεταπολίτευσης. Η νέα τότε γενιά, η οποία δέχθηκε να μην αντιδράσει στην εισβολή, γιατί οι “ ήρωές” της είχαν προκαταβολικά καταλάβει τις θέσεις τους. Όταν μια νέα γενιά έχει “ ήρωες” πριν ακόμα αγωνιστεί ηρωικά για έναν υψηλό στόχο, τότε υπάρχει πρόβλημα. Το κυπριακό ζήτημα εξακολουθεί ακόμα να σέρνεται, γιατί αυτή η ίδια γενιά το “ σέρνει”. Δεν λύνεται, γιατί η κυρίαρχη γενιά το “ χρωστάει”. Όταν δηλαδή κάποιοι μεθόδευαν την εισβολή στην Κύπρο, γνώριζαν εκ των προτέρων ότι δεν θα αντιδρούσε η Ελλάδα. Γιατί; Γιατί πάντα αυτοί, οι οποίοι αντιδρούν, είναι οι νέοι και στην περίπτωση εκείνη οι νέοι ήταν ήδη “ καπελωμένοι” από “ ήρωες”. “ Ήρωες” γενναίους και πατριώτες όσο η Δαμανάκη και ο Παπαχρήστος. “ Ήρωες”, που, για “ ξεκάρφωμα”, διαδήλωναν για τη Νικαράγουα και την Παλαιστίνη, αλλά όχι για την Κύπρο. “ Ήρωες”, που, για “ ξεκάρφωμα”, πετούσαν πέτρες και μολότοφ στην αστυνομία …Στην αστυνομία των κοινών αφεντικών.

Όλα αυτά έγιναν, γιατί κατόρθωσαν τα ντόπια και ξένα αφεντικά της Ελλάδας να “ καπελώσουν” τη γενιά της μεταπολίτευσης …Να βάλουν τους χειρότερους ανθρώπους επικεφαλής της. Για να το κατορθώσουν αυτό, έπαιξαν παιχνίδια βίας τύπου Πολυτεχνείου. Τότε έγινε κάτι το πρωτοφανές. Δεν έγινε φυσιολογική αλλαγή φρουράς μεταξύ των γενιών. Δεν συγκρούστηκαν οι δυνατοί και οι γρήγοροι της νέας γενιάς με τους ισχυρούς της προηγούμενης, ώστε να διεκδικούν σιγά-σιγά μερίδιο στη διαχείριση της εξουσίας. Με τις πλάτες των ξένων και των υπηρεσιών τους η γενιά του Πολυτεχνείου ανέλαβε τη διαχείριση τους συνόλου της εξουσίας, χωρίς να αξιολογηθεί το ανθρώπινο δυναμικό της σε ένα ικανοποιητικό “ βάθος” χρόνου, όπως συμβαίνει συνήθως.

Για λόγους που γνωρίζουν οι προδότες και κάποιες ξένες μυστικές υπηρεσίες, η μεταπολεμική γενιά, η οποία εργάστηκε σαν τους “ σκύλους”, φορτώθηκε όλα τα κακά. Μια τίμια και εμφανέστατα αγαθή γενιά της δυστυχίας και της ορφάνιας φορτώθηκε τον εμφύλιο, τη Χούντα, αλλά και την καταστροφή της Κύπρου. Για όλα έφταιγαν εκείνοι. Έφταιγαν εκείνοι οι δυστυχείς, οι οποίοι βίωσαν όλες τις τραγικές συνέπειες του πολέμου και του εμφυλίου που τον ακολούθησε. Έφταιγαν εκείνοι οι αφελείς, γιατί δεν μπόρεσαν ν’ αντισταθούν στις αποφάσεις των αφεντικών. Απέναντί τους στεκόταν όλες οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και η νέα γενιά εκείνης της εποχής. Η γενιά, η οποία, μέσω του “ στημένου” Πολυτεχνείου, είχε προκαταβολικά ορίσει τη χαφιεδοηγεσία της. Η γενιά, η οποία θα τα αναλάμβανε όλα και μάλιστα αυτόματα, έχοντας τεράστια “ πίστωση”. Πίστωση πατριωτισμού, γενναιότητας και δημοκρατικότητας, εφόσον δεν είχε προηγούμενο έργο, προκειμένου να κριθεί με ασφάλεια. Με τις “ πλάτες των” αφεντικών του Ανδρέα τα “ θεία βρέφη” ανέλαβαν τα πάντα.

Αυτό ήταν το ζητούμενο για τους ιμπεριαλιστές. Στην κυριολεξία έβαλαν το κατακάθι στην κορυφή. Τον πάτο τον έκαναν “ κορυφή”. Πώς γίνεται αυτό; Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη συνωμοτική γνώση και μεθόδευση. Είναι το κόλπο, που γνωρίζει η κάθε νοικοκυρά. Ας φανταστεί ο αναγνώστης ότι η κοινωνία μοιάζει με ένα “ τσουβάλι”. Ένα “ τσουβάλι” γεμάτο με πολύτιμα και όλων των ειδών τα υφάσματα. Ένα “ τσουβάλι” όμως, που στον πάτο του είναι βρόμικο. Ένα “ τσουβάλι”, που στον πάτο του έχει σκατά. Τι πρέπει να κάνεις, όταν θέλεις αυτά τα “ σκατά” να τα φέρεις στην κορυφή; Το ίδιο πράγμα που κάνεις, για να γυρίσεις ένα ρούχο από την ανάποδη. Μέσα από μια τρύπα βάζεις το χέρι σου μέχρι τον πάτο και αφού πιάσεις τα “ σκατά”, τα τραβάς προς τα έξω και στη συνέχεια τα βαστάς στην κορυφή.

Αυτό έκανε και το σύστημα στην Ελλάδα. Έβαλε το “ χέρι” του και τράβηξε τα “ σκατά” στην κορυφή. Από μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων έπιασε τους χειρότερους και τους τοποθέτησε αυθαίρετα για μια στιγμή στην κορυφή. Από εκεί και πέρα γνώριζε τον τρόπο, ώστε αυτήν τη στιγμή να την κάνει πολύχρονη. Η “ τρύπα”, που χρησιμοποίησε, για να βάλει το “ χέρι” του, ήταν το Πολυτεχνείο. Ένα αόρατο ιμπεριαλιστικό “ χέρι” μπήκε από την “ τρύπα” του Πολυτεχνείου στην ελληνική κοινωνία και τη “ γύρισε” ανάποδα. Την τράβηξε με τέτοιον τρόπο, που το “ μέσα” έγινε “ έξω”. Το “ πάνω” έγινε “ κάτω”. Από εκεί και πέρα το μόνο που έπρεπε να κάνει ήταν να σταθεροποιήσει την κατάσταση.

Για τη σταθεροποίηση αυτού του παράδοξου φαινόμενου επιστρατεύτηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο Παπανδρέου ήταν η “ πινέζα” του πάτου, που καρφώθηκε στην “ κορυφή” της κοινωνίας, προκειμένου να διατηρεί την ανάποδη δομή της σταθερή. Ο Παπανδρέου ήταν ο “ πατέρας” της γενιάς του Πολυτεχνείου. Αυτός, δηλαδή, πήρε πάνω του την εξουσία της προηγούμενης γενιάς και παρέδωσε τη “ σκυτάλη” στην επόμενη. Αυτός “ έθαψε” τη δική του γενιά και “ αγιοποίησε” την επόμενη. Αυτός εξουδετέρωσε με συνοπτικές διαδικασίες την προηγούμενη γενιά. Πήρε το σύνολο της εξουσίας των συνομήλικών του και την παρέδωσε στους νεότερους, οι οποίοι λειτούργησαν ως “ παιδιά” του …Στα “ θεία” και άλλα “ βρέφη”. Στην πραγματικότητα την παρέδωσε εκεί, όπου του υπέδειξαν τα αφεντικά του. Ο Παπανδρέου, ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ. Ο Εβραίος ιδρυτής του πρώην ΠΑΚ, το οποίο ιδρύθηκε με χρήματα του Ρότσιλντ και του Ροκφέλερ.

Αν καταλάβει κάποιος τι ακριβώς ήταν ο Ανδρέας, θα καταλάβει τι ακριβώς σημαίνει “ ανάποδα” για μια κοινωνία. Τι θα πει ν’ ανέβει ο πάτος της στην κορυφή της και να τη δηλητηριάσει στο σύνολό της. Να τη δηλητηριάσει, γιατί τα “ βαρίδιά” της εμφανίζονται να “ επιπλέουν” στην κορυφή και ο “ αφρός” της να μην κινείται με βάση τη φυσική και αντί να πηγαίνει προς τα “ επάνω” να πηγαίνει προς τα “ κάτω”. Αυτό έγινε καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Ό,τι καλύτερο είχε να επιδείξει η κυρίαρχη γενιά αυτής της εποχής, πήγαινε στον “ πάτο”, γιατί απλούστατα η “ κορυφή” ήταν κατειλημμένη. Απλά πράγματα. Σε κανονικές συνθήκες το κατακάθι πηγαίνει —λόγω βαρύτητας— στον πάτο και οι άξιοι με κόπο στην κορυφή. Όταν γυρίσεις ανάποδα την κοινωνία, η βαρύτητα εμφανίζεται σαν άνωση και το κατακάθι κατευθύνεται προς την κορυφή της. Οι άξιοι με κόπο και θυσίες προχωράνε διαρκώς προς τα τάρταρα της κοινωνίας. Μέχρι να καταλάβουν τι συμβαίνει, μπαίνουν στον χώρο της απαξίας και του περιθωρίου.

Αυτό συνέβη με τη γενιά της μεταπολίτευσης. Η κορυφή της ήταν μόνιμα κατειλημμένη από τους άχρηστους. Κατειλημμένη από τα σκουπίδια της κοινωνίας. Τα σκουπίδια σε όλους τους χώρους, εφόσον το κοινωνικό σταρ-σύστεμ αφορούσε μια κοινωνία απόλυτα ανεστραμμένη. Σε όλους τους χώρους υπήρχαν τα ίδια προβλήματα με τα ίδια πρόσωπα. Όλα αυτά είναι “ χτισμένα” πάνω στο ίδιο πρόσωπο …Το πρώτο από τα σκουπίδια, που κυριάρχησαν στη μεταπολίτευση. Το σκουπίδι με το όνομα Ανδρέας Παπανδρέου. Αυτόν ανέλαβαν να “ φτιάξουν” οι μυστικές υπηρεσίες των ισχυρών σαν τον “ πρώτο” και αυτός ήταν που καταδίκασε την κοινωνία στην περίεργη λειτουργία της. Όταν μια κοινωνία έχει σαν “ πρώτο” έναν άνθρωπο όπως ο Ανδρέας, είναι θέμα χρόνου να την “ πατήσει”. Γιατί; Γιατί αυτός, προκειμένου να διατηρήσει τα “ πρωτεία”, θα πλαισιωθεί από ομοίους του, οι οποίοι θα δημιουργήσουν συνθήκες συμμορίας. Όμως, συμμορία με την ισχύ των ξένων ιμπεριαλιστών και του κρατικού μηχανισμού, είναι ανίκητη.

Αυτό, το οποίο πρέπει να δούμε, είναι το πώς ο Ανδρέας εμφανίστηκε σαν “ πρώτος”. Εμφανίστηκε σαν “ πρώτος”, γιατί απλά ήταν ασυναγώνιστος. Κανένας δεν μπορούσε να τον συναγωνιστεί, γιατί απλά έπαιζε μια παράσταση σε συνεργασία με τις μυστικές υπηρεσίες των ισχυρών. Ακόμα και ο πιο γενναίος Έλληνας δεν μπορούσε να πει αυτά, τα οποία έλεγε ο “ θεατρίνος”. Ακόμα και ο πιο δημοκράτης Έλληνας δεν μπορούσε να πει αυτά, τα οποία έλεγε ο “ αντιδεξιός” Ανδρέας. Ακόμα και ο πιο αντι-ιμπεριαλιστής Έλληνας δεν μπορούσε να πει αυτά, τα οποία έλεγε ο “ σοσιαλιστής” Ανδρέας. Ακόμα και ο πιο αντιαμερικανός Έλληνας δεν μπορούσε να πει αυτά, τα οποία έλεγε ο Αμερικανός υπήκοος Ανδρέας. Ακόμα και ο πιο φιλοπαλαιστίνιος Έλληνας δεν μπορούσε να πει αυτά, τα οποία έλεγε ο Σιωνιστής Ανδρέας. Δεν υπήρχε Έλληνας τόσο γενναίος και ταυτόχρονα τόσο ριψοκίνδυνος, που να μπορεί να πει ό,τι έλεγε εκ του ασφαλούς ο δειλός και υποταγμένος Εβραίος.

Να τα κάνουμε όλα αυτά μια “ σούμα”, για να δούμε τι θα βγει; Ένας λαός κατά κανόνα δημοκρατικός, αντι-ιμπεριαλιστικός, αντιαμερικανικός και φιλοπαλαιστήνιος ποιον θα είχε ως “ πρώτο”; Αυτόν, ο οποίος θα τον εξέφραζε απόλυτα. Άρα; Άρα τον Ανδρέα. Τον Ανδρέα, ο οποίος είχε συνεννοηθεί με την τοπική αμερικανική πρεσβεία να λέει ό,τι θέλει, προκειμένου να μην απειλείται το “ πρωτείο” του. Ο “ πρώτος” των Ελλήνων της μεταπολίτευσης με αυτόν τον τρόπο “ κατασκευάστηκε”. Ο “ πατέρας” της γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο πιο πατριώτης, ο πιο μάγκας, ο πιο γενναίος, ο πιο γενναιόδωρος, ο πιο… …Ο πιο “ Έλληνας”, που ήταν γνήσιος Εβραίος. Γνήσιος Εβραίος, εφόσον οι Εβραίοι ακολουθούν τη γραμμή της μητέρας και αυτός ήταν γιος της Μινέικο. Ο γιος της Εβραίας είναι γνήσιος Εβραίος, ακόμα κι αν ο πατέρας του είναι εξωγήινος.

Γύρω από αυτό το “ σκουπίδι” των αμερικανικών και ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών χτίστηκε το μεταπολιτευτικό σταρ-σύστεμ. Το σταρ-σύστεμ, που χρησιμοποίησε ως συνεκτικό του στοιχείο το “ Πολυτεχνείο”. Το “ Πολυτεχνείο”, το οποίο είναι γνωστό ότι “ κατασκευάστηκε” από υπηρεσίες όπως η Μοσάντ ή η CIA. Τον “ ήρωα” Ανδρέα πλαίσιωσαν οι “ ήρωες” του Πολυτεχνείου και από εκεί συνδέθηκαν φίλοι και κολλητοί όλοι σε μια ενιαία δομή. Τον “ χέστη”, που έκλαιγε, όταν τον συνέλαβαν στο σπίτι του οι αστυνομικοί της Χούντας, τον πλαίσιωσαν οι “ χέστες”, που έκλαιγαν, για να μην τους συλλάβουν στο Πολυτεχνείο οι ίδιοι Αστυνομικοί. Τον “ χέστη”, ο οποίος κρυβόταν στη σοφίτα του σπιτιού του σαν τη γάτα, τον πλαίσιωσαν οι “ χέστες”, οι οποίοι κρυβόταν σαν τα ποντίκια πίσω από τα κάγκελα του Πολυτεχνείου.

Το ατομικό “ πρωτείο” με αυτόν τον τρόπο έγινε συλλογικό “ πρωτείο” …Το “ πρωτείο” της συμμορίας του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα …Το πρωτείο της συμμορίας, που κυβερνά τη χώρα σχεδόν στο σύνολο της μεταπολίτευσης …Το πρωτείο της συμμορίας, που δηλώνει αυθαίρετα “ σοσιαλιστική” και “ αριστερή”, γιατί αυτό επιβάλει το πολιτικό μάρκετινγκ του τύπου …”ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά”. Γι’ αυτόν τον λόγο ακόμα και σήμερα η νεολαιίστικη οργάνωση του ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνεται το Πολυτεχνείο και το σύμβολό του, που είναι μια ελληνική σημαία, ως ιδιοκτησία του. Σε μπαούλα της ΠΑΣΠ βρίσκεται η δήθεν “ ηρωική” σημαία του Πολυτεχνείου.

Αυτή η συμμορία ήταν το απόλυτο κατακάθι της κοινωνίας. Παλιοί χαφιέδες της χουντικής ασφάλειας, οι οποίοι παρίσταναν τους αντιχουντικούς αγωνιστές. Παλιοί λακέδες του παρακράτους, οι οποίοι παρίσταναν τους “ δημοκράτες” δημοσιογράφους. Παλιοί περιθωριακοί της τράκας και της ξεφτίλας. Χασικλήδες, οι οποίοι κινούνταν στα όρια της εμπορίας για τα έξοδά τους. Κοινά τεμπελόσκυλα, που λαθροβιούσαν στους τεκέδες και στα χαμαιτυπεία της Πρωτεύουσας. Κολομπαράδες, οι οποίοι, προκειμένου να ανελιχθούν στο σύστημα, εξυπηρετούσαν “ δημοκράτες” εκδότες και άλλους ανώμαλους μεγαλοαστούς της πρωτεύουσας. Πούστηδες, οι οποίοι, προκειμένου να εξασφαλίσουν εραστές, αναλάμβαναν τις πιο βρόμικες αποστολές. Πόρνες πρόθυμες να κοιμηθούν με τον “ μεγάλο τιμονιέρη”, προκειμένου να διακριθούν στην πολιτική. Ζιγκολό της συμφοράς, οι οποίοι εξυπηρετούσαν πλούσιες γραίες. Ό,τι σκουπίδι υπήρχε στην Αθήνα, αφέθηκε ελεύθερο μετά την “ πλημμύρα” που ακολούθησε της πτώσης της Χούντας. Ό,τι λύμα υπήρχε στην επαρχία, “ αποστραγγιζόταν” κι αυτό στη μεγάλη “ λεκάνη” της Πρωτεύουσας. Καθάρματα με την αρχαία σημασία του όρου …Σκουπίδια δηλαδή.

Αυτά όλα τα σκουπίδια, τα οποία αφέθηκαν να κατακλύσουν την πρωτεύουσα, ήταν που συνέθεσαν το ΠΑΚ του κακοποιού Ανδρέα. Το ΠΑΚ, το οποίο στη συνέχεια μετεξελίχθηκε στον σκληρό κομματικό πυρήνα του ΠΑΣΟΚ. Η Σάρα η Μάρα και το κακό συναπάντημα όλης της χώρας. Με αυτούς τους ανθρώπους του υποκόσμου στήθηκε η μεταπολίτευση. Αυτούς δυστυχώς ακολούθησαν οι φτωχοί και αναξιοπαθούντες της κοινωνίας. Με “ θεμέλιο” τον Ανδρέα και “ ακρογωνιαίους” λίθους τους “ ήρωες” του Πολυτεχνείου “ χτίστηκε” το άθλιο “ οικοδόμημα” της μεταπολίτευσης. Με τη βοήθεια του παρακράτους, των ξένων ιμπεριαλιστών και των ντόπιων χαφιέδων τους, όλοι αυτοί σταδιακά κατέλαβαν όλους τους ζωτικούς μηχανισμούς της κοινωνίας. Με “ μαγνήτη” τον Ανδρέα όλοι αυτοί άρχισαν να μονοπωλούν τους ευαίσθητους χώρους της κοινωνικής λειτουργίας. Αυτοί αυτοαναγορεύτηκαν “ Αριστεροί” και “ Σοσιαλιστές” και προσπαθούσαν να ζήσουν με το σύνθημα ο “ λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά”. Αυτοί ήταν η “ Αριστερά” της μεταπολίτευσης.

Απλό κόλπο, στο οποίοι οι πάντες ήταν “ μιλημένοι”. Όσο “ Αριστεροί” ήταν αυτοί, άλλο τόσο “ Δεξιοί” ήταν οι απέναντί τους. Όλοι στο κόλπο. Θωράκισε το “ μαγαζί” του ο Καραμανλής με το δήθεν “ αντιδεξιό” παπανδρεϊκό σύνθημα. Θωράκισε το “ μαγαζί” του ο Παπανδρέου με τη δήθεν “ αντικομμουνιστική” άμυνα της Δεξιάς απέναντί του. Ο υπόδικος παιδεραστής έδειχνε τον καταδικασμένο βιαστή, για να εμφανιστεί σαν “ καθαρός”. Το παιχνίδι είχε ήδη στηθεί αριστοτεχνικά. Μέχρι να μάθει ο λαός τι σημαίνει “ Αριστερά”, θα έπρεπε να ζει, “ μη ξεχνώντας” τι σημαίνει “ Δεξιά”. Για να μην του βάλουν “ χέρι” οι “ Δεξιοί”, θα τον έσπρωχναν λίγο από “ πίσω” οι “ Αριστεροί”.

Η επιτυχία αυτού του σχεδιασμού οφείλεται στην “ ιδιοσυχνότητα” του παπανδρεϊσμού, τον οποίο εξέφραζε με τον πιο απόλυτο τρόπο ο ίδιος Ανδρέας. Ο παπανδρεϊσμός μοιάζει με ιδεολογία σ’ ό,τι αφορά τον διαχωρισμό τόσο των φίλων και των εχθρών του όσο και των στόχων του. Είναι η “ ιδεολογία” του ανίκανου, ο οποίος θέλει να προοδεύσει εις βάρος του ικανού. Είναι η “ ιδεολογία” του τεμπέλη, ο οποίος θέλει να προοδεύσει εις βάρος του εργατικού. Είναι η “ ιδεολογία” του βλάκα, ο οποίος θέλει να “ καπελώσει” τον έξυπνο. Είναι η “ ιδεολογία” του δειλού, ο οποίος θέλει να δοξαστεί εις βάρος του γενναίου. Είναι η “ ιδεολογία” του “ μη χειρότερου” Ανδρέα, που θέλει να “ καπελώσει” μια κοινωνία αξίων ανθρώπων. Ανθρώπων, οι οποίοι είναι πιο έξυπνοι, πιο τίμιοι, πιο γενναίοι, πιο πατριώτες, πιο αξιόλογοι, πιο…. από αυτόν. Ανθρώπων που, αν ήταν λίγο πιο γενναίοι απ’ ό,τι συνήθως, θα αρκούσε ένα ατύχημα στη Βουλιαγμένης, για τους “ ξεφορτωθούν”.

Ακριβώς εδώ βρίσκεται το μυστικό του παπανδρεϊσμού. Επειδή αναζητά το δύσκολο σε μια σύγκρουση και το οποίο είναι η νίκη του “ αδύναμου” απέναντι στον δικαίως πιο ισχυρό, είναι “ συμπαθές” στους αναξιοπαθούντες της κοινωνίας. Ο δικαίως ικανός ταυτίζεται με τον αδίκως ισχυρό και αυτό προκαλεί παρανοήσεις. Προκαλεί τα ένστικτα της κοινωνίας και δημιουργεί μια παράλογη ταύτιση μεταξύ των ανίκανων της κοινωνίας και των αδυνάμων της. Ταύτιση ανάμεσα σ’ αυτούς που θέλουν να διακριθούν χωρίς προσόντα και σ’ αυτούς που βιώνουν τον κοινωνικό αποκλεισμό. Επειδή αυτοί οι δεύτεροι μοιάζουν “ επιφανειακά” με τους πρώτους, τους “ ακολουθούν”. Ενώ οι φτωχοί και οι αποκλεισμένοι είναι αδύναμοι για άλλους λόγους, εντούτοις ευθυγραμμίζονται με τους τεμπέληδες, τους δειλούς και τους ανίκανους, όταν μάχονται υπό δυσμενείς συνθήκες. Αυτό είναι όλο το μυστικό.

Το ΠΑΣΟΚ είχε μόνιμη επαφή με την εξουσία, γιατί κατόρθωνε και έπειθε τους φτωχούς και τους κοινωνικά αποκλεισμένους ότι θα τους βοηθήσει να “ σπάσουν” τα “ στεγανά” της κοινωνίας. Ότι θα τους βοηθήσει να “ νικήσουν” στη ζωή τους. Το ΠΑΣΟΚ είχε μόνιμη επαφή με την εξουσία, γιατί ο παπανδρεϊσμός δημιουργούσε μαζικά συνενόχους σε ομόκεντρους “ κύκλους”. Στον έναν ανάξιο “ ήρωα”, που ο παπανδρεϊσμός εξασφάλιζε μεγάλη καριέρα, ερχόταν το ΠΑΣΟΚ και έδινε σε αρκετούς φτωχούς μια ταπεινή θέση στο δημόσιο. Στον έναν δειλό “ ήρωα”, που ο παπανδρεϊσμός εξασφάλιζε μεγάλη δόξα, ερχόταν το ΠΑΣΟΚ και έδινε σε ανθρώπους χωρίς μέσον μια καλή προαγωγή ή μια προνομιακή μετάθεση. Στον έναν τεμπέλη “ ήρωα”, που ο παπανδρεϊσμός εξασφάλιζε ένα καλό δάνειο, ερχόταν το ΠΑΣΟΚ και έδινε σε ταλαίπωρους μια αυθαίρετη σύνταξη. Τζάμπα πράμα… και μάλιστα με έξοδα του δημοσίου, αν σκεφτεί κάποιος τα κέρδη των πονηρών.

Αυτή η πυραμίδα συμφερόντων είναι εκείνη, που δίνει στο ΠΑΣΟΚ τη μακροβιότητα και την ισχύ του. Ο μικρός “ κύκλος” βολεμένων γύρω από τον “ πατέρα” του Πολυτεχνείου δημιουργεί μεγαλύτερους “ κύκλους” βολεμάτων, οι οποίοι φτάνουν στα απώτατα όρια της κοινωνίας. Έτσι εξασφαλίζονται για την οικογένεια Παπανδρέου κοινωνικοί σύμμαχοι, που την καθιστούν πανίσχυρη. Οι λίγοι “ παπανδρεϊκοί”, οι οποίοι έχουν γίνει διάσημοι και πλούσιοι εξαιτίας της και χρωστάνε πολλά στην οικογένεια Παπανδρέου, ταυτίζονται με τους πολλούς “ πασόκους”, οι οποίοι απλά φάγανε λίγο “ ψωμάκι” εξαιτίας του κόμματος. Το ένα συντηρεί το άλλο και η πορεία μέσα στον χρόνο είναι εξασφαλισμένη. Η οικογένεια βρίσκει “ ορκισμένους” πανίσχυρους οπαδούς να την υπερασπιστούν ό,τι κι αν κάνει και παράλληλα δεν χάνεται, γιατί την στηρίζει μια μεγάλη μάζα φουκαράδων, που αισθάνεται μια ηθική “ υποχρέωση” απέναντί της.

Όλοι οι Παπανδρέου είχαν τις δυνατότητες να συντηρήσουν αυτήν την “ ιδεολογία”. Ο καθένας για τους δικούς του λόγους και εξαιτίας των δικών του χαρακτηριστικών διαιώνισαν την κατάσταση. Έτσι γεννήθηκε ο παπανδρεϊσμός του δειλού Γεωργίου, ο οποίος ήθελε να διακριθεί σε μια γενναία κοινωνία, που είχε αντισταθεί στους Ναζί κατακτητές. Έτσι επέζησε ο παπανδρεϊσμός του τεμπέλη Ανδρέα, ο οποίος ήθελε να διακριθεί σε μια κοινωνία σκληρά εργαζομένων, που είχε ρίξει μια Χούντα. Έτσι φιλοδοξεί να επιβιώσει ο παπανδρεϊσμός του βλάκα Γιωργάκη, ο οποίος θέλει να διακριθεί σε μια σύγχρονη κοινωνία, η οποία —δεν γνώρισε την ανέχεια και έχει μορφωθεί— αναζητά το “ βήμα” της.

Με αυτόν τον τρόπο συντηρείται ακόμα και σήμερα η κοινωνική “ πυραμίδα”, που διατηρεί τον πάτο στη κορυφή. Με αυτόν τον τρόπο η ελληνική κοινωνία λειτουργεί ανάποδα και βασιλεύει η αναξιοκρατία. Η αναξιοκρατία, η οποία θίγει την κοινωνία και άρα τους πολλούς και δυστυχώς διαιωνίζεται πολλές φορές με ψήφους των πολλών. Αυτή ήταν η επιτυχία του παπανδρεϊσμού, που “ διαπότισε” τη γενιά του Πολυτεχνείου. Στήριζε ο κόσμος με την ψήφο του αυτήν την αθλιότητα. Μια γενιά “ καμένη” από την κορυφή μέχρι τη βάση. Μια γενιά, η οποία ποτέ δεν κατάλαβε τι πραγματικά είναι κορυφή και τι πάτος. Μια γενιά, η οποία έστησε μια κοινωνική “ πυραμίδα” και η οποία στην πραγματικότητα είναι ένα χωνί βυθισμένο στα κοινωνικά “ σκατά”. Εκεί όπου αναζητά τους “ κορυφαίους”.

Τα αποτελέσματα ήταν αυτά, τα οποία “ απολαύσαμε” καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Το “ κατακάθι” εγκαταστάθηκε μόνιμα στην κορυφή της κοινωνίας. Οι “ τελευταίοι” ανέλαβαν σαν “ πρώτοι” να “ ηγηθούν” της κοινωνίας. Οι προδότες ανέλαβαν να εκφράσουν τους πατριώτες. Οι τεμπέληδες και οι άεργοι ανέλαβαν να διεκδικήσουν δικαιώματα για λογαριασμό των εργαζομένων. Οι δημόσιοι υπάλληλοι ανέλαβαν να “ προστατεύσουν” τους ιδιωτικούς υπάλληλους. Οι αστοί ανέλαβαν να εκφράσουν τα “ δίκια” της αγροτιάς.

Άνθρωπος, ο οποίος δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τη φασολιά από τη μηλιά μιλούσε, σαν εκπρόσωπος των αγροτών, επειδή είχε επαναστατικό “ μπακγράουντ”, άσχετα αν η μόνη τσάπα που είχε ποτέ στη ζωή του ήταν σε επάργυρο μπρελόκ της ΠΑΣΕΓΕΣ. Ό,τι μέχρι τότε απαγόρευε η λογική, έγινε μια καθημερινότητα. Γιατί; Γιατί επικεφαλής δεν ήταν οι κοινοί εκπρόσωποι των κοινωνικών τάξεων. Επικεφαλής αυτών των τάξεων ήταν οι “ ήρωες”. Ο “ Όλυμπος” είχε κατέβει στην Ελλάδα και οδηγούσε την ελληνική κοινωνία στη “ θέωση”. Οι “ ήρωες” του Πολυτεχνείου που θα οδηγούσαν την γενιά τους στον “ παράδεισο”.

Δεν μιλάμε για απλή επιβίωση. Μιλάμε για υψηλούς στόχους. Οι άνθρωποι ήταν “ ημίθεοι”. Δεν θα άλλαζαν μόνον την Ελλάδα, αλλά και όλο τον κόσμο. Ο “ ήρωας” Ανδρέας θα έσωζε τον Τρίτο Κόσμο και οι “ ήρωες” του Πολυτεχνείου θα έσωζαν την Ελλάδα. Δεν ήταν κοινοί δημόσιοι υπάλληλοι ή αστοί ή τεμπέληδες …Ήταν “ ήρωες”. Ο “ ηρωισμός” τους τραγουδιόταν κάθε χρόνο. Το κράτος είχε αργία στην επέτειο του ηρωισμού τους. Τα σχολεία στολίζονταν σαν επαρχιακές ταβέρνες και έκαναν εκδηλώσεις. Όλοι οι επίδοξοι “ διάδοχοί” τους έκαναν “ πρόβες” ηρωισμού και πετροπόλεμου εκείνη την ημέρα με την αστυνομία. Κάθε χρόνο την ίδια μέρα καίγονταν η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, για να “ θυμάται” ο λαός τη μεγάλη “ πυρκαγιά”.

Ο ένας χώρος μετά τον άλλο “ αλώνονταν” από τους “ ήρωες”. Στον συνδικαλισμό κυριαρχούσαν σκουπίδια τύπου Πρωτόπαπα, Πολυζωγόπουλου και Παναγόπουλου. Στη δημοσιογραφία κυριαρχούσαν σκουπίδια τύπου Φυντανίδη, Ψυχάρη και Κωστόπουλου. Στην πολιτική κυριαρχούσαν σκουπίδια τύπου Τσοχατζόπουλου, Σιφουνάκη και Μαντέλη, Στην τέχνη κυριαρχούσαν σκουπίδια τύπου Μελίνας, Ταχτσίδων και Θεοδωράκηδων. Στην πνευματική κοινότητα κυριαρχούσαν σκουπίδια τύπου Βερέμη, Βέλτσου και Μεταξόπουλου. Όλοι αυτοί είχαν συνθέσει μια συμμορία ανίκητη.

Όποιον και να αμφισβητούσες, έρχονταν οι υπόλοιποι και σε “ σακάτευαν”. Όποιον και να πολεμούσες, είχες απέναντί σου ένα πανίσχυρο μπλοκ με άπειρα μέσα και δύναμη να αμυνθεί και να σου προκαλέσει ζημιά. Ένα μπλοκ, το οποίο απειλούσε ακόμα και με βία, εφόσον συνδεόταν άμεσα με παρακρατικές και δήθεν τρομοκρατικές οργανώσεις. Ένα μπλοκ, το οποίο αντιλήφθηκε γρήγορα την αξία της “ διαπλοκής” και φρόντισε να δημιουργήσει και να συνδεθεί με μια οικονομική ελίτ όμοιας καταγωγής και ανάλογης ποιότητας. Ποιότητας του χειρίστου είδους τύπου Κόκκαλη, Μπόμπολα και Λαμπράκη. Όλοι “ δημοκράτες”, “ αριστεροί” φίλοι του Ανδρέα και βέβαια κλέφτες του δημοσίου πλούτου.

Αυτή η γενιά είναι που σήμερα χρεοκόπησε. Η γενιά, που αφού συμμετείχε σε ένα πρωτοφανές πλιάτσικο τριάντα και πλέον χρόνων, αφήνει πίσω της “ συντρίμμια”. Η γενιά, η οποία μας έβαλε στο ΔΝΤ. Η γενιά, η οποία παρέδωσε το ελληνικό κράτος σε ξένους κατακτητές. Η γενιά, η οποία κληρονόμησε τα πάντα και αφήνει στους κληρονόμους της μόνον χρέη. Όχι απλά δεν αφήνουν ως γενιά τίποτε ως “ κληρονομιά” για τους επόμενους, αλλά υποθηκεύουν τα πάντα εις βάρος όλων των μελλοντικών γενιών. Κατέστρεψαν ό,τι παρέλαβαν και άρα τις διαδοχικές κληρονομιές πολλών γενιών Ελλήνων και ταυτόχρονα “ κληροδοτούν” απίστευτα χρέη στους επόμενους.

Τίποτε δεν έχουν αφήσει. Ακόμα κι αυτά που θεωρούνται ως αδύνατον να πειραχθούν, τα έχουν πειράξει. Μοιράζουν υπηκοότητες χωρίς κριτήρια και απειλούν με αλλοίωση το ίδιο το ελληνικό έθνος. Έχουν συμφωνήσει με τους ξένους ν’ αλλάξουν την ελληνική γραμματική, για να μην “ μπερδεύονται” οι λαθρομετανάστες. Έχουν συμφωνήσει με τους ξένους να δώσουν στους Έλληνες και δεύτερη επίσημη γλώσσα. Έχουν συμφωνήσει με τους ξένους να “ αμβλύνουν” τις “ γωνίες” της ελληνικής ιστορίας, για να μην ενοχλούνται οι γείτονες. Έχουν συμφωνήσει να παραδώσουν το κεφάλαιο “ Μακεδονία” στους σκοπιανούς χασισέμπορους του Σόρος. Στο μέλλον δεν θα υπάρχουν αυθεντικοί Έλληνες στο νότιο άκρο των Βαλκανίων. Θα υπάρχουν κάποιοι περίεργοι φτωχοί “ σερβιτόροι” των ισχυρών, οι οποίοι δεν θα μιλάνε κανονικά ελληνικά και θα σκοτώνονται σε συνωστισμούς, όπως κάποιοι πρόγονοί τους. Όταν δεχόμαστε σήμερα οι “ Μακεδόνες” να μιλάνε σλαβικά, γιατί να μιλάνε στο μέλλον οι Έλληνες ελληνικά;

Αυτά έχουν συμφωνήσει με τα αφεντικά τους. Με τους “ δανειστές” μας. Εκτελώντας τις εντολές αυτών των δανειστών, έχουν αρχίσει να δημιουργούν συνθήκες μη αναστρέψιμες. Συνθήκες, οι οποίες δεν θα μπορούν ν’ ανατραπούν από τους Έλληνες, ακόμα κι αν το θέλουν. Με τον προδοτικό Καλλικράτη και τα δικαιώματα που έδωσαν αυθαίρετα στη μωαμεθανική μειονότητα και στους λαθρομετανάστες, στην πραγματικότητα “ παγιδεύουν” με “ δυναμίτες” το σύνολο του εθνικού κρατικού “ οικοδομήματος”. Ακυρώνουν τον κόπο και τη θυσία της γενιάς του πολέμου. Ταυτόχρονα με την αθλιότητά τους ακυρώνουν τον κόπο και τη θυσία της γενιάς της ανασυγκρότησης. Έχουν ξεπουλήσει το σύνολο των μεγάλων κερδοφόρων και ζωτικής σημασίας για την κοινωνική λειτουργία ΔΕΚΟ. Έχουν αδειάσει τα ασφαλιστικά ταμεία και έχουν φτάσει στο σημείο να ενοχλούνται που ζουν οι προηγούμενοι και πρέπει να εισπράξουν τις συντάξεις τους.

Όμως, ως γνήσια παράσιτα, δεν αρκούνται στο να λεηλατήσουν τις προηγούμενες γενιές …Λεηλατούν και τις επόμενες. Δεν ξεπούλησαν τα πάντα και κατέφαγαν τα πάντα …Υποθήκευσαν τα πάντα. Δεν έφαγαν μόνον τα υπάρχοντα …Τρώνε και τα μη υπάρχοντα. Παίρνουν διαρκώς νέα δάνεια, υποθηκεύοντας και το μέλλον της νέας γενιάς. Υποθήκευσαν τα πάντα γι’ αυτά τα δάνεια. Γι’ αυτόν τον λόγο μπήκαν στο ΔΝΤ. Γι’ αυτόν τον λόγο μας έβαλαν στο ΔΝΤ. Προκειμένου οι ίδιοι ν’ αποφύγουν το κόστος της καταστροφής, την οποία οι ίδιοι προκάλεσαν, μετακινούν την εκδήλωσή της. Προκειμένου να εισπράξουν τις δικές τους συντάξεις, θα ξεπουλήσουν και τη λιγοστή κληρονομιά, η οποία απέμεινε για την επόμενη γενιά. Προκειμένου να εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων στο “ βάθος” του χρόνου, που αφορά μόνον τους ίδιους, βάζουν το μέλλον του ελληνισμού στο “ σφαγείο”.

Η επόμενη γενιά αυτής του Πολυτεχνείου προβλέπεται να εργάζεται αποκλειστικά και μόνον, για να εισπράξει τη σύνταξή της η γενιά του Πολυτεχνείου. Δεν προβλέπεται σύνταξη γι’ αυτήν τη γενιά. Ακόμα όμως κι αυτό δεν φτάνει. Σε μια καταστραμμένη οικονομία δεν φτάνουν ούτε οι εισφορές των λίγων εργαζομένων για τις “ ρυθμισμένα” πολύ πλούσιες συντάξεις της γενιάς των “ ηρώων”. Την ώρα που γράφεται το κείμενο αυτό, κάθονται και καταγράφουν το εναπομείναν δημόσιο κεφάλαιο. Το καταγράφουν, για να το πουλήσουν. Να το πουλήσουν για “ ψίχουλα”, για να εξασφαλίσουν τις συντάξεις τους. Να εξασφαλίσουν το “ σαρκίο” τους. Παραπέρα δεν τους ενδιαφέρει τι θα γίνει. Το σκατοσάκουλό τους να γεμίζει, για όσο διάστημα υπάρχει. Το θηριώδες σκατοσάκουλο, αν κρίνουμε από τα μεγέθη των Πάγκαλων και των Βενιζέλων. Καμία μελλοντική γενιά Ελλήνων δεν πρόκειται να επιβιώσει, αν φορτωθεί τα χρέη, τα οποία μεθοδεύουν να της φορτώσουν οι άχρηστοι.

Αυτά είναι τα τελικά κατορθώματα της γενιάς του Πολυτεχνείου. Τα κατορθώματα των “ ηρώων”. Τα κατορθώματα αυτών, οι οποίοι ανέβηκαν στην κορυφή της κοινωνίας, πετώντας την ημέρα πέτρες και καδρόνια στην αστυνομία και κυκλοφορώντας με αυτοκίνητα ξένων πρεσβειών τη νύχτα. Τα κατορθώματα αυτών, οι οποίοι “ πολέμησαν” τους ιμπεριαλιστές με τα “ σκονάκια” που έπαιρναν από την αμερικανική πρεσβεία. Η γενιά, η οποία τα έφαγε όλα και επειδή τελείωσαν όλα, βιάζεται να βγει στην πρόωρη σύνταξη, που εξασφαλίζει η διαχείριση του ΔΝΤ. Η γενιά, η οποία μας παρέδωσε ένα χάος …και έναν Γιωργάκη να μας κυβερνά. Τον Εβραίο εισπράκτορα της GoldmanSachs.

Αυτά είναι τα “ μεγάλα” και “ θαυμαστά”, που μας παρέδωσε η γενιά του Πολυτεχνείου. Η γενιά της χρεοκοπίας. Η γενιά, η οποία κατάφερε και χρεοκόπησε, παρ’ όλο που είχε τη μεγαλύτερη “ πίστωση” στην ελληνική ιστορία. Η γενιά, η οποία μας παρέδωσε μια κατεστραμμένη πατρίδα και έναν γνήσιο Παπανδρέου, για να γίνει “ πατέρας” της επόμενης γενιάς. Στο ίδιο έργο θεατές. Επιχειρούν να ξανατραβήξουν τα “ σκατά” από τον πάτο της κοινωνίας, ώστε να διαιωνιστεί η κατάσταση. Τα “ παιδιά” του Ανδρέα αποφάσισαν να βάλουν επικεφαλής της κοινωνίας μας το γνήσιο παιδί του Ανδρέα. Μαζί μ’ αυτόν όλα τα φυσικά παιδιά των πρωταγωνιστών και συνεταίρων του Ανδρέα. Ο Κωστάκης του Καραμανλή και η Ντορούλα του Μητσοτάκη.

Σκαλίζουν στον “ πάτο” της κοινωνίας, για να επαναλάβουν και στη νέα γενιά την ίδια επιτυχία. Προσπαθούν να μετατρέψουν τον άχρηστο Γιωργάκη σε “ καρφί” του πάτου της κοινωνίας, αλλά δεν μπορούν. Προσπαθεί ο φουκαράς να δημιουργήσει τη νέα “ συμμετοχική” δημοκρατία της παγκόσμιας διακυβέρνησης, αλλά κανένας δεν τσιμπάει. Τον έντυσαν με κολλάν, πορτοκαλί παπούτσια και Mp3, για να τον εμφανίσουν σαν τον μοντέρνο “ πατέρα” μιας μοντέρνας και σύγχρονης γενιάς, αλλά αυτός τούς βγήκε λίγο σαν gay σε εκδηλώσεις “ υπερηφάνειας”. Τίποτε δεν τους πιάνει με τον Γιωργάκη. Ενώ είναι μια αυθεντική “ κουράδα” του πάτου, δεν τους κολλάει εύκολα στο “ ταβάνι”, ώστε να γυρίσουν ανάποδα την επόμενη γενιά. Δεν στέκεται με τίποτε όρθιο το ανάποδο “ τσουβάλι” της Νέας Εποχής.

Τα ανάλογα προβλήματα έχουν και στην πλαισίωσή του. Προσπάθησαν τα αφεντικά του να βάλουν το χέρι τους στα “ σκατά” μέσω των Δεκεμβριανών, αλλά ούτε αυτό τους έπιασε. Αμόλησαν τη νεολαία στους δρόμους, για ν’ αρπάξουν και να δοξάσουν τους χειρότερους, αλλά δεν κατάφεραν πολλά πράγματα. Αμόλησαν, όπως αποδείχθηκε —από τους συλληφθέντες— τα δικά τους φυσικά παιδιά, για να τους μιμηθούν στην εύκολη “ επιτυχία”. Δυστυχώς όμως γι’ αυτούς δεν πέτυχε η μεθόδευση. Δεν έφτασαν τα “ καδρόνια”, οι “ μολότωφ” και οι “ πέτρες”, για να δημιουργήσουν ανάμεσα στα δικά τους παιδιά νέες Δαμανάκησες και Παπαχρήστους. Ό,τι κι αν έκαναν μέχρι τώρα, για να επαναλάβουν το “ θαύμα” του Πολυτεχνείου, δεν τους “ έπιασε”. Ό,τι κι αν έκαναν, για να μεταφέρουν την παθογένεια της γενιάς του Πολυτεχνείου στην επόμενη γενιά, δεν λειτούργησε. Προώθησαν νεότερους Ραγκούσηδες και Πεταλωτήδες, αλλά αυτοί δεν μπορούν να τραβήξουν στον “ πάτο” τη γενιά τους.

Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται πλέον τι συμβαίνει. Αντιλαμβάνεται τον λόγο, που αυτή η γενιά των πονηρών και αθλίων έβαλε επικεφαλής της έναν βλάκα όπως τον Γιώργο. Γιατί; Για να την εξασφαλίσει. Για να εξασφαλίσει την επιβίωσή της και την ατιμωρησία της. Στο ΔΝΤ μπήκαμε για πολύ απλούς λόγους. Μπήκαμε, για να εξακολουθήσει ο Ανδρέας ή ο Θεοδωράκης να “ ζουν” και μας “ φωτίζουν” με το σκότος τους. Μπήκαμε, για να εξασφαλίσει ο κάθε Τσοχατζόπουλος τα σπίτια του και να μην τιμωρηθεί. Μπήκαμε, για να εξασφαλίσει ο Λαλιώτης το “ σπιτάκι” που κληρονόμησε από τον παππού του. Μπήκαμε, για να εξασφαλίσει ο κάθε Μαντέλης τις χορηγίες του, χωρίς να τιμωρηθεί. Μαζί μ’ αυτούς να εξασφαλίσουν τα τεμπελόσκυλα και τα παράσιτα των ξεπουλημένων ΔΕΚΟ τα όσα “ πρόωρα” εξασφάλισαν στις συμφωνίες τους με τους δανειστές μας …Τους γενναιόδωρους μόνο μ’ αυτούς δανειστές μας. Γι’ αυτό μπήκαμε στο ΔΝΤ.

Η γενιά, η οποία με τις “ πλάτες” των αφεντικών ανέλαβε τη διαχείριση εις βάρος της προηγούμενης, εκμεταλλεύεται τις ίδιες “ πλάτες”, για να μην παραδώσει κανονικά τη διαχείριση στην επόμενη γενιά. Αυτή η παράδοση είναι που την τρομοκρατεί τώρα. Αυτήν φοβούνται τώρα και γι’ αυτό είναι τόσο υπάκουα παιδιά στους δανειστές μας. Γι’ αυτόν τον λόγο έχουν ανοίξει εσπευσμένα όλους τους επικίνδυνους φακέλους που τους αφορούν. Με δικές τους εξεταστικές προσπαθούν να κλείσουν όλα τα δικά τους θέματα. Εξεταστική για την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, εξεταστική για το “ μαγείρεμα” οικονομικών στοιχείων, εξεταστική για τα δομημένα ομόλογα, Βατοπέδια και Siemens κλπ.. Προσπαθούν να αυτοαπαλλαγούν και να δημιουργήσουν δεδικασμένα, τα οποία θα απαγορεύουν στην επόμενη γενιά να τους κρίνει και άρα και να μπορεί να τους τιμωρήσει. Οι σημερινοί διαχειριστές “ αυτοκρίνονται”, για ν’ αναγκάσουν τους επόμενους ν’ αναλάβουν διαχείριση χωρίς να τους κρίνουν. Όλα αυτά βέβαια και πάλι με τις “ πλάτες” των αφεντικών τους.

Φιλοδοξούν να παραδώσουν την πραγματική διαχείριση στους ξένους του ΔΝΤ, ώστε η επόμενη γενιά να κυβερνηθεί από υπαλλήλους του ΔΝΤ. Να κατακτηθεί η χώρα από το ΔΝΤ, ώστε η επόμενη γενιά να κυβερνηθεί από επιλεγμένους και διορισμένους υπαλλήλους του ΔΝΤ. Υπαλλήλους, οι οποίοι ποτέ δεν θα τολμήσουν να πειράξουν τα κοπρόσκυλα της γενιάς του Πολυτεχνείου. Υπαλλήλους, οι οποίοι ποτέ δεν θ’ ανοίξουν τους “ φακέλους” της διαφθοράς και της προδοσίας των “ ηρώων”. Γι’ αυτόν τον λόγο βλέπουν σαν θεό τους έναν βλάκα όπως τον Γιώργο. Ο Γιώργος είναι ο εκλεκτός του ΔΝΤ και ο μόνος που μπορεί να τους υποσχεθεί σωτηρία. Γι’ αυτόν τον λόγο τούς υπόσχεται άπειρες εξεταστικές επιτροπές για τα θέματα που τους απειλούν. Θα γίνει με τις εξεταστικές ό,τι έγινε με τον “ φάκελο” της Κύπρου. Όσα μάθαμε τριανταπέντε χρόνια για την Κύπρο άλλα τόσα θα μάθουμε και για τα σκάνδαλα. Η γενιά, η οποία μας κόστισε μισή Κύπρο για να “ διοριστεί”, θα μας κοστίσει μισό Αιγαίο για να “ συνταξιοδοτηθεί”, χωρίς να κινδυνεύσουν τα κλοπιμαία της.

Όμως, λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Ο κόσμος, έστω και την τελευταία στιγμή, δείχνει ότι δεν θα πιαστεί εκ νέου θύμα. Στις πρόσφατες εκλογές με την τεράστια αποχή τούς έστειλε το μήνυμα. Ο λαός τούς έδειξε ότι δεν θέλει να τους βλέπει ούτε “ ζωγραφιστούς”, άσχετα αν αυτοί εξακολουθούν να επιμένουν να τον “ σώσουν”. Βέβαια —και για να είμαστε απόλυτα δίκαιοι— δεν πρέπει να παραβλέψουμε και τα σωστά, που έκανε αυτή η γενιά. Είναι σχεδόν βέβαιο, για παράδειγμα, ότι οι Έλληνες δεν θα πεθάνουν από το παθητικό κάπνισμα. Μπορεί να πεθάνουν από την πείνα ή από κανέναν συνωστισμό, αλλά όχι από τον καπνό. Φροντίζει γι’ αυτό η γενιά του Πολυτεχνείου. Είναι αποφασισμένοι να μας σώσουν από το παθητικό κάπνισμα. Θα μας σώσουν, ακόμα και χωρίς να το θέλουμε. Ακόμα και επιβάλλοντάς μας πρόστιμα. Να μείνει και λίγο επιπλέον κέρδος και στους ίδιους.

Αυτό, το οποίο έχει σημασία, είναι ότι το “ έργο” της Μεταπολίτευσης τελειώνει. Καλώς ή κακώς, εύκολα ή δύσκολα, τελειώνει. Τελειώνει, όχι γιατί “ ξύπνησε” απότομα ο κόσμος, αλλά γιατί τελείωσαν τα “ υπνωτικά” του συστήματος. Δεν έχουν άλλα περιθώρια. Έκλεισε ο κύκλος της Μεταπολίτευσης, γιατί ολοκληρώθηκε και η επήρεια του “ χαπιού” της Αριστεράς. Απλά πράγματα. Από το 1950 μέχρι το 1980 ο λαός ήταν “ υπνωτισμένος” από το “ χάπι” της Δεξιάς. Για τριάντα χρόνια δούλευε άψογα αυτό το “ χάπι” …Για να μην μας κυβερνήσουν οι σταλινικοί προλετάριοι, οι Έλληνες προτιμούσαν τα “ σκατά” της Δεξιάς. Από το 1980 μέχρι το 2010 ο λαός ήταν “ υπνωτισμένος” από το “ χάπι” της Αριστεράς. Για τριάντα επίσης χρόνια δούλευε αυτό το “ χάπι” …Για να μην μας κυβερνήσει η Δεξιά, οι Έλληνες προτιμούσαν τα “ σκατά” της Αριστεράς.

Καταλαβαίνει ο αναγνώστης τι λέμε; Οι ίδιοι ξένοι ιμπεριαλιστικοί παράγοντες ήταν αυτοί, οι οποίοι μόνιμα μας έδιναν τα δήθεν διαφορετικά “ χάπια”. Οι Αγγλοαμερικανοί μάς έδωσαν το “ χάπι” της Δεξιάς με “ νοσοκόμο” τον Γεώργιο Παπανδρέου. Αυτόν, ο οποίος μας οδήγησε στον εμφύλιο και έχτισε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ελλάδα. Αυτόν, ο οποίος θεμελίωσε τη σκληρή μεταπολεμική “ Δεξιά”. Αυτήν τη “ Δεξιά”, την οποία δεν θα “ ξεχνούσε” ο δήθεν αριστερός γιος του. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος, ως “ νοσοκόμος” των ίδιων Αγγλοαμερικανών, μας έδωσε το “ χάπι” της Αριστεράς. Της Αριστεράς της δήθεν “ αντίστασης”, αλλά και των κομματικών βολεμάτων και της αναξιοκρατίας των “ ηρώων”. Τώρα, που τελειώνει η επήρεια αυτού του “ χαπιού”, έρχεται ο δικός του γιος να το εκμεταλλευτεί. Οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι επέλεξαν τους προηγούμενους Παπανδρέου ως “ νοσοκόμους”, είναι αυτοί, οι οποίοι σήμερα μας εμφανίζουν ως “ νοσοκόμο” τους και τον Γιωργάκη. Τον τρίτο στη σειρά Παπανδρέου. Προσπαθεί αυτός ο βλάκας να μας δώσει το νέο “ χάπι” της ραγκουσικής αξιοκρατίας, της πράσινης ανάπτυξης και της ΔΝΤκής “ σωτηρίας”.

Δυστυχώς όμως γι’ αυτόν δεν είναι τόσο εύκολα τα πράγματα. Τώρα τελείωσαν οι χρήσιμοι “ βάρβαροι” και έμειναν μόνον τα “ σκατά”. Ο λαός είδε πλέον καί τις δύο όψεις της Σελήνης. Ο λαός, που δεν “ ξεχνά” τι σημαίνει Δεξιά, “ έμαθε” ακριβά τι σημαίνει Αριστερά. Είναι θέμα χρόνου να έρθουν όλοι αυτοί αντιμέτωποι με έναν λαό, ο οποίος θα “ ξυπνήσει” βίαια και θα πρέπει να δώσει τη μάχη της επιβίωσης. Είναι βέβαιο ότι αυτός ο λαός θα βρει αναγκαστικά τις δυνάμεις για να επιβιώσει. Δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά. Τη γενιά του Πολυτεχνείου θα τη διαδεχθεί μια νέα γενιά πολύ πιο δυναμική, άξια και γενναία. Γιατί είμαστε τόσο σίγουροι; Γιατί απλούστατα δεν μπορεί καμία γενιά να είναι χειρότερη από τον “ πάτο” του Πολυτεχνείου. Αρκεί να είναι γενιά ανθρώπων και θα τα καταφέρει.

Αυτό είναι, που στην πραγματικότητα τρομοκρατεί τη γενιά του Πολυτεχνείου. Η γενιά των χαφιέδων των τεμπέληδων και των διεφθαρμένων δεν πρόλαβε να “ μολύνει” την επόμενη γενιά με τη δική της παθογένεια. Δεν μπόρεσε να τη “ μπολιάσει” με τον “ ηρωισμό” της CIA και της Μοσάντ. Ήταν πολύ απασχολημένη με το πλιάτσικο και δεν έβλεπε ότι ο χρόνος της τελείωνε. Γέρασαν οι “ ήρωες” και ακόμα νομίζουν ότι είναι τζόβενοι και τσαμπουκάδες. Επειδή βάφουν τα μαλλιά τους και ψευτοτσαμπουκαλεύονται απέναντι στους δικούς τους αστυνομικούς, νομίζουν ότι ακόμα μπορούν να τρομοκρατούν τον κόσμο. Ακόμα γελάει ο κόσμος με τον Παναγόπουλο, ο οποίος ως κινητή χαβουζοχοληστερίνη όρμηξε να χτυπήσει αυτούς που του επιτέθηκαν. Αυτή η γενιά στη δύση της θα υποκύψει στη φύση και στους νόμους της. Είναι βέβαιο ότι δεν θα μπορέσει ν’ αντισταθεί για πολύ ακόμα στη δύναμη και την πίεση της νεότερης γενιάς. Μιας γενιάς εξαιρετικά μορφωμένης και καθαρής, εφόσον δεν έπεσε θύμα κάποιου μαζικού καπελώματός της. Μια γενιά, η οποία δεν έχει ακόμα τους ήρωές της, γιατί ακόμα δεν έχει δώσει τις μάχες της.

Από τη στιγμή που αυτές οι μάχες δεν έχουν “ στηθεί”, ευνόητο είναι ότι δεν θα υπάρχουν οι παρενέργειες των στημένων καταστάσεων. Ευνόητο είναι ότι αυτή η γενιά θα διακρίνεται από μια στοιχειώδη αξιοκρατία. Γι’ αυτόν τον λόγο είμαστε αισιόδοξοι. Η γενιά που ακολουθεί είναι βέβαιο ότι δεν θα δεχθεί να ζήσει σκλαβωμένη, για να παραμείνουν πλούσιοι και ατιμώρητοι οι “ ήρωες” του Πολυτεχνείου. Είναι βέβαιο ότι δεν θα δεχθεί να ζει με τις στερήσεις που μας επιβάλει το ΔΝΤ, μόνο και μόνο για να πάρει την “ ηρωική” του σύνταξη ο Πρωτόπαπας ή ο Πολυζωγόπουλος. Η γενιά, η οποία εκ των πραγμάτων θ’ αναγκαστεί να γίνει σκληρή, εφόσον θα κληθεί να επιβιώσει σε συνθήκες απόλυτης κρίσης. Αυτή η γενιά, που ακολουθεί, δεν θα δεχθεί ν’ αναλάβει τη διαχείριση, χωρίς να ελέγξει αυτά τα οποία παραλαμβάνει. Δεν θα δεχθεί να την “ πατήσει”, όπως η μεταπολεμική γενιά. Δεν θα δεχθεί να πληρώσει σφάλματα άλλων. Δεν θα δεχθεί να “ φορτωθεί” a priori τα σφάλματα μιας άλλης γενιάς …Πόσο μάλλον μιας γενιάς άχρηστης, προδοτικής και διεφθαρμένης.

Αυτό είναι που φοβούνται τα σκουπίδια του Πολυτεχνείου. Φοβούνται τους σαραντάχρονους και σαρανταπεντάχρονους δικαστές και πολιτικούς, οι οποίοι πολύ σύντομα θα αναλάβουν να παραλάβουν τη διαχείριση. Φοβούνται τους ανθρώπους, οι οποίοι δεν κινούνται από τα ίδια “ ελατήρια” κι ούτε ελέγχονται με τις ίδιες συλλογικές συνενοχές. Αυτό βέβαια δεν είναι μόνον ελληνικό φαινόμενο. Παντού στην Ευρώπη της χρεοκοπίας το ίδιο συμβαίνει. Για όσο διάστημα θα επιμένουν οι προηγούμενοι να φορτώνουν τα κόστη των λαθών τους στους επόμενους, τόσο πιο πολύ “ λάδι” θα ρίχνουν σε μια “ φωτιά”, η οποία θα απειλεί τα πάντα με “ πυρκαγιά”. Όλο και πιο συχνά θα βλέπουμε φαινόμενα αμφισβήτησης και προσπάθειας ανατροπής της σημερινής κυρίαρχης και φθαρμένης γενιάς. Τους επαγγελματίες “ επαναστάτες” των μυστικών υπηρεσιών θα τους απειλήσουν αυθεντικοί επαναστάτες. Τον πολυτεχνειακού τύπου χαφιέ του “ Μάη” Κον Μπετίτ σύντομα θα τον σακατέψει η δύναμη του τραχύ αλλά αυθεντικού Καντονά. Ξεκίνησε ο πόλεμος της διαδοχής και θα δούμε όλα τα επεισόδιά του.

…”…Ρε το είπαμε …ξέρουμε ποιος είναι ο Παπαχρήστος” …δυστυχώς γι’ αυτόν.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο – ΕΑΜ Β’

http://eamb-ydrohoos.blogspot.com

Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

Η Ιρλανδία μας κάνει ένα μεγάλο δώρο

Η Ιρλανδία μας κάνει ένα μεγάλο δώρο. Πρέπει όμως να το...παραλάβουμε

Η απόφαση για την είσοδο και της Ιρλανδίας στο μηχανισμό στήριξης Δ.Ν.Τ.-Ε.Ε. δημιουργεί ευνοικότερο περιββάλον για την Ελλάδα.

Η Ιρλανδία έλαβε δάνειο ύψους 85 δις ευρώ και θα πρέπει να το αποπληρώσει μέσα σε 11 χρόνια. Ετσι θεωρείται αυτονόητο ότι και η Ελλάδα θα λάβει ανάλογη επιμήκυνση για την αποπληρωμή του δικού της δανείου και από τα 5 χρόνια που έπρεπε να επιστρέψει τα 110 δις που πήρε θα λάβει παράταση τουλάχιστον για άλλα 5.
Πρόκειται για κάτι που οι αγορές θεωρούσαν δεδομένο αφού η συσσώρευση χρεών ειδικά τη διετία 2013-2014 ήταν τεράστια και η ελληνική οικονομία δε θα μπορούσε να εξυπηρετήσει.

Σωρρεύονταν εκεί τόσο η αποπληρωμή του μνημονίου όσο και η λήξη των υπολοιπων δανείων,ομολόγων κλπ που έχει λάβει η εκάστοτε κυβέρνηση από τις αγορές και άθροιζουν αστρονομικά ποσά.

Το 2013 λήγουν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου ύψους 34 δις,ενω θα πρέπει να καταβάλουμε και άλλα 6 δις στην τρόικα ως εξόφληση του δικού της δανείου.Δηλαδη το 2013 θα χρειαστούμε 40 δις ενώ η τρόικα θα μας δανείσει μόλις 8!

Το 2014 η κατάσταση εμφανίζεται ακόμα χειρότερη. Οι ανάγκες αποπληρωμής παραμένουν ίδιες, δηλαδη κοντά στα 40 δις ευρώ,αλλά δεν υπάρχουν καθόλου χρήματα από την τρόικα αφού το δάνειο της θα έχει τελειώσει.Αυτό σημαίνει ότι όλες τις ανάγκες μας θα πρέπει να τις καλύψουμε από τις αγορές οι οποίες θα κληθούν να μας δώσουν, αν συνυπολογίσουμε και τα χρήματα που θα χρειαστούμε για τη λειτουργία του κράτους,πάνω από 50 δις.Δηλαδή σχεδόν όσα ζητούσαμε για το 2010 όποτε και χρεοκοπήσαμε.

Είναι προφανές λοιπόν ότι η παράταση ήταν δεδομένη γιατί ο καθένας καταλαβαίνει ότι αυτά τα νούμερα δε "βγαίνουν" και γιατί όλοι μας δανείζουν όχι για να χάσουν τα χρήματα τους αλλά για να τα πάρουν πίσω.Ηθελαν όμως να μας τη δώσουν αργότερα όταν θα είχαν δρομολογηθεί οι δομικές αλλαγές στη λειτουργία του δημοσίου που είναι η "μαύρη τρύπα" που καταπίνει τα πάντα.

Το ότι η συζήτηση άνοιξε από τώρα σημαίνει απλά ότι θα γίνουν πιο αυστηροί απέναντι μας.Θα θελήσουν να μας αποδείξουν ότι η παράταση αυτή δε σημαίνει χαλάρωση αλλά...επίσπευση.Και θα έχουν δίκιο αφού η κρίση απλώνεται και τα περιθώρια για πισωγυρίσματα δεν υπάρχουν πιά.Γιατί ακόμα κι αν αποτύγχανε ένα πρόγραμμα διάσωσης μιας χώρας σαν την Ελλάδα δε θα έφερνε και την καταστροφή.Τώρα όμως που δεν είναι μόνο η Ελλάδα αλλά και η Ιρλανδία,ίσως και η Πορτογαλλία και ποιός ξέρει ποιές άλλες χώρες δεν υπάρχει έδαφος για λάθη αφού κανείς δεν ξέρει τι άλλες ανάγκες θα προκύψουν για τη διάσωση του ευρώ.

Ως συμπέρασμα η είσοδος της Ιρλανδίας στο μηχανισμό προσφέρει μια ευκαιρία στην Ελλάδα. Να προχωρήσει γρήγορα στη θεραπεία των προβλημάτων της και να παραμείνει σε ένα ημιπροστατευόμενο περιβάλλον για μεγαλύτερο διάστημα.Αρα να μη δημιουργεί φόβο στις αγορές αλλά να μην εξαρτάται και κατ΄αποκλειστικότητα από αυτές.
Αν λοιπόν καταφέρει μια κυβέρνηση να δημιουργήσει συνθήκες γρήγορης ανάπτυξης για να ξεφύγουμε από την ύφεση που είναι ο μεγάλος μας εχθρός και όχι να εγκλωβιστεί πάλι στην καθυστέρηση των αλλαγών από το φόβο του πολιτικού κόστους τότε ίσως να έχουμε λόγο να ελπίσουμε.



12 ΣΧΟΛΙΑ
Διαδώστε το
Σχολιάστε
01.12.2010 | 14:56 Αθηναίος ο Ταλαίπωρος

Σπάω πλάκα με όλα αυτά τα αρλουμπουειδή που κατεβάζει η κούτρα σας πεφωτισμένοι δημοσιογραφίσκοι της τρύπιας πεντάρας. Διαβάστε λίγο ιστορία και θα δείτε ότι η Γραικία -που μας κόλλησε και δεν ξεκολλάει με τίποτα- οικοδομήθηκε με δανεικά και πρώτος τοποτηρητής ήταν ο Καποδίστριας -που τον φάγανε λάχανο κάποιοι «ελευθερωτές» γιατί κατάλαβαν ότι “δεν θα φάνε”! Μετά στείλανε τον Οθωνα -για να τον έχουν του χεριού τους. Και μετά τον Γεώργιο για να σιγουρευτούν ότι το ‘Σύνταγμα’ θα πάει καλά για τα συμφέροντά τους. Για τον πόλεμο του 1897 τι γνωρίζετε; Πόσα χρεοστάσια έγιναν; Τη βλακώδη “μεγάλη ιδέα” και την ηλιθιότητα του Κωνσταντίνου και του Βενιζέλου τη μάθατε στο σχολείο σας; Τα μονοπώλια τα θυμάστε; Έχετε μάθει τι είπε ο Τρικούπης; Έχετε ακούσει τίποτα για τον Μεταξά; Τον Μαρκεζίνη που έκανε το χιλιάρικο δραχμή κι έκλαιγαν ακόμη κα ι οι κότες; Τον μεγάλο μας Καραμανλή τον θυμάστε, το ’58 και το ’62 με τους μετανάστες για να πάρει δάνειο από τους Γερμανούς και να κάνει έργα –και να φάνεεε; Για την δικτατορία του ’67 τι μάθατε; Για το ’74 έχετε τίποτα να πείτε; Ο Ανδρέας έκανε λάθη αλλά αυτό που κατάφερε ήταν να δημιουργήσει μια άλλη Ελλάδα πιο φιλική για τους πολίτες της. Αντί να σκύψετε το κεφάλι και να δουλέψετε ανοίξατε μαγαζάκι με δανεικά, αγοράσατε αυτοκίνητο με δανεικά και κάνατε διακοπές με δανεικά; Δεν γίνατε δημιουργικοί αλλά θέλατε να διοριστείτε στο δημόσιο για να απλώσετε την αρίδα σας. Δίκιο είχε ο Πάγκαλος μαζί τα φάγατε –εσείς που θέλατε να τεμπελιάζετε στο Δημόσιο και οι πολιτευτές μας που σας διόριζαν για να τους βγάλετε να τα φάνε. Το μνημόνιο σας μάρανε; Το μνημόνιο είναι συμφωνία που υπόσχεται ότι θα πληρωθούν τα δάνεια και οι τόκοι, -χωρίς να μας πάρουν το σπίτι- αλλά το μνημόνιο είναι ευκαιρία να γίνουν μερικά σωστά πράγμα στη διοίκηση του κράτους. Κάτι κομήτες σαν τον Αλέξη και τον Δημαρά ούτε γέλιο δεν βγάζουν παρά μόνο απωθημένα. Όσο για το κουκουέ, την μεγαλοεπιχειρηματία Αλέκα μας και το ΠΑΜΕ και ΔΙΑΛΥΟΥΜΕ δημιουργούν περισσότερο ανεργία παρά ευκαιρίες για δουλειά –μάθε την ιστορία της ναυπηγοεπισκευαστικής περιοχής του Περάματος, πολύ θλιβερή ιστορία. Γιατί δεν γράφετε γι αυτές τις αθλιότητες; Έχω πολλά να σας πω αλλά γνωρίζω ότι θα πάνε χαμένα –είναι η μοίρα της ράτσας που δημιουργήθηκε σ αυτήν την ευλογημένη περιοχή του κόσμου, που εμείς, αυτήν τη περιοχή την χ….μεεεε!

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 300 ΕΤΩΝ

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010
Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 300 ΕΤΩΝ...


Ο Αριστοτέλης είχε πει χιλιάδες χρόνια πριν, ότι θα ήταν καταστροφικό αν κάποτε το ίδιο το χρήμα μετατρέπονταν σε εμπόρευμα....

Η κατασκευή του χρήματος είναι μια πάρα πολύ φθηνή εργασία, αφού για να εκδόσουμε ένα χαρτονόμισμα των 500 ευρώ, αρκεί μόνο λίγο χαρτί, λίγο μελάνι (αξίας μερικών δεκάρων) και ο κατάλληλος εξοπλισμός (το κόστος του οποίου για οποιαδήποτε χώρα είναι μηδαμινό). Ενώ λοιπόν όλες οι εμπορικές, κατασκευαστικές και λοιπές επιχειρήσεις δουλεύουν με περιθώρια κέρδους της τάξης του 3~10%, μια επιχείρηση κατασκευής χρήματος θα είχε διαστημικά περιθώρια κέρδους. Αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα ο έμπορος του χρήματος να αποκτήσει τεράστια οικονομική δύναμη και μοιραία κάποια στιγμή να επικρατήσει οικονομικά πάνω σε όλους τους τομείς της αγοράς.

Προφανώς αυτοί που συνέταξαν το πρώτο σύνταγμα των Η.Π.Α. είχαν αντιληφθεί τα λόγια του, και για το λόγο αυτό το πρώτο άρθρο του συντάγματος των Η.Π.Α. γράφει με μαγάλα γράμματα:
"Το κονγκρέσο θα έχει την εξουσία να εκδίδει νόμισμα και να καθορίζει την αξία του".
Δηλαδή ότι το κράτος θα εκδίδει και θα διαθέτει το απαραίτητο χρήμα για τη λειτουργία της οικονομίας.


Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ.

Το παραπάνω άρθρο του συντάγματος σήμερα στις Η.Π.Α. δεν τηρείται. Η FED, η ομοσπονδιακή κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, είναι ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΟΛΥΜΕΤΟΧΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ. Αυτό έχει σαν συνέπεια ο Αμερικανικός λαός να έχει χάσει πια από τα χέρια του τη δυνατότητα έκδοσης χρήματος.

Αντί αυτού, το Αμερικανικό κράτος εκδίδει ομόλογα, τα δίνει ως εγγύηση σε έναν ΙΔΙΩΤΗ, και ο ιδιώτης ΔΑΝΕΙΖΕΙ τα χρήματα στον Αμερικανικό λαό με ΤΟΚΟ.

Οι αργυραμοιβοί φροντιζουν κάθε φορά να δανείζουν σε κάθε κράτος τόσα χρήματα, ώστε να μην μπορεί να αποπληρώσει το χρέος. Σήμερα η Αμερική χρωστάει δεκάδες τρις δολλάρια, και πληρώνει κάθε χρόνο πάρα πολλά δισσεκατομύρια, σε ΙΔΙΩΤΕΣ, απλώς και μόνο επειδή χρησιμοποίησαν τον εκτυπωτή τους για να εκδόσουν χρήματα αντί να αγοράσουν δικό τους εκτυπωτή.

ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

Δυστυχώς όπως έχουμε πει, εδώ και πολλά χρόνια, οι κεντρικές τράπεζες των χωρών (που έχουν τη δυνατότητα να εκδίδουν χαρτονομίσματα) είναι ιδιωτικές εταιρίες. Το ίδιο ισχύει εδώ και χρόνια για χώρες όπως οι Η.Π.Α., η Μ. Βρετανία, η Γερμανία, η Ελλάδα....

Ειδικά στην ευρωπαϊκή ένωση, για να μην ξυπνήσει ξαφνικά καμιά χώρα και ζητάει να εκδόσει δικό της νόμισμα σε δική της ανεξάρτητη κεντρική τράπεζα, φρόντισαν και έφτιαξαν το ευρώ, μας έβαλαν μέσα στη "ζώνη του ισχυρού ευρώ" και πλέον καμία χώρα μέλος δεν μπορεί να ξεφύγει από τη φρικτή αυτή παγίδα, αφού οι χώρες μέλη της Ε.Ε. συμφώνησαν να παραχωρήσουν την άδεια έκδοσης χρημάτων στην Ε.Κ.Τ. (Ευρωπαίκή κεντρική τράπεζα).

Το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ σύμφωνα με το καταστατικό της αποτελείται από τους διοικητές των κεντρικών τραπεζών των χωρών μελών. Αυτό δημιουργεί υποψίες υπαρξης μιας συμμορίας (που λέγεται ΕΚΤ) που έχει τοποθετήσει από ένα μέλος της σε κάθε χώρα μέλος και με τον τρόπο αυτόν χειραγωγεί τη διακίνηση χρήματος σε ολόκληρη την ευρώπη.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΡΓΥΡΑΜΟΙΒΟΙ;

Οι Διεθνείς Τραπεζίτες, ή παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, ελέγχεται από έναν αριθμό πολύ μικρό αριθμό ισχυρών ανθρώπων. Η δυναστεία Rothschild, η δυναστεία Schiff, η δυναστεία Warburg και η δυναστεία Rockefeller είναι μερικοί απο τους αργυραμοιβούς. Τη συμμορία συμπληρώνουν άνθρωποι όπως ο Σόρος, ο Κίσινγκερ και άλλοι.


Γύρω από τον σκληρό αυτό πυρήνα υπάρχουν οι μεγάλοι τραπεζικοί κολοσσοί όπως η Goldman Sachs, η Morgan Stanley, η JP Morgan Chase, η Citigroup, η Bank of America και η Wells Fargo που ο καθεστωτικός τύπος αναφέρει ως «κερδοσκόπους» ή «αγορές».

Τέλος, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Δ.Ν.Τ. είναι κατα κάποιο τρόπο οι κεντρικές τράπεζες των κεντρικών τραπεζών. Είναι ιδιωτικές εταιρίες που ελέγχονται από το τραπεζικό καρτέλ και αποστολή τους είναι ο συντονισμός των επιθέσεων που οδηγούν στη χρεοκοπία και τη φτώχεια τα έθνη.

ΠΩΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ .

Πρόκειται για ένα πολύ απλό κόλπο. Τόσο απλό που ο ανθρώπινος νους το απορρίπτει σαν απίθανο και αναζητά κάτι πιο πολύπλοκο στη θέση του. Εχει ως εξής:

Μέσω της κεντρικής τράπεζας, η ΕΚΤ υπο την καθοδήγηση της παγκόσμιας τράπεζας, χαλαρώνει τα κριτήρια δανειοδότησης και στην ουσία δίνει το πράσινο φως για τη δημιουργία πληθωρισμού. Οι τράπεζες αρχίζουν και βάζουν διαφημίσεις για δωρεάν πιστωτικές κάρτες, διακοποδάνεια, δάνεια κατοικίας κ.λ.π. χωρίς αυστηρό έλεγχο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα πολλοί πολίτες να παίρνουν δάνειο από την τράπεζα, να διοχετεύουν το χρήμα στην αγορά, με συνέπεια να υπάρχει ανάπτυξη, και δουλειές, αυτό που με μια λέξη ονομάζουμε πληθωρισμό.

Αντίθετα, με αφορμή κάποιο θλιβερό γεγονός (συνήθως στην Αμερική - βλ Leeman Brothers) η κεντρική τράπεζα (πάλι υπο την καθοδήγηση και κηδεμονία της ΕΚΤ και της παγκόσμιας κεντρικής τράπεζας) σκληραίνει τα κριτήρια δανειοδότησης, και οι τράπεζες με τη δικαιολογία ότι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στην κρίση και ότι χρειάζονται ρευστότητα σταματούν να δίνουν νέα δάνεια. Οταν οι τράπεζες εισπράτουν κανονικά τις δόσεις από τα δάνεια που έχουν ήδη δώσει και δεν δίνουν νέα δάνεια, στην ουσία αφαιρούν χρήμα από την αγορά και έχουμε πια το φαινόμενο που ονομάζουμε ύφεση (κρίση).

Ναι είναι τόσο απλό. Αυτό που ονομάζουμε ύφεση και πληθωρισμός είναι 100% χειραγωγίσιμο.
Ολα τα υπόλοιπα περι μακροοικονομίας και τα συναφή, είναι ανοησίες που χρησιμοποιούνται απλώς για να καλύψουν αυτό το τόσο απλό κόλπο.

Το αποτέλεσμα σήμερα στην Ευρώπη είναι το ίδιο με αυτό στην Αμερική, αφού για να λάβουν χρήματα οι χώρες μέλη, εκδίδουν κρατικά ομόλογα (χρέος), τα δίνουν στις διεθνείς χρηματαγορές (το σπίτι των αργυραμοβών) και παίρνουν τα χρήματα.

ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ.

Η Leeman Brothers (όπως και η Goldman Sachs, h Morgan Stanley κ.λ.π.) ανήκει στους αργυραμοιβούς. Οι αργυραμοιβοί βάζουν τα παπαγαλάκια να πούν ότι η Leeman Brothers έχει πρόβλημα και κινδυνεύει να καταρρεύσει. Οι μέτοχοι τρέχουν να πουλήσουν τις μετοχές τους για να μην καταστραφούν. Η τιμή της μετοχής πέφτει πλέον πραγματικά. Εμφανίζεται ο απο μηχανής θεός Ομπάμα και λέει ότι δεν θα επιτρέψει να καταρρεύσει η L.B. . Χρεώνει τον Αμερικανικό λαό με π.χ. 100 δις δολλάρια, η αργυραμοιβοί (μέσω της Leeman Brothers) παίρνουν στα χέρια τους περισσότερο χρέος από τον Αμερικανικό λαό, η Leeman Brothers σώζεται. Η ευρώπη κοιτάζει "έντρομη" την Αμερική. Τα μέσα ενημέρωσης παπαγαλίζουν συνεχώς ότι θα έχουμε μεταφορά της κρίσης από την Αμερική στην Ευρώπη. Η ΕΚΤ δίνει οδηγίες. Η κεντρική τράπεζα τις εφαρμόζει στις χώρες μέλη. Οι τράπεζες σταματούν να δίνουν νέα δάνεια ενώ εισπράτουν τις δόσεις και τους τόκους για τα παλιά. Το χρήμα λιγοστεύει στην αγορά, και η ύφεση αρχίζει...

Ειδικά στην περίπτωση μας, τα παραπάνω έγιναν σε συνδυασμό με τις δύο χρηματοπιστωτικές επιθέσεις των κερδοσκόπων: http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/11/blog-post_2472.html

Σκεφτείτε το λιγο και θα δείτε ότι έτσι είναι. Την κρίση αυτή την κατασκεύασαν οι τράπεζες (αφαιρώντας χρήμα από την αγορά) σε πλήρη αρμονία με τα ΜΜΕ (που μας φοβέρισαν δεόντως).

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΑ.

Το εκπληκτικό δεν είναι μόνο το γεγονός ότι οι λαοί χρεώνονται σε έναν ιδιώτη για να εκδόσουν τα χρήματα που χρειάζονται. Το εκπληκτικό είναι ότι ο ιδιώτης αυτός, μπορεί βάσει της τραπεζικής νομοθεσίας, να "δημιουργήσει" χρήμα από αέρα κοπανιστό (σε αντίκρισμα του ομολόγου που πήρε σαν "εγγύηση") 10πλάσιας αξίας από αυτήν του ομολόγου. Το χρήμα αυτό διοχετεύεται στους πολίτες με τη μορφή δανείων.

Δε θα μιλήσω για τα CDS και τα παράγωγα (που είναι ιππόδρομος στον οποίο ποντάρουν οι αργυραμοιβοί ότι ένα ομόλογο δε θα πληρωθεί). Κάτι σαν πάμε στοίχημα δηλαδή, μόνο που το άλογο που ποντάρουν είναι η δυστυχία ενός ολόκληρου λαού.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΕΥΗΜΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΦΕΣΗ;

Διότι έχουν τεράστια περιθώρια κέρδους χωρίς να αναλαμβάνουν ρίσκο!

Το πράγμα λειτουργεί περίπου όπως στα τραπεζια πόκερ, όπου ο γκρουπιέρης παίρνει σαν προμήθεια ένα ποσοστό κέρδους από κάθε παίκτη κάθε φορά που χρήματα αλλάζουν χέρια. Οι παίκτες μπορεί να κερδίζουν ή να χάνουν, ο γκρουπιέρης όμως κερδίζει συνεχώς.

ΤΙ ΣΚΟΠΟ ΕΧΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;

Τα περισσότερα δάνεια είναι καλυμένα "εμπράγματα", με υποθήκη δηλαδή το σπίτι σας, τη γη σας την επιχείρηση σας. Το παραμύθι ότι οι τράπεζες δεν ενδιαφέρονται για σπίτια και γη, είναι μεγάλο ψέμα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι τράπεζες δέχονται ΜΟΝΟ εμπράγματη εξασφάλιση και ο σκοπός τους είναι στην πραγματικότητα να σας πάρουν το σπίτι, τη γη, την επιχείρηση. Οι τράπεζες ΔΕΝ ενδιαφέρονται για τα χρωματιστά χαρτάκια ή επιταγές και υποσχέσεις. Χρήματα μπορούν να φτιάξουν ότι ώρα θελήσουν, με ψηφιακές εγγραφές στους υπολογιστές τους.

Ο πληθωρισμός και η ύφεση είναι η παλίροια και η άμπωτη όπου κάθε φορά που τραβιούνται τα νερά, κάποιος χάνει την επιχείρηση του, το σπίτι του, τα χωράφια του.

Τελικός σκοπός είναι να γίνουν οι τράπεζες οι μεγαλοτσιφλικάδες στους οποίους κάποια στιγμή θα ανήκει όλη η γη, ο ορυκτός πλούτος, οι δημόσιες υποδομές.

Το όλο παιχνίδι είναι ένα παιχνίδι εξουσίας που κερδίζει ο πιο δυνατός και έχει σαν τελικό σκοπό τη διανομκή της εξουσίας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η τελευταία παγκόσμια οικονομική κρίση δεν προκλήθηκε από λάθος. Σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από τους αργυραμοιβούς. Και δεν πρόκειται να σταματήσει, αλλά θα συνεχιστεί και θα είναι πολύ χειρότερη από την κρίση του 1929. Στόχος είναι να προκληθεί παγκόσμια οικονομική ύφεση και γενικευμένο αδιέξοδο. Τότε θα προταθεί σαν μοναδική λύση η δημιουργία Παγκόσμιου Νομίσματος, Παγκόσμιας Κεντρικής Τράπεζας ελεγχόμενης από τους ίδιους και Παγκόσμιας Κυβέρνησης.

Και έχουμε σοβαρούς λόγους να πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί δε θα διστάσουν σε τίποτα μπροστά στο κέρδος και στη μέθη της εξουσίας. Η Παγκόσμια Κυβέρνηση τους θα είναι παγκόσμια δικτατορία.

ΠΩΣ ΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;

Το διαδίκτυο σήμερα έχει μηδενίσει τις αποστάσεις και η πληροφορία μεταδίδεται αστραπιαία. Το παιχνίδι αυτό κατάφεραν και το κράτησαν κρυφό για πάνω από 300 χρόνια με τις μασονικές στοές και τις μυστικές λέσχες. Σήμερα όμως με την τεράστια εξάπλωση του διαδικτύου και την ανταλλαγή πληροφοριών, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τα φοβερά τους σχέδια.

Ολες οι παραπάνω πληροφορίες μπορούν να διασταυρωθούν με λίγο ψάξιμο στο internet. Ψάξτε "Καταστατικό κεντρικής τράπεζας" στο google και θα κατεβάσετε το καταστατικό της τράπεζας Ελλάδος σε PDF. Ψάξτε "European central bank memorandum" και θα βρείτε το καταστατικό της ΕΚΤ. Ψάξτε "μετοχική σύνθεση τραπεζών" και προσπαθείστε να βρείτε τη μετοχική σύνθεση της κεντρικής τράπεζας. Δεν θα τη βρείτε. Θα βρείτε για όλες τις τράπεζες, εκτός από την κεντρική.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ;

Φυσικά. Οι σημερινοί πολιτικοί δεν ενδιαφέρονται ούτε εκπροσωπούν τα συμφέροντα του λαού. Είναι πράκτορες των μεγαλοτραπεζιτών, και αυτών τα συμφέροντα εξυπηρετούν. Με μεγάλη ευκολία θα διαθέσουν δισεκατομύρια για αγορά αμυντικού εξοπλισμού, για ανούσια σχολικά βιβλία, για αγορά πανάκριβων συστημάτων παρακολούθησης, για οτιδήποτε άχρηστο και ακριβό. Θα σπαταλήσουν με μανία το δημόσιο πλούτο και θα φέρουν τη χώρα σε κατάσταση ανάγκης για ακόμα μεγαλύτερο δανεισμό.

Σκεφτείτε το λίγο. Ο ΓΑΠ εργάζεται για το δικό μας συμφέρον ή τρέχει να εξασφαλίσει το τραπεζικό καρτέλ;

ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ;

Οι αργυραμοιβοί ελέγχουν έμμεσα ή άμεσα όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, εφημερίδες, τηλεόραση, ραδιόφωνο, περιοδικά. Εχουν πράκτορες που δεν κάνουν άλλη εργασία παρα μόνο να προωθούν στα ΜΜΕ τις πληροφορίες που πρέπει, να ελέγχουν την εκλογή των αρχόντων σε τοπικό και εθνικό επίπεδο φροντίζοντας να μην εκθέτουν σε κοινή θέα το διεφθαρμένο αυτό νομισματικό σύστημα.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ;

Ο μόνος τρόπος να αντισταθούμε σε έναν εχθρό τόσο πανίσχυρο όσο το τραπεζικό καρτέλ (που ελέγχει τα media, τις τράπεζες, τους πολιτικούς και μέσω αυτών το στρατό, την αστυνομία, τις τηλεπικοινωνίες....) είναι η πολιτική ανυπακοή.

Ο Γκάντι με πολιτική ανυπακοή και πλήρη έλειψη πολεμικού εξοπλισμού κατάφερε και έδιωξε την πανίσχυρη τότε Βρετανική Αυτοκρατορία από την Ινδία, και είμαι σίγουρος ότι αν δεν δολοφονούνταν, σήμερα η Ινδία θα ήταν μια πολύ ισχυρότερη χώρα στη Διεθνή σκακιέρα.

Η ερώτηση λοιπόν είναι τι θα κάνουμε σαν ελληνικός λαός. Η μια επιλογή είναι να γίνουμε σκλάβοι των Διεθνών Τραπεζιτών και των εγχώριων πρακτόρων τους.


Η άλλη επιλογή είναι η αντίσταση η οποία θα μπορούσε να γίνει στο παρακάτω πλαίσιο:

1. Παύση πληρωμών μέχρι να γίνει έλεγχος του χρέους από αξιόπιστους επιστήμονες και όχι από τα λαμόγια που κάθε εβδομάδα μας ανακοινώνουν άλλο νούμερο.
2. Αρνηση πληρωμής του δημόσιου εξωτερικού χρέους ως προϊόν απάτης αν αυτό αποδειχθεί.
3. Καταγγελία του παγκόσμιου τραπεζικού καρτέλ.
4. Εξοδος από το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή αν χρειαστεί.
5. Δανεισμός από άλλες χώρες στις οποίες δεν απαυθύνθηκαν τα λαμόγια.
6. Θεσμοθέτηση «τραπεζικού συστήματος πλήρων αποθεμάτων» (full reserve banking).
7. Κρατικοποίηση της Κεντρικής τράπεζας της Ελλάδος.
8. Δημιουργία τριών τουλάχιστον δημόσιων τραπεζών που θα χρεώνουν όχι τόκους, αλλά μόνο τα έξοδα τους.

Ολα αυτά μπορεί να φαίνονται καινοτόμα ή αδύνατα. Θα με ρωτήσετε που θα βρίσκαμε τα χρήματα να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις. Θα με ρωτήσετε πως θα αποφύγουμε τη χρεοκοπία. Για όλες τις ερωτήσεις, υπάρχουν απαντήσεις...
http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/06/blog-post_25.html

Είναι βέβαιο ότι θα περάσουμε χρόνια δύσκολα. Είναι όμως ακόμη πιο βέβαιο, ότι αν δεν αντισταθούμε, θα περάσουμε απείρως δυσκολότερα για πολύ περισσότερα χρόνια.

Σκεφτείτε το.

Η επιλογή είναι δική μας.

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ.



Περισσότερα για το θέμα:
http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/08/blog-post_06.html - Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
http://en.wikipedia.org/wiki/Federal_Reserve_System#cite_note-10 Η FED
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_public_debt
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_(nominal)
http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/05/blog-post_4810.html - THE MONEY MASTERS.
http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/05/blog-post_4727.html - MONEY AS DEPT.
http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/06/blog-post_16.html
http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/06/blog-post_4118.html
http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/06/blog-post_25.html
http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/11/jean-claude-trichet.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Fractional-reserve_banking
http://en.wikipedia.org/wiki/Full-reserve_banking

Το ευρώ, η δραχμή και η απάτη

Το ευρώ, η δραχμή και η απάτη

thumb

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η είδηση, όπως τη διαβάσατε στην ιστοσελίδα μας χθες, είναι ότι κορυφαίο στέλεχος της Pimco, της μεγαλύτερης εταιρείας επενδύσεων σε ομόλογα, είπε σε συνέντευξή του στην ηλεκτρονική έκδοση της γερμανικής εφημερίδας Die Welt: «Η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία δεν θα μπορέσουν να ορθοποδήσουν χωρίς την έξοδό τους από την Ευρωζώνη ή χωρίς μεγάλες μεταβιβάσεις κεφαλαίων».

Τι είπε δηλαδή αυτό το παλληκάρι; Ότι ο κίνδυνος χρεοκοπίας για την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία θα αυξάνεται όσο οι αγορές δεν πιστεύουν πως τέτοιες χώρες μπορούν να αποπληρώνουν τα χρέη τους. Συμπλήρωσε δε ότι «η πολιτική δεν πρέπει να κλείνει τα μάτια της στον κίνδυνο χρεοκοπίας μέσα στην Ε.Ε.» και ότι το 2013, όταν δηλαδή θα ισχύσει ο μόνιμος ευρωπαϊκός μηχανισμός χρεοκοπιών, είναι πολύ μακριά.

Και συνεχίζει ο εκπρόσωπος της Pimco; «Η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία θα μπορούν με το δικό τους νόμισμα να πουλάνε περισσότερο στο εξωτερικό και μέσω των εξαγωγών να επιτύχουν την αναγκαία ανάπτυξη». Έτσι θα μειώσουν το χρέος τους και θα μπορούν να επιστρέψουν στην Ευρωζώνη.

Πολλούς μήνες τώρα, αφότου η κυβέρνησή μας έβγαλε την ντουντούκα και διαλάλησε παγκοσμίως ότι χρεοκοπούμε, έχουν αρχίσει τα σενάρια περί επίσημης ελληνικής πτώχευσης και εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ ή χρήσης διπλού νομίσματος ή διάσπασης του ευρώ σε «σκληρό» και «μαλακό» και πάει λέγοντας.

Πέρα όμως από το ερώτημα για το νόμισμα, που κυριαρχεί ως περισσότερο... «πιασάρικο», το κεντρικό ζητούμενο δεν αφορά το νόμισμα, αλλά την τύχη της Ελλάδας την επόμενη περίοδο.

Ήδη χθες ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, μιλώντας στην άτυπη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, είπε ότι στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης συζήτησε το ενδεχόμενο παράτασης του χρόνου αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. ευρώ και διαπίστωσε ότι «όλοι είναι θετικοί». Ας μην «πνιγούμε» όμως ακόμη στο πέλαγος της ευτυχίας. Λίγο παρακάτω θα δούμε γιατί...



Η κατάρρευση μιας πολιτικής απάτης

Όταν η Ελλάδα προσέφυγε στον μηχανισμό «στήριξης» (Κομισιόν, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), η αιτιολογία ήταν πως αυτή η προσφυγή αποτελούσε «μονόδρομο» για τη «διάσωση» της χώρας και την αποφυγή της πτώχευσης – ώστε, αφού... δεν θα πτωχεύσουμε, να πληρώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις.

Από τότε κύλησε πολύ νερό. Οι μισθοί και οι συντάξεις περικόπτονται συνεχώς με προοπτική... εξαφάνισης, το ασφαλιστικό διαλύεται, κάθε έννοια κοινωνικού κράτους πετάγεται στα σκουπίδια και η δημόσια περιουσία παίρνει τον δρόμο της εκποίησης έναντι ευτελούς τιμήματος. Η χώρα, παρ’ όλα αυτά, όχι μόνο δεν σώθηκε, αλλά βαδίζει προς την καταστροφή της πτώχευσης.

Επειδή όμως κάποιοι θα θεωρήσουν ότι ίσως... υπερβάλλουμε, δεν θα προσφύγουμε σε σενάρια καταστροφής. Είναι πολύ προτιμότερο, για την οικονομία της επιχειρηματολογίας μας, να προστρέξουμε στο χθεσινό κείμενο ενός κατ’ εξοχήν «συστημικού» δημοσιογράφου, ο οποίος – προ της αμείλικτης πραγματικότητας –, παρότι επιστρατεύει όλα τα προσχήματα της «πολιτικής ορθότητας, δεν μπορεί να αποφύγει αυτό που πράγματι συμβαίνει. Ο λόγος λοιπόν στον Γιάννη Πρετεντέρη και στο σημείωμά του στα χθεσινά «Νέα»:

«(...) η Ευρωπαϊκή Ένωση μας έραψε ήδη το νέο κοστούμι. Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης θα λειτουργεί από τον Ιούνιο 2013 – υπενθυμίζω ότι ακριβώς τον προηγούμενο μήνα θα ολοκληρώνεται το Μνημόνιο... Καλώς τα παιδιά! Κάτι που σημαίνει ότι η Γερμανία και οι ομόφρονές της χώρες πέτυχαν να επιβάλουν στην Ένωση κάτι που (σε πολλούς) φαινόταν εξ αρχής αναπόφευκτο: ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης θα ενεργοποιείται (κατά περίπτωση) παράλληλα με μια διαδικασία «ελεγχόμενης πτώχευσης» της χώρας που ζητάει τη στήριξη – αν, φυσικά, αντιμετωπίζει πρόβλημα χρέους.

Αυτό που έως τον περασμένο Μάιο φαινόταν αφύσικο καθίσταται τώρα ενδεχόμενο: υπό προϋποθέσεις, ακόμη και μια χώρα του ευρώ μπορεί να υποστεί αναδιάρθρωση του χρέους της. Δεν λέω ότι θα συμβεί σώνει και καλά στην Ελλάδα, αλλά, αν με ρωτούσαν ποιος είναι ο πιθανότερος υποψήφιος για το κούρεμα, μάλλον θα κοιταζόμουν στον καθρέφτη. Τι σημαίνει αυτό για τα πολιτικά μας; Δύο πράγματα.

● Πρώτον, ότι το δίλημμα Μνημόνιο ή χρεοκοπία αποδυναμώνεται σημαντικά αφού μπορεί να συμβούν και τα δύο ή, έστω, το ένα να μην αποτρέψει το άλλο.

● Δεύτερον, ότι τα περιθώρια της κυβέρνησης απέναντι στο Μνημόνιο περιορίζονται ασφυκτικά».

Χρειάζεται επεξήγηση το παραπάνω απόσπασμα; Προφανώς όχι...



Μηχανισμός χρεοκοπίας το ευρώ

Καθώς λοιπόν όλοι καταλαβαίνουν ότι η κρίσιμη ώρα πλησιάζει, κάποιοι επιλέγουν να παίζουν με όρους φθηνού εμπορίου το θέμα του ευρώ και της δραχμής, το οποίο διαχρονικά είναι ό,τι πιο «πιασάρικο» στον τομέα της υποτιθέμενης «ενημέρωσης».

Από την αρχή της ελληνικής κρίσης οι αναλυτές και οι υπεύθυνοι εταιρειών και οργανισμών εκτός Ελλάδας συζητούν για το νομισματικό ζήτημα της χώρας μας έχοντας, στην πλειονότητά τους αποφανθεί ότι θα ήταν προτιμότερο η Ελλάδα να είχε δραχμή και όχι ευρώ. Παράλληλα είναι πλέον κοινό συμπέρασμα ότι το ευρώ έχει εξελιχθεί σε «μηχανισμό χρεοκοπίας» των μελών της Ευρωζώνης.

Δεν χρειάζονται ηχηρά επιχειρήματα για την αποτυχία του ευρώ. Αρκεί η πραγματικότητα:

● Ήδη βρίσκονται σε κατάσταση χρεοκοπίας – αδυνατώντας να δανειστούν ελεύθερα από τις αγορές και να αναχρηματοδοτήσουν τα ανεξέλεγκτα χρέη τους με βιώσιμα επιτόκια – η Ελλάδα και η Ιρλανδία. Οι δύο αυτές χώρες έχουν ήδη καταφύγει σε μηχανισμούς «στήριξης».

● Ήδη η Ισπανία και η Πορτογαλία βλέπουν ότι βρίσκονται ένα βήμα πριν από τη δική τους χρεοκοπία.

● Σύμφωνα με τα καθημερινά ραπόρτα, σε επισφαλή θέση βρίσκονται η Ιταλία, το Βέλγιο και η Γαλλία, οι οποίες θεωρούνται οι επόμενοι στόχοι των «αγορών», που διαρκώς πιέζουν για όλο και υψηλότερα επιτόκια δανεισμού.



Δυο ερωτήματα

Η συνεχώς διατυπούμενη απειλή περί χτυπήματος της «κερδοσκοπίας» στην καρδιά του ευρώ, αλλά και ο συνεχής εκβιασμός εκ μέρους των αγορών έχει οδηγήσει τη Γερμανία – αλλά και τη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. την περασμένη εβδομάδα – στην υιοθέτηση του μηχανισμού ελεγχόμενων πτωχεύσεων των υπερχρεωμένων χωρών. Κι εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα:

1. Ησύχασαν οι «αγορές»; Προφανώς όχι, ακριβώς επειδή ο ευρωπαϊκός αυτός μηχανισμός προβλέπει ότι οι ιδιώτες θα χάνουν στις αναδιαρθρώσεις των χωρών. Τι θα προτιμούσαν; Τη δημιουργία του ευρωομολόγου, κάτι που θα σήμαινε ότι οι οικονομικά ισχυρές και αξιόχρεες χώρες θα δανείζονταν – άρα θα προσέφεραν εγγυήσεις αποπληρωμής – μαζί με τις χρεοκοπημένες και κατ’ ουσίαν για λογαριασμό τους.

Αυτή είναι η ιδανική εγγύηση για τους κερδοσκόπους, οι οποίοι – εν αντιθέσει με την επιχειρηματολογία των αγορών, του ΔΝΤ, του Γ. Παπανδρέου και των υπολοίπων θιασωτών αυτής της ιδέας – θα είχαν κάθε κίνητρο να πιέζουν για συνεχή αύξηση των επιτοκίων δανεισμού ολόκληρης της Ευρωζώνης, μέχρι την... κατάρρευση της Ευρωζώνης και του ίδιου του ευρώ.

2. Μήπως με την ευρωπαϊκή απόφαση σώθηκε το ευρώ; Προφανώς όχι, διότι το μόνο που διασφαλίζει το γερμανικό σχέδιο – αν τελικά εφαρμοστεί – θα είναι ότι οι χώρες θα πτωχεύουν ελεγχόμενα, άρα οι ζημιές των δανειστών θα ελαχιστοποιούνται και οι χώρες αυτές θα παγιδεύονται σε έναν κύκλο εσαεί χρεοκοπίας, αδύναμες να απαλλαγούν από τα χρέη τους.

Επομένως πάλι οι αγορές θα έχουν κάθε κίνητρο να κρατούν ομήρους τις χώρες αυτές όχι μόνον διασφαλίζοντας ότι θα τις απομυζούν, αλλά έχοντας στη διάθεσή τους ακόμη και τα περιουσιακά στοιχεία των θυμάτων τους.

Τα τεχνικά ερωτήματα είναι πολλά, αλλά καλό είναι να μην χάσουμε τον στόχο αυτού του σημειώματος. Ως εκ τούτου μένουμε σε αυτά τα δύο – απλώς ενδεικτικά του αδιεξόδου της Ευρωζώνης...



Πρώτα η Ελλάδα!

Το παλαιό σημιτικό σύνθημα «Πρώτα η Ελλάδα», το οποίο συνόδευσε την είσοδο της χώρας μας στο ευρώ, έρχεται τώρα να βρει το πλήρες νόημά του στο χείλος του γκρεμού: Ήδη η Ελλάδα θεωρείται από ολόκληρο τον πλανήτη πως βρίσκεται πολύ λίγο πριν από την κήρυξη επίσημης πτώχευσης, η οποία σημαίνει:

● χρονική αναδιάρθρωση (επιμήκυνση) όχι μόνο των δανείων του μηχανισμού «στήριξης», αλλά του συνόλου του χρέους της,

● ελάχιστο «κούρεμα» των συνολικών οφειλών της,

● ανταλλαγή επισφαλών ομολόγων με νέα, τα οποία θα περιλαμβάνουν ως εμπράγματες ασφάλειες το σύνολο της εθνικής περιουσίας – εκ των πραγμάτων της δημόσιας, αλλά και της ιδιωτικής – κ.λπ.

Κι αυτό ανεξάρτητα από το αν και πότε θα λειτουργήσει ο ευρωπαϊκός μηχανισμός ελεγχόμενων πτωχεύσεων, αφού όλοι γνωρίζουν, υπαινίσσονται και συνυπολογίζουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται υπό το «ειδικό καθεστώς» της δανειακής σύμβασης των 110 δισ. ευρώ και του Μνημονίου που τη συνοδεύει.



«Ευρώ ή δραχμή;»: το ψευδοδίλημμα

Η συζήτηση για το αν η Ελλάδα θα βγει ή όχι από το ευρώ δεν γίνεται εν κενώ, αλλά υπό το φως της επαπειλούμενης επίσημης πτώχευσης, η οποία θα ενεργοποιήσει αυτομάτως όλες τις επαχθείς «πρόνοιες» της χειρότερης δανειακής σύμβασης που έχει ποτέ υπογράψει χώρα. Επειδή τα δεδομένα αυτής της συζήτησης είναι απειράριθμα, ας μείνουμε επιγραμματικά στα σημαντικότερα.

1. Κατ’ αρχάς η συζήτηση αυτή είναι παραπλανητική. Το ζήτημα δεν είναι πρώτα ή κυρίως το αν θα βρισκόμαστε αύριο μέσα ή έξω από το ευρώ. Ούτε αν θα επιστρέψουμε στη δραχμή ή θα έχουμε «διπλό νόμισμα» ή θα επιλεγεί – προφανώς όχι μόνον για εμάς – το «διπλό ευρώ».

2. Το κυρίως πρόβλημα είναι υπό ποιο καθεστώς θα βρεθούμε είτε εντός είτε εκτός του ευρώ.

● Αν η Ελλάδα συνεχίσει να κουβαλάει στις αδύναμες πλάτες της ένα χρέος αδύνατον όχι μόνο να αποπληρωθεί, αλλά έστω και στοιχειωδώς να εξυπηρετηθεί με βιώσιμους όρους, τότε με οποιοδήποτε νόμισμα η χώρα θα καταστραφεί ολοσχερώς και θα κατασχεθεί από τους πιστωτές της σε όλα τα επίπεδα – ακόμη και σε αυτό της ιδιωτικής περιουσίας.

● Αν, αντιθέτως, αποφάσιζε ότι πρέπει να απαλλαγεί από το χρέος της ή, έστω, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του, τότε αυτομάτως θα ετίθετο εκτός ευρώ.

● Αν βρεθεί υπό καθεστώς ελεγχόμενης (από τους πιστωτές) πτώχευσης, τότε δεν θα μπορεί να αποφασίσει ούτε για το νόμισμά της, αλλά ούτε καν για το αν θα συνεχίσει να... υπάρχει ως χώρα. Η ελεγχόμενη πτώχευση έχει σενάριο και παραμονής στο ευρώ και εξόδου απ’ αυτό, αλλά προφανώς πρόκειται για «δευτερεύον» ζήτημα, επί του οποίου άλλοι θα αποφανθούν.

● Αν η μείωση του χρέους της σε καθεστώς πτώχευσης (ελεγχόμενης ή μη) είναι αμελητέα, τότε το νομισματικό ζήτημα παραμένει δευτερεύον, αφού η σημασία του υποσκελίζεται από το μέγεθος του ήδη ανεξέλεγκτου χρέους.

● Αν η μείωση του χρέους προσεγγίζει επίπεδα βιωσιμότητας ως προς την εξυπηρέτησή του – με παράλληλη βιωσιμότητα της κοινωνίας, αλλά και με δυνατότητες άσκησης εθνικής κυριαρχίας στη διαχείριση της οικονομίας – τότε ο νομισματικός παράγων αποκτά κορυφαία σημασία και η έξοδος από το ευρώ γίνεται όρος επιβίωσης της χώρας.

Συνεπώς η συζήτηση για την παραμονή στο ευρώ ή την έξοδο από αυτό ή όποιο άλλο «ενδιάμεσο» σενάριο δεν είναι το πραγματικό δίλημμα της Ελλάδας. Το πραγματικό ερώτημα – και δίλημμα – είναι τι θα κάνουμε με το χρέος. Κι εδώ οι απαντήσεις δεν είναι πολλές. Στην πραγματικότητα υπάρχουν μόνο δύο (με επιμέρους αποχρώσεις): Ή το πληρώνεις ή δεν το πληρώνεις. Από την απάντηση σε αυτό θα κριθεί η τύχη της.


Email
Print
23Share
1
Arzi @ 21 Δεκ 2010 10:21

Στην τελευταια φραση του αρθρου βρισκεται ολη η ουσια.Δεν υπαρχει χρεος!Δεν αναγνωριζουμε χρεος!Οταν ακομα πληρωνουμε..χρεη 200 ετων,οταν τα εχουμε ολα χιλιοπληρωσει,εφ'οσον τα..χρεη μας εχουν εκτοξεφθει σε τετοια επιπεδα λογω..τοκογλυφιας και λυστρικων επιτοκιων,οταν δεν πληρωνουμε..χρεη αλλα..φορους και επιτοκια που μας εχουν εχουν επιβληθει....Οταν το χρεος χαρακτηριζεται ως ΑΠΕΧΘΕΣ,δεν υπαρχει,δεν χρωστας,δεν πληρωνεις,τελος.ΑΡΝΕΙΣΑΙ.Αρνεισαι και αποδεσμευεσαι απο τους δημιους σου με τους δικους σου ορους ομως!Γιατι διαφορετικα και εκεινοι εκει θα σε οδηγησουν αργα η γρηγορα(πολυ γρηγορα απο οτι φαινεται),και αν αυτο γινει με τους δικους τους ορους..τελειωσες!Αν το αφησεις να γινει με τους δικους τους ορους,εκει σου ρουφανε το αιμα,σου τα παιρνουν ολα και λες και ευχαριστω.Εκει ακριβως μας οδηγουν.Αυτο ειναι που προσπαθει να πει νομιζω και ο κυριος Χριστακοπουλος.....
2
Thelma @ 21 Δεκ 2010 10:54

Συγχαρητήρια για το άρθρο σας κ.Χριστακόπουλε, γιατί πολύ απλά το καταλαβαίνει και ένας μη οικονομολόγος. Με έκπληξη (όχι βέβαια και τόσο μεγάλη) βλέπω ότι σιγά σιγά η συζήτηση μετατείθεται στο χρέος, ενώ τόσο καιρό μας έπρηζαν με το έλλειμμα που έπρεπε να είναι κάτω του 3% και όλα γίνονταν για τη μείωση αυτού. Τώρα η σημασία του ελλείμματος υποσκελίζεται (αφού ενδεχομένως έτσι τους βολεύει) και στο προσκήνιο έχουμε το χρέος που αυξάνεται δραματικά (λες και δεν το ξέραμε εξ' αρχής)!! Αύριο μπορεί να είναι κάτι άλλο. Από όπου και να το πιάσεις, το θέμα είναι τελειωμένο και ο λαός το ξέρει! Πρώτον γιατί τα νούμερα δεν βγαίνουν και δεύτερον γιατί αυτοί που μας κυβερνάνε είναι νούμερα.
3
νικος @ 21 Δεκ 2010 12:46

μπραβο η τελευταια φραση της θελμα τα λεει ολα
4
ΔΡ.ΧΑΟΣ @ 21 Δεκ 2010 14:00

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΑΡΘΡΟ ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ Thelma ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΑΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΥΜΕΡΑ ΕΜΕΙΣ
ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΒΓΑΛΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ?
5
i am not a pigς @ 21 Δεκ 2010 15:06

εμείς θαρρώ πως είμαστε νόμος της φυσικής,δράση-αντίδραση ,κέρδος-ζημιά.Τώρα πώς τα καταφέρνω και μου βουλώνω το μάτι με αυτομπουνιές,το ψάχνω...μπορεί να φταίει μόνο ο Πρετεντέρης.
6
Παράπηγμα που είναι και αφθαίρετο @ 21 Δεκ 2010 15:15

...εμπράγματες ασφάλειες το σύνολο της εθνικής περιουσίας – εκ των πραγμάτων της δημόσιας, αλλά και της ιδιωτικής – κ.λπ. ... Αμάν , πάει να πεί οτι θα μου πάρουν το παράπηγμα μου; Ωχ, που έμπλεξα, δικέ μου!
7
mk @ 21 Δεκ 2010 15:27

Ή το πληρώνεις ή δεν το πληρώνεις. Ομολογω οτι για μενα δεν υπαρχει το διλημμα. Απλα δεν το πληρωνεις με μεγαλο κοστος βεβαια το οποιο ομως ειναι σαφως μικροτερο απο το να το "πληρωσεις" πραγμα που τελικα δεν γινεται. Πρωτογενες πλεονασμα τετοιο που να δινει την δυνατοτητα αποπληρωμης του χρεους οπως αυτο μαλιστα θα ειναι το 2013 απλα δεν μπορει να υπαρξει.

Ιδού η λύση για την κρίση στην Ευρωζώνη

Soros και Goldman Sachs: Ιδού η λύση για την κρίση στην Ευρωζώνη 211-12-2010
Soros και Goldman Sachs: Ιδού η λύση για την κρίση στην ΕυρωζώνηTο ευρώ αντιμετωπίζει μία ανανεωμένη κρίση, η Πορτογαλίa, η Ισπανία, το Βέλγιο και η Ιταλία βρίσκονται υπό την ίδια πίεση που ώθησε την Ελλάδα και την Ιρλανδία στο πακέτο διάσωσης, και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης πυροβολούν ένας–ένας ή και όλοι μαζί, την… αχίλλειο πτέρνα της Ευρωζώνης, δηλαδή τους αδύναμους κρίκους της.

Η λύση στην κρίση, σίγουρα δεν είναι μία εύκολη υπόθεση, αλλά για να επιβιώσει το ευρώ πρέπει σίγουρα κάποια στιγμή, και μάλιστα σύντομα, να βρεθεί. Οι «ειδικοί» των αγορών, βλέποντας πως η πολιτική της ΕΕ δεν έχει καταφέρει ακόμη να δώσει τέλος στον πανικό, και μάλιστα κάποιες φορές κατάφερνει και να τον εντείνει, αποφάσισαν να δώσουν τις δικές τους προτάσεις. Ιδού λοιπόν τί προτείνουν για την Ευρώπη, ο George Soros και ο επικεφαλής οικονομολόγος της Goldman Sachs, Εrik Nielsen.

Σε νέο άρθρο του με τίτλο «Making the Euro Whole» ο βετεράνος μεγαλοεπενδυτής και πρόεδρος του Soros Fund Management, κ. George Soros, ρίχνει… τα βέλη του στις πρόσφατες (άκαρπες) προσπάθειες σταθεροποίησης της Ευρώπης, τονίζοντας πως το ευρω-ομόλογο, αντίθετα με την άποψη της Γερμνίδας Καγκελαρίου, είναι η λύση-κλειδί στην κρίση.

Οπως σημειώνει ο μεγαλοεπενδυτής, σήμερα οι ευρωπαϊκές αρχές κάνουν τουλάχιστον δύο τεράστια λάθη. Το πρώτο είναι πως οι κάτοχοι ομολόγων των αφερέγγυων τραπεζών προστατεύονται εις βάρος των φορολογούμενων, λόγω του φόβου για ξέσπασμα μίας νέας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Αυτό είναι πολιτικά απαράδεκτο, υπογραμμίζει ο Soros. Οι αγoρές το είδαν αυτό, και γι αυτό η διάσωση της Ιρλανδίας δεν ανακούφισε κανέναν.

Το δεύτερο λάθος είναι πως τα υψηλά επιτόκια που επιβάλλονται στα πακέτα διάσωσης, κάνουν την όποια προσπάθεια ή ελπίδα ανάκτησης της ανταγωνιστικότητας των αδύναμων χωρών, μία ουτοπία πλέον.

Και τα δύο αυτά λάθη μπορούν να διορθωθούν, όπως επισημαίνει ο Soros. Οπως σημειώνει, ο στόχος του ευρω-ομολόγου είναι να ανακουφίσει, άρα και να σώσει αδύναμους της Ευρωζώνης από το βάρος και το μαρτύριο των υπερβολικά υψηλών επιτοκίων δανεισμού, και να τους επιτρέψει να δανειστούν με ένα ευρωπαϊκό επιτόκιο. Αυτό, όπως προσθέτει, θα δημιουργήσει μία αγορά ευρω-ομολόγων με εξαιρετικά έντονη κινητικότητα.

Επίσης, σε ότι αφορά το δεύτερο λάθος, ο Soros προτείνει μία ευρεία ανακεφαλαιοποίηση των ευρωπαϊκών τραπεζών, όπου η ΕΚΤ ή καποια άλλη ευρωπαϊκή αρχή, θα τονώσει με νέα έκτακτα μέτρα όλες τις προβληματικές τράπεζες της Ευρώπης, και μάλιστα άμεσα, αντί κάθε μία χώρα ξεχωριστά να αντιμετωπίσει μόνη της το δικό της τραπεζικό πρόβλημα.

Ανάλογες είναι και οι προτάσεις του επικεφαλής οικονομολόγου της Goldman Sachs, κ. Erik Nielsen.

Οπως σημειώνει σε e-mail που έστειλε στους μεγάλους πελάτες της τράπεζας, αυτό που πρέπει να γίνει στην Ευρωζώνη για να ηρεμήσουν τα πράγματα είναι πρώτον, να υπάρξει μία ευρεία συμφωνία για το χρηματοοικονομικό σύστημα της περιοχής. Οπως τονίζει, η Ευρωζώνη χρειάζεται περισσότερο χρηματοοικονομικούς παρά δημοσιονομικούς κανόνες.

Επίσης, θα πρέπει οι αδύναμες χώρες με κάποιον τρόπο να ανακουφιστούν από το υπερβολικό χρέος για να μπορέσει κάποια στιγμή να γίνει διατηρήσιμο. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει είτε η Ευρώπη να υιοθετήσει ένα σχέδιο τύπου brady bonds, όπως είχε προτείνει και πριν μερικούς μήνες και ο κ. Bini Smaghi, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, είτε η ΕΚΤ πρέπει να δράσει. Πώς ; Συνεχίζοντας την αγορά-στήριξη των κρατικών ομολόγων των αδύναμων χωρών, έτσι ώστε όταν δυσκολεύουν τα πράγματα για κάποια από αυτές τις χώρες, να τα πουλά πάλι πίσω σε αυτήν, και στην τιμή στην οποία τα αγόρασε η ΕΚΤ, κι έτσι το κέρδος να μεταφέρεται στην ίδια τη χώρα.

Ελευθερία Κούρταλη
ekourt@kerdos.gr

Κέρδος online 21/12/2010 13:43

Σάββατο, 18 Δεκεμβρίου 2010

Google: Μία χρονιά σε… αναζητήσεις 2010

Google: Μία χρονιά σε… αναζητήσεις



της Ηρώς Κουνάδη

Μοιάζει πολύ μακρινή η εποχή που κάναμε την ανασκόπηση της χρονιάς μέσα από τα καλύτερα –αστεία, συγκινητικά, διδακτικά ή… ξεσηκωτικά– e-mail που λαμβάναμε, τότε που τα social networks δεν είχαν ακόμη αλλάξει την επικοινωνία όπως την ξέραμε. Θυμηθείτε την μαζί μας εδώ κι εδώ, κι εν συνεχεία ακολουθήστε μας, σε μια ανασκόπηση της χρονιάς… the 2010 way. Ήτοι, μέσα από τις δημοφιλέστερες αναζητήσεις που έγιναν στο Google παγκοσμίως, αλλά και επί ελληνικού εδάφους.


1. Chatroulette: Το site που ανέλαβε να αναστήσει το αγαπημένο σπορ των ‘90s από τις στάχτες στις οποίες είχε καταδικάσει τα chatrooms η επέλαση των κοινωνικών δικτύων, αναδείχθηκε πανηγυρικά η δημοφιλέστερη αναζήτηση της χρονιάς. Η ιδέα του Chatroulette είναι απλούστατη: πατάς το scan και βρίσκεις έναν τυχαίο συνομιλητή –ίσως και την αδελφή ψυχή σου, για όσους πιστεύουν στο καρμικό του πράγματος– στην άλλη πλευρά του πλανήτη, με τον οποίο μιλάς μέσω κάμερας και μικροφώνου. Όταν βαρεθείς, ξαναπατάς scan και μιλάς με κάποιον άλλο.

2. iPad: Το υπερ-gadget της Apple για το 2010 κατέκτησε αναμενόμενα την δεύτερη θέση των αναζητήσεων του πλανήτη. Το tablet PC που ακούει στο όνομα iPad δημιούργησε ντόρο γύρω από το όνομά του, προτού καν κυκλοφορήσει, χάρη στο επιτυχημένο marketing στο οποίο μας έχει συνηθίσει η εταιρεία τα τελευταία χρόνια, αλλά και της πρωτοποριακής ιδέας, που έμελλε να γίνει τάση, γεμίζοντας τα καταστήματα ηλεκτρονικών ειδών με PC ταμπλέτες.

3. Justin Bieber: Ο 16χρονος Καναδός με το (τουλάχιστον) παράξενο κούρεμα έγινε πασίγνωστος ανά τον πλανήτη, αρχικά μέσα από τα βίντεο που η μητέρα του ανέβαζε στο YouTube όταν ήταν μικρός, και εν συνεχεία από το pop και R’n’B άλμπουμ του, My World, που κυκλοφόρησε στις 17 Νοεμβρίου 2009, σημειώνοντας το παγκόσμιο ρεκόρ των επτά τραγουδιών από ντεμπούτο άλμπουμ στο αμερικανικό Billboard Hot 100. Την επιτυχία του ακολούθησε, πολύ γρήγορα, το δεύτερο solo album του, My World 2.0, που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2010.

4. Nicki Minaj: Η 26χρονη τραγουδίστρια hip hop από το Τρινιδάδ και Τομπάγκο κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ της, Pink Friday, τον περασμένο Νοέμβριο. Είχε προηγηθεί η κυκλοφορία δύο singles, Massive Attack και Your Love, τα οποία κατέκτησαν υψηλές θέσεις στο Billboard, και χάρισαν στην Minaj την τιμητική διάκριση της πρώτης γυναίκας που συμπεριλήφθη ποτέ στην λίστα των καλύτερων MC’s του MTV.

5. Friv: Δεν το αναγνωρίσατε με την πρώτη ματιά; Ούτε εμείς. Χρειάστηκε να προσθέσουμε άλλη μία στα δισεκατομμύρια των αναζητήσεων, για να ανακαλύψουμε πως το Friv είναι ένα –απλούστατο, αλλά ιδιαίτερα καλοσχεδιασμένο– site με δωρεάν online παιχνίδια στα οποία πρωταγωνιστούν αγαπημένοι χαρακτήρες όπως οι Τομ και Τζέρι –δοκιμάστε το Rig A Bridge και δείτε τις πολύτιμες εργατοώρες σας να εξαφανίζονται– Harry the Hamster και Super Mario. Μην πατήσετε το link αν διαβάζετε αυτές τις γραμμές στο γραφείο. Σας προειδοποιήσαμε.

6. Myxer: Ringtones, MP3s, wallpapers, φωτογραφίες, παιχνίδια, και ό,τι άλλο μπορεί να «χρειάζεται» το κινητό σας, έτοιμο για κατέβασμα δωρεάν ή έναντι ενός μικρού αντιτίμου, στο Myxer.com. Αναρωτιέστε γιατί τα εκατομμύρια των χρηστών της Google το τίμησαν με μια θέση στο ετήσιο top-10 των αναζητήσεων;

7. Katy Perry: Το 2010 ήταν παραγωγική χρονιά για την αμερικανίδα τραγουδίστρια της pop που γνώρισε πρωτοφανή επιτυχία το 2009 με την κυκλοφορία του single Hot’n’Cold: Συμμετείχε στην κριτική επιτροπή του βρετανικού X-Factor, κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ της, Teenage Dream, λάνσαρε ένα άρωμα με την υπογραφή της, τραγούδησε «ντουέτο» με τον Elmo του Sesame Street το Hot’n’Cold, το οποίο όμως αντιμετώπισε το ψαλίδι της λογοκρισίας και προβλήθηκε μόνο στο Youtube και παντρεύτηκε στο Ρατζαστάν της Ινδίας τον ηθοποιό Russell Brand, ο οποίος της έκανε γαμήλιο δώρο μία τίγρη της Βεγγάλης, η οποία ζει στο προστατευόμενο πάρκο Ranthambore. Αν λάβουμε υπ’ όψιν πως οι αναζητήσεις με το όνομά της βρίσκονται στο peak τους τον Οκτώβριο –οπότε και έγινε ο γάμος– μπορούμε να εξάγουμε με σχετική ασφάλεια το συμπέρασμα πως οι fans της δεν αναζητούσαν στο Google τα τελευταία της τραγούδια.

8. Twitter: Όταν πρωτοκέρδιζε την προσοχή μας, το καλοκαίρι του 2009, στοιχηματίζαμε πως το νέο, λιγότερο πολύπλοκο, social network θα ξεπερνούσε σε δημοτικότητα το Facebook, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που ο προκάτοχός του καταδίκασε στη λήθη της ιστορίας το MySpace. Ενάμιση χρόνο μετά, μπορεί αυτό να μην έγινε, το Twitter όμως συνέχισε την ανοδική του πορεία και μετά την τελευταία ανανέωση ξεπέρασε για πρώτη φορά στην ιστορία του τον αντίπαλό του σε αριθμό αναζητήσεων στο Google. Έπεται συνέχεια.

9. Gamezer: Η παγκόσμια κοινότητα των gamers, που είχε βαρεθεί το WoW ή ήθελε απλά να ξεσπάσει την ένταση που της δημιουργούσε παίζοντας κάτι απλούστερο –π.χ. μπιλιάρδο– για λίγο, βρήκε φέτος το στέκι της στο Gamezer.com. Σκάκι, ντάμα, μπιλιάρδο και Gladiator σε όλες τις πιθανές παραλλαγές τους διατίθενται με εξαιρετικά γραφικά και χωρίς προαπαιτούμενη την γρήγορη σύνδεση στο internet, για να παίξετε με χρήστες από κάθε γωνιά του πλανήτη, ή απλά με αντίπαλο τον υπολογιστή. Κι αυτή είναι η δεύτερη παιχνιδο-διεύθυνση που συναντάμε στο top-10 των παγκόσμιων αναζητήσεων –χωρίς να θέλουμε να υπονοήσουμε κάτι για τον ελεύθερο χρόνο του πλανήτη.

10. Facebook: «Υπάρχει άνθρωπος εν έτει 2010 που δεν έχει την πρώτη σελίδα του FB στα Favorites του υπολογιστή του –ή που δεν την ξέρει απέξω;» θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί συναντώντας το δημοφιλέστερο social networks στην δέκατη θέση των κορυφαίων αναζητήσεων του Google. Μην ξεγελιέστε, όμως: αν λάβουμε υπ’ όψιν και τα δημοφιλέστερα αποτελέσματα, τα οποία μπορείτε να δείτε συγκεντρωμένα εδώ, οι αναζητήσεις επικεντρώθηκαν σε ειδήσεις σχετικά με το Facebook –νέα που είχαν να κάνουν με τις ρυθμίσεις ασφαλείας που υπογράφονταν και ακυρώνονταν όλο το 2010 και τις νέες λειτουργίες που προστίθενταν διαρκώς.

Οι 10 δημοφιλέστερες αναζητήσεις στην Ελλάδα

1. Newsit.gr: Το ειδησεογραφικό portal του Νίκου Ευαγγελάτου, που βγήκε στον αέρα τον Νοέμβριο του 2009, ήρθε πρώτο στις αναζητήσεις του ελληνικού Google για το 2010.

2. Δημοτικές εκλογές: Το… θρίλερ του Καλλικράτη/ δημοψηφίσματος τερμάτισε δεύτερο στις ετήσιες αναζητήσεις, κι ας απασχόλησε τους χρήστες του ελληνικού Google μόνο για το δίμηνο Οκτωβρίου-Νοεμβρίου.

3. Eurovision 2010: Ένας μόνο μήνας αναζητήσεων –ο Μάιος, στην προκειμένη περίπτωση– φαίνεται πως είναι αρκετός για να εκτοξεύσει την Eurovision στο top-10 των δημοφιλέστερων αναζητήσεων του χρόνου.

4. Inception: Να πούμε ότι δεν καταλαβαίνουμε τον λόγο, θα είναι ψέματα. Η ταινία για την ποία συζητούσαμε σχεδόν όλο το καλοκαίρι έφτασε στο peak των αναζητήσεων τον Αύγουστο του 2010 –και δεν σταμάτησε να απασχολεί τους χρήστες του ελληνικού Google μέχρι τον Νοέμβριο.

5. ANT1 Web TV: Το online κανάλι του δημοφιλούς τηλεοπτικού σταθμού σημείωσε μικρή πτώση στις αναζητήσεις το καλοκαίρι, αλλά συνέχισε την σταθερή ανοδική πορεία του από τον Αύγουστο και μετά.

6. Patito Feo: Η δημοφιλής βραζιλιάνικη σειρά βρέθηκε στην κορυφή των αναζητήσεων τον Σεπτέμβριο, οπότε και άρχισε να προβάλλεται από την ελληνική τηλεόραση, για να ακολουθήσει εν συνεχεία σταθερά καθοδική πορεία.

7. Πανελλήνιες: Οι προβλέψεις, τα θέματα, και κυρίως τα αποτελέσματα απασχόλησαν τους νεαρούς χρήστες του ελληνικού internet –πιθανώς και τους γονείς τους– από τον Μάρτιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2010.

8. Ήβη Αδάμου: Η Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια που συνόδευε τους Stavento στην καλοκαιρινή περιοδεία τους και συμμετείχε στην δεύτερη σαιζόν του X Factor βρέθηκε στην κορυφή της λίστας αναζητήσεων τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2010.

9. Πάσχα 2011: Παραδεχτείτε το, το κάνατε κι εσείς: από τον Αύγουστο του 2010 μέχρι σήμερα, η αναζήτηση για το ποιες ημερομηνίες πέφτει το Πάσχα του 2011 δεν έχει σταματήσει να ακολουθεί ανοδική πορεία.

10. Ikea Κατάλογος: Τα… ψώνια του λαού παρέμειναν υψηλά στις αναζητήσεις του ελληνικού Google από τον Ιανουάριο μέχρι τον Αύγουστο του 2010, για να καταποντιστούν εν συνεχεία μυστηριωδώς από τον Σεπτέμβριο και μετά.

Μερικά ακόμη ενδιαφέροντα στοιχεία
* Η γρίπη των χοίρων, ο Michael Jackson και οι ταινίες New Moon και Slumdog Millionaire φιγουράρουν ανάμεσα στις αναζητήσεις που εγκατέλειψαν ταχύτερα το παγκόσμιο προσκήνιο μέσα στη χρονιά.
* Ο Justin Bieber είαι το νούμερο ένα πρόσωπο στις αναζητήσεις, τόσο στο ελληνικό όσο και στο παγκόσμιο Google. Τον ακολουθούν η next top model Δήμητρα Αλεξανδράκη και ο αποθανών Alexander McQueen στην Ελλάδα, και η Katy Perry και η πρωταγωνίστρια του Disney Channel, ηθοποιός και τραγουδίστρια Selena Gomez στην παγκόσμια κατάταξη.
* Το Mundial της Νοτίου Αφρικής, οι χειμερινοί Ολυμπιακοί του Καναδά, ο σεισμός στην Αϊτή, η πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο του Μεξικού και η στάχτη του ηφαιστείου της Ισλανδίας ήταν τα πέντε γεγονότα που απασχόλησαν περισσότερο την παγκόσμια κοινότητα.
* Το iPad ξεπέρασε το iPhone 4 στις παγκόσμιες αναζητήσεις ηλεκτρονικών ειδών.
Δημοσίευση | 16 Δεκεμβρίου 2010